کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
نمي‌توان رئيس‌جمهوري را سانسور کرد
امکان بارداري را از کارتن‌خواب‌ها نگیریم
نمي‌توان با عناوين مختلف، افراد را از تحصيل محروم کرد
گري لوييس: به بهبود شرايط اقليمي ايران کمک مي‌کنيم
شهرداري در تور فعالان محيط‌زيست
اروپايي‌ها تلاش مي‌کنند تا به تهران نزديک‌تر شوند
ايران همچنان با حضور آمريکا در آستانه مخالف است
توافق هسته‌اي به نفع آمريکا نيست
شوراي‌عالي سياست‌گذاري با خاتمي مشورت مي‌کند
رمزگشایی از اینستاگرام وزیر ارتباطات
برای خدمت تلاش کنید نه قدرت
به‌خاطر دلواپس‌ها يک روز هم صبر نمي‌کنيم
دي‌کاپريو در راهپيمايي سرخپوستان شرکت کرد
عارف لرستاني بر اثر سکته فوت کرده است
سياليت‌بخشيدن به ماده سخت
قدرت نهفته در کارم به فضاي ايران ارتباط دارد
قصه‌هاي جامانده در غرب موصل
شیرین‌کاری‌های خواستگاران
سیاست، لطافت و طنزهای جانانه
تواضع و کنجکاوي در پيله درون
آقاي گل، آقاي گل شد
مائده برهاني: مربي مرد مي‌خواهيم
سپيدرود، گل‌گهر و ملوان در جست‌وجوي خوشبختي
الاکلنگ بازي در جدول رده‌بندي؛ قسمت آخر!
انتقال حساب‌هاي دولت به بانک مرکزي، شفافيت مالي و نظارت را افزايش داد
دعوا بر سر طرحي که قيمت مسکن را ۶ برابر کرد! ‍
بنزین، ایرانی شد
تأخير در قرائت گزارش تحقيق و تفحص از آق‌دره
مقاوله‌نامه‌هايي که همچنان روي هواست!
سرمايه به دنبال کار ارزان است
قتل مرد عتيقه‌فروش توسط باديگارد
کوچ شرکت‌هاي هرمي به شهرک‌هاي اطراف تهران
ثروت زمین نبش کوچه‌ها به حراج رفت
زندگی در آغوش شهر مرده
کارگران درگیره گرفتاری‌های اقتصادی
شهرهاي مرزنشين صادراتی، نيازمند انقلاب اقتصادي
3 پرسشي که ترامپ بايد پاسخ بگويد
بعيد است آمريکا با کره‌شمالي درگير شود
فاصله عمیق شعار تا عمل
طبقه کارگر صنعتي و انقلاب
زنان کارگر: در چنبره طبقه و جنسيت
طبقه‌ بندی کارگران با ابزار تولید
کارگران زیر تازیانه هوش مصنوعی
نگاره
ترامپ و قاليباف
چرا رئيسي جدي‌ترين رقيب روحاني است؟
آينده مناظره‌هاي انتخاباتي
استفاده برخي از نامزدها از امکانات دولتي، خلاف قانون است
اصغرزاده: با نظارت استصوابي، تو کاسه ما گذاشتيد
دولت از آواربرداري‌ها بگويد
عراقچی: ديپلماسي آب، بخش جدايي‌ناپذير سياست خارجي است
بيانات رهبر انقلاب در ديدار شرکت‌کنندگان مسابقات بين‌المللي قرآن
ليست صد نفره انتخابات شوراها آماده شد
روحاني پاسخ ادعاي قاليباف را داد
متوقف نمی‌شویم؛ از راهی که آمدیم باز نمی‌گردیم
وزیر بهداشت: طرح تحول سلامت، وفاي به عهد رئيس‌جمهوري است
خليج‌فارس، ايراني بوده و خواهد ماند
گردشگران خارجی 8 میلیارد دلار به ایران آوردند
مرکز آمار ايران، تورم فروردين را 6,9 درصد اعلام کرد
مفهوم کاغذ‌پاره را نفهمیدند، اموال ايران غارت شد
آنچه در مورد خیانت باید بدانیم
نخستین پاسخ به یورش
تبی که به جان حاشیه‌نشینان می‌نشیند
طارمي؛ ملغمه‌اي از هيجان، احساسات و عصيان
گردشگران خارجی 8 میلیارد دلار به ایران آوردند
سايه احمدي‌نژاد بر ذهن برخي نامزدها
شيطنت‌هاي کودکانه ترس از گناه و چند داستان ديگر
چرا رئيسي جدي‌ترين رقيب روحاني است؟
سيمرغ به «خانه» رسيد
سر باز و جان باز
قیمت مسکن عقب نشست
به اطلاع‌رسانی رسانه‌ها توجه کنيد
تقابل اصول‌گرايي؛ فرصتي براي روحاني
روحاني پاسخ ادعاي قاليباف را داد
طلاق ابتدا دارد اما...
