اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بهترين‌ها را معرفي کردم
17 وزیر منهای بیطرف
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
سيدضياء هاشمي به وزارت نزدیک شد
تأثير آزار کودکان بر بزهکار شدن آنها
حق کنار مادر بودن
بارزاني: ايران بيش از هر کشوري در عراق نفوذ دارد
سکان دستگاه ديپلماسي در دستان ظريف
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
نگاره
مهماني نويسندگان جهان در برلين
ظهر شنبه کنار رود روگا
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
آتشي که خاموش نمي‌شود
واکنش بهرام رادان به توقیف «زادبوم» در سينماهاي حوزه
محمد معتمدي: رسانه ملي تنها سليقه عامه را دنبال مي‌کند
ولگرد موزه‌دار شد
وزير روي صندلي لرزان
سرمربي المپياکوس: از کريم راضي‌ام
در انتظار ستاره
نبرد اپراتورها بر سر پيراهن سرخابي‌ها
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
سه گروهي که براي تصاحب دولت ترامپ تقلا مي‌کنند
بهبود وضع موجود تنها راه‌حل مبارزه با داعش است
سد‌سازي، سد راه بيطرف شد
کش ارز باز هم در می‌رود؟
نرخ سود ثابت ماند
قبول داريم، اقتصاد از لبه پرتگاه عميق منحرف شده است
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
خواننده معروف رپ به قتل اعتراف کرد
بدن دختر ۱۳ ساله، قابليت بارداري ندارد
هدايت تحصيلي و انتخاب سرنوشت‌ساز
چسب هل براي همه
آیا مائو مرده است؟
پيتزاخوري با مائو!
نوه مائو سرمایه‌دار بزرگ
پايه‌ريزي حزب کمونيست چين
مائو از کودکی تا ازدواج
افشاي گزارش‌هاي محرمانه سيا به رؤساي‌جمهوری آمريکا
ديدار با يار غار آمريکايي مائو
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
ماجراهای روز آخر
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
چسب هل براي همه
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
17 وزیر منهای بیطرف
حق کنار مادر بودن
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
شفافيت پيش از اعتماد
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
مسکن، سوداي رونق دارد
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
کامیون ترور در اسپانیا
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
روی موج کودک‌آزاری
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
بازگشت هاشمی به شهر
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
نفس تازه برای «آق‌گل»
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
اميدي به بزرگي يک نهنگ
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
آتشي که خاموش نمي‌شود
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
نگاره
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
جنگ عربستان با اقليت شيعه
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50646 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
ما به خواب چند صد ساله رفته‌ایم
روایت احمد پوري از‌شکاف‌هاي فرهنگ مطالعه:

