کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
نمي‌توان رئيس‌جمهوري را سانسور کرد
امکان بارداري را از کارتن‌خواب‌ها نگیریم
نمي‌توان با عناوين مختلف، افراد را از تحصيل محروم کرد
گري لوييس: به بهبود شرايط اقليمي ايران کمک مي‌کنيم
شهرداري در تور فعالان محيط‌زيست
اروپايي‌ها تلاش مي‌کنند تا به تهران نزديک‌تر شوند
ايران همچنان با حضور آمريکا در آستانه مخالف است
توافق هسته‌اي به نفع آمريکا نيست
شوراي‌عالي سياست‌گذاري با خاتمي مشورت مي‌کند
رمزگشایی از اینستاگرام وزیر ارتباطات
برای خدمت تلاش کنید نه قدرت
به‌خاطر دلواپس‌ها يک روز هم صبر نمي‌کنيم
دي‌کاپريو در راهپيمايي سرخپوستان شرکت کرد
عارف لرستاني بر اثر سکته فوت کرده است
سياليت‌بخشيدن به ماده سخت
قدرت نهفته در کارم به فضاي ايران ارتباط دارد
قصه‌هاي جامانده در غرب موصل
شیرین‌کاری‌های خواستگاران
سیاست، لطافت و طنزهای جانانه
تواضع و کنجکاوي در پيله درون
آقاي گل، آقاي گل شد
مائده برهاني: مربي مرد مي‌خواهيم
سپيدرود، گل‌گهر و ملوان در جست‌وجوي خوشبختي
الاکلنگ بازي در جدول رده‌بندي؛ قسمت آخر!
انتقال حساب‌هاي دولت به بانک مرکزي، شفافيت مالي و نظارت را افزايش داد
دعوا بر سر طرحي که قيمت مسکن را ۶ برابر کرد! ‍
بنزین، ایرانی شد
تأخير در قرائت گزارش تحقيق و تفحص از آق‌دره
مقاوله‌نامه‌هايي که همچنان روي هواست!
سرمايه به دنبال کار ارزان است
قتل مرد عتيقه‌فروش توسط باديگارد
کوچ شرکت‌هاي هرمي به شهرک‌هاي اطراف تهران
ثروت زمین نبش کوچه‌ها به حراج رفت
زندگی در آغوش شهر مرده
کارگران درگیره گرفتاری‌های اقتصادی
شهرهاي مرزنشين صادراتی، نيازمند انقلاب اقتصادي
3 پرسشي که ترامپ بايد پاسخ بگويد
بعيد است آمريکا با کره‌شمالي درگير شود
فاصله عمیق شعار تا عمل
طبقه کارگر صنعتي و انقلاب
زنان کارگر: در چنبره طبقه و جنسيت
طبقه‌ بندی کارگران با ابزار تولید
کارگران زیر تازیانه هوش مصنوعی
نگاره
ترامپ و قاليباف
چرا رئيسي جدي‌ترين رقيب روحاني است؟
آينده مناظره‌هاي انتخاباتي
استفاده برخي از نامزدها از امکانات دولتي، خلاف قانون است
اصغرزاده: با نظارت استصوابي، تو کاسه ما گذاشتيد
دولت از آواربرداري‌ها بگويد
عراقچی: ديپلماسي آب، بخش جدايي‌ناپذير سياست خارجي است
بيانات رهبر انقلاب در ديدار شرکت‌کنندگان مسابقات بين‌المللي قرآن
ليست صد نفره انتخابات شوراها آماده شد
روحاني پاسخ ادعاي قاليباف را داد
متوقف نمی‌شویم؛ از راهی که آمدیم باز نمی‌گردیم
وزیر بهداشت: طرح تحول سلامت، وفاي به عهد رئيس‌جمهوري است
خليج‌فارس، ايراني بوده و خواهد ماند
گردشگران خارجی 8 میلیارد دلار به ایران آوردند
مرکز آمار ايران، تورم فروردين را 6,9 درصد اعلام کرد
مفهوم کاغذ‌پاره را نفهمیدند، اموال ايران غارت شد
آنچه در مورد خیانت باید بدانیم
نخستین پاسخ به یورش
تبی که به جان حاشیه‌نشینان می‌نشیند
طارمي؛ ملغمه‌اي از هيجان، احساسات و عصيان
گردشگران خارجی 8 میلیارد دلار به ایران آوردند
سايه احمدي‌نژاد بر ذهن برخي نامزدها
شيطنت‌هاي کودکانه ترس از گناه و چند داستان ديگر
چرا رئيسي جدي‌ترين رقيب روحاني است؟
سيمرغ به «خانه» رسيد
سر باز و جان باز
قیمت مسکن عقب نشست
به اطلاع‌رسانی رسانه‌ها توجه کنيد
تقابل اصول‌گرايي؛ فرصتي براي روحاني
روحاني پاسخ ادعاي قاليباف را داد
طلاق ابتدا دارد اما...
