کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
ترامپ به‌دنبال برهم‌زدن دوستي ايران و روسيه است
ديپلماسي چندسطحي ايران با مصر
معادله چهارمجهولي اصول‌گرايان
دیدم دارند مي‌خورند و مي‌برند، آمدم!
علم‌الهدي از خراسان تا خوزستان
قول خود به مردم خوزستان را عمل مي‌کنيم
بازار گرم ميتينگ‌ها
گذر 30 ساله عُمر در سلفي‌هاي روزانه
امانت‌هايي که دزديده مي‌شوند
مردي که لغت‌هاي ما را معني کرد
ديوار خاکستري خوشحال
نمی‌دانیم کجا مقصر بوده‌ایم
نوزادان دوقلو مجري مي‌شوند
درگذشت يک خبرنگار فرهنگي و سينمايي
فضانورد و پروفسور به جای فیلمساز
منظره‌سرايي پيشگامان مدرنيسم را ببينيد
مهريه در برابر حق طلاق، شدني است؟
فقط يک کره زمين داريم
مکاني: قراردادم 700 ميليون است، نه 200 ميليون
صعود المپياکوس با درخشش انصاري‌فرد
پول يک فوتباليست هزینه سه تيم زنان است
تيم ملي، هواداران پرسپوليس را هم از دست مي‌دهد؟
درمان در ایران، تکیه‌زدن بر نیروی جادو
نوزادی درآتش خطاي پزشکي سوخت
«خانه‌شهر»، تخريب نيم قرن خاطره مشترک
«لعبتک»، سفير آرزوهاي دختران بازمانده از تحصيل است
رکوردزني براي بازي با بازار مسکن
هزينه زندگي کارگران، دو برابر دستمزد
اصناف گوش به فرمان هستند
اقتصاد مقاومتي، ریاضتی نیست
اقتصاد مقاومتی یعنی کالای ایرانی بخریم
مقاومت به مفهوم انزوا نيست
ابرچالش‌هاي اقتصاد ايران در دوره پسانفتي
اقتصاد ايران در محاصره 6‌ بحران
نابرابری‌ها به انفجار رسیده‌اند
استقبال سرد مکزيکي‌ها از سفر مقامات ارشد آمريکايي
هشدار مالزي به کره‌شمالي: سفيرتان اخراج مي‌شود
دستپاچگی اردوغان برای رسیدن به ترامپ
براي ا‌ولین‌بار مخالفان و نمايندگان اسد با هم نشستند
ايران نمي‌تواند فقط نظاره‌گر ترکيه باشد
سرزنش آيندگان در برابر منافع ملي
بدون شرح
حکایت ائتلاف نامیمون ضدایرانی
احتمال افزايش زائران حج تمتع به 80 هزار نفر
يک‌سوم ايراني‌ها به موادمخدر نگاه مثبت دارند
شيطنت ممنوع!
شناسایی بی‌شناسنامه‌ها
شکایت از عضو هیئت علمی، شخصی بود
از ترک تحصيل تا درخشش روي پرده سينما
«تايتانيک»، نگين عشق در سينما
نزديک بود در تايتانيک بازي نکنم
حضور وزير اقتصاد براي پاسخگویی درباره حساب‌هاي قوه قضائيه
ترافیک اصول‌گرایان برای ریاست‌جمهوری
روحاني: اسرائيل برخي رهبران غربي را گروگان گرفته است
آيا پاکستان از آغوش عربستان دل مي‌کند؟
ايران، محور تقابل جهان اسلام با رژيم صهيونيستي
تسهيلات رونق توليد از ۱۵ هزار ميليارد تومان گذشت
بخشنامه مورد نظر در دسترس نيست
اولويت دولت در سال 96، رفع موانع سرمايه‌گذاري است
گزينه ادغام بانک‌ها روي ميز بانک مرکزي
شناسایی بی‌شناسنامه‌ها
از دیوپ و ادواردو تا گولچ و پریموف
يک‌سوم ايراني‌ها به موادمخدر نگاه مثبت دارند
ترافیک اصول‌گرایان برای ریاست‌جمهوری
شيطنت ممنوع!
