کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
روحاني هسته‌اي
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام و صف‌بندی جدید سیاسی
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
برجام؛ روي خوش‌ جهان
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
ابراهيم جعفري: حامل پيام‌هاي شفاهي ميان ايران و عربستان بوده‌ام
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
زبان بدن جباروف در جلسه با استقلالي‌ها
طارمي و مسلمان در سالن واليبال
هاشمي با تهديد و بدهي، از تيراندازي رفت
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
700 هزار ميليارد تومان بدهي
مسکن مهر، مسکن اجتماعي شد
وابستگي ۸۹ درصد بنگاه‌ها به بانک‌ها
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
تهران، تهويه هواي خود را از دست داده است
مرهمي بر زخم‌هاي طرح تحول نظام سلامت
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
وقایع یومیه
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
ابريشم‌بافان در پيله
دنياي تصوير جديد با پرونده «نارکوها»
مايکل مور و شماري از هاليوودي‌ها در صف راهپيمايي عليه ترامپ
حامد همايون، سفير مبارزه با سرطان شد
جلوه‌هاي ويژه «آباجان» کامل مي‌شود
مفهوم جديد اعتراض!
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
فرصت تازه برای جوانان
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
اخطار درست نماينده مجلس براي مهار عملکرد جزيره‌اي در کاهش آسيب‌ها
حيوانات تالاب گاوخوني، اسير دست شکارچيان
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
قبرس در سوداي وحدت
نامه پناهنده فلسطيني به پناهنده سوري
ايران، برنده و عربستان، بازنده جنگ‌هاي خاورميانه
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
شاه ايران اوقاتش را چگونه سپري مي‌کرد
قهوه، چای، سماور و حمام برنجی
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
عدسي‌فروشي
لبوفروشي
فساد اداری
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هاشمي‌رفسنجاني، طراح منطقه‌گرايي متوازن بود
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
رحماني: پولي که از استقلال گرفتم زهرمارم شد
حاج‌محمدي: نيمکت‌نشيني‌ام فني نيست
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
سردار فراجناحي
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
فحاشي‌هاي سعيد معروف پاياني ندارد؟
«مردمصلحت»که می‌شود
فرماندار دزفول: پرونده اخلاقي داشته‌اند
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
مربای تلخ مسکن
هزينه ساخت بزرگراه صدر، ناگهان سه‌برابر شد
چرا 12 سال پيش نمي‌گفتيد هاشمي يار انقلاب و رهبري‌ است؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هويتي پشت قاب شهر
تالاب‌ها احيا مي‌شوند، جنگل‌ها نفس مي‌کشند
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
مجمع گره‌گشايي از مشکلات نظام
سينماي پوست‌کنده با طعم گيلاس
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
تمجيد فراستي از فيلم «لاک قرمز»
۱۰۰ دستاورد برجام از زبان «حميد بعيدي‌نژاد»
دلبسته اين آب و خاکم؛ ويرانش نکنيد
محیط زیست براي کسي مهم نيست
سلفی با آنچه ندیده‌بودیم
پل تاريخي ۱۷۰۰‌ساله دزفول در آستانه مرگ
برجام؛ روي خوش‌ جهان
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
زندگي و کار در سايه آرزوهاي محال
کيک‌ زنگ تفريح براي صميميت در بزرگسالي
ژیوان گاسپاریان، ساری‌گلین و خاطره حسین‌علیزاده
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
جهانگیری: امور جامعه بدون زنان قابل رفع‌و رجوع نیست
«مادرکشي»، کشتار آب است
فقر حرکتي دختران از حضورشان در ورزشگاه‌ها مهم‌تر است
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
در فصلِ بد اکران، فيلم‌ها خوب مي‌فروشند
مفهوم جديد اعتراض!
