اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
جنگل‌های بی‌شخصیت
اهانت‌کنندگان را بشناسيم
اشتغال، پارادایم اصلي دولت آينده
از آخوند انگليسي تا آخوند آمريکايي!
پارازیت سیاسی در روز وحدت
امروز مبارزه با رژيم صهيونيستي مبارزه با استکبار و نظام سلطه است
رهایی از سلطه؛ آرمان روز قدس
نقطه قوت دولت يازدهم دستگاه ديپلماسي است
توصيه‌هاي اورژانسي به مسافران تابستاني
روزشمار انتخاب جايگزين قاليباف
خطر شکست «خط قرمز» وزارت بهداشت
قطعی بودن نقص ایمنی معدن
اختلاف يک‌ماهه درمورد شروع کار شوراي شهر
شهر چهار بهار میزبان بادهای اقیانوسی
عصباني هستيم؟!
مؤسسات غيرمجاز، سنگ محک سيستم بانکي نيستند
خداحافظي با روند نزولي
83 هواپيماي جديد در راه ايران
خصوصي‌‌سازي و اصلاح نظام بانکي، اصلي‌ترين برنامه‌هاي دولت
رونق مسکن در کنار ثبات قيمت‌ها در راه است
مي‌خواهيم شما را به بهشت ببريم!
در دنياي شخصيت‌ها ساکن بشويد و نوشتن را آغاز کنيد
کاهش 20 درصدي فروش فيلم‌هاي سينمايي
کيارستمي مي‌گفت ۸۸ سالگي مثل آرم گروهبان‌هاست!
دکترا در غربت
قرارداد دوساله منتظري؛ حسن‌نيت يا...؟
شماره 10 در تمرين؛ فرشاد جايي نمي‌رود
در پرسپوليس براي رفتن هيچ‌کس عزا نمي‌گيرند
ششمي يا قهرماني؟
اي کاش «حيوان در شکمش» او را گاز بگيرد
ناامني‌هاي افغانستان نتيجه جنگ امنيتي نيابتي است
نگاره
نامرئي‌هايي که مي‌خواهند ديده شوند
آيا گرسنگي را فراموش مي‌کني
خريد مي‌کنم پس هستم
آتش‌سوزي در جنگل‌هاي جهان پیشینه طولانی دارد
70 درصد آتش‎سوزي جنگل‎هاي ايران در زاگرس رخ مي‌دهد
چرا وزراي دولت بايد با رويکرد محيط‌زيستي انتخاب شوند؟
عقب‌نشيني جنگل، پيشروي بيابان
کمبود تجهيزات مهار آتش، جان زاگرس را مي‌گيرد
تجديد حيات زاگرس دشوار است
دعوت نهادها و چهره‌هاي نظام به حضور گسترده در راهپيمايي روز قدس
شبه‌کودتا در تغيير وليعهد سعودي
رئيس‌جمهوري دستور يورش کوبنده را داد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
سياري: اجازه نمي‌دهيم کسي به کشور ما تعرض کند
صيادانمان را سريع‌تر آزاد کنيد
دولت خويشتندار باشد
شيشه نازک اعتماد
رسالت خودساخته داعش
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
کُردها عليه داعشيسم
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
کاخ ثابت پاسال در فهرست ميراث ملي ثبت شد
اطلاعيه وزارت بهداشت درباره دوره تکميلي «پي‌اچ‌دي» آزمايشگاه
هيرکان ۳۵ روز زنده بوده است
پاهايت را جمع کن
برنج‌هايي که رنگ خون گرفت
شورا شهردار ندارد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
پاهايت را جمع کن
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
دولت خويشتندار باشد
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
خداحافظي عاليجناب لينکلن
کُردها عليه داعشيسم
شبه‌کودتا در تغيير وليعهد سعودي
عصباني هستيم؟!