ما به خواب چند صد ساله رفته‌ایم

صدف فاطمی :  فقر مطالعه از عميق‌ترين شکاف‌ها در فرهنگ عمومي ماست؛ شکافي که دراين سال‌ها چه از سوي نهادهاي دولتي و چه نويسندگان، ناشران و اهالي فرهنگ، تلاش‌هاي بسياري براي پرکردن آن شده است اما گويي اين رفتار عمومي چنان در سبک زندگي مردمان ريشه دوانيده که هيچ حرف و حديثي در آن کارگر نيست اما فرهنگ چيزي نيست که بشود آن را به نااميدي آلود و از تغيير و پيشرفت آن، دست شست. به‌همين‌خاطر، چندي است که اين موضوع را با نويسندگان و اهالي فرهنگ درميان مي‌گذاريم که به‌راستي ريشه کتاب‌نخواندن ما در کجاست و راهکار برون‌رفت از اين شرايط چيست؟ مثلا چرا درحالي‌که در کشوري مثل فرانسه، دولت، روزي را براي حضور در کتابخانه‌ها فراخوان مي‌دهد و درهاي تمام کتابخانه‌ها را به‌روي عموم مردم باز مي‌کند، در کشور ما کتابخانه‌ها به مکان‌هايي متروک و خاک‌گرفته بدل شده‌اند؟ با احمد پوري، نويسنده و مترجم درباره همين موضوع حرف زده‌ايم. او دراين‌باره مي‌گويد: 
«اينکه ما فقر فرهنگ مطالعه داريم يا خير، يک موضوع است و اينکه چه کاري مي‌توانيم براي جبران آن انجام دهيم، موضوع ديگري. بررسي چرايي اين موضوع که ما فقر فرهنگ مطالعه داريم، مسئله عميق‌تري است و به پيشينه و آگاهي ما و وقفه چندصدساله‌اي که ايجاد شده است، برمي‌گردد. ما بعد از آن فرهنگ بزرگي که داشتيم و غول‌هايي مثل حافظ و نويسندگان و دانشمندان ديگر، به عللی تاريخي‌ که جاي بحثش نيست، به خوابي رفتيم که چندصدسالي طول کشيد. بعد از بيدارشدن از اين خواب است که ما دوباره با کتاب، مقوله خواندن و مدرنیسم آشنا شده‌ايم و به فکر مطالعه و آگاهي‌يافتن از آنچه در دنيا مي‌گذرد، افتاده‌ايم و به‌همين‌دليل عمر مطالعه در کشور ما نسبت به کشورهاي غربي کوتاه‌تر است و همچنين تعداد افراد باسواد که مي‌توانند مطالعه کنند و به کتابخواني علاقه داشته باشند، در ايران خيلي کمتر از کشورهاي غربي هستند؛ همچنين در تاريخ کشور ما حکومت‌هايي بوده‌اند که به‌هرحال دلشان براي اين فقدان نمي‌سوخته و اساسا به اين موضوع اهميتي هم نمي‌داده‌اند. مجموع همه اينها باعث شده است که ما حالا از نظر سرانه مطالعه و خواندن کتاب، خيلي عقب‌تر از يکسري کشورهاي پيشرفته دنيا باشيم. حالا اينکه چطور مي‌توان اين واقعيت موجود را به‌نفع کتابخواني تغيير داد، همواره راهکارهايي وجود دارند؛ نمونه‌اش همين موضوع رونق‌دادن به کتابخانه‌ها. اخيرا من جاهايي را مي‌بينم که تا اندازه‌اي ارتباط کتابخانه با اعضا در حال بهترشدن بوده اما واقعيت اين است که هنوز نه‌تنها به وضعيت ايده‌ال بلکه به آستانه آن هم نرسيده‌ايم. خود من تجربه‌ای شخصي در استفاده از کتابخانه‌هاي کشورهاي خارجي دارم. چندوقت پيش، يک بازه زماني دوماهه را بايد به‌عنوان توريست در انگليس مي‌ماندم. فکر کردم در اين دو ماه بروم در يک کتابخانه عضو بشوم، چون مي‌دانستم امکان اين کار وجود دارد. به کتابخانه مرکزي شهر ادينبرو رفتم و شرايطم را گفتم. آنها فقط يک آدرس از من خواستند و من‌ هم آدرس جايي را که در آن اقامت داشتم، دادم. بلافاصله من را عضو کردند و هر بار با کارتي که به من داده بودند، مي‌توانستم 6 کتاب و چهار دي‌وي‌دي از آنها امانت بگيرم. کتابخانه را در اختيار من گذاشتند و از توريستي که مهمان موقت آنها بود، به‌شدت استقبال کردند. حالا شما تصورش را کنيد که چقدر کتابخانه‌ها براي شهرونداني که آنجا زندگي مي‌کنند در دسترس است. هر محله‌اي، يک کتابخانه دارد و حتي تعدادي از آنها شبانه‌روزي هستند يعني اگر کسي ساعت سه نصف‌شب هم بخواهد به کتابخانه برود، بدون هيچ مشکلي مي‌تواند به آنجا مراجعه کند. اينها کارهايي است که آنها در طول سال‌ها انجام داده‌اند و نتيجه‌اش را هم ديده‌اند. ما هم بايد براي کتابخانه‌ها و در دسترس‌بودن آنها براي همه دست به کار شويم. زماني‌که من در دانشگاه تدريس مي‌کردم، پروژه‌اي به بچه‌هاي دانشگاه آزاد دادم و گفتم برويد اين کتاب‌ها را ‌گير بياوريد و از روي آنها اين پروژه را آماده کنيد. اين کتاب‌ها در کتابخانه دانشگاه تهران بود. جالب است با اين استدلال که کتاب‌ها فقط مختص دانشجويان دانشگاه تهران است، آنها را حتي با کارت دانشجويي هم به دانشجويان من امانت نداده بودند. اين قوانين دقيقا به‌معناي کتابخانه را از دسترس مردم دور نگه‌داشتن است. به اعتقاد من، فراخواني که دولت فرانسه راه انداخته و قرار شده در يک روز مشخص درِ همه کتابخانه‌ها را به روي عموم مردم باز بگذارد، کار عجيبي نيست زيرا آنها هميشه اين سنت را دارند. با توجه به قيمت کتاب و اينکه همه نمي‌توانند از پس خريد کتاب بر بيايند ما هم بايد کم‌کم اين موضوع را سنت کنيم و امکان دسترسي مردم به کتاب‌ها را از طريق کتابخانه‌ها فراهم کنيم، اجازه بدهيم ديگران بيايند و از آنها استفاده کنند، دولت از هر کتابي که راهي بازار مي‌شود، حمايت کند و بخشي از آنها را از ناشر خريداري کند و در کتابخانه‌ها بگذارد، تعداد کتابخانه‌ها در شهر محدود نباشد و براي هر منطقه‌اي، يک کتابخانه در نظر بگيرند.»

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.