اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چه کسی بر کرسی بارزانی تکیه خواهد زد؟
روایت "جلال طالبی" از بی‌معرفتی‌ و خوشگذرانی‌های ملی‌پوشان
انوشیروانی: فدراسیون وزنه‌برداری به ابهامات پاسخ دهد
"اکتمیا" علت اصلی تلفات حیات وحش در پارک ملی سالوک
دلایل عمده شکایات کم‌فروشی اینترنت / برخی شرکت‌های اینترنت هزینه مازاد دریافت می‌کنند
این ۸ میلیارد دلار از کجا آمده؟
انتقاد اردوغان از آمریکا در پی توقف صدور روادید
نگرانی‌ سازمان استاندارد در مورد استفاده از خمیرمرغ در تولید سوسیس و کالباس
دوباره پرتقال‌های رنگ‌ شده آمد
پزشکیان: آمریکا از دستاوردهای برجام ناراحت و عصبانی است
ژانرنویسی مضر است
برگزاری مرحله دوم «جشن عاطفه‌ها» در مدارس؛ فردا / ادامه دریافت کمک‌های مردمی تا پایان آبان
دو دیپلمه شدن فارغ التحصیلان رشته‌های نظری در دوره «سربازی»
رقابت ۹۲ کشور در اسکار خارجی+ جدول
نباید بعد انتخابات، جناحی را تشویق و جناحی را مجازات کرد/ برخی دستگاه‌ها بیکارند، احضار می‌کنند
تلاش برای ثبت جهانی آرامگاه شمس
وام ۱۰۰ میلیون تومانی در انتظار تیم اعزامی نخبگان مهارتی
شماره‌گذاری خودروهای پرمصرف متوقف شد + اسامی
اگر ترامپ برجام را پاره کند، چه می شود؟
اصلاحات اجتماعی در عربستان از حرف تا عمل
جدایی‌طلبی در کردستان عراق: هوشیاری و مراقبت‌ها
ارمغان ظریف از بزم دیپلماتیک نیویورک
دبیر شانزدهمین دوره جشنواره «کتاب و رسانه» منصوب شد
متوسط افزایش حقوق کارکنان دولت 10 درصد است و کاهش نمی یابد
سفر اردوغان به تهران گامی مهم برای تحقق تجارت 30 میلیارد دلاری ایران ـ ترکیه
اروپایی‌ها مهمترند یا گردشگران عرب؟
مِلودی‌های دم دستی که مردم را عصبی می‌کند
چرا حضور برخی افراد در محرم نامتعارف به نظر می‌آید؟
هیچ‌یک از اعضای خانواده رئیس قوه قضاییه در مظان اتهام جاسوسی نیستند
جمع‌آوری "بن‌سای" و "لاکی‌بامبو" به کجا رسید؟
آغاز تعیین تکلیف سپرده‌گذاران آرمان/پرداخت کامل وجوه تا ۳میلیون تومان
پای عطر "قاتل" هنوز به ایران باز نشده است
تداوم برخورد با تخلفات ترافیکی شبانه در نیمه دوم سال
یک راه‌حل برای کاهش فشارخون مردان
انتقاد یک گیاه شناس از تعویض نشدن چسب‌های زردرنگ درختان تهران
پادشاه اسپانیا رفتار رهبران جدایی‌طلب کاتالان را غیرمسئولانه خواند
سوالات بی‌شماری که مدیران و مربیان پرسپولیس باید پاسخ دهند
به موفقیت تیم امید خوشبینم
خوشگذرانی بدموقع پرسپولیسی‌ها در امارات!
