اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
ايران به قانون جديد باخت؟
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
ظرفيت شهرک‌هاي صنعتي خالي است، دنبال ساخت شهرک جديد هستند
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
نفس تازه برای «آق‌گل»
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
روی موج کودک‌آزاری
تصميم گرفتند زنان را نبينند
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
نگاره
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
قصه رأي اعتماد ميرانوس
يک آغاز بي‌قضاوت
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
اميدي به بزرگي يک نهنگ
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
مسکن، سوداي رونق دارد
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
کامیون ترور در اسپانیا
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
اقتصاد کشور در دستان ۳۱ مفسد
جنگ عربستان با اقليت شيعه
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
اميدي به بزرگي يک نهنگ
ماجراهای روز آخر
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
نگاره
يک آغاز بي‌قضاوت
نفس تازه برای «آق‌گل»
آمريکا به‌طور کامل به برجام پايبند نيست؟
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
روی موج کودک‌آزاری
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
بازگشت هاشمی به شهر
شفافيت پيش از اعتماد
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
ايران به قانون جديد باخت؟
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
نگاره
طعم خوش يک خيابان
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50622 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
توافق ترامپ و پوتین بدون ایران ممکن نیست
استقبال ايران از استمرار آتش‌بس در گفت‌وگو با کارشناسان خاورميانه؛

توافق ترامپ و پوتین بدون ایران ممکن نیست

آرمان سليمي: راهبرد جمهوري‌اسلامي ايران در قبال بحران سوريه و آينده اين کشور تا چه‌اندازه واقع‌بينانه بوده و روندي درست را طي کرده است؟ اين پرسش، يکي از مسائل مهمي بوده که از سوي تحليلگران و کارشناسان حوزه سياست خارجي مورد توجه جدي قرار گرفته است. ايران در مقام يکي از مهم‌ترين قدرت‌هاي منطقه‌اي از آغاز بحران سوريه در سال 2011 تاکنون نقشي کليدي را در تحولات اين کشور داشته است. تحولات اخير کشور سوريه در عرصه ميداني و ديپلماتيک، نويدبخش حل نهايي بحران سوريه بوده‌اند؛ در اين ميان، مقامات سياسي و تحليلگران ايراني توجه خاصي را به موضوع آينده سوريه معطوف کرده‌اند. در آخرين اظهارنظر مقامات رسمي کشور در ارتباط با آينده سوريه و سير تحولات در اين کشور، بهرام قاسمي، سخنگوي وزارت امورخارجه، در شبکه العالم بر ابعاد و زواياي مختلف تحولات اخیر سوريه و آينده آن پرداخته است. قاسمي در اظهارات خود با بيان اينکه مواضع ايران درباره سوريه همواره روشن بوده است، اظهار کرد: مسئله سوريه راه‌حل نظامي نخواهد داشت و در نهايت، بايد به يک راه‌حل سياسي رسيد و جنگ نمي‌تواند تا ابد ادامه داشته باشد. بايد در جايي براي جنگ، خط پايان بگذاريم و براي رسيدن به اين مرحله، نياز به آتش‌بس داريم.
در بحران سوريه واقع‌بينانه‌ترين موضع‌گيري متعلق به جمهوري‌اسلامي ايران است
سخنگوي وزارت‌ امورخارجه تأکيد کرد: آتش‌بس يک بحث اساسي، جدي و مهمي بوده که با چالش‌ها و پيچيدگي‌هاي بسياري مواجه است. او درباره ادعاي برخي مبني‌بر اينکه ايران از همه ظرفيت خود در سوريه استفاده نکرده و این کشور آن‌چنان که بايد از آتش‌بس حمايت نمي‌کند، اظهار کرد: ايران از همان ابتدا موضع مشخصي درباره سوريه داشته است و خوشبختانه اگر امروز بخواهيم نگاهی به گذشته داشته باشيم، مي‌بينيم از روز نخست و شروع فعاليت گروه‌هاي تروريستي در سوريه، عاقلانه‌ترين، دقيق‌ترين و واقع‌بينانه‌ترين موضع‌گيري متعلق به ايران است. 
قاسمي تأکيد کرد: ايران، اولين کشوري بوده که اعتقاد به آتش‌بس، حفظ تماميت ارضي و حاکميت ملي سوريه و برخورد با تروريسم داشته است. براي بررسي دقيق موضوع سياست‌هاي ايران در کشور سوريه و نقش تهران در چشم‌انداز آتي تحولات اين کشور، «وقايع‌اتفاقيه» تحليل‌ها و نظرات کارشناسان مسائل خاورميانه را جويا شده است. 
