اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
سرلشکر جعفري: دولت بدون تفنگ تسليم خواهد شد
هتاکان به رئيس‌جمهوري، عضو ستاد انتخاباتي کدام جناح هستند
مدح تفرقه
بحران تهران- رياض برنده ندارد
روايت شمخاني از نحوه تصميم‌گيري براي حمله موشکي به داعش
نقد ديپلماسي به عقلانيت نياز دارد
آتش به اختيار يعني کار فرهنگي خودجوش و تميز، نه بي‌قانوني
انتقام از رأي مردم يا دلواپسي پساانتخاباتي؟
مذاکره، اساس سياست خارجي ایران است
شايعه حذف فلسطين از کتب درسي
نظم جنسيتي، زنان را فرودست مي‌خواهد
خودسوزي با گوگرد 20 تا 100 کارگر را مصدوم کرد!
دیار رستم درگیر با دیو کم‌آبی
ارزشیابی دانشجو، تنها ابزار نظارت بر استادان
جدال هميشگي درختان با اره و آتش
اراده تک‌نرخي‌شدن ارز وجود ندارد
نئوليبراليسم اقتصادي با طعم سعودي
نشانه‌هاي رونق
بازگشت تورم دورقمي
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
اين بچه از پس اين شغل برمي‌آيد؟
بي‌توجهي جهان اسلام به فراخوان سعودي
آمريکايي‌ها چاره‌اي جز حمايت از کردهاي سوريه ندارند
فصل سخت عليپور؛ مبارزه مي‌کند يا مي‌رود؟
جذب ستاره زامبيا؛ مأموريت غير‌ممکن استقلال
«وحيد» ما را نگران نمي‌‌کند
نقره هادي‌پور، برنز حجي‌زواره و حذف ناباورانه عاشورزاده
رضاييان در استقلال، دژاگه در پرسپوليس
نگاره
نويسندگان مشهور از جين آستين مي‌گويند
هري ‌پاتر طوفان به راه انداخت
قلعه‌اي براي خنده‌هاي گمشده دوما
بحراني که به جرم بدل مي‌شود
اینها را ول کنيم به درد خودشان بميرند
فيلم کوتاه ايراني در مسير اسکار 2018
«76 دقيقه و 15 ثانيه با کيارستمي» در آمريکا
پخش «پرستاران» از نيمه تير
حسين عليزاده زمستان کنسرت مي‌دهد
رگ خواب تماشاگر دست ستاره‌ها
صحنه دست ستاره‌هاي سينما
اينها مرگ نيست، نفله‌شدن است
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
از معدن تا روز قدس
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
بلیت ایران برد
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
کورش اسدي درگذشت
شیر خود تناولی است
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
دنيايشان زيباست
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
رضاييان در استقلال، دژاگه در پرسپوليس
روايت شمخاني از نحوه تصميم‌گيري براي حمله موشکي به داعش
اينها مرگ نيست، نفله‌شدن است
ارزشیابی دانشجو، تنها ابزار نظارت بر استادان
انتقام از رأي مردم يا دلواپسي پساانتخاباتي؟
جدال هميشگي درختان با اره و آتش
مذاکره، اساس سياست خارجي ایران است
دیار رستم درگیر با دیو کم‌آبی
صحنه دست ستاره‌هاي سينما
اینها را ول کنيم به درد خودشان بميرند
بحراني که به جرم بدل مي‌شود
هري ‌پاتر طوفان به راه انداخت
مدح تفرقه
هتاکان به رئيس‌جمهوري، عضو ستاد انتخاباتي کدام جناح هستند
نئوليبراليسم اقتصادي با طعم سعودي
اراده تک‌نرخي‌شدن ارز وجود ندارد
خودسوزي با گوگرد 20 تا 100 کارگر را مصدوم کرد!
