اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
ايران به قانون جديد باخت؟
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
ظرفيت شهرک‌هاي صنعتي خالي است، دنبال ساخت شهرک جديد هستند
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
نفس تازه برای «آق‌گل»
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
روی موج کودک‌آزاری
تصميم گرفتند زنان را نبينند
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
نگاره
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
قصه رأي اعتماد ميرانوس
يک آغاز بي‌قضاوت
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
اميدي به بزرگي يک نهنگ
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
مسکن، سوداي رونق دارد
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
کامیون ترور در اسپانیا
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
اقتصاد کشور در دستان ۳۱ مفسد
جنگ عربستان با اقليت شيعه
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
اميدي به بزرگي يک نهنگ
ماجراهای روز آخر
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
نگاره
يک آغاز بي‌قضاوت
نفس تازه برای «آق‌گل»
آمريکا به‌طور کامل به برجام پايبند نيست؟
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
روی موج کودک‌آزاری
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
بازگشت هاشمی به شهر
شفافيت پيش از اعتماد
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
ايران به قانون جديد باخت؟
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
طعم خوش يک خيابان
نگاره
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50648 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
اينجا چه‌کار مي‌کني پسر؟
روستاهايي که خالي مي‌شوند، روستايياني که در مديترانه مي‌ميرند

اينجا چه‌کار مي‌کني پسر؟

روزبه آرش:  زماني بود که مردم روستاها هنوز شهري نشده بودند و شهري‌ها هم يک ورد در زبان داشتند: خوش به‌حال روستايي‌ها اما دهه‌هاست روندي از مهاجرت روستاييان به شهر شروع شده و با ادامه اين روند شايد چند سال ديگر، چيزي به‌نام فرهنگ روستايي باقي نمانده باشد. اين پديده‌اي است جهاني که در ايران هم سرعت زيادي پيدا کرده و محو روستاها در ايران با سرعت زيادي انجام مي‌شود. جمعيت کشور در سال1335، نزديک به 19ميليون نفر بود که از اين ميان، نزديک به 6 ميليـــون نفر يعني معـــادل 31,4درصد جمعيت شهري و بيش از 13 ميليون نفر يعني معادل 68,6 درصد جمعيت کشور را روستاييان تشکيل مي‌دادند اما در سال1395، جمعيت کشور طبق آمارها بيش از 75 ميليون نفر اعلام شد که سهم شهرنشيني به بيش از71,4 درصد و سهم روستاييان به 28,6 درصد رسيد و پيش‌بيني مي‌شود در سرشماري نفوس و مسکن سال 1395، اين نسبت بازهم فاصله بيشتري خواهد گرفت و جمعيت روستانشين کشور کاهش پيدا خواهد کرد. با توجه به همين آمار و گزارش جامعي که مؤسسه مطالعاتي «يورو مانيتور» منتشر کرده، ايران يکي از سريع‌ترين کشورهاي جهان در رشد شهرنشيني بوده است.
اما اين يک روند جهاني است و سرزمين‌هايي وجود دارند که زندگي آن‌قدر به مردمانش سخت گرفته که مخلوطي از تغييرات آب‌وهوايي، خشکسالي و جنگ، روند مهاجرت از روستاها را نه به‌سمت شهرها بلکه به‌سمت قاره‌اي ديگر هدايت کرده است. «گوندو وانديانگا» را تنها مرد جوان باقي‌مانده در روستا مي‌دانند. او روز خود را صرف استراحت در زير درختان انبه روستاي کوچکش، «کازامانسه» در جنوب سنگال مي‌کند، با موبايلش بازي کرده و رؤياي اروپا را در سر مي‌پروراند. روزها براي او عذابي است که بسيار آرام مي‌گذرد. 
براي ديگران اما همه‌چيز عادي است. پيرمردها روي نيمکت‌هاي ترک‌خورده، بادام‌زميني به‌دهان مي‌اندازند و درباره گاوها، زمين‌هاي خشک و روزهاي گذشته صحبت مي‌کنند؛ روزهايي که در آن، برخي از آنها هم تلاش کردند به مرزهاي اروپا برسند. زنان و دختران اما به‌صورت مدام کار مي‌کنند، بايد آب پيدا کنند، باغ‌ها را آب بدهند، پخت‌وپز کنند، پوست بادام‌ها را جارو کرده و از کودکان مراقبت کنند. کودکاني که همه‌چيز را به‌شکل توپي مي‌بينند که مي‌شود با آن فوتبال بازي کرد. 
گوندو، 21 سال دارد و تمام دوستان او، حتي برادر دوقلويش، اين روستا را براي آينده‌اي بهتر ترک کرده‌اند. بسياري جاده خطرناک در صحراي بزرگ آفريقا در ليبي را پي گرفتند و قايق‌هايي در مديترانه پيدا کردند تا به ايتاليا برسند و جان خود را بر سر اين راه گذاشتند. برخي با قايق‌هاي چوبي سنتي، خود را به مراکش رساندند تا با کمک قاچاقچيان انسان، خود را به اسپانيا برسانند؛ هرچند سرنوشت بسياري از آنها مرگ بود. آنهايي که به اروپا رسيده‌اند، يک رؤيا بيشتر در سر ندارند: انجام هر کار سختي که شد و ارسال پول براي خانواده‌ها تا يک جوان ديگر هم، راهي جاده‌هاي مرگ شود اما مشکل اينجاست که ديگر جواني باقي نمانده است. 
مادر گوندو از روزگار خوش اين ‌روزهايش مي‌گويد: «برادر گوندو را به اروپا فرستاديم. هرچه داشتيم براي سفر گذاشتيم و اين قمار خوبي بود. قبلا هيچ‌چيز نداشتيم اما با پولي که او براي ما مي‌فرستد حالا مي‌توانيم لباس، غذا و دارو بخريم. حالا من تنها کاري که بايد بکنم اين است که در تختم بخوابم و استراحت کنم.» سارا باکاري به تنها پسرش که در روستا باقي مانده، نگاه مي‌کند و مي‌گويد: «روزي او هم مي‌رود؛ تقريبا همه در اين اطراف رفته‌اند و اين منطقه از مردان جوان خالي شده است. فقط پيرمردها، زنان و بچه‌ها اينجا باقي مانده‌اند. هيچ‌کاري اينجا براي جوان‌ها نيست و تنها کاري که مي‌توانند بکنند، سيگارکشيدن و چايي‌خوردن است.»
پدر گوندو که همه عمرش را در روستا سپري کرده، معتقد است: «جاده خطرناک است اما کار ديگري هم نمي‌شود کرد. گوندو هم بايد تلاش کند و برود تا روي پاي خود بايستد. بعضي‌وقت‌ها به من و او مي‌گويند: «اينجا چي‌کار مي‌کني؟» شايد هم نگويند اما نگاه‌ها و کارهاي آنها همين حرف را مي‌زنند. به او خيلي سخت نگاه مي‌کنند و او را يک تنبل مي‌دانند. ما اينجا هيچ‌چيز نداريم؛ نه وسيله‌اي براي کشاورزي، نه کارگاهي که چيزي توليد کنيم. قبل‌ترها اين‌طور نبود اما الان زندگي خيلي ‌گران است. همه ما زماني زندگي را خارج از اين روستا گذرانده‌ايم. مهاجرت، اين روزها فرهنگ ما شده است؛ سنتي که قبلا وجود نداشت.»

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.