ايران از هر راه‌حلي براي حفظ امنيت مردم سوريه حمايت  مي‌کند
رحمان قهرمان‌پور، کارشناس مسائل خاورميانه، به «وقايع‌اتفاقيه» گفت: «در شرايط کنوني، فضايي از ابهام و ترديد در ارتباط با توافقنامه آتش‌بس اخير سوريه وجود دارد. اين بحث بسيار مطرح است که آيا ايران از مفاد اين توافقنامه خرسند است يا اينکه با توافق آنکارا و مسکو از متن تحولات کنار گذاشته شده است؟ دو ديدگاه متفاوت وجود دارد؛ يک ديدگاه بر اين باور بوده که در توافق اخير روسيه ايران را دور زده است. بر اين مبنا که با توافق دوجانبه آنکارا و روسيه، روند آتش‌بس، بازيگران دخيل، روند مذاکرات آينده سوريه در آستانه و ... همگي مشخص شده‌اند و نقش ايران صرفا حاشيه‌اي است. ديدگاه ديگر اين است که با وجود توافق آتش‌بس اخير، از قدرت و نقش تهران در سوريه کاسته نشده است اما براي تأييد درستي هر کدام از اين ديدگاه‌ها بايد در انتظار تحولات بعدي بود و درحال‌حاضر، نمي‌توان با قاطعيت يکي از آنها را درست قلمداد کرد.» همچنين، اين کارشناس مسائل خاورميانه خاطرنشان کرد: «سکوت غرب نسبت به آتش‌بس اخير، بسيار معنادار است. در تحليل ابتدايي مي‌توان ابراز کرد غرب از توافق آتش‌بس با مديريت روسيه و ترکيه ناراضي نيست و به نوعي قصد دارد خود را از گرفتارشدن هر چه بيشتر در بحران سوريه نجات دهد.» او در ارتباط با واقع‌بينانه‌بودن سياست‌هاي جمهوري‌اسلامي ايران در سوريه ابراز کرد: «زماني که از سياست‌هاي کلي ‌ خارجي ايران نسبت به آينده سوريه سخن به ميان مي‌آوريم، راه‌حل سوري- سوري را ابراز مي‌کنیم. اگر اين گزاره را عملياتي کنيم، در اشکال مختلفي مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد، يعني در مسير عملياتي‌شدن اين سياست کلي، برخي پيش‌شرط‌ها بايد مورد توجه قرار گيرد. وجود امنيت، اينکه چه کساني رأي بدهند، وضعيت مهاجران و آوارگان چگونه خواهد بود و کدام گروه‌ها بايد در آينده کشور نقش داشته‌ باشند، از جمله مسائلي است که نسبت به طرح ايران به آينده سوريه مطرح مي‌شود اما در حالت حداقلي، وجود امنيت مهم‌ترين و اولين پيش‌شرط است که بايد مورد توجه قرار گيرد؛ اگر اين شرط محقق شود، بدون ترديد، راه‌حل ايران براي آينده سوريه موفقيت‌آميز خواهد بود.»قهرمان‌پور درباره رويکرد ايران در صورت توافق ترامپ و پوتين در ارتباط با بحران سوريه گفت: «اجرايي‌شدن طرح ترامپ براي ايجاد مناطق امن در توافق با روسيه، بدون حضور ديگر بازيگران نخواهد بود. در حالت حداقلي، بشار اسد، روسيه و آمريکا در اين مورد توافق خواهند کرد که بخش‌هايي از کشور را به‌عنوان مناطق امن تعيين کنند که در آن شهروندان امنيت داشته باشند و از بلاياي جنگ دور باشند. قاعدتا تحقق اين امر مورد استقبال ايران قرار خواهد گرفت. سياست کلي ايران، حفظ امنيت جاني و مالي شهروندان در برابر نيروهاي تروريست بوده است. از اين رو، تهران بدون ترديد از اين توافق استقبال خواهد کرد؛ البته نبايد ناديده گرفت که پيش‌شرط‌هايي لازمه اجرايي‌شدن آن است.» اين تحليلگر مسائل بين‌المللي، در بخش پايانی سخنان خود در ارتباط با آينده بحران سوريه با توجه به در پيش‌بودن مذاکرات آستانه ابراز کرد: «در کوتاه‌مدت يعني حداقل در هفت ماه آينده نمي‌توان انتظار حل بحران سوريه را داشت اما در مدت اخير، گام‌هاي مثبتي برداشته شده است. فتح حلب از سوی نيروهاي بشار اسد با حمايت ايران و روسيه، توافق سه‌جانبه تهران، آنکارا و مسکو و توافق آتش‌بس 30 دسامبر افق‌هايي هستند که امکان حل بحران را فراهم کرده‌اند اما با اين وجود، آنچه مهم بوده، نرسيدن به توافق نهايي در آستانه است.»
