اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
ايران به قانون جديد باخت؟
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
ظرفيت شهرک‌هاي صنعتي خالي است، دنبال ساخت شهرک جديد هستند
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
نفس تازه برای «آق‌گل»
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
روی موج کودک‌آزاری
تصميم گرفتند زنان را نبينند
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
نگاره
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
قصه رأي اعتماد ميرانوس
يک آغاز بي‌قضاوت
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
اميدي به بزرگي يک نهنگ
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
مسکن، سوداي رونق دارد
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
کامیون ترور در اسپانیا
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
ماجراهای روز آخر
اقتصاد کشور در دستان ۳۱ مفسد
جنگ عربستان با اقليت شيعه
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
اميدي به بزرگي يک نهنگ
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
نگاره
يک آغاز بي‌قضاوت
نفس تازه برای «آق‌گل»
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
آمريکا به‌طور کامل به برجام پايبند نيست؟
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
بازگشت هاشمی به شهر
روی موج کودک‌آزاری
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
ايران به قانون جديد باخت؟
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
شفافيت پيش از اعتماد
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
طعم خوش يک خيابان
نگاره
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50566 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۱۹ - 01:00
حسين عليزاده: علي‌اکبر شکارچي عاشق است
آلبوم صوتي و تصويري «چراغ افروخته» اثر استاد علي‌اکبر شکارچي رونمايي شد

حسين عليزاده: علي‌اکبر شکارچي عاشق است

آيين رونمايي از آلبوم صوتي و تصويري «چراغ افروخته»، جديدترين اثر استاد علي‌اکبر شکارچي، روز گذشته در فرهنگسراي ارسباران، با سخنراني حسين عليزاده، آهنگساز و نوازنده برجسته تار برگزار شد. استادِ تارنواز، در سخنان خود او را الگويي معرفي کرده که عاشق است و به ديگران هم توصيه کرد مثلِ او عاشق باشند. عليزاده دقيق‌ترين تعريف را از آهنگساز کهنه‌کار کرد؛ مردِ بي‌ادعايي که بعد از آن همه تعريف و تمجيد وقتي پشت تريبون قرار گرفت، گفت: «من هيچ‌چيز قابل‌داري ندارم که تقديمتان کنم جز اينکه دستمالي بخرم و در عروسي‌هايتان شرکت کنم.» به نظر مي‌رسيد حسين عليزاده از برگزاري اين مراسم خوشحال است؛ از اينکه مي‌خواهد درباره دوستِ قديمي‌اش حرف بزند؛ آهنگساز و نوازنده‌اي پيشکسوت که در تمامي اين سال‌ها بدون هيچ حاشيه‌اي تنها و تنها ساخته و نواخته است: «اين جمع و محفل طراوتي دارد و سالن از جمعيت مملو است که من بايد به‌خاطر آن به علاقه‌مندان موسيقي تبريک بگويم؛ البته جز اين هم انتظاري نيست. استاد شکارچي در همه اين سال‌ها، عاشقانه موسيقي کار کرد؛ بايد مثل او عاشق باشيد تا بتوانيد رديف ‌کار کرده و چنين آثاري را خلق کنید. هر جا ادبيات و درک موسيقي شکل بگيرد، طراوت و شادابي به‌همراه دارد و اين اتفاق درباره آثار استاد شکارچي رخ داده است. من امشب به‌خاطر خود استاد شکارچي اينجا هستم و به اين خانواده هنرمند و هنردوست که مي‌تواند الگويي براي جامعه ايراني باشد، تبريک مي‌گويم.» علي‌اکبر شکارچي اما خودش آخرين سخنرانی بود که درباره اين اثر سخن گفت: «سال 1351 با رديف‌هاي موسيقايي آشنا شدم و سال 70 ضبط رديف‌ها را آغاز کردم اما به نتيجه دلخواه نرسيدم و سه سال بعد دوباره ضبط را شروع کردم. بعد از اين‌همه سال، اين رديف‌ها در روح و جان من تجلي پيدا کرده‌اند و با عشق به آموزش فرزندان اين سرزمين، تمام مشکلات و هزينه‌ها را در مدت دوسال ضبط به جان خريدم.» او مي‌گويد دلش مي‌خواهد تا با اين جمله مولانا يادش کنند: «چراغ افروخته، چراغ ناافروخته را بوسه داد و رفت/ او به مقصود رسيد.» اين استاد برجسته کمانچه همچنين به اين مسئله اشاره کرد که موسيقي، دين دومش است: «من اين اثر را با قطره‌قطره جانم توليد کرده‌ام و مصداق اين جمله جبران خليل جبران است که مي‌گويد: وقتي‌که از مال خود به کسي چيزي مي‌دهيد، چندان چيزي نمي‌دهيد اما اگر از جان خود مي‌دهيد، چيزي مي‌دهيد. اين اثر را به همسر و فرزندانم که در راه اين اثر زحمات فراواني کشيدند و با تمام وجود مرا همراهي کردند و لحظات سخت و طاقت‌فرسايي را با من طي کردند، تقديم مي‌کنم.» او همچنين از استاد منتظمي ياد کرد و گفت دلش مي‌خواسته در اين مراسم باشد اما به علت کسالت در بيمارستان است: «با ايشان تماس گرفتم، الحمدلله حالشان خوب است و حتي از راه دور هم برايشان «علي‌سونه‌اي» خواندم.» آلبوم رديف‌هاي ميرزا عبدالله و روايت نورعلي‌خان برومند در موسيقي دستگاهي ايران، براي اولين‌بار در ايران با کمانچه استاد علي‌اکبر شکارچي تنظيم و براي علاقه‌مندان ثبت و ضبط شده است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.