به ازدواج با فرد معتاد فکر نکنيد
وقتی پدر برای فرزندش، فامیل دور می‌شود
مردم مي‌گويند يارانه 250 هزار توماني، هزينه‌هاي زندگي را چند برابر مي‌کند
هنوز مي‌شود جنگيد
سوتی‌های‌آماری صدای همه را درآورد
جذاب و کاملا خالي
بايد مسير واردات نیروی کار هم باز شود!
ايران، خواهان پاسخگويي سريع پاکستان
غلبه سیاست بر دغدغه اجتماع
شوخي آقاي شهردار با اعداد
با آينه‌هاي دروني خداحافظي نکنيد
مفهوم کاغذ‌پاره را نفهمیدند، اموال ايران غارت شد
سياه‌نمايي اپوزیسيون‌وار!
کفش‌هايم را بخريد
جان هامون در دست افغان‌ها
آينده مناظره‌هاي انتخاباتي
حاشيه‌نشيني تشکل‌هاي مردمي در دولت آينده
دعوت دايي از طلبکاران: در دادگاه شکايت کنيم
خليج‌فارس، ايراني بوده و خواهد ماند
ترامپ و قاليباف
نانِ سختي، چالش، دغدغه، استرس و عشق را مي‌خوريم
تغيير قانون بعد از 7 سال
سروکله‌زدن ترامپ با قانون بيمه‌ درماني اوباما
شناسايي ۴۴۲ واحد آلاينده در استان تهران
نگاره
متوقف نمی‌شویم؛ از راهی که آمدیم باز نمی‌گردیم
عراقچی: ديپلماسي آب، بخش جدايي‌ناپذير سياست خارجي است
اثر زنده‌رودي، دومين اثر‌ گرانقيمت حراج بونامز
تولد 2 جوجه عقاب طلايي در ايران
نسلي که در جنگ زاده شده است
«بر مبناي يک داستان واقعي» پولانسکي در کن 70
چین با خویشتنداری ترامپ را مهار می‌کند
نويسنده چيني بعد از نوبل نمي‌نويسد
سرانجام کرايه‌هاي تاکسي در سال ۹۶
بهترين اپليکيشن‌هايي که قبل از سفر بايد روي تلفن همراه نصب کرد
نبايد اختلاف بر سر ليست‌ها، انسجام اصلاح‌طلبان را بر هم زند
بيرانوند مي‌رود؟
ایجاد ظرفیت سالانه 99 هزار متر مکعبی آب در دولت یازدهم
دولت از آواربرداري‌ها بگويد
فيلم‌هاي توقيفي بازبيني مي‌شوند
نگاره
شهر ما دوباره رنگ مي‌گيرد
روز مدال وزنه‌برداران
دولت دهم در 2 سال پاياني براي پرداخت يارانه، اسکناس چاپ مي‌کرد
آمريکا جرأت حمله به ايران را ندارد
شناسه خبر: 50626 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۰ - 01:00
آخرين روايت هاشمي

آخرين روايت هاشمي

علي دهقان، روزنامه‌نگار: ... او تمام شد. البته فقط ضربان حياتي قلبش و زاويه نگاهش که چند وقتي مي‌شد روي يک نقطه دور ايستاده بود؛ ايستاده بود شايد هاج و واج و به نمي‌دانم کجا، همان لبخند هميشگي‌اش را تزريق مي‌کرد. ديروز غروب که خبر درگذشت هاشمي آمد، تنها تصويري که از او، در ذهن تو نقش می‌بست، همين مبهوتي نگاهش بود که چند سالي برايش تفسيرهاي متعددي ارائه مي‌دادند. علي‌اکبر هاشمي رفسنجاني، ياور انقلاب و رفيق ديرين رهبري درگذشت. اين کوتاه‌ترين خبر و حتما يک خبر بسيار عجيب بود که مي‌توانست در برزخ اين روزهاي ما، دستش را دراز کند و روي شانه شهر بگذارد. حتما بيراه نيست که بگوييم کسي باور نمي‌کرد هاشمي در انتظار يک پلک‌زدن و آرام‌گرفتن ناگهاني باشد. امتداد هاشمي و تصويری