کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
روحاني هسته‌اي
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام و صف‌بندی جدید سیاسی
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
برجام؛ روي خوش‌ جهان
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
ابراهيم جعفري: حامل پيام‌هاي شفاهي ميان ايران و عربستان بوده‌ام
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
زبان بدن جباروف در جلسه با استقلالي‌ها
طارمي و مسلمان در سالن واليبال
هاشمي با تهديد و بدهي، از تيراندازي رفت
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
700 هزار ميليارد تومان بدهي
مسکن مهر، مسکن اجتماعي شد
وابستگي ۸۹ درصد بنگاه‌ها به بانک‌ها
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
تهران، تهويه هواي خود را از دست داده است
مرهمي بر زخم‌هاي طرح تحول نظام سلامت
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
وقایع یومیه
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
ابريشم‌بافان در پيله
دنياي تصوير جديد با پرونده «نارکوها»
مايکل مور و شماري از هاليوودي‌ها در صف راهپيمايي عليه ترامپ
حامد همايون، سفير مبارزه با سرطان شد
جلوه‌هاي ويژه «آباجان» کامل مي‌شود
مفهوم جديد اعتراض!
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
فرصت تازه برای جوانان
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
اخطار درست نماينده مجلس براي مهار عملکرد جزيره‌اي در کاهش آسيب‌ها
حيوانات تالاب گاوخوني، اسير دست شکارچيان
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
قبرس در سوداي وحدت
نامه پناهنده فلسطيني به پناهنده سوري
ايران، برنده و عربستان، بازنده جنگ‌هاي خاورميانه
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
شاه ايران اوقاتش را چگونه سپري مي‌کرد
قهوه، چای، سماور و حمام برنجی
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
عدسي‌فروشي
لبوفروشي
فساد اداری
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هاشمي‌رفسنجاني، طراح منطقه‌گرايي متوازن بود
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
رحماني: پولي که از استقلال گرفتم زهرمارم شد
حاج‌محمدي: نيمکت‌نشيني‌ام فني نيست
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
سردار فراجناحي
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
فحاشي‌هاي سعيد معروف پاياني ندارد؟
«مردمصلحت»که می‌شود
فرماندار دزفول: پرونده اخلاقي داشته‌اند
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
مربای تلخ مسکن
هزينه ساخت بزرگراه صدر، ناگهان سه‌برابر شد
چرا 12 سال پيش نمي‌گفتيد هاشمي يار انقلاب و رهبري‌ است؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هويتي پشت قاب شهر
تالاب‌ها احيا مي‌شوند، جنگل‌ها نفس مي‌کشند
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
مجمع گره‌گشايي از مشکلات نظام
سينماي پوست‌کنده با طعم گيلاس
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
تمجيد فراستي از فيلم «لاک قرمز»
۱۰۰ دستاورد برجام از زبان «حميد بعيدي‌نژاد»
دلبسته اين آب و خاکم؛ ويرانش نکنيد
محیط زیست براي کسي مهم نيست
سلفی با آنچه ندیده‌بودیم
پل تاريخي ۱۷۰۰‌ساله دزفول در آستانه مرگ
برجام؛ روي خوش‌ جهان
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
زندگي و کار در سايه آرزوهاي محال
کيک‌ زنگ تفريح براي صميميت در بزرگسالي
ژیوان گاسپاریان، ساری‌گلین و خاطره حسین‌علیزاده
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
جهانگیری: امور جامعه بدون زنان قابل رفع‌و رجوع نیست
«مادرکشي»، کشتار آب است
فقر حرکتي دختران از حضورشان در ورزشگاه‌ها مهم‌تر است
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
در فصلِ بد اکران، فيلم‌ها خوب مي‌فروشند
مفهوم جديد اعتراض!
