اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بهترين‌ها را معرفي کردم
17 وزیر منهای بیطرف
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
سيدضياء هاشمي به وزارت نزدیک شد
تأثير آزار کودکان بر بزهکار شدن آنها
حق کنار مادر بودن
بارزاني: ايران بيش از هر کشوري در عراق نفوذ دارد
سکان دستگاه ديپلماسي در دستان ظريف
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
نگاره
مهماني نويسندگان جهان در برلين
ظهر شنبه کنار رود روگا
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
آتشي که خاموش نمي‌شود
واکنش بهرام رادان به توقیف «زادبوم» در سينماهاي حوزه
محمد معتمدي: رسانه ملي تنها سليقه عامه را دنبال مي‌کند
ولگرد موزه‌دار شد
وزير روي صندلي لرزان
سرمربي المپياکوس: از کريم راضي‌ام
در انتظار ستاره
نبرد اپراتورها بر سر پيراهن سرخابي‌ها
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
سه گروهي که براي تصاحب دولت ترامپ تقلا مي‌کنند
بهبود وضع موجود تنها راه‌حل مبارزه با داعش است
سد‌سازي، سد راه بيطرف شد
کش ارز باز هم در می‌رود؟
نرخ سود ثابت ماند
قبول داريم، اقتصاد از لبه پرتگاه عميق منحرف شده است
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
خواننده معروف رپ به قتل اعتراف کرد
بدن دختر ۱۳ ساله، قابليت بارداري ندارد
هدايت تحصيلي و انتخاب سرنوشت‌ساز
چسب هل براي همه
آیا مائو مرده است؟
پيتزاخوري با مائو!
نوه مائو سرمایه‌دار بزرگ
پايه‌ريزي حزب کمونيست چين
مائو از کودکی تا ازدواج
افشاي گزارش‌هاي محرمانه سيا به رؤساي‌جمهوری آمريکا
ديدار با يار غار آمريکايي مائو
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
ماجراهای روز آخر
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
چسب هل براي همه
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
17 وزیر منهای بیطرف
حق کنار مادر بودن
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
شفافيت پيش از اعتماد
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
مسکن، سوداي رونق دارد
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
کامیون ترور در اسپانیا
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
روی موج کودک‌آزاری
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
بازگشت هاشمی به شهر
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
نفس تازه برای «آق‌گل»
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
اميدي به بزرگي يک نهنگ
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
آتشي که خاموش نمي‌شود
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
نگاره
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
جنگ عربستان با اقليت شيعه
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50610 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
لشکر يک نفره
کيانوش عياري مميزي غير‌ضروري را به چالش کشيده است

لشکر يک نفره

وقايع‌اتفاقيه: کيانوش عياري؛ اين نامي است که اين روزها زياد شنيده مي‌شود. فيلمساز محجوب و شريف سينماي ايران، ديگر انگار خيلي تمايل ندارد که سرش را به زير بيندازد و درگير حاشيه‌ها نشود. جدي‌ترين حاشيه جشنواره فيلم فجر امسال تا قبل از برگزاري متعلق به او است. مرد جنوبي و دروازه‌بان تيم نيروي اهواز، حالا انگار مي‌خواهد تعاريف مميزي را در سينماي ايران به چالش بکشد؛ تعاريفي که خيلي هم مشخص نيست و هر مديري که مي‌آيد، سيستم خودش را بنا مي‌کند و هر سيستمي هم بنا بر سليقه شخصي‌اش مميزي جديدي براي اين سينما وضع مي‌کند. درباره «کاناپه» فيلم جديد کيانوش عياري؛ وضعيت به شکلي است که دبير محافظه‌کار جشنواره هم عنان ماجرا از دستش خارج شده و کار را به مراجع بالاتر حواله داده است؛ البته از محمد حيدري نمي‌شود انتظار زيادي داشت. باتجربه‌هاي سينما هم در حل اين مسئله شايد کم بياورند، چه برسد به دبيري که احتمالا اين دوره، آخرين تجربه مديريتي‌اش در برگزاري يک جشنواره سينمايي در تاريخ سينماي ايران است. هر چه هست کيانوش عياري، اعتقادي به جنجال ندارد. همه‌چيز را با ديالوگ مي‌خواهد پيش ببرد. پيش‌ازاين، در ماجراي فيلم قبلي‌اش؛ «خانه پدري» هم همين رويه را پيش گرفت. 
