کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
ثبت نام مجدد سهام عدالت در نیمه دوم سال ۹۶
مجتمع پتروشیمی کردستان افتتاح شد
اعضای بدن جوان رامیانی نجات بخش زندگی هفت بیمار شد
نوروز را باید به نوروزگاه‌ها برد
امدادرسانی به بیش از ۲۵۰۰ متاثر از برف و کولاک و سیل
با خاموش کردن چراغ های اضافی یک ساعت به زمین فکر کنیم
جشن های نوروزی ویژه دانشجویان ایرانی در مالزی برگزار شد
193 اغذیه فروشی متخلف درطرح نوروزی تعطیل شد
اصولگرایان با لیست خدمت در انتخابات حاضر می‌شوند
عقب‌نشینی ترامپ از لایحه جنجالی بیمه درمانی
فهرست جاده‌های مسدود کشور در برف و باران
نرگس کلباسی تبرئه شد
سومین ایرباس پسابرجامی امروز وارد کشور می‌شود
فرزند آیت الله هاشمی رفسنجانی کاندیدای شورای شهر شد
اسامی ۸۹ مصدوم تصادف زنجیره‌ای مشهد به تفکیک بیمارستان
تهران هويتي آميخته با طبيعت
نصف جهان، مرکز ردصلاحيت‌هاي انتخاباتي
در96 شگفت‌زده خواهيد شد!
تغيير و تحول در تاکسيراني
تأمین غذای بشر آینده با کمک ژنتیک
طليعه کامران از ميان ما رفت، درحالي‌که هيچگاه در ميان ما نبود
با آواز همايون شجريان و آهنگسازي سهراب پورناظري
بعضی مرگ‌ها غیرمنتظره است
آواز خوش هزاردستان
آقاي ترامپ تا‌به‌حال گرسنه بود‌ه‌اي؟
نوروز به 31 کشور جهان مي‌رود
بوي عيدي بوي توپ، بوي کاغذ رنگي
سال کنشگري در شبکه‌هاي اجتماعي
بهار؛ آسمان پابرهنه بر زمين
خودمان را سبک نکنيم
بدون شرح
دنبال‌کردن سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي، اولويت دولت در سال آينده است
امسال، سال گشايش‌ها بود؛ به فکر تفرقه نباشيم
تخريب‌ها عليه دولت، نتيجه معکوس دارد
ديده و شنيده شدن، بالاترين مطالبه فرهنگيان
چرا معلمان معترض هستند؟
سلب مالکيت از طبقه فرودست در مسائل آموزشي
اثر مستقيم بهبود وضعيت معلمان روي ميليون‌ها خانوار ايراني
بدون سورپرايز و با چند علامت سؤال!
خستگي، گل‌نزدن و باز هم نيمکت خالي!
عيدديدني به صرف گل و کري‌خواني!
10 فدراسيون مي‌تواند رئيس زن داشته باشد
سال را با قهرماني تمام کن
پیروزهای برجامي با «ديپلماسي لبخند»
منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان
راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران
رشد توليد کارگاه‌هاي صنعتي 6,8 درصد شد
افزايش 1,4 درصدي بيکاري در سال 95
حداقل دریافتی کارگران، یک میلیون و 317 هزار تومان شد
گراني‌هاي رنگارنگ
بسياري از خوانندگان حتي در تلفظ فارسي مشکل دارند
بهترين نوروز، نوروزي بود که عاشق شدم
ایران، بهشتی ناشناخته
منوی بهاره ویدئو رسانه و بازار سینمای جهان
منوی بهاره تلویزیون
منوی بهاره کتاب
منوی بهاره آلبوم‌های موسیقی
منوی بهاره سینمای داخلی
کم‌حادثه‌ترين چهارشنبه‌سوري
برون‌سپاري 95 درصد خدمات بهزيستي!