ذهني که ساليان دراز، همراه فوج عظيمي از مردم شده بود، اين خاصيت را برايش ماندگار کرده بود که حتما او هست يا مي‌ماند تا سرنوشت خيلي از کش‌و‌قوس‌هاي سياست به نقطه پايان برسد. براي همين مرگ او، يکي از ناگهاني‌ترين مردن‌هاي تاريخ خواهد بود. آيندگان بي‌شک فراموش نخواهند کرد که در 19 دی یک‌هزار و سیصد و نود و پنج، درست چند ساعت قبل از سالگرد پرواز امير‌کبير، هاشمي‌رفسنجاني چشمانش را بست تا آدم‌هاي زيادي در گوشه‌وکنار شهر اين پرسش را جان بدهند که حالا بخشي از سياست چگونه ساز‌و‌کارش را بدون «بهرماني» تاريخ انقلاب، پيچ‌در‌پيچ بالا مي‌برد. روزگار عجيبي است. پيرمرد شهره بود که نرد عشق به امير باخته بوده و حالا سرش را در برگ‌هاي تاريخ، درست چند اينچ آن‌سوتر از صدراعظم تاريخ ايران، زمين گذاشته است. بيراه نيست اگر بنويسم که هاشمي در مردنش هم سياست را رها نکرده است. او بي‌شک يکي از عظيم‌ترين انديشه‌ها و قله‌هاي راهبردي سياست در چند دهه گذشته بود. براي همين مي‌شود اين‌گونه انديشه کرد که حتما همراهي‌اش با امير، دنباله‌اي داشته است تا نقش سردار سازندگي را با امير مدرنيسم در سياست به يک قاب تبديل کند. آرزوی هاشمي، جاودانه‌شدن اين قاب بود. او ديروز غروب اما خودش را جاودانه کرد. «خودِ» هاشمي فارغ از هرگونه جهت‌گيري سياسي، يک يادگاري بزرگ بود از يک تکاپوي بزرگ‌تر به نام مبارزاتي که نتيجه‌اش انقلاب بود. تصوير ديروزهاي او در زندان‌هاي ستمشاهي با اين روزهاي او، يک خط تاريخي را نشان مي‌داد که به‌طور قطع، لحظه‌اي درنگ در مقابل حرکت و پويايي در آن به چشم نمي‌آيد. نسل او چنين بود؛ نسلي که پيکره‌اي بزرگ از يک نظام را زير و رو کردند و ارگانيسم بزرگي از يک نظام ديگر را روي شانه‌هايشان بالا بردند. اتفاق کوچکي نبود؛ آنها آمدند، ايستادند، زمين خوردند و دوباره ايستادند و باز از افق، افق‌هاي دور سخن گفتند که پيامي جديد به همراه خواهد داشت. اين تلاش، نشانه بسياري از آدم‌هاي آن روزگار بود که حالا و هنوز، هاشمي با تمام توانش سعي در امتداد اين زايش هميشگي داشت. کمتر کسي حتما مي‌توانست مانند بهرماني اين‌گونه ماندني را به نمايش بگذارد و هنوز آن‌قدر پويش در سياست بدمد که باز درست مثل 40 سال پيش، 30 سال پيش، 20 سال پيش و همين روزهايی که ما نفسش را به دوش گرفته‌ايم، گروهي از راه برسند و هاشمي را سد راه خود بدانند. فرداي روزي که او چشم فرو بسته است، يک نکته را مي‌توان قاطعانه در موردش به يک حکم تبديل کرد. او به‌گونه‌اي زيست که توانست در فاصله‌اي کمتر از 10 سال جايگاه خود را در ميان مردم از تبي سرد به تب دلدادگي تغيير دهد. اين همه يک آدم است که مي‌شود آن را به معجزه درايت، توانمندي در سياست و بالندگي در تجربه تشبيه کرد. اين‌گونه نيست؟

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.