«خانه پدري»؛ مميزي مضموني و شکلي سليقه‌اي
«خانه پدري» را به‌خاطر فقط يک صحنه‌اش- فقط و تنها فقط يک صحنه- از پرده پايين کشيدند و به نمايشش پايان دادند؛ صحنه‌اي که دختر، به‌وسیله پدر و برادرش در زيرزمين خانه به شکل فجيعي کشته شده و در همان زير‌زمين «چال» مي‌شود. مميزان گفتند اين صحنه خشن بايد از فيلم دربيايد اما کيانوش عياري، مسئله فرمي فيلمش را به وجود اين صحنه وصل کرد و آن را از فيلم درنياورد. عياري درست مي‌گفت. ميزانسن اين صحنه خشن باعث مي‌شد تماشاگر تا انتها پيگير سرنوشت پدر و برادر باشد. نبود اين صحنه، آن تأثيري را که فيلم بايد روي تماشاگر بگذارد، نمي‌گذاشت. عياري با صبروحوصله فراوان فقط ديالوگ برقرار مي‌کرد و انتظار داشت از دل اين جلسات و ديالوگ‌ها خروجي قابل‌توجهي برايش بيرون بيايد. خروجي قابل‌توجه يعني فقط نمايش فيلم در اکران عمومي؛ همين اما هر چه جلسه برگزار شد، هيچ خروجي‌اي از آن بيرون نيامد؛ مگر يک روز نمايش فيلم. بعد از آن، فيلم از پرده پايين کشيده شد و هيچ‌کس هم پاي فيلم نايستاد. «خانه پدري»، احتمالا براي هميشه به بايگاني سپرده شد اما ثمره‌اش براي فيلمساز نجيب ما، جسارتي بود که در فيلم بعدي‌اش به کار آمد. 
«کاناپه»؛ مميزي از جنسي ديگر
هنوز «کاناپه» را کسي نديده است، يا اگر هم ديده شده، تعداد کمي ديده‌اند. تا همين‌جا و بعد از اعلام فيلم‌هاي بخش مسابقه سي‌وپنجمين جشنواره فيلم فجر، بيشترين حرفي که زده شده از «کاناپه» بوده و مميزي‌اي که برايش ايجاد شده است. مميزي اين فيلم چيست؟ ظاهرا عياري، در فضاهاي داخلي، خانم‌هاي بازيگر فيلمش را با کلاه‌گيس نمايش داده است و همين ماجرا، باعث شده دبير و مديران جشنواره 35، دست و پايشان را گم کرده و هول شوند و ساده‌ترين راه را براي اين مسئله انتخاب کنند: حذف. اين شکل عافيت‌طلبي براي مديراني که ديپلماسي ديالوگ را در مسيرشان تعريف کرده‌اند، اندکي بعيد مي‌نمايد. دستيار عياري؛ شبنم عرفي‌نژاد به اين ماجرا واکنش جالبي نشان داده است: «در زمان و مکان جالبي زندگي مي‌کنيم؛ فيلم سينمايي «کاناپه»، آخرين ساخته کيانوش عياري، به بخش مسابقه راه پيدا نکرد؛ به‌دليل شباهت به آثار تلويزيونی... خنده‌دار است. کيانوش عياري، معني سينماست و آثارش همه مورد تمجيد و تأييد بزرگان سينما بوده. وقتي سينماي ايران در ملودرام‌هاي تهوع‌آور غوطه مي‌خورد، عياري با «آن سوي آتش» در جشنواره‌هاي معتبر دنيا مي‌گشت و نام سينماي ايران را بر زبان‌ها مي‌انداخت. وقتي تلويزيون با سريال‌هاي بي‌سروته راه را براي شبکه‌هاي فارسي‌وان و جم باز مي‌کرد، عياري با «روزگار قريب» فصل جديدي در تلويزيون آغاز کرد و حالا فيلم «کاناپه» که به‌شدت فيلم شريف، ساده و داراي زبان سينمايي بسيار درستي است، از ديد دوستان هيأت انتخاب، تلويزيوني است. اما دليل اين نيست؛ دليل رد فيلم، همان استفاده از پوستيژ بر سر بازيگران زن فيلم است که در صحنه‌هاي داخلي و مقابل محارم، روسري بر سر ندارند؛ بازيگران شجاعي که موي خود را از ته تراشيده و کلاه‌گيس بر سر گذاشته‌اند و هيچ کجاي فيلم