کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
روحاني هسته‌اي
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام و صف‌بندی جدید سیاسی
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
برجام؛ روي خوش‌ جهان
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
ابراهيم جعفري: حامل پيام‌هاي شفاهي ميان ايران و عربستان بوده‌ام
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
زبان بدن جباروف در جلسه با استقلالي‌ها
طارمي و مسلمان در سالن واليبال
هاشمي با تهديد و بدهي، از تيراندازي رفت
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
700 هزار ميليارد تومان بدهي
مسکن مهر، مسکن اجتماعي شد
وابستگي ۸۹ درصد بنگاه‌ها به بانک‌ها
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
تهران، تهويه هواي خود را از دست داده است
مرهمي بر زخم‌هاي طرح تحول نظام سلامت
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
وقایع یومیه
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
ابريشم‌بافان در پيله
دنياي تصوير جديد با پرونده «نارکوها»
مايکل مور و شماري از هاليوودي‌ها در صف راهپيمايي عليه ترامپ
حامد همايون، سفير مبارزه با سرطان شد
جلوه‌هاي ويژه «آباجان» کامل مي‌شود
مفهوم جديد اعتراض!
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
فرصت تازه برای جوانان
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
اخطار درست نماينده مجلس براي مهار عملکرد جزيره‌اي در کاهش آسيب‌ها
حيوانات تالاب گاوخوني، اسير دست شکارچيان
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
قبرس در سوداي وحدت
نامه پناهنده فلسطيني به پناهنده سوري
ايران، برنده و عربستان، بازنده جنگ‌هاي خاورميانه
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
شاه ايران اوقاتش را چگونه سپري مي‌کرد
قهوه، چای، سماور و حمام برنجی
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
عدسي‌فروشي
لبوفروشي
فساد اداری
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هاشمي‌رفسنجاني، طراح منطقه‌گرايي متوازن بود
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
رحماني: پولي که از استقلال گرفتم زهرمارم شد
حاج‌محمدي: نيمکت‌نشيني‌ام فني نيست
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
سردار فراجناحي
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
فحاشي‌هاي سعيد معروف پاياني ندارد؟
«مردمصلحت»که می‌شود
فرماندار دزفول: پرونده اخلاقي داشته‌اند
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
مربای تلخ مسکن
هزينه ساخت بزرگراه صدر، ناگهان سه‌برابر شد
چرا 12 سال پيش نمي‌گفتيد هاشمي يار انقلاب و رهبري‌ است؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هويتي پشت قاب شهر
تالاب‌ها احيا مي‌شوند، جنگل‌ها نفس مي‌کشند
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
مجمع گره‌گشايي از مشکلات نظام
سينماي پوست‌کنده با طعم گيلاس
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
تمجيد فراستي از فيلم «لاک قرمز»
۱۰۰ دستاورد برجام از زبان «حميد بعيدي‌نژاد»
دلبسته اين آب و خاکم؛ ويرانش نکنيد
محیط زیست براي کسي مهم نيست
سلفی با آنچه ندیده‌بودیم
پل تاريخي ۱۷۰۰‌ساله دزفول در آستانه مرگ
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
برجام؛ روي خوش‌ جهان
زندگي و کار در سايه آرزوهاي محال
کيک‌ زنگ تفريح براي صميميت در بزرگسالي
ژیوان گاسپاریان، ساری‌گلین و خاطره حسین‌علیزاده
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
جهانگیری: امور جامعه بدون زنان قابل رفع‌و رجوع نیست
«مادرکشي»، کشتار آب است
فقر حرکتي دختران از حضورشان در ورزشگاه‌ها مهم‌تر است
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
در فصلِ بد اکران، فيلم‌ها خوب مي‌فروشند
مفهوم جديد اعتراض!
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
نفوذ ايران در سوريه بيشتر از روسيه است
روحاني هسته‌اي
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
تماشاي اعدام از سکو‌هاي استاديوم
فقدان ميانجيگر اصلاحات
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
حل بحران سوريه، کليد مشکلات خاورميانه
سنگيني تورم تک‌رقمي در سبد خريد مردم
هانيبال قذافي: جلود، امام موسي‌صدر را ربود، نه پدرم
از کتاب دوري کنيد
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
شناسه خبر: 50636 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
هاشمي در همهمه بدرقه مردم
گزارش تصويري از مراسم تشييع پيکر رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام

هاشمي در همهمه بدرقه مردم

درگذشت آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني به‌طور قطع، يکي از تلخ‌ترين اتفاقاتي است که در تاريخ سياسي ايران به ثبت خواهد رسيد. همه مي‌دانند که آيت‌الله جدا از مسئوليت‌هاي رسمي‌ای که نزديک به چهار دهه گذشته داشته است، همواره يکي از تعيين‌کنندگان تصميم‌ها و تصميم‌سازي‌هاي کلان مديريتي در جمهوري‌اسلامي بوده است؛ به نحوي که بسياري از مردم، نقش او را در شکل‌گيري راهبردهاي زيادي تعيين‌کننده مي‌دانند. به عبارتي، اين ذهنيت هم در بدنه مديران جمهوري‌اسلامي و هم در بدنه مردم نهادينه شده که هاشمي‌رفسنجاني به‌واسطه خط‌مشي سياسي و ذهنيتی استراتژيک که از آن برخوردار بوده، وظيفه باز‌کردن گره‌هاي زيادي را در چند دهه گذشته بر عهده داشته و همچنان نيز گره‌هاي زيادي هم در مراودات داخلي سياست کشور و هم در مراودات بين‌المللي، به دست تواناي او گشوده مي‌شده است. از‌اين‌منظر، بيراه نيست اگر بگوييم که ايران درحال‌حاضر، يکي از قطب‌هاي درايت، تعقل و مصلحت‌انديشي خود را از دست داده؛ نکته تلخ اين ماجرا نيز در اين نکته نهفته است که همه اين انديشه‌ورزي و تعقل آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني، نزديک به يک دهه گذشته، بخشي از سياست ايراني را همراهي و همياري کرده است که سوداي ميانه‌روي، تعادل و اصلاح ساختارهاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي را در سر مي‌پروراند. اين نما از سياست‌ورزي در ايران، درست به موازات اصلاح‌طلبي و تعادل‌انديشي با موانع بسياري نيز مواجه است؛ موانعي که هر‌ازگاهي برخوردهاي سختي را طراحي مي‌کنند و رقباي خود را در تنگاهاي فشرده‌اي قرار مي‌دهند. براي همين، آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني، به خاطر حمايتي که از ميانه‌‌روهاي سياست در ايران داشت، فقدانش مي‌تواند يک نگراني مضاعف براي اين حوزه از تعامل سياسي به وجود آورد که حالا در نبود آيت‌الله با چه مشکلات و گرفتاري‌هایی مواجه خواهند بود. اين روزها و در شرايطي که ملت به خداحافظي با پيکر آيت‌الله هاشمي مشغول هستند، اين چالش‌ها ذهن کارشناسان بسياري را نيز به خود مشغول کرده است؛ البته با توجه به ثباتي که توسعه در ايران، آن را تجربه مي‌کند، به‌طور قطع، مي‌توان مدعي شد که فقدان هر مدير تصميم‌سازي در گردونه توسعه ايراني، هر چند گره‌هاي زيادي را به وجود مي‌آورد اما نمي‌تواند مبنايي براي يک نگراني بزرگ اجرايي باشد. اين روبناي واقعيتي است که نمي‌شود آن را ناديده گرفت ولي با همه اين حرف‌ها، ديروز و در تشييع مردمي پيکر آيت‌الله هاشمي، بسياري از نگاه‌ها اين نگراني را به يکديگر منتقل مي‌کردند. آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني، روز گذشته و در همهمه بدرقه مردم، در کنار بنيانگذار جمهوری اسلامي ايران، امام خميني(ره) آرام گرفت. او سال‌هاي آخر عمرش را بيش از هر زمان ديگري به دلدادگي با مردم گذراند و مردم نيز به خوبي پاسخ اين دلدادگي را در بدرقه پيکرش فرياد کردند. پايتخت، ديروز تمام‌وقت در اختيار مردمي قرار داشت که مي‌خواستند هاشمي را براي هميشه روي دست‌هاي خود راهي خانه ابديت بکنند. روحش شاد.
عکس‌ها: وقایع اتفاقیه، خبرگزاری ایرنا و آنا

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.