اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
ايران به قانون جديد باخت؟
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
ظرفيت شهرک‌هاي صنعتي خالي است، دنبال ساخت شهرک جديد هستند
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
نفس تازه برای «آق‌گل»
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
روی موج کودک‌آزاری
تصميم گرفتند زنان را نبينند
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
نگاره
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
قصه رأي اعتماد ميرانوس
يک آغاز بي‌قضاوت
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
اميدي به بزرگي يک نهنگ
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
مسکن، سوداي رونق دارد
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
کامیون ترور در اسپانیا
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
اقتصاد کشور در دستان ۳۱ مفسد
جنگ عربستان با اقليت شيعه
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
اميدي به بزرگي يک نهنگ
ماجراهای روز آخر
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
نفس تازه برای «آق‌گل»
نگاره
يک آغاز بي‌قضاوت
آمريکا به‌طور کامل به برجام پايبند نيست؟
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
بازگشت هاشمی به شهر
روی موج کودک‌آزاری
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
ايران به قانون جديد باخت؟
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
شفافيت پيش از اعتماد
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
طعم خوش يک خيابان
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
نگاره
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 49865 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۹/۲۵ - 01:00
حافظ، اميد به زندگي دارد و به‌همين‌خاطر است که شادي‌ شعرهايش واقعي است
شمس لنگرودي:

حافظ، اميد به زندگي دارد و به‌همين‌خاطر است که شادي‌ شعرهايش واقعي است

شمس لنگرودي در سمينار «زندگي در نگاه حافظ» که در دانشگاه آزاد اراک برگزار شد، به بررسي تفکر حافظ نسبت به زندگي با استناد به پژوهش در شعرهاي اين شاعر و بازشناسي تفاوت نگاه حافظ نسبت به شاعران ديگر پرداخت و دستيابي به شادي واقعي به‌عنوان نياز جامعه امروز ايران از راه درک شعرهاي حافظ را براساس اين بررسي، متذکر شد. او با خواندن «دور گردون گر دو روزي بر مراد ما نگشت، دائما يکسان نماند حال دوران غم مخور» گفت: حافظ و سينما، مشغله‌هاي من هستند و به‌جز اين مشغله‌ها به مسائل ديگر نمي‌پردازم، بعد از همراهي چندين ساله با شعرهاي حافظ به قول اخوان‌ثالث دريافتم که حافظ جمع‌بند فرهنگ ايران است. اساس کار فيلسوف و دانشمند، نظام‌بندي است و براي اثبات نظريه‌ها بايد از اين راه بهره بگيرد اما شاعر و ديگر هنرمندان نمي‌خواهند مسائل را به اثبات برسانند و در حقيقت بايد گفت، علم از خودآگاه مي‌آيد و هنر از ناخودآگاه و اين تفاوت هنر و علم است.
اين شاعر با يادآوري ارتباط ضمير خودآگاه و ناخودآگاه و با اين تفسير که گسترش آگاهي يا همان خودآگاه به گستردگي ناخودآگاه آدمي کمک مي‌کند، گفت: از فيلسوف و دانشمند درباره نظريه‌ها سؤال مي‌شود و جواب قانع‌کننده خواسته مي‌شود اما هيچ‌کس از شاعر درباره عبارت «عشق مي‌باريد» سؤال نمي‌کند که مگر عشق هم مي‌بارد و در کل به‌دنبال يافتن نظام فکري شاعر نيستيم و اين مرز هنر و علم است. شمس لنگرودي با بيان اينکه حافظ با مولانا، خيام، سپهري و... تفاوت‌هايي دارد و در اين تفاوت‌ها مي‌توان به زندگي از نگاه حافظ پي برد، تصریح کرد: نگاه حافظ به زندگي در شعرهايش جامعيتي دارد که سراسر زندگي را در بر مي‌گيرد و گستردگي عجيبي که در مراحل مختلف زندگي مي‌توان به آن پناه برد. اين نويسنده و پژوهشگر با بيان اينکه ردپاي نگاه حافظ به زندگي در هيچ‌يک از آثار مولانا، خيام، سهراب سپهري يا کافکا ديده نمي‌شود، گفت: دو نگاه را همواره در شعرهاي ديگر شاعران يا نويسندگان مي‌توان يافت که شامل نگاه صرفا خوشبينانه يا بدبينانه است و حافظ در حقيقت، خود را محصور يکي از اين نگاه‌ها نکرده است. مولانا و خيام، شاعران بزرگ و برجسته‌اي هستند و من در اين مجال، فقط نگاه آنها به زندگي بر‌اساس شعرهايشان را مطرح مي‌کنم. مولانا و خيام در حقيقت، هرکدام به سمتي فرار مي‌کنند و البته و دليل اين فرار هم دورشدن از واقعيت زندگي است. شمس لنگرودي تأکید کرد: مولانا فقط به تفکر عرفاني اکتفا مي‌کند و از اينکه از «او» هستيم و به او بازمي‌گرديم، شادمان است و همگان را به اين شادماني دعوت مي‌کند و خيام نيز پناه‌بردن به «مي» يا همان بي‌خيالي را راهکار مي‌داند و در حقيقت از واقعيت فرار مي‌کند. اين شاعر با بيان اينکه واقعيت زندگي، همراه‌بودن با همه فقدان‌هايش است، با خوانش اين شعر از حافظ که «شکر خدا که هر چه طلب کردم از خدا، در منتهاي همت خود کامروا شدم»، گفت: فضاي فکري حافظ، زندگي است و در حقيقت، همراه با ما پياده راه مي‌آيد و مصائب را مي‌بيند اما همان‌طور که در شعرهايش يافت مي‌شود، اميد به بهبود دارد. حافظ در همه شعرهايش از مشکلات و مصائب، صحبت مي‌کند و واقعيت‌هاي زندگي را مي‌بيند. در شعرهاي حافظ، مدام با مسائل روزمره مواجه مي‌شويم ولي او در آنها بهبود امور را نويد مي‌دهد و اين نويد از روي آگاهي است نه از روي خيال و بر‌اساس مشاهده واقعيات زندگي، بيان مي‌شود. در ديگر شاعران، نگاه يکسويه را شاهد هستيم ولي در شعرهاي حافظ کورسويي از اميد ديده مي‌شود. حافظ از اين بينش واقعي، شاد و شادي او واقعي است؛ البته اين به معناي ظاهري‌بودن شادي مولانا يا سپهري نيست، اينها انسان‌هاي آگاهي بوده‌اند اما تفاوت در اين است که حافظ با واقعيات، زندگي مي‌کند و در کنار ما قدم مي‌زند. او با بيان اينکه در روزهاي گذشته، خبري درباره افسرده‌بودن ايرانيان خواندم، گفت: شخصا فکر مي‌کنم اگر به حافظ بپردازيم، مي‌توانيم از اين وضعيت رها شويم. در حقيقت، حافظ راه ديدن واقعيت‌هاي زندگي و شادي واقعي در کنار همه واقعيت‌ها را به آدمي نشان مي‌دهد، اختيار را دخيل در تغيير شرايط مي‌داند و اميدواري در شعرهايش ديده مي‌شود؛ اينکه مصائب را ببين، باور کن، همراهشان باش، از همت و اختيار، کمک بگير و اميد به خوب‌شدن اوضاع داشته باش؛ «دائما يکسان نباشد حال دوران غم مخور.»‌ 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.