به ازدواج با فرد معتاد فکر نکنيد
وقتی پدر برای فرزندش، فامیل دور می‌شود
مردم مي‌گويند يارانه 250 هزار توماني، هزينه‌هاي زندگي را چند برابر مي‌کند
هنوز مي‌شود جنگيد
سوتی‌های‌آماری صدای همه را درآورد
جذاب و کاملا خالي
بايد مسير واردات نیروی کار هم باز شود!
ايران، خواهان پاسخگويي سريع پاکستان
غلبه سیاست بر دغدغه اجتماع
شوخي آقاي شهردار با اعداد
با آينه‌هاي دروني خداحافظي نکنيد
مفهوم کاغذ‌پاره را نفهمیدند، اموال ايران غارت شد
آينده مناظره‌هاي انتخاباتي
سياه‌نمايي اپوزیسيون‌وار!
کفش‌هايم را بخريد
جان هامون در دست افغان‌ها
حاشيه‌نشيني تشکل‌هاي مردمي در دولت آينده
دعوت دايي از طلبکاران: در دادگاه شکايت کنيم
خليج‌فارس، ايراني بوده و خواهد ماند
ترامپ و قاليباف
نانِ سختي، چالش، دغدغه، استرس و عشق را مي‌خوريم
تغيير قانون بعد از 7 سال
سروکله‌زدن ترامپ با قانون بيمه‌ درماني اوباما
شناسايي ۴۴۲ واحد آلاينده در استان تهران
نگاره
متوقف نمی‌شویم؛ از راهی که آمدیم باز نمی‌گردیم
عراقچی: ديپلماسي آب، بخش جدايي‌ناپذير سياست خارجي است
اثر زنده‌رودي، دومين اثر‌ گرانقيمت حراج بونامز
تولد 2 جوجه عقاب طلايي در ايران
نسلي که در جنگ زاده شده است
«بر مبناي يک داستان واقعي» پولانسکي در کن 70
چین با خویشتنداری ترامپ را مهار می‌کند
نويسنده چيني بعد از نوبل نمي‌نويسد
سرانجام کرايه‌هاي تاکسي در سال ۹۶
بهترين اپليکيشن‌هايي که قبل از سفر بايد روي تلفن همراه نصب کرد
نبايد اختلاف بر سر ليست‌ها، انسجام اصلاح‌طلبان را بر هم زند
بيرانوند مي‌رود؟
ایجاد ظرفیت سالانه 99 هزار متر مکعبی آب در دولت یازدهم
دولت از آواربرداري‌ها بگويد
فيلم‌هاي توقيفي بازبيني مي‌شوند
نگاره
شهر ما دوباره رنگ مي‌گيرد
روز مدال وزنه‌برداران
دولت دهم در 2 سال پاياني براي پرداخت يارانه، اسکناس چاپ مي‌کرد
آمريکا جرأت حمله به ايران را ندارد
شناسه خبر: 50610 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
لشکر يک نفره
کيانوش عياري مميزي غير‌ضروري را به چالش کشيده است

لشکر يک نفره

وقايع‌اتفاقيه: کيانوش عياري؛ اين نامي است که اين روزها زياد شنيده مي‌شود. فيلمساز محجوب و شريف سينماي ايران، ديگر انگار خيلي تمايل ندارد که سرش را به زير بيندازد و درگير حاشيه‌ها نشود. جدي‌ترين حاشيه جشنواره فيلم فجر امسال تا قبل از برگزاري متعلق به او است. مرد جنوبي و دروازه‌بان تيم نيروي اهواز، حالا انگار مي‌خواهد تعاريف مميزي را در سينماي ايران به چالش بکشد؛ تعاريفي که خيلي هم مشخص نيست و هر مديري که مي‌آيد، سيستم خودش را بنا مي‌کند و هر سيستمي هم بنا بر سليقه شخصي‌اش مميزي جديدي براي اين سينما وضع مي‌کند. درباره «کاناپه» فيلم جديد کيانوش عياري؛ وضعيت به شکلي است که دبير محافظه‌کار جشنواره هم عنان ماجرا از دستش خارج شده و کار را به مراجع بالاتر حواله داده است؛ البته از محمد حيدري نمي‌شود انتظار زيادي داشت. باتجربه‌هاي سينما هم در حل اين مسئله شايد کم بياورند، چه برسد به دبيري که احتمالا اين دوره، آخرين تجربه مديريتي‌اش در برگزاري يک جشنواره سينمايي در تاريخ سينماي ايران است. هر چه هست کيانوش عياري، اعتقادي به جنجال ندارد. همه‌چيز را با ديالوگ مي‌خواهد پيش ببرد. پيش‌ازاين، در ماجراي فيلم قبلي‌اش؛ «خانه پدري» هم همين رويه را پيش گرفت. 
