اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
سرلشکر جعفري: دولت بدون تفنگ تسليم خواهد شد
هتاکان به رئيس‌جمهوري، عضو ستاد انتخاباتي کدام جناح هستند
مدح تفرقه
بحران تهران- رياض برنده ندارد
روايت شمخاني از نحوه تصميم‌گيري براي حمله موشکي به داعش
نقد ديپلماسي به عقلانيت نياز دارد
آتش به اختيار يعني کار فرهنگي خودجوش و تميز، نه بي‌قانوني
انتقام از رأي مردم يا دلواپسي پساانتخاباتي؟
مذاکره، اساس سياست خارجي ایران است
شايعه حذف فلسطين از کتب درسي
نظم جنسيتي، زنان را فرودست مي‌خواهد
خودسوزي با گوگرد 20 تا 100 کارگر را مصدوم کرد!
دیار رستم درگیر با دیو کم‌آبی
ارزشیابی دانشجو، تنها ابزار نظارت بر استادان
جدال هميشگي درختان با اره و آتش
اراده تک‌نرخي‌شدن ارز وجود ندارد
نئوليبراليسم اقتصادي با طعم سعودي
نشانه‌هاي رونق
بازگشت تورم دورقمي
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
اين بچه از پس اين شغل برمي‌آيد؟
بي‌توجهي جهان اسلام به فراخوان سعودي
آمريکايي‌ها چاره‌اي جز حمايت از کردهاي سوريه ندارند
فصل سخت عليپور؛ مبارزه مي‌کند يا مي‌رود؟
جذب ستاره زامبيا؛ مأموريت غير‌ممکن استقلال
«وحيد» ما را نگران نمي‌‌کند
نقره هادي‌پور، برنز حجي‌زواره و حذف ناباورانه عاشورزاده
رضاييان در استقلال، دژاگه در پرسپوليس
نگاره
نويسندگان مشهور از جين آستين مي‌گويند
هري ‌پاتر طوفان به راه انداخت
قلعه‌اي براي خنده‌هاي گمشده دوما
بحراني که به جرم بدل مي‌شود
اینها را ول کنيم به درد خودشان بميرند
فيلم کوتاه ايراني در مسير اسکار 2018
«76 دقيقه و 15 ثانيه با کيارستمي» در آمريکا
پخش «پرستاران» از نيمه تير
حسين عليزاده زمستان کنسرت مي‌دهد
رگ خواب تماشاگر دست ستاره‌ها
صحنه دست ستاره‌هاي سينما
اينها مرگ نيست، نفله‌شدن است
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
از معدن تا روز قدس
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
بلیت ایران برد
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
کورش اسدي درگذشت
شیر خود تناولی است
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
دنيايشان زيباست
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
رضاييان در استقلال، دژاگه در پرسپوليس
روايت شمخاني از نحوه تصميم‌گيري براي حمله موشکي به داعش
ارزشیابی دانشجو، تنها ابزار نظارت بر استادان
اينها مرگ نيست، نفله‌شدن است
انتقام از رأي مردم يا دلواپسي پساانتخاباتي؟
جدال هميشگي درختان با اره و آتش
مذاکره، اساس سياست خارجي ایران است
دیار رستم درگیر با دیو کم‌آبی
صحنه دست ستاره‌هاي سينما
اینها را ول کنيم به درد خودشان بميرند
بحراني که به جرم بدل مي‌شود
هري ‌پاتر طوفان به راه انداخت
مدح تفرقه
هتاکان به رئيس‌جمهوري، عضو ستاد انتخاباتي کدام جناح هستند
نئوليبراليسم اقتصادي با طعم سعودي
اراده تک‌نرخي‌شدن ارز وجود ندارد
خودسوزي با گوگرد 20 تا 100 کارگر را مصدوم کرد!