بخشنامه مورد نظر در دسترس نيست
نزديک بود در تايتانيک بازي نکنم
اما صدايي از من بيرون نمي‌آيد
داستان يک عکس از عباس کيارستمي
«لعبتک»، سفير آرزوهاي دختران بازمانده از تحصيل است
هزينه زندگي کارگران، دو برابر دستمزد
نوزادی درآتش خطاي پزشکي سوخت
فقط يک کره زمين داريم
پول يک فوتباليست هزینه سه تيم زنان است
معادله چهارمجهولي اصول‌گرايان
شکایت از عضو هیئت علمی، شخصی بود
«تايتانيک»، نگين عشق در سينما
روحاني: اسرائيل برخي رهبران غربي را گروگان گرفته است
ضررهاي انحصارطلبي يک سامانه به تيم سرخ
ايران، محور تقابل جهان اسلام با رژيم صهيونيستي
گزينه ادغام بانک‌ها روي ميز بانک مرکزي
از ترک تحصيل تا درخشش روي پرده سينما
حضور وزير اقتصاد براي پاسخگویی درباره حساب‌هاي قوه قضائيه
کابوس پرونده نيکولوفسکي در دوره شما بود آقاي دادکان
عراقي‌ها، نگران از ترامپ
حکایت ائتلاف نامیمون ضدایرانی
احتمال افزايش زائران حج تمتع به 80 هزار نفر
تسهيلات رونق توليد از ۱۵ هزار ميليارد تومان گذشت
تيم ملي، هواداران پرسپوليس را هم از دست مي‌دهد؟
آيا پاکستان از آغوش عربستان دل مي‌کند؟
کلماتی برای کودکان‌کار
اولويت دولت در سال 96، رفع موانع سرمايه‌گذاري است
ترامپ هيولا، خيلي هم بد نيست
اپرا؛ شکل تکامل‌یافته تعزیه
چرا من مي‌بارد
اروميه خسته بود
مردي که لغت‌هاي ما را معني کرد
متيس در بغداد به العبادي اطمينان داد
بدون شرح
به فردا نگاه کنيد
علم‌الهدي از خراسان تا خوزستان
اعتراض جمعي هنرمندان؛ با ياد فرهادي و عليه ترامپ
اقتصاد ايران در محاصره 6‌ بحران
آغاز کلاه‌قرمزي 96 از 30 اسفند
فضانورد و پروفسور به جای فیلمساز
قول خود به مردم خوزستان را عمل مي‌کنيم
ديپلماسي چندسطحي ايران با مصر
بازار گرم ميتينگ‌ها
درمان در ایران، تکیه‌زدن بر نیروی جادو
«خانه‌شهر»، تخريب نيم قرن خاطره مشترک
منظره‌سرايي پيشگامان مدرنيسم را ببينيد
نابرابری‌ها به انفجار رسیده‌اند
دستپاچگی اردوغان برای رسیدن به ترامپ
اقتصاد مقاومتی یعنی کالای ایرانی بخریم
ترامپ به‌دنبال برهم‌زدن دوستي ايران و روسيه است
ابرچالش‌هاي اقتصاد ايران در دوره پسانفتي
مهريه در برابر حق طلاق، شدني است؟
ديوار خاکستري خوشحال
اقتصاد مقاومتي، ریاضتی نیست
نمی‌دانیم کجا مقصر بوده‌ایم
شناسه خبر: 50610 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
لشکر يک نفره
کيانوش عياري مميزي غير‌ضروري را به چالش کشيده است

لشکر يک نفره

وقايع‌اتفاقيه: کيانوش عياري؛ اين نامي است که اين روزها زياد شنيده مي‌شود. فيلمساز محجوب و شريف سينماي ايران، ديگر انگار خيلي تمايل ندارد که سرش را به زير بيندازد و درگير حاشيه‌ها نشود. جدي‌ترين حاشيه جشنواره فيلم فجر امسال تا قبل از برگزاري متعلق به او است. مرد جنوبي و دروازه‌بان تيم نيروي اهواز، حالا انگار مي‌خواهد تعاريف مميزي را در سينماي ايران به چالش بکشد؛ تعاريفي که خيلي هم مشخص نيست و هر مديري که مي‌آيد، سيستم خودش را بنا مي‌کند و هر سيستمي هم بنا بر سليقه شخصي‌اش مميزي جديدي براي اين سينما وضع مي‌کند. درباره «کاناپه» فيلم جديد کيانوش عياري؛ وضعيت به شکلي است که دبير محافظه‌کار جشنواره هم عنان ماجرا از دستش خارج شده و کار را به مراجع بالاتر حواله داده است؛ البته از محمد حيدري نمي‌شود انتظار زيادي داشت. باتجربه‌هاي سينما هم در حل اين مسئله شايد کم بياورند، چه برسد به دبيري که احتمالا اين دوره، آخرين تجربه مديريتي‌اش در برگزاري يک جشنواره سينمايي در تاريخ سينماي ايران است. هر چه هست کيانوش عياري، اعتقادي به جنجال ندارد. همه‌چيز را با ديالوگ مي‌خواهد پيش ببرد. پيش‌ازاين، در ماجراي فيلم قبلي‌اش؛ «خانه پدري» هم همين رويه را پيش گرفت. 