آتش به اختيار يعني کار فرهنگي خودجوش و تميز، نه بي‌قانوني
بحران تهران- رياض برنده ندارد
نظم جنسيتي، زنان را فرودست مي‌خواهد
بازگشت تورم دورقمي
نقد ديپلماسي به عقلانيت نياز دارد
نشانه‌هاي رونق
سرلشکر جعفري: دولت بدون تفنگ تسليم خواهد شد
آمريکايي‌ها چاره‌اي جز حمايت از کردهاي سوريه ندارند
اين بچه از پس اين شغل برمي‌آيد؟
قلعه‌اي براي خنده‌هاي گمشده دوما
نگاره
رگ خواب تماشاگر دست ستاره‌ها
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
بي‌توجهي جهان اسلام به فراخوان سعودي
نقره هادي‌پور، برنز حجي‌زواره و حذف ناباورانه عاشورزاده
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
شايعه حذف فلسطين از کتب درسي
حسين عليزاده زمستان کنسرت مي‌دهد
پخش «پرستاران» از نيمه تير
جذب ستاره زامبيا؛ مأموريت غير‌ممکن استقلال
فصل سخت عليپور؛ مبارزه مي‌کند يا مي‌رود؟
«وحيد» ما را نگران نمي‌‌کند
«76 دقيقه و 15 ثانيه با کيارستمي» در آمريکا
فيلم کوتاه ايراني در مسير اسکار 2018
نويسندگان مشهور از جين آستين مي‌گويند
شناسه خبر: 50632 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
وداع عربستان با پرونده سوريه
روسيه مي‌خواهد جنگ هر چه زودتر تمام شود

وداع عربستان با پرونده سوريه

اين سؤال تا همين چندي پيش در ذهن بسياري از مردم بود که ايالات‌متحده آمريکا براي آزادسازي شهر الباب از چنگال داعش، چه کسي را به‌عنوان شريک خود انتخاب خواهد کرد: کردها يا ترک‌ها؟ اين سؤال دست‌کم پس از دو رويداد به نوعي پاسخ داده شد؛ نيروهاي زميني ترکيه همچنان‌که از پوشش هوايي نيروهاي هوايي خود بهره‌مند هستند، پوشش هوايي روس‌ها را نيز در اختيار دارند و کار اندکي براي آمريکا و متحدان سابقش در يگان‌هاي مدافع خلق (YPG) کردستان باقي مانده است. خبرگزاري اسپوتنيک روسيه که مدتي در ترکيه ممنوع بود، از سه حمله هوايي نخست روس‌ها در اطراف شهر الباب اين‌گونه گزارش مي‌دهد: «ترکيه در عمليات دفاع از مرزهاي خود در برابر تروريست‌ها، حمايت‌هاي قابل‌توجهي را از سوي مسکو دريافت کرده است. مقامات ارتش ترکيه اعلام کردند که جت‌هاي جنگنده روسي، 12 نفر از نيروهاي شبه‌نظامي داعش را در اين حملات هوايي از بين بردند اما از آنجا که مقامات واشنگتن مدت‌هاست از يگان‌هاي مدافع خلق (YPG) کردستان که به‌دنبال استقلال و جدايي از آنکارا هستند، حمايت مي‌کند، به‌همين‌دليل ايالات‌متحده آمريکا در اين حملات، حمايت چنداني از ترکيه انجام نداد.» اما اسپوتنيک در گزارش خود به اين موضوع که روسيه از جاه‌طلبي‌هاي کردهاي سوريه پشتيباني کرده و اجازه داده آنها اولين دفتر بين‌المللي خود را در مسکو داير کنند، هيچ اشاره‌اي نکرده و اين بخش را به‌طور کامل حذف کرده است؛ البته اين اتفاقات به گذشته پيوسته‌اند و ديگر از اهميت چنداني برخوردار نيستند. 
بي‌علاقگي عربستان‌سعودي به موضوع سوريه
به نظم نوين جهاني خوش آمديد! سقوط حلب نشان داد که موضوع تغيير حکومت در سوريه در ميان کشورهايي که از نظر سياسي و نظامي از اپوزيسيون سوريه حمايت و اين جريان را کنترل مي‌کردند، ديگر جايي نخواهد داشت. به نظر مي‌رسد که اکنون عربستان‌سعودي و آمريکا ميدان را ترک کرده‌اند و ترکيه، جاي آنها را گرفته است. تا مدتي پيش، تمامي حرکات اپوزيسيون سوريه از تصميم‌گيري‌هاي بزرگ گرفته تا اقدامات بسيار کوچک و جزئي، همه از سوي عربستان‌سعودي طراحي و برنامه‌ريزي مي‌شد. در حقيقت، سران اپوزيسيون سوريه، آخرين دور مذاکرات صلح ژنو را با دستور مقامات رياض رها کردند. در ماه دسامبر، سلمان بن‌عبدالعزيز، پادشاه عربستان‌سعودي در جمع اعضاي تازه منصوب‌شده انجمن شوراي اين کشور سخنراني کرد که اين سخنراني چند روز پيش از سقوط حلب انجام شد. ملک سلمان در بخشي از سخنراني‌اش که به سياست خارجي اختصاص داده شده بود، کوچک‌ترين اشاره‌اي به موضوع سوريه نکرد و صرفا اشاره کوتاهي به فعاليت‌هاي بشردوستانه کمپين عربستان براي تسکين پناهندگان سوري داشت و در اين‌باره فقط به يک جمله کوتاه اکتفا کرد. حذف موضوع سوريه از سخنراني پادشاه عربستان‌سعودي، عمدي و آگاهانه بود. ملک سلماني که زماني چه به‌لحاظ مالي و چه به‌لحاظ نظامي از شورشيان سوري حمايت مي‌کرد، با اين سخنراني به آنها پيام روشن و مشخصي داد. پيام ملک سلمان به شورشيان سوري، بسيار ساده و روشن بود: «ما ديگر علاقه‌اي به موضوع سوريه نداريم.»