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
نفوذ ايران در سوريه بيشتر از روسيه است
روحاني هسته‌اي
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
تماشاي اعدام از سکو‌هاي استاديوم
فقدان ميانجيگر اصلاحات
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
حل بحران سوريه، کليد مشکلات خاورميانه
سنگيني تورم تک‌رقمي در سبد خريد مردم
هانيبال قذافي: جلود، امام موسي‌صدر را ربود، نه پدرم
از کتاب دوري کنيد
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
شناسه خبر: 50337 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۱۲ - 01:00
جشنواره به تير ماه منتقل مي‌شود
در نشست جشنواره و جايزه «نواي خرم» مطرح شد؛

جشنواره به تير ماه منتقل مي‌شود

نشست سومين دوره جشنواره و جايزه «نواي خرم» ديروز (۱۱ دي‌) در تالار وحدت برگزار شد و در آن، ناصر ايزدي، دبير اجرايي جشنواره و جايزه «نواي خرم»، با بيان اينکه امسال، سومين سال است که اين جشنواره برگزار مي‌شود، اظهار کرد: تعداد متقاضيان براي حضور در جشنواره در سال اول، ۷۰ نفر، سال دوم، ۷۰۰ نفر و امسال، هزار و 40 نفر بوده که نشان مي‌دهد اين جشنواره، رشد خوب و چشمگيري را داشته است. اين متقاضيان که از شهرهاي مختلفي در سراسر ايران هستند، شامل ۵۱۰ دختر و ۵۳۰ پسر زير ۱۸ سال مي‌شوند. 
او ادامه داد: حدود ۳۹۵ اجرا به دبيرخانه اين جشنواره رسيده است که ۲۵۴ اجرا از آثار استاد همايون خرم، ۶۱ اجرا از آثار استاد علي تجويدي، ۵۷ اجرا از آثار استاد روح‌الله خالقي و ۲۳ اجرا براساس ملودي‌هاي اصيل ايراني است حتي گروهي ۵۰نفره نيز در ميان اجراها حضور داشت. دبير جشنواره «نواي خرم» در ادامه گفت: تعداد اجراهاي پذيرفته‌شده پس از داوري اوليه، ۷۰ اجراست که شامل ۴۱ اجراي تک‌خواني و تک‌نوازي، ۱۳ اجراي دو و سه‌نفره و ۱۵ اجراي گروهي است. در مجموع، ۲۹۸نفر پذيرفته شدند که ۱۷۶ نفر از آنها دختر و بقيه پسر هستند. تعداد زياد دختران پذيرفته‌شده، نشان مي‌دهد که زنان تا چه اندازه در فرهنگ کشور حضور دارند.
سپس رضا خرم، فرزند زنده‌ياد همايون خرم و عضو شوراي سياست‌گذاري جشنواره، در سخناني گفت: واقعا داوري آثار ارسال‌شده به دبيرخانه، کار سختي بود. به‌دليل اشتياق، معصوميت و گرايشي که به موسيقي در اين بچه‌ها وجود داشت، ما دلمان مي‌خواست همه برنده باشند اما چاره‌اي نيست و در‌اين‌زمينه رقابت وجود دارد. در مرحله اول، ۲۰۰ اثر را انتخاب کرديم که در مرحله بعد به نصف رسيد و در نهايت، ۳۰ اثر را انتخاب کرديم که خيلي خوب و نزديک به‌هم کار کرده بودند. 
او ادامه داد: سن اين بچه‌ها کم اما عشق و علاقه‌شان به موسيقي مشهود بود. اميدوارم خطا در کار ما کم باشد. در داوري به درست اجراکردن تصنيف‌ها و احساسات توجه کرديم. اين کودکان با سن کم، چنان پختگي‌ای در سازشان وجود داشت که احساس مي‌کرديم يک بزرگسال مي‌نوازد. حذف افراد نيز دليل بر نداشتن توانايي نبود. خرم در پاسخ به پرسش ايسنا مبني‌بر اينکه آيا اين جشنواره تصميم دارد بخش جنبي و غيررقابتي را به ساختارش اضافه کند، گفت: در سال‌هاي آينده شايد کاري کنيم که ديگر رقابت وجود نداشته باشد زيرا رقابت‌کردن و پذيرفتن حذف‌شدن براي بچه‌ها، کار مشکلي است. در پايان اين نشست، خرم اظهار کرد: قصد داشتيم اين جشنواره را در مناسبتي که به پدرم مربوط است، برگزار کنيم. از آنجا که امتحان‌هاي بچه‌ها در دي‌ برگزار مي‌شود، احتمالا جشنواره را به ماه تير که سالروز تولد پدرم است، منتقل مي‌کنيم. اين موضوع بستگي دارد که بتوانيم در چند ماه آينده، هماهنگي‌هاي لازم را انجام دهيم وگرنه احتمال دارد، دوره چهارم اين جشنواره به یک سال‌ونیم بعد موکول شود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.