«خانه پدري»؛ مميزي مضموني و شکلي سليقه‌اي
«خانه پدري» را به‌خاطر فقط يک صحنه‌اش- فقط و تنها فقط يک صحنه- از پرده پايين کشيدند و به نمايشش پايان دادند؛ صحنه‌اي که دختر، به‌وسیله پدر و برادرش در زيرزمين خانه به شکل فجيعي کشته شده و در همان زير‌زمين «چال» مي‌شود. مميزان گفتند اين صحنه خشن بايد از فيلم دربيايد اما کيانوش عياري، مسئله فرمي فيلمش را به وجود اين صحنه وصل کرد و آن را از فيلم درنياورد. عياري درست مي‌گفت. ميزانسن اين صحنه خشن باعث مي‌شد تماشاگر تا انتها پيگير سرنوشت پدر و برادر باشد. نبود اين صحنه، آن تأثيري را که فيلم بايد روي تماشاگر بگذارد، نمي‌گذاشت. عياري با صبروحوصله فراوان فقط ديالوگ برقرار مي‌کرد و انتظار داشت از دل اين جلسات و ديالوگ‌ها خروجي قابل‌توجهي برايش بيرون بيايد. خروجي قابل‌توجه يعني فقط نمايش فيلم در اکران عمومي؛ همين اما هر چه جلسه برگزار شد، هيچ خروجي‌اي از آن بيرون نيامد؛ مگر يک روز نمايش فيلم. بعد از آن، فيلم از پرده پايين کشيده شد و هيچ‌کس هم پاي فيلم نايستاد. «خانه پدري»، احتمالا براي هميشه به بايگاني سپرده شد اما ثمره‌اش براي فيلمساز نجيب ما، جسارتي بود که در فيلم بعدي‌اش به کار آمد. 
«کاناپه»؛ مميزي از جنسي ديگر
هنوز «کاناپه» را کسي نديده است، يا اگر هم ديده شده، تعداد کمي ديده‌اند. تا همين‌جا و بعد از اعلام فيلم‌هاي بخش مسابقه سي‌وپنجمين جشنواره فيلم فجر، بيشترين حرفي که زده شده از «کاناپه» بوده و مميزي‌اي که برايش ايجاد شده است. مميزي اين فيلم چيست؟ ظاهرا عياري، در فضاهاي داخلي، خانم‌هاي بازيگر فيلمش را با کلاه‌گيس نمايش داده است و همين ماجرا، باعث شده دبير و مديران جشنواره 35، دست و پايشان را گم کرده و هول شوند و ساده‌ترين راه را براي اين مسئله انتخاب کنند: حذف. اين شکل عافيت‌طلبي براي مديراني که ديپلماسي ديالوگ را در مسيرشان تعريف کرده‌اند، اندکي بعيد مي‌نمايد. دستيار عياري؛ شبنم عرفي‌نژاد به اين ماجرا واکنش جالبي نشان داده است: «در زمان و مکان جالبي زندگي مي‌کنيم؛ فيلم سينمايي «کاناپه»، آخرين ساخته کيانوش عياري، به بخش مسابقه راه پيدا نکرد؛ به‌دليل شباهت به آثار تلويزيونی... خنده‌دار است. کيانوش عياري، معني سينماست و آثارش همه مورد تمجيد و تأييد بزرگان سينما بوده. وقتي سينماي ايران در ملودرام‌هاي تهوع‌آور غوطه مي‌خورد، عياري با «آن سوي آتش» در جشنواره‌هاي معتبر دنيا مي‌گشت و نام سينماي ايران را بر زبان‌ها مي‌انداخت. وقتي تلويزيون با سريال‌هاي بي‌سروته راه را براي شبکه‌هاي فارسي‌وان و جم باز مي‌کرد، عياري با «روزگار قريب» فصل جديدي در تلويزيون آغاز کرد و حالا فيلم «کاناپه» که به‌شدت فيلم شريف، ساده و داراي زبان سينمايي بسيار درستي است، از ديد دوستان هيأت انتخاب، تلويزيوني است. اما دليل اين نيست؛ دليل رد فيلم، همان استفاده از پوستيژ بر سر بازيگران زن فيلم است که در صحنه‌هاي داخلي و مقابل محارم، روسري بر سر ندارند؛ بازيگران شجاعي که موي خود را از ته تراشيده و کلاه‌گيس بر سر گذاشته‌اند و هيچ کجاي فيلم