«خانه پدري»؛ مميزي مضموني و شکلي سليقه‌اي
«خانه پدري» را به‌خاطر فقط يک صحنه‌اش- فقط و تنها فقط يک صحنه- از پرده پايين کشيدند و به نمايشش پايان دادند؛ صحنه‌اي که دختر، به‌وسیله پدر و برادرش در زيرزمين خانه به شکل فجيعي کشته شده و در همان زير‌زمين «چال» مي‌شود. مميزان گفتند اين صحنه خشن بايد از فيلم دربيايد اما کيانوش عياري، مسئله فرمي فيلمش را به وجود اين صحنه وصل کرد و آن را از فيلم درنياورد. عياري درست مي‌گفت. ميزانسن اين صحنه خشن باعث مي‌شد تماشاگر تا انتها پيگير سرنوشت پدر و برادر باشد. نبود اين صحنه، آن تأثيري را که فيلم بايد روي تماشاگر بگذارد، نمي‌گذاشت. عياري با صبروحوصله فراوان فقط ديالوگ برقرار مي‌کرد و انتظار داشت از دل اين جلسات و ديالوگ‌ها خروجي قابل‌توجهي برايش بيرون بيايد. خروجي قابل‌توجه يعني فقط نمايش فيلم در اکران عمومي؛ همين اما هر چه جلسه برگزار شد، هيچ خروجي‌اي از آن بيرون نيامد؛ مگر يک روز نمايش فيلم. بعد از آن، فيلم از پرده پايين کشيده شد و هيچ‌کس هم پاي فيلم نايستاد. «خانه پدري»، احتمالا براي هميشه به بايگاني سپرده شد اما ثمره‌اش براي فيلمساز نجيب ما، جسارتي بود که در فيلم بعدي‌اش به کار آمد. 
«کاناپه»؛ مميزي از جنسي ديگر
هنوز «کاناپه» را کسي نديده است، يا اگر هم ديده شده، تعداد کمي ديده‌اند. تا همين‌جا و بعد از اعلام فيلم‌هاي بخش مسابقه سي‌وپنجمين جشنواره فيلم فجر، بيشترين حرفي که زده شده از «کاناپه» بوده و مميزي‌اي که برايش ايجاد شده است. مميزي اين فيلم چيست؟ ظاهرا عياري، در فضاهاي داخلي، خانم‌هاي بازيگر فيلمش را با کلاه‌گيس نمايش داده است و همين ماجرا، باعث شده دبير و مديران جشنواره 35، دست و پايشان را گم کرده و هول شوند و ساده‌ترين راه را براي اين مسئله انتخاب کنند: حذف. اين شکل عافيت‌طلبي براي مديراني که ديپلماسي ديالوگ را در مسيرشان تعريف کرده‌اند، اندکي بعيد مي‌نمايد. دستيار عياري؛ شبنم عرفي‌نژاد به اين ماجرا واکنش جالبي نشان داده است: «در زمان و مکان جالبي زندگي مي‌کنيم؛ فيلم سينمايي «کاناپه»، آخرين ساخته کيانوش عياري، به بخش مسابقه راه پيدا نکرد؛ به‌دليل شباهت به آثار تلويزيونی... خنده‌دار است. کيانوش عياري، معني سينماست و آثارش همه مورد تمجيد و تأييد بزرگان سينما بوده. وقتي سينماي ايران در ملودرام‌هاي تهوع‌آور غوطه مي‌خورد، عياري با «آن سوي آتش» در جشنواره‌هاي معتبر دنيا مي‌گشت و نام سينماي ايران را بر زبان‌ها مي‌انداخت. وقتي تلويزيون با سريال‌هاي بي‌سروته راه را براي شبکه‌هاي فارسي‌وان و جم باز مي‌کرد، عياري با «روزگار قريب» فصل جديدي در تلويزيون آغاز کرد و حالا فيلم «کاناپه» که به‌شدت فيلم شريف، ساده و داراي زبان سينمايي بسيار درستي است، از ديد دوستان هيأت انتخاب، تلويزيوني است. اما دليل اين نيست؛ دليل رد فيلم، همان استفاده از پوستيژ بر سر بازيگران زن فيلم است که در صحنه‌هاي داخلي و مقابل محارم، روسري بر سر ندارند؛ بازيگران شجاعي که موي خود را از ته تراشيده و کلاه‌گيس بر سر گذاشته‌اند و هيچ کجاي فيلم