نظم جنسيتي، زنان را فرودست مي‌خواهد
آتش به اختيار يعني کار فرهنگي خودجوش و تميز، نه بي‌قانوني
بحران تهران- رياض برنده ندارد
بازگشت تورم دورقمي
نقد ديپلماسي به عقلانيت نياز دارد
نشانه‌هاي رونق
اين بچه از پس اين شغل برمي‌آيد؟
آمريکايي‌ها چاره‌اي جز حمايت از کردهاي سوريه ندارند
سرلشکر جعفري: دولت بدون تفنگ تسليم خواهد شد
قلعه‌اي براي خنده‌هاي گمشده دوما
نگاره
رگ خواب تماشاگر دست ستاره‌ها
نقره هادي‌پور، برنز حجي‌زواره و حذف ناباورانه عاشورزاده
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
شايعه حذف فلسطين از کتب درسي
بي‌توجهي جهان اسلام به فراخوان سعودي
پخش «پرستاران» از نيمه تير
حسين عليزاده زمستان کنسرت مي‌دهد
جذب ستاره زامبيا؛ مأموريت غير‌ممکن استقلال
فصل سخت عليپور؛ مبارزه مي‌کند يا مي‌رود؟
«وحيد» ما را نگران نمي‌‌کند
«76 دقيقه و 15 ثانيه با کيارستمي» در آمريکا
فيلم کوتاه ايراني در مسير اسکار 2018
نويسندگان مشهور از جين آستين مي‌گويند
شناسه خبر: 50465 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۱۵ - 01:00
موسيقي برگ و باد و رود را دريابيم

موسيقي برگ و باد و رود را دريابيم

شيرين همداني: همواره و هميشه‌هايمان مملو از نياز به شنيدن است. شنيدن‌ نجواي يک برگ هنگام رهايي از شاخه پاييز، شنيدن عبور پرهياهوي باد، لابه‌لاي درختان عريان. شنيدن امواج پرتلاطم آب در مسير سنگلاخي يک رودخانه. شنيدن سقوط يک قطره بر سنگ زمان. شنيدن يک موسيقي ناب اگر «ياد سوزان عشقي ممنوع را» يادآور شود. شنيدن و بازشنيدن از ديروزها و تا فرداها با ما مي‌آيد و مي‌ماند. اين آمدن‌ها و ماندن‌ها، اين نياز هميشه و همواره را نمي‌توان پشت در و پشت سر گذاشت و گذشت. وقتي صداي نفس‌هاي آخر زاينده‌رود به گوش مي‌رسد، ناله‌هاي گاوخوني فرياد مي‌شود و حجم سبز صفه، مرگ را زار مي‌زند، شنيدن موسيقي فاخر در يکي از تالارهاي پرچلچراغ نصف جهان چه نيازي از ما، ايران يا اصفهان را پاسخي درخور مي‌دهد؟ 
موسيقي ناب است که روح را نوازش مي‌دهد و جان را صيقل مي‌زند که عشق را به پرواز در‌مي‌آورد و شکوه انسانيت را به اوج مي‌رساند. جشن، جشنواره و شادماني است که اميد مي‌آورد و گردوغبار از دل مي‌زدايد. جشنواره موسيقي سبز که قرار است در اصفهان برگزار شود شايد بتواند در پنج روز جمع مشتاقان موسيقي را در‌برکشد و آنان را به سرزمين‌‌ آرزوها ، آرامش‌ها و آسودگي‌ها، به جزيره آشفتگي‌ها و شوريدگي‌هاي امن و ايمن ببرد. اين جشنواره اما چگونه مي‌تواند گامي بردارد براي بازگشت اميد به جان زخم‌خورده زاينده‌رود، مرهمي باشد براي گاوخوني يا حتي نوشدارويي براي سبزينه‌هاي پژمرده در کوه صفه؟ چه کسي باور مي‌کند که شيون‌هاي رود‌ها، کوه‌ها، تالاب‌ها، جنگل‌ها و علفزارهاي ايران و اصفهان به گوش اهل موسيقي نرسيده باشد؟ خنياگران و نوازندگاني که به عرصه فرهنگ‌سازي محيط‌زيست گام گذاشته‌اند و از دهليزهاي تو در توي پرديسان گذشته‌اند، هيچ از خود پرسيده‌اند که با هزينه‌ يک جشن و جشنواره‌ در اصفهان چه قدمي مي‌توان برداشت براي بهسازي، مرمت و احياي آنچه امروز در طبيعت و محيط‌زيستمان رو به خاموشي و فراموشي است؟ 
هنرمنداني که آمده‌اند باري از دوش طبيعت بردارند و آستين‌هاي ديروز و امروز و فردايشان را بالا بزنند تا با نواي شور و دلکش مرهمي باشند بر جان‌هاي رنجور زيستگاه‌ها و زيستمندان، لحظه‌اي با خود انديشيده‌اند مي‌توانند نه پنج روز و 50 روز که همواره و هميشه يار و همراه محيط‌زيست و زيستن ما و همه گياهان و جانوران ايران باشند؟ غم دل اين است که اسير تماشاي آب شده باشند و غافل از اشک ماهي. 
«دريا با اين همه آب
رودخانه با اين همه آب
تُنگ بلور حتي با اين همه آب
رخصت نمي‌دهد اين همه آب
تا بنگريم که ماهي‌ها چگونه مي‌گريند» (بيژن نجدي)
همه هراس اين لحظه و لحظه‌هاي پيش‌رو تا دومين ماه سال آينده اين است که خنياگر، شاعر و نواساز را رخصت ديدن و شنيدن گريه‌ها و ناله‌هاي طبيعت نباشد. همه هراس اين لحظه و لحظه‌هاي هميشه اين است که همين فرصت اندک از دست برود و موسيقي برگ، باد، رود، دريا و کوه به خاطره‌ها بپيوندد؛ آن زمان اگر سر برسد با هيچ ترنم و ساز و آوازي نمي‌توان طبيعت را به زندگي برگرداند. 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.