اثري از بدحجابي ديده نمي‌شود. بياييد شجاع باشيم، همان‌طور که کيانوش عياري شجاعانه ايستاد و با جيب خالي با عوامل حرفه‌اي سينما فيلمش را ساخت تا سينماي ايران باز هم حرفي براي گفتن در سينماي دنيا داشته باشد. استاد، من سر تعظيم در مقابل شهامت و سادگي‌ات فرود مي‌آورم. به‌عنوان مهره‌اي کوچک در اين فيلم، به تمام دوستاني که سه ماه صادقانه و عاشقانه کار کردند، خسته نباشيد مي‌گويم و همانا خداوند بر همه چيز آگاه است.» عکس‌العمل خود عياري به اين ماجرا بانمک‌تر است، انگار نه انگار کل موجوديت يک جشنواره را به چالش کشيده است: «من از ابتدا مي‌دانستم که اين فيلم براي بخش جايزه انتخاب نخواهد شد زيرا بازيگران خانم ما در آن روسري به سر ندارند. در «کاناپه»، 6 بازيگر خانم ايفاي نقش کرده‌اند که همه آنها موهايشان را با نمره چهار کوتاه کردند. تمام سکانس‌هاي فيلم، اين خانم‌ها با کلاه‌گيس هستند و پوشش خاصي ندارند. از ابتدا براي من روشن بود و مي‌دانستم که دوستان اين فيلم را کنار مي‌گذارند؛ يعني به‌شخصه اين موضوع را مي‌دانستم و با اين علم، فيلم را ساختم. هيچ اعتراضي ندارم بلکه منتظرم آنها به من اعتراض کنند که چرا اين بازيگران خانم را بدون روسري جلوي دوربين فرستادي!»
عياري نکته‌اي را هم به اين حرف‌هايش اضافه کرد که نشان مي‌دهد با تجربه فيلمسازي‌اش در آستانه پيري، راه تعريف‌شده‌اي براي خود دارد: «زحماتي که کشيده‌ام، برايم اهميتي ندارد. اين تصميم را گرفته بودم و پاي آن خواهم ايستاد. ديگر هيچ فيلم سينمايي‌ای نمي‌سازم که خانم‌ها در آن روسري به سر داشته باشند، چه در خلوت خودشان و چه در مقابل محارم اين کار را نخواهم کرد.»
او درباره اينکه امکان ايجاد تغيير در وضعيت وجود دارد يا خير، گفت: «بايد صبر کنيم ببينيم اتفاقات جديدي رخ مي‌دهد يا خير؛ البته موهاي اين دوستان تراشيده شده تا کلاه‌گيس‌ها به‌صورت مشهود مشخص باشد که موي خانم‌هاي بازيگر نيست.»
ظاهرا مسئله خيلي ساده‌تر از اين حرف‌هاست. عياري در فيلمش مميزي را طوري دور زده است که پيش از او فرج‌الله سلحشور در «يوسف پيامبر» و خيلي پيش‌تر از آن در دهه 60، مسعود کيميايي در «سرب» همان رفتار را داشته‌اند. سلحشور براي بازيگران زن فيلمش از کلاه‌گيس استفاده کرد و حتي در دهه 60 در همين تلويزيون ايران هم سريالي مثل «پاييز صحرا» با کارگردانی اسدالله نيک‌نژاد ساخته شده است که براي واقع‌گرايي‌اش سعي کرد از کلاه‌گيس براي زنان استفاده کند. در همان زمان هم از رهبر فقيد انقلاب، امام خميني(ره) استفتا شد که اين کار اشکالي دارد يا نه که امام(ره) با قاطعيت هميشگي‌اش، اين کار را بلااشکال دانست. کاري که عياري کرد، نمونه اول اين کار نبود اما به‌طور قطع، مي‌تواند زمينه بحثي را براي بازکردن فضاي مميزي ايجاد کند. فعلا که کيانوش عياري انگار در اين مسير به‌عنوان صف‌شکن در جلو قرار دارد. هر چند او در همين چند روز، باعث بحث‌هاي جدي‌اي را درباره کارش شده و تقريبا اکثر نگاه‌ها در جامعه درباره‌اش مثبت است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.