فناناپذيرها هم مي‌روند
رسالت خودساخته داعش
چالش حریم خصوصی در پلاژها
شورا شهردار ندارد
با نبودنش چه کنيم
آقازاده افراط؛ یک گام تا پادشاهی
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
صيادانمان را سريع‌تر آزاد کنيد
رونق مسکن در کنار ثبات قيمت‌ها در راه است
رئيس‌جمهوري دستور يورش کوبنده را داد
پارازیت سیاسی در روز وحدت
سياري: اجازه نمي‌دهيم کسي به کشور ما تعرض کند
طرح کارورزي کليد خورد
جنگل‌های بی‌شخصیت
نقطه قوت دولت يازدهم دستگاه ديپلماسي است
برنج‌هايي که رنگ خون گرفت
هيرکان ۳۵ روز زنده بوده است
«شاهوار»، قرباني بوکسيت‌ها
ترامپ خيلي زود مي‌فهمد که کار با عرب‌ها سخت است
دعوت نهادها و چهره‌هاي نظام به حضور گسترده در راهپيمايي روز قدس
کاخ ثابت پاسال در فهرست ميراث ملي ثبت شد
اي کاش «حيوان در شکمش» او را گاز بگيرد
دکترا در غربت
اهانت‌کنندگان را بشناسيم
در پرسپوليس براي رفتن هيچ‌کس عزا نمي‌گيرند
آيا گرسنگي را فراموش مي‌کني
شيشه نازک اعتماد
عدویی که سبب خیر می‌شود
آشفتگی بازار به ضرر واليبال ايران
حسين عليزاده: سر «دلشدگان» با علي حاتمي قهر کردم
اختلاف يک‌ماهه درمورد شروع کار شوراي شهر
قطعی بودن نقص ایمنی معدن
اطلاعيه وزارت بهداشت درباره دوره تکميلي «پي‌اچ‌دي» آزمايشگاه
محمود پاک‌نيت: «شهرزاد» بهترين کار تمام عمرم بود
خريد مي‌کنم پس هستم
تجديد حيات زاگرس دشوار است
کمبود تجهيزات مهار آتش، جان زاگرس را مي‌گيرد
از آخوند انگليسي تا آخوند آمريکايي!
به آن‌سوي دوربين فکر کن
رهایی از سلطه؛ آرمان روز قدس
يکسان‌سازي نرخ ارز بايد با اصلاح نظام اقتصادي اتفاق بيفتد
توقف روند تشديد تحريم‌هاي آمريکا عليه روسيه
مورينيو پشيمان شد، رونالدو در رئال مي‌ماند
ناامني‌هاي افغانستان نتيجه جنگ امنيتي نيابتي است
نگاره
روز قدس با فيلمي درباره ترور
شناسه خبر: 50601 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
سرانجام عزت‌الدوله، همسر اميرکبير

سرانجام عزت‌الدوله، همسر اميرکبير

«قربان،‌ ميرزا تقي‌خان از خاندان پست و پسر آشپز يکي از خدمتگزاران خاندان بزرگ شماست. او را مهر و بزرگواري شما، اتابک اعظم، اميرکبير و صدراعظم ايران کرده و باعث شده است که اين آدم، خودش را گم کند. در جايي که بزرگان کشور هر يک ريشه‌هاي ژرف خانوادگي دارند، روشن است اين بزرگ‌زادگان حاضر نيستند از دستورات يک بچه آشپز اطاعت کنند و اگر اعليحضرت شاهنشاه فکر عاجلي نفرمايند، بيم آن مي‌رود که زورگويي‌های او به اين اشراف‌زادگان، منجر به شورش و انقلابي بزرگ مي‌شود.» اين‌ها، جملات مخالفان اميرکبير بودند که 
به طور دائم در گوش ناصرالدين‌شاه تکرار مي‌کردند بلکه شاه، فورا او را عزل کند اما شاه بلافاصله بعد از چهار ماه که از صدراعظمي امير گذشت، براي آنکه دهان اين مخالفان را ببندد، خواهرتني خود، عزت‌الدوله را به همسري او درآورد؛ البته امير در ابتدا شوکه مي‌شود و حتي به شاه مي‌گويد که من 44 سال دارم و خواهرتان، 16 سال و شايد با ازدواج موافق نباشد و همين‌طور هم شد (در برخي اسناد آمده که خواهر شاه، 13 سال داشته است.) در ابتدا عزت‌الدوله برآشفته شده بود و مي‌گفت مگر من مي‌خواهم با پدرم ازدواج کنم؟ در هر صورت از آنجا که اين دستور حکومتي بود، عزت‌الدوله ناچار به ازدواج با امير نظام شد. اين ازدواج باعث احترام و موقعيت بيش‌ازپيش امير شد؛ همچنين قدرت و نفوذ بيشتري دربرابر دشمنان پيدا کرد و مهد عليا که خودش براي اميرکبير، دندان تيز کرده بود، از اين موقع به بعد شمشير مخالفتش را با او از رو بست. بعد‌ها تنها خواهر شاه، به انگيزه خوي مردانگي و منش ستايش‌انگيز و رفتار متين و بزرگوارانه او، چنان شيفته شوهرش مي‌شود که در هنگام کارشکني و دسيسه‌هاي مخالفان و در سخت‌ترين روزهاي زندگي اين ابرمرد، تنها سنگر و پشتيبان او مي‌‌شود. در هنگام تبعيد، همراه شوهرش به کاشان مي‌رود و نخستين کسي است که بر بالين جسد بي‌جانش حاضر مي‌شود و شيون سر مي‌دهد. بعد از بازگشت به تهران، مدتي بعد به دربار مي‌آيد و بدترين ناسزاها را به برادرش گفته و مي‌گويد تا عمر دارد از او در همه‌جا بدگويي مي‌کند. ليدي شيل، همسر سفير وقت انگليس، در توصيف وضع عزت‌الدوله پس از مرگ امير در خاطراتش مي‌نويسد: «پس از وقوع اين جنايت، شاهزاده خانم (بيوه امير) را با همان زني که از تهران براي گمراه‌کردن امير فرستاده شده بود، به تهران بازگرداندند و من پس از ورود او به تهران با اينکه قبلا هيچگاه ديداري با همسر امير نداشتم، بدون معطلي براي ملاقات و اداي احترام به اين بانوي متين و برازنده که رفتاري بسيار پسنديده و استثنايي از خود نشان داده بود، اجازه خواستم. در اين ملاقات چون برخلاف انتظار، مادرش (مهدعليا) را هم اندرون مشاهده کردم، يکه خوردم و زود از آنجا خارج شدم زيرا ادب اقتضا نمي‌کرد، شاهزاده خانم در حضور او لب به سخن بگشايد. بيوه امير، زيبا بود و با لباس ماتم ساده‌اي که به تن داشت، به دخترکان 12 ساله پرشور بيشتر شبيه بود تا به مادر دو بچه.» پس از بستن پيوند همسري با عزت‌الدوله، امير از او صاحب دو دختر به نام‌هاي تاج‌الملوک و همدم‌الملوک شد که هر دوي آنها با فرزند قاتل پدرشان (ناصرالدين‌شاه) ازدواج کردند. تاج الملوک به همسري مظفر‌الدين‌شاه درآمد و همدم‌الملوک نيز زن ظل‌السطان، از پسران ناصرالدين‌شاه شد. 
عزت‌الدوله پس از کشته‌شدن همسرش، چهار بار ديگر ازدواج کرد و از اين حيث با برگزيدن پنج همسر، رکورد جالبي از خود بر جاي گذاشت اما هرگز براساس شنيده‌ها، علاقه قبلي خود به امير، اولين شوهرش را هيچگاه از دست نداد. او که سال‌ها لباس سياه عزاداري را از تنش  در نياورده بود، به دستور مهدعليا، مادرش، مجبور مي‌شود که با فرزند ميرزا آقاخان نوري (يکي از قاتلان شوهر سابقش) که صدراعظم شده بود، ازدواج کند. دومين همسر عزت‌الدوله، ميرزا کاظم‌خان (نظام‌الملک) بود. گفته مي‌شود عزت‌الدوله از همسرش متنفر بود، يک‌بار يکي از زنان دربار به رسم ادب و تعارف به او مي‌گويد که خداوند از اين شوهر جديد، نظام الملک پسري به شما عطا کند که خانم گفت، خدا نکند که من از اين ناکس فرزندي بياورم. گفته مي‌شود پسر آقاخان نوري به قدري از عزت‌الدوله وحشت داشت که از روبه‌رو شدن با او دوري مي‌کرد و در مدت زندگي‌شان، هرگز رابطه زناشويي نداشتند. پس از عزل ميرزا آقا‌خان نوري از صدراعظمي ايران، عزت‌الدوله از پسرش بلافاصله طلاق گرفت. بااين‌حال، هيچ زمان بين او و برادرش صلح برقرار نشد و ناصرالدين‌شاه که سايه سنگين خواهرش را حس مي‌کرد با گرفتن هدايا براي فرزندان خواهرش، تلاش مي‌‌کرد آنها را خوشحال کند اما بچه‌ها به او مي‌گفتند که تو به قتل پدر ما حکم دادي و از گرفتن کادو سر باز مي‌زدند. عزت‌الدوله بعد از طلاق دومش به روايتي با پسرخاله و به روايت ديگر با پسردايي خود، مشيرخان عين‌الملک خوانسالار ازدواج کرد. دو سال بعد، او به‌دليل بيماري طاعون درگذشت و يحيي‌خان معتمدالملک، وزير امورخارجه، برادر مشيرالدوله از عزت‌الدوله خواستگاري کرد و به عقد او درآمد. در اين هنگام عزت‌الدوله، 36 سال داشت و 14 سال با همسر چهارمش زندگي کرد تا سرانجام او هم فوت کرد. عزت‌الدوله، 60 ساله شده بود که با نوکر همسر قبلي‌اش، ميرزا نصرالله ميرآخور، ازدواج کرد و سرانجام در سال 1284 خورشيدي در 72 سالگي درگذشت. او بنا به وصيت خود و به ‌دلیل ارادتي که نسبت به امامزاده احمد داشت، پس از فوت در کنار مقبره آن امامزاده در محله حسن‌آباد اصفهان دفن شد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.