شناسه خبر: 50465 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۱۵ - 01:00
موسيقي برگ و باد و رود را دريابيم

موسيقي برگ و باد و رود را دريابيم

شيرين همداني: همواره و هميشه‌هايمان مملو از نياز به شنيدن است. شنيدن‌ نجواي يک برگ هنگام رهايي از شاخه پاييز، شنيدن عبور پرهياهوي باد، لابه‌لاي درختان عريان. شنيدن امواج پرتلاطم آب در مسير سنگلاخي يک رودخانه. شنيدن سقوط يک قطره بر سنگ زمان. شنيدن يک موسيقي ناب اگر «ياد سوزان عشقي ممنوع را» يادآور شود. شنيدن و بازشنيدن از ديروزها و تا فرداها با ما مي‌آيد و مي‌ماند. اين آمدن‌ها و ماندن‌ها، اين نياز هميشه و همواره را نمي‌توان پشت در و پشت سر گذاشت و گذشت. وقتي صداي نفس‌هاي آخر زاينده‌رود به گوش مي‌رسد، ناله‌هاي گاوخوني فرياد مي‌شود و حجم سبز صفه، مرگ را زار مي‌زند، شنيدن موسيقي فاخر در يکي از تالارهاي پرچلچراغ نصف جهان چه نيازي از ما، ايران يا اصفهان را پاسخي درخور مي‌دهد؟ 
موسيقي ناب است که روح را نوازش مي‌دهد و جان را صيقل مي‌زند که عشق را به پرواز در‌مي‌آورد و شکوه انسانيت را به اوج مي‌رساند. جشن، جشنواره و شادماني است که اميد مي‌آورد و گردوغبار از دل مي‌زدايد. جشنواره موسيقي سبز که قرار است در اصفهان برگزار شود شايد بتواند در پنج روز جمع مشتاقان موسيقي را در‌برکشد و آنان را به سرزمين‌‌ آرزوها ، آرامش‌ها و آسودگي‌ها، به جزيره آشفتگي‌ها و شوريدگي‌هاي امن و ايمن ببرد. اين جشنواره اما چگونه مي‌تواند گامي بردارد براي بازگشت اميد به جان زخم‌خورده زاينده‌رود، مرهمي باشد براي گاوخوني يا حتي نوشدارويي براي سبزينه‌هاي پژمرده در کوه صفه؟ چه کسي باور مي‌کند که شيون‌هاي رود‌ها، کوه‌ها، تالاب‌ها، جنگل‌ها و علفزارهاي ايران و اصفهان به گوش اهل موسيقي نرسيده باشد؟ خنياگران و نوازندگاني که به عرصه فرهنگ‌سازي محيط‌زيست گام گذاشته‌اند و از دهليزهاي تو در توي پرديسان گذشته‌اند، هيچ از خود پرسيده‌اند که با هزينه‌ يک جشن و جشنواره‌ در اصفهان چه قدمي مي‌توان برداشت براي بهسازي، مرمت و احياي آنچه امروز در طبيعت و محيط‌زيستمان رو به خاموشي و فراموشي است؟ 
هنرمنداني که آمده‌اند باري از دوش طبيعت بردارند و آستين‌هاي ديروز و امروز و فردايشان را بالا بزنند تا با نواي شور و دلکش مرهمي باشند بر جان‌هاي رنجور زيستگاه‌ها و زيستمندان، لحظه‌اي با خود انديشيده‌اند مي‌توانند نه پنج روز و 50 روز که همواره و هميشه يار و همراه محيط‌زيست و زيستن ما و همه گياهان و جانوران ايران باشند؟ غم دل اين است که اسير تماشاي آب شده باشند و غافل از اشک ماهي. 
«دريا با اين همه آب
رودخانه با اين همه آب
تُنگ بلور حتي با اين همه آب
رخصت نمي‌دهد اين همه آب
تا بنگريم که ماهي‌ها چگونه مي‌گريند» (بيژن نجدي)
همه هراس اين لحظه و لحظه‌هاي پيش‌رو تا دومين ماه سال آينده اين است که خنياگر، شاعر و نواساز را رخصت ديدن و شنيدن گريه‌ها و ناله‌هاي طبيعت نباشد. همه هراس اين لحظه و لحظه‌هاي هميشه اين است که همين فرصت اندک از دست برود و موسيقي برگ، باد، رود، دريا و کوه به خاطره‌ها بپيوندد؛ آن زمان اگر سر برسد با هيچ ترنم و ساز و آوازي نمي‌توان طبيعت را به زندگي برگرداند. 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.