اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
ايران به قانون جديد باخت؟
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
ظرفيت شهرک‌هاي صنعتي خالي است، دنبال ساخت شهرک جديد هستند
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
نفس تازه برای «آق‌گل»
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
روی موج کودک‌آزاری
تصميم گرفتند زنان را نبينند
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
نگاره
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
قصه رأي اعتماد ميرانوس
يک آغاز بي‌قضاوت
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
اميدي به بزرگي يک نهنگ
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
مسکن، سوداي رونق دارد
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
کامیون ترور در اسپانیا
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
اقتصاد کشور در دستان ۳۱ مفسد
جنگ عربستان با اقليت شيعه
قصه رأي اعتماد ميرانوس
ماجراهای روز آخر
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
اميدي به بزرگي يک نهنگ
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
نفس تازه برای «آق‌گل»
نگاره
يک آغاز بي‌قضاوت
آمريکا به‌طور کامل به برجام پايبند نيست؟
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
بازگشت هاشمی به شهر
روی موج کودک‌آزاری
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
ايران به قانون جديد باخت؟
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
شفافيت پيش از اعتماد
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
طعم خوش يک خيابان
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
نگاره
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50625 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
مُسکن ، مناسب آلودگي هوا نیست

مُسکن ، مناسب آلودگي هوا نیست

محمد درويش،مديرکل دفتر مشارکت‌هاي مردمي سازمان محيط زيست: چرا در کشورهايي که خود توليدکننده مدرن‌ترين و به‌روزترين خودروهاي جهان هستند، همچنان بيشترين فشار دولت، خودروگريزي و دوچرخه‌سواري است؟ چرا در پايتخت کشورهايي چون دانمارک، اتريش، هلند، انگليس و آلمان همه‌روزه شاهد افزايش شمار دوچرخه‌سوارها در مقايسه با خودروسوارها هستيم؟ چگونه است که آنها در فرايند کاهش آلودگي هوا، ترافيک و ناهنجاري‌هاي شنيداري، منتظر دولت نشده و از خود شروع کردند؟ 
همين چندي پيش بود که شهر سئول، پايتخت کره‌جنوبي به مارک‌روته، نخست‌وزير هلند که ٢٢٠ دوچرخه به پروژه دوچرخه‌سواري شهري پايتخت هديه داده بود، نشان شهروند افتخاري را اهدا کرد. 
روته در شهريور گذشته، در سومين روز از سفر چهار روزه خود به کره‌جنوبي، از سئول ديدن و با شهردار پايتخت، پارک وون سون براي مذاکره درباره سياست‌هاي محيط‌زيست‌گرايانه و توسعه پايدار شهر- پيش از آنکه مراسم اهدای نشان شهروند افتخاري به او برگزار شود- ملاقات کرد. اين نخستين سفر مارک روته به سئول پس از انتخاب او به‌عنوان نخست‌وزير در سال ٢٠١٠ و به‌دنبال بازديد شهردار پارک وون سون از هلند در مارس ٢٠١٤ است. 
دو شخصيت سرشناس ديگر در اين سفر، نخست‌وزير هلند را همراهي مي‌کردند: سرمربي تيم‌ملي فوتبال کره‌جنوبي، گاس هيدينک که پس از همراهي تيم فوتبال تا مرحله نيمه‌نهايي جام‌جهاني در سال ٢٠٠٢، نشان شهروند افتخاري سئول را دريافت کرده بود و ويني ماس، معمار مشهور هلندي که در برنامه بازسازي شهري، از جمله روگذر Seoul Station شرکت داشت.
پروژه کرايه دوچرخه در سئول، اکتبر سال گذشته براي کمک به بار سنگين رفت‌وآمد و همچنين کاهش آلودگي هوا به اجرا گذاشته شد. اين دوچرخه‌ها به رنگ‌هاي ملي کشور هلند رنگ‌آميزي مي‌شوند تا همبستگي دو کشور را به نمايش بگذارند. مراسم اهدای دوچرخه‌ها در برابر کتابخانه متروپوليتن سئول برگزار شد. 
اين دوچرخه‌ها ماه گذشته به پنج هزار و ٦٠٠ نمونه ديگر در شهر پيوستند تا در اختيار مردم قرار بگيرند. يکي از مسئولان بخش سياست دوچرخه‌سواري در سئول به روزنامه تايمز از ابراز توجه عميق نخست‌وزير هلند به برنامه دوچرخه‌سواري در سئول اشاره کرده و گفت: «هلند شهرت دارد که شمار دوچرخه‌هایش از تعداد ساکنانش سبقت گرفته، نخستين کشوري است که به پروژه دوچرخه‌سواري کره‌جنوبي کمک مي‌کند.»
خواننده عزيز روزنامه وزين «وقايع‌اتفاقيه»! 
شما چه فکر مي‌کنيد؟ چرا در کشوري که توليدات خودروی آن، نيمي از بازار جهاني را تصاحب کرده و مصرف سوختش به‌طور متوسط چهار ليتر در صد کيلومتر بوده، باز هم سياست اصلي روي‌آوردن به دوچرخه است؟ همان دوچرخه‌اي که در اين سوي آب، برخي از محافل متوهم، آن را مشکوک مي‌نگرند! به نظر مي‌رسد راه رهايي واقعي از عقوبت آلودگي هوا و ترافيک، مشارکت همه نخبگان، هنرمندان، ورزشکاران و مديران ارشد کشور است وگرنه همچنان زمان را در پاي مصلحت‌انديشي‌هاي افيوني تباه مي‌کنيم.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.