اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بهترين‌ها را معرفي کردم
17 وزیر منهای بیطرف
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
سيدضياء هاشمي به وزارت نزدیک شد
تأثير آزار کودکان بر بزهکار شدن آنها
حق کنار مادر بودن
بارزاني: ايران بيش از هر کشوري در عراق نفوذ دارد
سکان دستگاه ديپلماسي در دستان ظريف
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
نگاره
مهماني نويسندگان جهان در برلين
ظهر شنبه کنار رود روگا
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
آتشي که خاموش نمي‌شود
واکنش بهرام رادان به توقیف «زادبوم» در سينماهاي حوزه
محمد معتمدي: رسانه ملي تنها سليقه عامه را دنبال مي‌کند
ولگرد موزه‌دار شد
وزير روي صندلي لرزان
سرمربي المپياکوس: از کريم راضي‌ام
در انتظار ستاره
نبرد اپراتورها بر سر پيراهن سرخابي‌ها
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
سه گروهي که براي تصاحب دولت ترامپ تقلا مي‌کنند
بهبود وضع موجود تنها راه‌حل مبارزه با داعش است
سد‌سازي، سد راه بيطرف شد
کش ارز باز هم در می‌رود؟
نرخ سود ثابت ماند
قبول داريم، اقتصاد از لبه پرتگاه عميق منحرف شده است
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
خواننده معروف رپ به قتل اعتراف کرد
بدن دختر ۱۳ ساله، قابليت بارداري ندارد
هدايت تحصيلي و انتخاب سرنوشت‌ساز
چسب هل براي همه
آیا مائو مرده است؟
پيتزاخوري با مائو!
نوه مائو سرمایه‌دار بزرگ
پايه‌ريزي حزب کمونيست چين
مائو از کودکی تا ازدواج
افشاي گزارش‌هاي محرمانه سيا به رؤساي‌جمهوری آمريکا
ديدار با يار غار آمريکايي مائو
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
ماجراهای روز آخر
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
چسب هل براي همه
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
17 وزیر منهای بیطرف
حق کنار مادر بودن
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
شفافيت پيش از اعتماد
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
مسکن، سوداي رونق دارد
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
کامیون ترور در اسپانیا
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
روی موج کودک‌آزاری
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
بازگشت هاشمی به شهر
نفس تازه برای «آق‌گل»
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
اميدي به بزرگي يک نهنگ
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
آتشي که خاموش نمي‌شود
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
نگاره
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
جنگ عربستان با اقليت شيعه
ايران به قانون جديد باخت؟
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50640 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
آزادسازي حلب؛ پيوستگي با تجربه جنگ ايران و عراق

آزادسازي حلب؛ پيوستگي با تجربه جنگ ايران و عراق

محمد دروديان؛ نويسنده و پژوهشگر جنگ ايران و عراق: پيش از اين، درباره ضرورت تبيين تجربه جنگ با عراق در پاسخ به نيازهاي حال و آينده، مطالبي منتشر شد. اکنون در سالگرد پيروزي در عمليات کربلاي‌5 و با توجه به آزادسازي حلب و اظهارات سردار سرلشکر محمد باقري، رئيس محترم ستادکل نيروهاي مسلح، مبني‌بر اينکه: «پيروزي‌هاي حلب و موصل، دستاورد دفاع مقدس است» (خبرگزاري فارس- 2/10/95)، در اين يادداشت، نسبتِ تحولات اخير و سياست‌هاي راهبردي ايران با تجربه تاريخي جنگ، بررسي شده است. 
سياست‌ها و آموزه‌هاي راهبردي هر کشوري، در اولويت نخست خاستگاه دروني- تجربي دارد؛ به اين معنا که پيش‌فرض‌هاي ادراکي جامعه و ساختار تصميم‌گيري کشور و حتي فضاي رسانه‌اي و فعاليت‌هاي حوزه خصوصي-اجتماعي، تحت‌تأثير تجربيات شکل مي‌گيرند و به اين اعتبار تاريخي مي‌شوند. با اين توضيح مسئله اساسي، چگونگي تأثيرگذاري تجربيات و نه امکان‌پذيري آن است. درعين‌حال، رجوع به تجربه پيشين در هر مرحله و چگونگي بهره‌برداري از آن، تابع پويايي حاصل از مواجهه با تجربيات جديد است. در اين فرايند، تجربه پيشين در ساحت نظري و عملي بازبيني شده و در مواجهات آينده نيز اصلاحاتي صورت گرفته و نوعي انباشت حاصل مي‌شود. با نظر به توضيحات ياد‌شده، اين پرسش وجود دارد که آزادسازي حلب با توجه به نقش ايران، چه نسبتي با تجربه جنگ ايران و عراق دارد؟ 
پاسخ به پرسش مورد بحث با اين فرض بررسي خواهد شد که ميان آزادسازي حلب با تجربه جنگ ايران و عراق، سطحي از پيوستگي و تفاوت وجود دارد که بر نتايج و دستاوردهاي سياسي- راهبردي ايران در سوريه و منطقه تأثيرگذار خواهد بود. 
برهمين اساس، مي‌توان در پنج محور به‌صورت تحليلي به کالبدشکافي آن پرداخت: 
1- موضوع و مسئله جنگ‌ها با وجود آنکه استفاده از ابزار نظامي براي تأمين اهداف سياسي است اما با ظهور عوامل مؤثر و غيرقابل پيش‌بيني در روند وقوع و دستيابي به اهداف، جنگ از يک مسئله نظامي-راهبردي به يک مسئله سياسي- اجتماعي با ابعاد فرهنگي- تاريخي تبديل مي‌شود؛ به اين معنا که تجربه جنگ با برخورداري از ابعاد راهبردي- تاريخي، از پيوستگي و امتداد برخوردار شده و توسعه و تعميق پيدا مي‌کند. 
