کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
روحاني هسته‌اي
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام و صف‌بندی جدید سیاسی
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
برجام؛ روي خوش‌ جهان
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
ابراهيم جعفري: حامل پيام‌هاي شفاهي ميان ايران و عربستان بوده‌ام
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
زبان بدن جباروف در جلسه با استقلالي‌ها
طارمي و مسلمان در سالن واليبال
هاشمي با تهديد و بدهي، از تيراندازي رفت
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
700 هزار ميليارد تومان بدهي
مسکن مهر، مسکن اجتماعي شد
وابستگي ۸۹ درصد بنگاه‌ها به بانک‌ها
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
تهران، تهويه هواي خود را از دست داده است
مرهمي بر زخم‌هاي طرح تحول نظام سلامت
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
وقایع یومیه
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
ابريشم‌بافان در پيله
دنياي تصوير جديد با پرونده «نارکوها»
مايکل مور و شماري از هاليوودي‌ها در صف راهپيمايي عليه ترامپ
حامد همايون، سفير مبارزه با سرطان شد
جلوه‌هاي ويژه «آباجان» کامل مي‌شود
مفهوم جديد اعتراض!
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
فرصت تازه برای جوانان
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
اخطار درست نماينده مجلس براي مهار عملکرد جزيره‌اي در کاهش آسيب‌ها
حيوانات تالاب گاوخوني، اسير دست شکارچيان
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
قبرس در سوداي وحدت
نامه پناهنده فلسطيني به پناهنده سوري
ايران، برنده و عربستان، بازنده جنگ‌هاي خاورميانه
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
شاه ايران اوقاتش را چگونه سپري مي‌کرد
قهوه، چای، سماور و حمام برنجی
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
عدسي‌فروشي
لبوفروشي
فساد اداری
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هاشمي‌رفسنجاني، طراح منطقه‌گرايي متوازن بود
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
رحماني: پولي که از استقلال گرفتم زهرمارم شد
حاج‌محمدي: نيمکت‌نشيني‌ام فني نيست
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
سردار فراجناحي
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
فحاشي‌هاي سعيد معروف پاياني ندارد؟
«مردمصلحت»که می‌شود
فرماندار دزفول: پرونده اخلاقي داشته‌اند
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
مربای تلخ مسکن
هزينه ساخت بزرگراه صدر، ناگهان سه‌برابر شد
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
چرا 12 سال پيش نمي‌گفتيد هاشمي يار انقلاب و رهبري‌ است؟
هويتي پشت قاب شهر
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
تالاب‌ها احيا مي‌شوند، جنگل‌ها نفس مي‌کشند
مجمع گره‌گشايي از مشکلات نظام
سينماي پوست‌کنده با طعم گيلاس
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
تمجيد فراستي از فيلم «لاک قرمز»
۱۰۰ دستاورد برجام از زبان «حميد بعيدي‌نژاد»
دلبسته اين آب و خاکم؛ ويرانش نکنيد
محیط زیست براي کسي مهم نيست
سلفی با آنچه ندیده‌بودیم
پل تاريخي ۱۷۰۰‌ساله دزفول در آستانه مرگ
برجام؛ روي خوش‌ جهان
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
زندگي و کار در سايه آرزوهاي محال
کيک‌ زنگ تفريح براي صميميت در بزرگسالي
ژیوان گاسپاریان، ساری‌گلین و خاطره حسین‌علیزاده
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
جهانگیری: امور جامعه بدون زنان قابل رفع‌و رجوع نیست
«مادرکشي»، کشتار آب است
فقر حرکتي دختران از حضورشان در ورزشگاه‌ها مهم‌تر است
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
در فصلِ بد اکران، فيلم‌ها خوب مي‌فروشند
مفهوم جديد اعتراض!