اثري از بدحجابي ديده نمي‌شود. بياييد شجاع باشيم، همان‌طور که کيانوش عياري شجاعانه ايستاد و با جيب خالي با عوامل حرفه‌اي سينما فيلمش را ساخت تا سينماي ايران باز هم حرفي براي گفتن در سينماي دنيا داشته باشد. استاد، من سر تعظيم در مقابل شهامت و سادگي‌ات فرود مي‌آورم. به‌عنوان مهره‌اي کوچک در اين فيلم، به تمام دوستاني که سه ماه صادقانه و عاشقانه کار کردند، خسته نباشيد مي‌گويم و همانا خداوند بر همه چيز آگاه است.» عکس‌العمل خود عياري به اين ماجرا بانمک‌تر است، انگار نه انگار کل موجوديت يک جشنواره را به چالش کشيده است: «من از ابتدا مي‌دانستم که اين فيلم براي بخش جايزه انتخاب نخواهد شد زيرا بازيگران خانم ما در آن روسري به سر ندارند. در «کاناپه»، 6 بازيگر خانم ايفاي نقش کرده‌اند که همه آنها موهايشان را با نمره چهار کوتاه کردند. تمام سکانس‌هاي فيلم، اين خانم‌ها با کلاه‌گيس هستند و پوشش خاصي ندارند. از ابتدا براي من روشن بود و مي‌دانستم که دوستان اين فيلم را کنار مي‌گذارند؛ يعني به‌شخصه اين موضوع را مي‌دانستم و با اين علم، فيلم را ساختم. هيچ اعتراضي ندارم بلکه منتظرم آنها به من اعتراض کنند که چرا اين بازيگران خانم را بدون روسري جلوي دوربين فرستادي!»
عياري نکته‌اي را هم به اين حرف‌هايش اضافه کرد که نشان مي‌دهد با تجربه فيلمسازي‌اش در آستانه پيري، راه تعريف‌شده‌اي براي خود دارد: «زحماتي که کشيده‌ام، برايم اهميتي ندارد. اين تصميم را گرفته بودم و پاي آن خواهم ايستاد. ديگر هيچ فيلم سينمايي‌ای نمي‌سازم که خانم‌ها در آن روسري به سر داشته باشند، چه در خلوت خودشان و چه در مقابل محارم اين کار را نخواهم کرد.»
او درباره اينکه امکان ايجاد تغيير در وضعيت وجود دارد يا خير، گفت: «بايد صبر کنيم ببينيم اتفاقات جديدي رخ مي‌دهد يا خير؛ البته موهاي اين دوستان تراشيده شده تا کلاه‌گيس‌ها به‌صورت مشهود مشخص باشد که موي خانم‌هاي بازيگر نيست.»
ظاهرا مسئله خيلي ساده‌تر از اين حرف‌هاست. عياري در فيلمش مميزي را طوري دور زده است که پيش از او فرج‌الله سلحشور در «يوسف پيامبر» و خيلي پيش‌تر از آن در دهه 60، مسعود کيميايي در «سرب» همان رفتار را داشته‌اند. سلحشور براي بازيگران زن فيلمش از کلاه‌گيس استفاده کرد و حتي در دهه 60 در همين تلويزيون ايران هم سريالي مثل «پاييز صحرا» با کارگردانی اسدالله نيک‌نژاد ساخته شده است که براي واقع‌گرايي‌اش سعي کرد از کلاه‌گيس براي زنان استفاده کند. در همان زمان هم از رهبر فقيد انقلاب، امام خميني(ره) استفتا شد که اين کار اشکالي دارد يا نه که امام(ره) با قاطعيت هميشگي‌اش، اين کار را بلااشکال دانست. کاري که عياري کرد، نمونه اول اين کار نبود اما به‌طور قطع، مي‌تواند زمينه بحثي را براي بازکردن فضاي مميزي ايجاد کند. فعلا که کيانوش عياري انگار در اين مسير به‌عنوان صف‌شکن در جلو قرار دارد. هر چند او در همين چند روز، باعث بحث‌هاي جدي‌اي را درباره کارش شده و تقريبا اکثر نگاه‌ها در جامعه درباره‌اش مثبت است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.