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
نفوذ ايران در سوريه بيشتر از روسيه است
روحاني هسته‌اي
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
تماشاي اعدام از سکو‌هاي استاديوم
فقدان ميانجيگر اصلاحات
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
حل بحران سوريه، کليد مشکلات خاورميانه
سنگيني تورم تک‌رقمي در سبد خريد مردم
هانيبال قذافي: جلود، امام موسي‌صدر را ربود، نه پدرم
از کتاب دوري کنيد
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
شناسه خبر: 50617 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
با کي‌روش مشکل شخصي ندارم
عقب‌نشيني برانکو بعد از استعفاي سرمربي تيم ملي

با کي‌روش مشکل شخصي ندارم

در ماجراهاي اخير باشگاه پرسپوليس و تيم ملي که منجربه استعفاي کارلوس کي‌روش شد، خيلي‌ها برانکو ايوانکوويچ را مقصر اصلي مي‌دانند و اين عده معتقد هستند، مصاحبه برانکو اين آتش را روشن کرد و حالا او بايد مسئوليتش را دراين‌باره بپذيرد اما برانکو ديروز در تمرين پرسپوليس و در گفت‌وگو با خبرنگاران از خودش دفاع کرد. گزيده‌اي از حرف‌هاي برانکو را بخوانيد: 
- در وهله اول بايد به اين نکته اشاره کنم که تيم ملي ايران، تيم ملي خود من است و فکر مي‌کنم بعد از اين همه سال با علاقه‌اي که بين من و ايران شکل گرفته، اجازه داشته باشم خودم را يک ايراني هم بدانم و مثل هر ايراني روي اين کشور، فوتبال و تيم ملي آن تعصب دارم. سال‌ها در تيم‌هاي ملي و در تيم ايران کار کردم و شرايط و حساسيت‌هاي آن را درک مي‌کنم و به‌همين‌دلیل است که واقعا با قبول سختي‌ها، تا حد توان همواره با برنامه‌هاي تيم ملي همراهي کرده‌ايم و حمايت ما از تيم ملي ايران، هميشگي است. 
- مگر من چه گفتم؟ آيا گفتيم به تيم ملي بازيکن نمي‌دهيم؟ صحبت‌هاي من موجود است. من به نوع برنامه‌ريزي و نحوه اعلام آن نقد داشتم و ديديد که بازيکنا‌نمان را در اختيار تيم ملي گذاشتيم. اگر باور و روش ما حمايت از تيم ملي نبود که چنين نمي‌کرديم. حتي ما نخواستيم بازيکنانمان را برگردانند. توضيحات بعدي‌ای هم که دادم براي اين بود که بعضي نخواهند، برداشت نادرستي را به ديگران القا کنند و فضا به ضرر تيم ملي و پرسپوليس خراب شود. 
- اينکه گفتم در روزهاي زيادي بازيکنان ما بيشتر در اختيار تيم ملي بودند تا باشگاه به‌اين‌دليل بود که يادآوري کنم پرسپوليس و ما براي اينکه تيم ملي به اجراي برنامه‌هايش برسد تا چه ميزان پاي کار بوده‌ايم و نبايد فراموش کنيم. مثل تيم‌هاي ديگر، يکي، دو بازيکن در تيم ملي نداشتيم بلکه 70 تا 80 درصد ترکيب اصلي ما به اردوي تيم ملي مي‌رفت. باوجوداين، هميشه در پاسخ به پرسش‌ها دراين‌باره مثبت صحبت مي‌کرديم و آخرين‌بار هم بحث من بر سر برنامه‌ريزي‌ها بود. تمام صحبت ما اين بود که اين رويه را بايد با کمک هم اصلاح کنيم. سرنوشت تيم ملي، ليگ و پرسپوليس با اين تعداد ملي‌پوش و مهم‌تر از آن، هواداران پرشمارش که شور و اشتياق اصلي اين فوتبال هستند، جدا از هم نيست. 
- بارها گفته‌ام و فکر مي‌کنم اين مسئله، کاملا روشن است که هيچ مشکل شخصي‌ای با آقاي کي‌روش ندارم. او به‌عنوان يک همکار و در جايگاه سرمربي تيم ملي ايران براي من محترم است و  فکر مي‌کنم در همه اين سال‌ها نيز همه متوجه شده‌اند، من نسبت به همه همکارانم چنين رفتاري دارم. درباره کي‌روش هم، خود من از مشوقان حضورش در تيم ملي ايران بودم. اين يک باور است که براي موفقيت بيشتر، همه عوامل و فاکتورهاي فوتبال بايد با يکديگر ارتقا پيدا کنند و براي اين منظور، نياز به تعامل بين باشگاه‌ها و فدراسيون است که اين تعامل هم قطعا بايد دوطرفه باشد و برای جلوگيري از مشکلات به برنامه‌ريزي دقيق نياز داريم و دراين‌شرايط ما هم بهتر مي‌توانيم از تيم ملي و فوتبال ملي حمايت کنيم. همه حرف من اين بود و هست و صدالبته اين حمايت از اولويت‌هاي ما خواهد بود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.