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
نفوذ ايران در سوريه بيشتر از روسيه است
روحاني هسته‌اي
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
تماشاي اعدام از سکو‌هاي استاديوم
فقدان ميانجيگر اصلاحات
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
حل بحران سوريه، کليد مشکلات خاورميانه
سنگيني تورم تک‌رقمي در سبد خريد مردم
هانيبال قذافي: جلود، امام موسي‌صدر را ربود، نه پدرم
از کتاب دوري کنيد
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
شناسه خبر: 50464 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۱۵ - 01:00
رحمانيان: مي‌خواهم فيلم بسازم اما با اين مديران نمي‌توانم
ترانه‌هاي نمايشنامه بيضايي و ترجمه احمد شاملو به روي صحنه مي‌رود

رحمانيان: مي‌خواهم فيلم بسازم اما با اين مديران نمي‌توانم

وقايع‌اتفاقيه: اگر بخواهيم اسم کساني را که هميشه به شرايط موجود نقد دارند را بنويسيم، بدون شک، محمد رحمانيان يکي از آنهاست؛ کارگردان تئاتري که يک فيلم تجربي در کارنامه‌اش دارد و در اين سال‌ها هم مدام کار به روي صحنه داشته است اما هميشه به شرايط موجود نقد دارد و مهم‌ترين مسئله‌اي که هميشه در گفت‌وگوهايش عنوان مي‌کند، ماجراي مميزي است. رحمانيان به‌دنبال اجراي تازه‌ترين کارش است و مي‌خواهد ترکيبي از نوشته‌هاي بهرام بيضايي و احمد شاملو را به روي صحنه ببرد. 
محمد رحمانيان درباره «بيست نمايش کوتاه درباره سلفي» گفت: نمايش با يک تک‌گويي يا سرود از «خاطرات هنرپيشه نقش دوم» بهرام بيضايي شروع شده و با ترجمه شعري از مارگوت بيکل با ترجمه احمد شاملو پايان مي‌يابد و در فاصله اين دو، جهان سياسي‌ها و جهاني که نياز به توضيح دارد، شرح داده مي‌شود. 
نشست خبري نمايش «بيست نمايش کوتاه درباره سلفي» با حضور محمد رحمانيان (نويسنده و کارگردان)، مهتاب نصيرپور و تعدادي از ۲۵ بازيگر اين نمايش برگزار شد. 
او این نمایش را سومين کار کارگاهي خود خواند و گفت: در مؤسسه کارنامه، نمايشنامه «سيگارکشيدن، سيگارنکشيدن» را با يک سال زحمت آماده کار کرديم اما با مميزي‌هاي بسيار زيادي از سوي مرکز هنرهاي نمايشي روبه‌رو شد؛ به‌طوري‌که از صد صفحه متن، روي 60 صفحه خط کشيده‌اند که عملا امکان نداشت اين نمايش ۲۴پرده‌اي اجرا شود. رحمانيان در بخش ديگري از صحبت‌هايش با اشاره به تجربه «سينمانيمکت» به‌عنوان اولين فيلم سينمايي خود گفت: سينما براي من مانند تئا‌تر و داستان، يک مديوم است. «سينما نيمکت» درباره مفهوم دوبعدي و سه‌بعدي‌شدن بود و اينکه چطور از دل سينما مي‌توان يک تئا‌تر خلق کرد و براي اين ايده به نظرم رسيد سينما تنها مديوم روايت است. او در ادامه گفت: بعد از «سينمانيمکت» دو فيلمنامه ديگر را هم براي ساخت ارائه دادم که رد شد؛ احتمالا دارند من را تنبيه مي‌کنند اما نمي‌توانند چون مديران، ماندني نيستند و نمي‌توانند درباره سرنوشت يک هنرمند تصميم بگيرند. مي‌خواهم باز هم فيلم بسازم هرچند، با اين مديران نمي‌توانم؛ محمد رحمانيان عوض نمي‌شود اما اميدوارم مديران تصميم‌گير فعلي تغيير کنند. مهتاب نصيرپور نيز در اين نشست خاطرنشان کرد: بازيگراني که در اين کار ايفاي نقش مي‌کنند، هنرجوياني هستند که قبل از هر چيز ما را انتخاب کرده‌اند تا با ما کار کنند. او تصریح کرد: هنرجويان، مدت کوتاهي يعني دو ترم را با من سپري مي‌کنند و در اين کلاس‌ها فقط تربيت بازيگري نداريم بلکه براي ما مهم است که تجربه گروهي با همديگر داشته باشيم. نصيرپور تأکید کرد: معتقد هستم، فضاي تئا‌تر بسته است و به نيروهاي جوان و تازه‌کار، کمتر فضا داده مي‌شود اما در اين کار تلاش شده بازي بازيگران ديده شده و کارشان محک زده شود. «بيست نمايش کوتاه درباره سلفي» به نويسندگي و کارگرداني محمد رحمانيان با تهيه‌کنندگي مهتاب نصيرپور و با حضور ۲۵ بازيگر از هنرجويان، از ۲۱ تا ۳۰ دي در دو نوبت، ساعت 18:30 و 20:30 در تئا‌تر آفتاب به روي صحنه مي‌رود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.