واکنش‌ بارزانی‌ها به درگذشت جلال طالبانی
گرمابه‎‎هایی که دیگر گرم نمی‎‎شوند
روابط ایران و ترکیه
حکم توقف فعالیت عضو زرتشتی شورای‌شهر یزد خلاف قانون است
فخری: با قدرت به جام جهانی شمشیربازی می‌رویم
وینفرد شفر در یک قدمی هدایت استقلال
انتقاد رسانه‌های روسی از عملکرد ضعیف سردار آزمون
«رابط ناشنوا»، ساعتی 50 هزارتومان /نبود تابلوهای راهنمای ناشنوایان در واگن‌های مترو
فعالیت ۱۹ هزار مدرسه مروج سلامت در کشور + جزییات
هزینه‌های میلیونی برای موزیک هیأت‌ها!
ناشناخته ماندن دهها گونه گیاهی و دارویی در خاش
۶ پیروزی برای ایران در پایان سومین روز
ضابط قضایی نباید با متهم با خشونت برخورد کند
ذخیره پسورد در مرورگرها؛ آری یا خیر؟
جدیدترین نرخ خدمات پستی /ارسال مرسولات ویژه تنها در ۳ ساعت!
کار واجب خود را تعطیل کنید و به اینجا بشتابید!
نذری و اشک گردشگران خارجی برای امام‌حسین (ع)
سبحانی‌فر: بهبود معیشت مردم اولویت وزرای دولت دوازدهم تعیین شود
قیمت "آیفون ۸" قانونی و قاچاق در بازار ایران و سایت اپل+جدول
کاهش خرید گوسفند و افزایش خرید گوشت در بازار محرم + قیمت‌ها
تصویب 4 محور از ماموریتهای جهاد دانشگاهی در اجرای نقشه جامع علمی
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50648 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
اينجا چه‌کار مي‌کني پسر؟
روستاهايي که خالي مي‌شوند، روستايياني که در مديترانه مي‌ميرند

اينجا چه‌کار مي‌کني پسر؟

روزبه آرش:  زماني بود که مردم روستاها هنوز شهري نشده بودند و شهري‌ها هم يک ورد در زبان داشتند: خوش به‌حال روستايي‌ها اما دهه‌هاست روندي از مهاجرت روستاييان به شهر شروع شده و با ادامه اين روند شايد چند سال ديگر، چيزي به‌نام فرهنگ روستايي باقي نمانده باشد. اين پديده‌اي است جهاني که در ايران هم سرعت زيادي پيدا کرده و محو روستاها در ايران با سرعت زيادي انجام مي‌شود. جمعيت کشور در سال1335، نزديک به 19ميليون نفر بود که از اين ميان، نزديک به 6 ميليـــون نفر يعني معـــادل 31,4درصد جمعيت شهري و بيش از 13 ميليون نفر يعني معادل 68,6 درصد جمعيت کشور را روستاييان تشکيل مي‌دادند اما در سال1395، جمعيت کشور طبق آمارها بيش از 75 ميليون نفر اعلام شد که سهم شهرنشيني به بيش از71,4 درصد و سهم روستاييان به 28,6 درصد رسيد و پيش‌بيني مي‌شود در سرشماري نفوس و مسکن سال 1395، اين نسبت بازهم فاصله بيشتري خواهد گرفت و جمعيت روستانشين کشور کاهش پيدا خواهد کرد. با توجه به همين آمار و گزارش جامعي که مؤسسه مطالعاتي «يورو مانيتور» منتشر کرده، ايران يکي از سريع‌ترين کشورهاي جهان در رشد شهرنشيني بوده است.
اما اين يک روند جهاني است و سرزمين‌هايي وجود دارند که زندگي آن‌قدر به مردمانش سخت گرفته که مخلوطي از تغييرات آب‌وهوايي، خشکسالي و جنگ، روند مهاجرت از روستاها را نه به‌سمت شهرها بلکه به‌سمت قاره‌اي ديگر هدايت کرده است. «گوندو وانديانگا» را تنها مرد جوان باقي‌مانده در روستا مي‌دانند. او روز خود را صرف استراحت در زير درختان انبه روستاي کوچکش، «کازامانسه» در جنوب سنگال مي‌کند، با موبايلش بازي کرده و رؤياي اروپا را در سر مي‌پروراند. روزها براي او عذابي است که بسيار آرام مي‌گذرد. 