اثري از بدحجابي ديده نمي‌شود. بياييد شجاع باشيم، همان‌طور که کيانوش عياري شجاعانه ايستاد و با جيب خالي با عوامل حرفه‌اي سينما فيلمش را ساخت تا سينماي ايران باز هم حرفي براي گفتن در سينماي دنيا داشته باشد. استاد، من سر تعظيم در مقابل شهامت و سادگي‌ات فرود مي‌آورم. به‌عنوان مهره‌اي کوچک در اين فيلم، به تمام دوستاني که سه ماه صادقانه و عاشقانه کار کردند، خسته نباشيد مي‌گويم و همانا خداوند بر همه چيز آگاه است.» عکس‌العمل خود عياري به اين ماجرا بانمک‌تر است، انگار نه انگار کل موجوديت يک جشنواره را به چالش کشيده است: «من از ابتدا مي‌دانستم که اين فيلم براي بخش جايزه انتخاب نخواهد شد زيرا بازيگران خانم ما در آن روسري به سر ندارند. در «کاناپه»، 6 بازيگر خانم ايفاي نقش کرده‌اند که همه آنها موهايشان را با نمره چهار کوتاه کردند. تمام سکانس‌هاي فيلم، اين خانم‌ها با کلاه‌گيس هستند و پوشش خاصي ندارند. از ابتدا براي من روشن بود و مي‌دانستم که دوستان اين فيلم را کنار مي‌گذارند؛ يعني به‌شخصه اين موضوع را مي‌دانستم و با اين علم، فيلم را ساختم. هيچ اعتراضي ندارم بلکه منتظرم آنها به من اعتراض کنند که چرا اين بازيگران خانم را بدون روسري جلوي دوربين فرستادي!»
عياري نکته‌اي را هم به اين حرف‌هايش اضافه کرد که نشان مي‌دهد با تجربه فيلمسازي‌اش در آستانه پيري، راه تعريف‌شده‌اي براي خود دارد: «زحماتي که کشيده‌ام، برايم اهميتي ندارد. اين تصميم را گرفته بودم و پاي آن خواهم ايستاد. ديگر هيچ فيلم سينمايي‌ای نمي‌سازم که خانم‌ها در آن روسري به سر داشته باشند، چه در خلوت خودشان و چه در مقابل محارم اين کار را نخواهم کرد.»
او درباره اينکه امکان ايجاد تغيير در وضعيت وجود دارد يا خير، گفت: «بايد صبر کنيم ببينيم اتفاقات جديدي رخ مي‌دهد يا خير؛ البته موهاي اين دوستان تراشيده شده تا کلاه‌گيس‌ها به‌صورت مشهود مشخص باشد که موي خانم‌هاي بازيگر نيست.»
ظاهرا مسئله خيلي ساده‌تر از اين حرف‌هاست. عياري در فيلمش مميزي را طوري دور زده است که پيش از او فرج‌الله سلحشور در «يوسف پيامبر» و خيلي پيش‌تر از آن در دهه 60، مسعود کيميايي در «سرب» همان رفتار را داشته‌اند. سلحشور براي بازيگران زن فيلمش از کلاه‌گيس استفاده کرد و حتي در دهه 60 در همين تلويزيون ايران هم سريالي مثل «پاييز صحرا» با کارگردانی اسدالله نيک‌نژاد ساخته شده است که براي واقع‌گرايي‌اش سعي کرد از کلاه‌گيس براي زنان استفاده کند. در همان زمان هم از رهبر فقيد انقلاب، امام خميني(ره) استفتا شد که اين کار اشکالي دارد يا نه که امام(ره) با قاطعيت هميشگي‌اش، اين کار را بلااشکال دانست. کاري که عياري کرد، نمونه اول اين کار نبود اما به‌طور قطع، مي‌تواند زمينه بحثي را براي بازکردن فضاي مميزي ايجاد کند. فعلا که کيانوش عياري انگار در اين مسير به‌عنوان صف‌شکن در جلو قرار دارد. هر چند او در همين چند روز، باعث بحث‌هاي جدي‌اي را درباره کارش شده و تقريبا اکثر نگاه‌ها در جامعه درباره‌اش مثبت است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.