2- نظر به اينکه تجربه جنگ در طول زمان و در زمينه‌هاي مختلف يکسان نبوده است؛ بنابراين ادراک از تجربه و چگونگي تبيين و به‌کارگيري آن، يکسان نخواهد بود. درعين‌حال، تاکنون درباره ضرورت مقاومت در برابر تجاوز دشمن، استفاده از قدرت براي پيشبرد اهداف، همچنين سازماندهي نيروهاي مردمي براي دفاع و برخي موارد ديگر، نوعي اجماع در جامعه و ساختار سياسي- نظامي کشور، حاصل شده است. 
3- مهم‌ترين نشانه‌هاي پيوستگي نقش ايران در آزادسازي حلب با استفاده از تجربه جنگ عراق، همچنين استفاده از مفهوم «مدافعين حرم»، به معناي تبيين جنگ دفاعي در برابر تهديدات امنيتي، در چند موضوع قابل‌مشاهده است: 
الف- حضور ميداني و مستشار سردار سليماني و ساير فرماندهان سپاه در جنگ سوريه؛
ب- سازماندهي نيروهاي مردمي براي رزم در يگان‌هايي‌ تحت عنوان «فاطميون»، «زينبيون» و «حيدريون»؛
ج) هدايت عملياتي در دفاع و تهاجم؛
د) تعامل و هماهنگي با ارتش روسيه (نيروي هوایي و توپخانه) و ارتش سوريه در دو سطح عملياتي و سياسي- راهبردي.
موارد چهارگانه، بدون‌ترديد به معناي استفاده بهينه از تجربه جنگ با عراق، در مواجهه با مسائل جاري در جنگ سوريه و عراق است. پيوستگي‌هاي يادشده ناظر بر رويکرد «دفاعي، مقاومتي و تهاجمي» به ضرورت‌هاي حضور در جنگ سوريه بر پايه آموزه‌هاي سياسي- اعتقادي است که عميقا ريشه در تجربه جنگ ايران با عراق دارد. 
4- مهم‌ترين نشانه‌هاي تفاوت در تجربه پيشين يا تغيير و تکامل تجربه گذشته، طراحي الگوي جديدي از جنگ هوايي- زميني با مشارکت کشورهاي روسيه و سوريه و ساير نيروهاي مردمي از چند کشور در چارچوب نيازها و الزامات راهبردي ايران در منطقه است. مشارکت راهبردي با روسيه در ابعاد سياسي- نظامي، يک اقدام متفاوت بوده که بخشي از دستاوردهاي سياسي- نظامي آن در سوريه، در حال آشکار شدن است و نتايج ديگري را به‌همراه خواهد داشت که ميزان همسویي و انطباق آن با منافع ايران نياز به بررسي دارد. همچنين همکاري با ارتش سوريه به‌عنوان يک ارتش خارجي، شايد تجربه متفاوتي باشد اما فراتر از تجربه جنگ با عراق نيست زيرا شناسایي قابليت‌هاي يک ارتش کلاسيک (ارتش ج.ا.ا) و چگونگي همکاري مشترک را، سپاه در جنگ با عراق آموخته است. 
5- توانایي سازماندهي و به‌کارگيري نيروهاي مردمي عليه متجاوزين و اشغالگران را، سپاه در جنگ با عراق آموخت و سپس در لبنان به کار گرفت و توسعه داد. آنچه هم‌اکنون در سوريه جريان دارد، فراتر از تجربه جنگ است زيرا نيروهاي مردمي از ساير کشورها، شامل: فاطميون از «افغانستان»، زينبيون از «پاکستان»، حيدريون از «عراق»، حزب‌الله از «لبنان» و دفاع‌الوطني از «سوريه» سازماندهي و در جبهه‌هاي مختلف نبرد، در چارچوب اهداف مشخصي به کار گرفته مي‌شوند که پيش‌ازاين تجربه نشده بود. 
بنابر اين محورها مي‌توان چنين نتيجه گرفت: 
1- تلاش‌هاي کنوني سياسي- امنيتي ايران در منطقه، به‌ويژه در سوريه، در امتداد ساختارسازي نظامي از طريق سازماندهي نيروهاي مردمي در قالب يگان‌هاي نظامي و تأثير عملکرد آنها در دو سطح سياسي و نظامي، نتايج راهبردي را به‌دنبال خواهد داشت. 
2- جامعه و نيروهاي اجتماعي سوريه، به موازات هرگونه تحول سياسي- نظامي در اين کشور، از اين پس، تحت‌تأثير تجربه نظامي جديدي قرار خواهند داشت که بخشي از آن، حاصل شيوه تفکر و طراحي الگویي جديد براي سازماندهي نيروها و استفاده از تاکتيک‌هاي جديد، بر پايه تجربه و آموزه‌هاي جنگ ايران و عراق است. 
3- باتوجه به ضرورت انطباق و تناسب ماهيت و مشخصه‌هاي قدرت دفاعي- تهاجمي ايران با تغيير ماهيت تهديدات آينده، تجربه‌آموزي در صحنه عراق و سوريه بايد به ساختارمندي در نظام آموزشي و مديريتي نيروهاي مسلح تبديل شود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.