براي ديگران اما همه‌چيز عادي است. پيرمردها روي نيمکت‌هاي ترک‌خورده، بادام‌زميني به‌دهان مي‌اندازند و درباره گاوها، زمين‌هاي خشک و روزهاي گذشته صحبت مي‌کنند؛ روزهايي که در آن، برخي از آنها هم تلاش کردند به مرزهاي اروپا برسند. زنان و دختران اما به‌صورت مدام کار مي‌کنند، بايد آب پيدا کنند، باغ‌ها را آب بدهند، پخت‌وپز کنند، پوست بادام‌ها را جارو کرده و از کودکان مراقبت کنند. کودکاني که همه‌چيز را به‌شکل توپي مي‌بينند که مي‌شود با آن فوتبال بازي کرد. 
گوندو، 21 سال دارد و تمام دوستان او، حتي برادر دوقلويش، اين روستا را براي آينده‌اي بهتر ترک کرده‌اند. بسياري جاده خطرناک در صحراي بزرگ آفريقا در ليبي را پي گرفتند و قايق‌هايي در مديترانه پيدا کردند تا به ايتاليا برسند و جان خود را بر سر اين راه گذاشتند. برخي با قايق‌هاي چوبي سنتي، خود را به مراکش رساندند تا با کمک قاچاقچيان انسان، خود را به اسپانيا برسانند؛ هرچند سرنوشت بسياري از آنها مرگ بود. آنهايي که به اروپا رسيده‌اند، يک رؤيا بيشتر در سر ندارند: انجام هر کار سختي که شد و ارسال پول براي خانواده‌ها تا يک جوان ديگر هم، راهي جاده‌هاي مرگ شود اما مشکل اينجاست که ديگر جواني باقي نمانده است. 
مادر گوندو از روزگار خوش اين ‌روزهايش مي‌گويد: «برادر گوندو را به اروپا فرستاديم. هرچه داشتيم براي سفر گذاشتيم و اين قمار خوبي بود. قبلا هيچ‌چيز نداشتيم اما با پولي که او براي ما مي‌فرستد حالا مي‌توانيم لباس، غذا و دارو بخريم. حالا من تنها کاري که بايد بکنم اين است که در تختم بخوابم و استراحت کنم.» سارا باکاري به تنها پسرش که در روستا باقي مانده، نگاه مي‌کند و مي‌گويد: «روزي او هم مي‌رود؛ تقريبا همه در اين اطراف رفته‌اند و اين منطقه از مردان جوان خالي شده است. فقط پيرمردها، زنان و بچه‌ها اينجا باقي مانده‌اند. هيچ‌کاري اينجا براي جوان‌ها نيست و تنها کاري که مي‌توانند بکنند، سيگارکشيدن و چايي‌خوردن است.»
پدر گوندو که همه عمرش را در روستا سپري کرده، معتقد است: «جاده خطرناک است اما کار ديگري هم نمي‌شود کرد. گوندو هم بايد تلاش کند و برود تا روي پاي خود بايستد. بعضي‌وقت‌ها به من و او مي‌گويند: «اينجا چي‌کار مي‌کني؟» شايد هم نگويند اما نگاه‌ها و کارهاي آنها همين حرف را مي‌زنند. به او خيلي سخت نگاه مي‌کنند و او را يک تنبل مي‌دانند. ما اينجا هيچ‌چيز نداريم؛ نه وسيله‌اي براي کشاورزي، نه کارگاهي که چيزي توليد کنيم. قبل‌ترها اين‌طور نبود اما الان زندگي خيلي ‌گران است. همه ما زماني زندگي را خارج از اين روستا گذرانده‌ايم. مهاجرت، اين روزها فرهنگ ما شده است؛ سنتي که قبلا وجود نداشت.»

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.