توافق بزرگ آمريکا و روسيه، بدون درنظرگرفتن نقش تهران ممکن نيست
همچنين، اردشير پشنگ، کارشناس مسائل خاورميانه در ارتباط با روند تحولات اخير کشور سوريه و حضورنداشتن تهران در ميان بانيان توافق آتش‌بس جديد، در گفت‌وگو با «وقايع‌اتفاقيه» گفت: «تاکنون مقامات ارشد کشور در اين ارتباط که چرا در توافقنامه آتش‌بس اخير، اسمي از ايران به‌ميان نيامده است، هيچ اظهارنظري نداشته‌اند؛ اين مسئله در شرايطي است که در مذاکرات مسکو، ايران يکي از بازيگران اصلي بوده و نقش مهمي را در نزديک‌کردن مسکو و آنکارا به يکديگر ايفا کرده است. در مجموع مي‌توان ذکر نشدن نام ايران در ميان بانيان توافق را نوعي توافق از پيش تعيين‌شده دانست.» در راستاي تأييد اين موضوع، مي‌توان سفر وليد المعلم به تهران را مورد اشاره قرار داد که نوعي دلجويي و اطمينان‌خاطر بخشيدن به ايران بود.پشنگ در ارتباط با ميزان موفقيت سياست‌هاي ايران و واقع‌بينانه بودن راهبرد تهران در ارتباط با سوريه و آينده اين کشور، خاطرنشان کرد: «اگر سياست خارجي ايران را با ترکيه در قبال سوريه مقايسه کنيم، مي‌توان سخنان اخير قاسم بهرامي، سخنگوي وزارت‌ امورخارجه را درباره واقع‌بينانه‌بودن راهبرد ايران، مورد تأييد قرار داد. در تمامي 6 سالي که از بحران سوريه گذشته است، تهران موضعي ثابت داشته و در يارگيري‌ها و حمايت از متحدان خود، ترديد نداشته است اما موضع دولت ترکيه، يعني کشوري که حدود 870 کيلومتر مرز مشترک با سوريه دارد، بسيار پارادوکسيکال و ناپايدار بوده است. فارغ از مثبت يا منفي‌بودنِ ثبات موضع ايران نسبت به بحران سوريه، آنچه واقعيت بوده، حمايت قاطع ايران از متحدان بوده است.» او افزود: «اين موضوع که آينده کشور سوريه را بايد مردم اين کشور تعيين کنند، امري بديهي و درست بوده  است و در نهايت، اين شهروندان سوريه هستند که بايد تعيين کنند که راهکار پس از بحران چه خواهد بود اما در شرايطي که سطحي گسترده از بازيگران منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي، درگير بحران سوريه هستند، طبيعي است که علاوه بر نيروهاي داخلي به توافق بين نيروهاي خارجي هم نياز داريم و تا اين توافق انجام نگيرد، نمي‌توان وظيفه را به نيروهاي داخلي محول کرد. در نتيجه، بر اين اعتقاد هستم که در شرايط کنوني، توافق ميان بازيگران منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي در اولويت است.» اين کارشناس مسائل خاورميانه، نسبت به مواضع ايران در صورت توافق ترامپ و پوتين درباره آينده سوريه اظهار کرد: «هر نوع توافقي که در ارتباط با سوريه ميان مسکو و واشنگتن، بعد از ورود رسمي ترامپ به کاخ سفيد منعقد شود، بدون حضور و ايفاي نقش ديگر بازيگران نخواهد بود. اساسا کنارگذاشتن بازيگري مهم، همچون ايران ممکن نيست. باوجوداين، بر اين باور هستم، سياست ايران بايد قبل از اينکه توافق بزرگ ميان اين دو قدرت اتفاق بيفتد بايد تهران بر مبنايي حرکت کند که بتواند با استفاده از معادله چندسطحي درگيري آمريکا در عراق و سوريه، دغدغه‌هاي خود را در عمل به آنها القا و به‌ويژه مسکو را وادار به حمايت از سياست‌هاي ايران کند. در مجموع، قبل از وقوع توافق بزرگ ميان مسکو و واشنگتن، بايد با سياستي پراگماتيک‌تر تهران در عرصه ميدان نظامي و ديپلماسي، اين دو قدرت را به مواضع خود نزديک کند.» پشنگ در بخشي ديگر از سخنان خود، ابراز کرد که هر چند مذاکرات آستانه، احتمالا بسيار کاربردي‌تر خواهد بود اما احتمال حل نهايي بحران سوريه در اين مذاکرات، با توجه به پيچيدگي در سطح بازيگران و مشارکت‌کنندگان در قزاقستان تا حدودي بسيار خوش‌بينانه است. در مجموع، مي‌توان ابراز کرد که بحران سوريه در کوتاه‌مدت، حل نخواهد شد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.