جلب نظر ترکيه
پس از کودتاي نافرجام سال گذشته در ترکيه، سرخوردگي مقامات اين کشور از دولت اوباما که روزهاي پاياني‌اش را سپري مي‌کند، به‌طور پيوسته افزايش يافته و اکنون به اوج خود رسيده است. سال‌ها بود که ترکيه خواستار ايجاد منطقه پروازممنوع در سوريه بود اما هيچگاه به اين هدف خود نرسيد. آنها همچنين در سال‌های اخير، همواره خواستار آن بودند تا آمريکا تسليحاتي را در اختيار ارتش آزاد سوريه قرار دهد تا از اين طريق آنها بتوانند مسير جنگ سوريه را تغيير دهند اما اوباما اين خواسته آنان را نيز وتو کرد. چه تئوري توطئه در کار باشد و چه نباشد، اکثر مقامات دولت ترکيه معتقد هستند که واشنگتن يا در کودتاي ماه ژوئيه در اين کشور دست داشته يا از اين موضوع، اطلاع قبلي داشته است. روابط ترکيه با اتحاديه اروپا نيز پس از اقدام اين اتحاديه مبني‌بر عدم لغو رواديد شهروندان ترکيه براي سفر به اروپا، بسيار سرد شده است. اين موضوع نيز يکي از دلايل متعددي بود که احمد داود اوغلو، نخست‌وزير اين کشور را مجبور به استعفا کرد. همه اين اتفاقات در نهايت به نفع ولاديمير پوتين که اکنون به نزديک‌ترين متحد خارجي اردوغان تبديل شده است، تمام شد. ترکيه براي مسکو اهميت زيادي پيدا کرده و اين اهميت آن‌قدر زياد است که حتي قتل سفير روسيه در آنکارا نيز تأثير چنداني بر آن نگذاشت. ترکيه، دومين ارتش بزرگ در ناتو را در اختيار دارد؛ اتحادي نظامي که با گسترش قدرت ژئوپليتيک روسيه به سمت شرق اروپا تا حد بسيار زيادي تضعيف شده است. خروج ترکيه از ناتو بسيار بعيد به نظر مي‌رسد اما اگر اين اتفاق روزي رخ دهد، بايد آن را دستاورد بزرگي براي پوتين دانست. 
پوتين آنچه را از مداخله در سوريه مي‌خواست به‌دست آورده است؛ او پايگاه خود را دارد، دولت سوريه حفظ شده و شورشيان نيز بسيار تضعيف شده‌اند. به نظر مي‌رسد اکنون شورشيان سوري آماده‌ هستند تا در موضوع دولت انتقالي، توافق را قبول کنند؛ توافقي که بر‌اساس آن، قدرت همچنان در دستان بشار اسد باقي خواهد ماند. 
خطر ناسازگاري و اختلاف
روسيه علاقه‌اي به نابودي شورشيان ادلب يا تحريک اکثريت قريب‌به‌اتفاق جمعيت مسلمانان سني اين منطقه عليه خود ندارد. استقرار 400 پليس نظامي چچن در حلب- که همگي از مسلمانان سني مذهب هستند- يکي از نتايج اتحاد ميان روسيه و ترکيه بود که بيشتر به درخواست ترکيه انجام شد. 
روسيه علاقه دارد تا درگيري‌هاي سوريه هرچه زودتر به پايان برسد. آخرين کاري که پوتين مي‌خواهد انجام دهد، تکرار همان اشتباهاتي است که جورج دبليو بوش در عراق و شوروي سابق در افغانستان مرتکب شد؛ در هر دوي اين موارد، نيروهاي مهاجم در جنگ پيروز شدند اما غائله را در زمان صلح باختند. اينجاست که منافع روسيه و ايران جدا مي‌شود. روسيه هيچگاه با حملات هوايي به خطوط تدارکات حزب‌الله در جنوب سوريه مشکلي نداشته اما برخلاف روسيه، انگيزه ايران در سوريه ايدئولوژيک است. پس از سقوط حلب، ايران براي حمله همه‌جانبه به ادلب تلاش بسياري کرده و اين‌گونه استدلال کرد که نبايد به شورشيان فرصتي براي تجديد قوا داده شود. به نظر مي‌رسد پيمان کنوني ميان روسيه و ترکيه، حمايت ملک سلمان، پادشاه عربستان‌سعودي را نيز به دنبال داشته باشد. سعودي‌ها از مداخله نظامي روسيه در سوريه، توافق هسته‌اي ايران و طرح اجراي عدالت در برابر حاميان تروريسم در کنگره آمريکا بسيار وحشت زده‌اند و در شرايط فعلي، مقامات سعودي هر کاري مي‌کنند تا با دولت جديد ايالات‌متحده آمريکا همگام باشند. سياست خارجي آنها در درجه اول بر مبناي ترس بنا نهاده شده، به همين علت است که آنها جمال خاشقجي، بهترين روزنامه‌نگار خود را وادار به سکوت کرده‌اند و او در اين رابطه حتي يک توئيت هم منتشر نکرده است. 
بااين‌حال، اين پايان داستان نيست. هم ايران و هم بشار اسد به‌دنبال آن هستند تا پيروزي در حلب و شکست شورشيان در ديگر مناطق سوريه نيز تکرار شود. ايران با سرمايه‌گذاري بسياري که در سوريه انجام داده است، به ترکيه اجازه نخواهد داد به ثبات و تقويت ارتش آزاد سوريه تحت يک فرماندهي واحد کمک کند. 
منبع: ميدل ايست‌آي / مترجم: زهره شهرياري

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.