کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
روحاني هسته‌اي
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام و صف‌بندی جدید سیاسی
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
برجام؛ روي خوش‌ جهان
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
ابراهيم جعفري: حامل پيام‌هاي شفاهي ميان ايران و عربستان بوده‌ام
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
زبان بدن جباروف در جلسه با استقلالي‌ها
طارمي و مسلمان در سالن واليبال
هاشمي با تهديد و بدهي، از تيراندازي رفت
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
700 هزار ميليارد تومان بدهي
مسکن مهر، مسکن اجتماعي شد
وابستگي ۸۹ درصد بنگاه‌ها به بانک‌ها
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
تهران، تهويه هواي خود را از دست داده است
مرهمي بر زخم‌هاي طرح تحول نظام سلامت
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
وقایع یومیه
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
ابريشم‌بافان در پيله
دنياي تصوير جديد با پرونده «نارکوها»
مايکل مور و شماري از هاليوودي‌ها در صف راهپيمايي عليه ترامپ
حامد همايون، سفير مبارزه با سرطان شد
جلوه‌هاي ويژه «آباجان» کامل مي‌شود
مفهوم جديد اعتراض!
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
فرصت تازه برای جوانان
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
اخطار درست نماينده مجلس براي مهار عملکرد جزيره‌اي در کاهش آسيب‌ها
حيوانات تالاب گاوخوني، اسير دست شکارچيان
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
قبرس در سوداي وحدت
نامه پناهنده فلسطيني به پناهنده سوري
ايران، برنده و عربستان، بازنده جنگ‌هاي خاورميانه
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
شاه ايران اوقاتش را چگونه سپري مي‌کرد
قهوه، چای، سماور و حمام برنجی
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
عدسي‌فروشي
لبوفروشي
فساد اداری
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هاشمي‌رفسنجاني، طراح منطقه‌گرايي متوازن بود
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
رحماني: پولي که از استقلال گرفتم زهرمارم شد
حاج‌محمدي: نيمکت‌نشيني‌ام فني نيست
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
سردار فراجناحي
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
فحاشي‌هاي سعيد معروف پاياني ندارد؟
«مردمصلحت»که می‌شود
فرماندار دزفول: پرونده اخلاقي داشته‌اند
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
مربای تلخ مسکن
هزينه ساخت بزرگراه صدر، ناگهان سه‌برابر شد
چرا 12 سال پيش نمي‌گفتيد هاشمي يار انقلاب و رهبري‌ است؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هويتي پشت قاب شهر
تالاب‌ها احيا مي‌شوند، جنگل‌ها نفس مي‌کشند
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
مجمع گره‌گشايي از مشکلات نظام
سينماي پوست‌کنده با طعم گيلاس
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
تمجيد فراستي از فيلم «لاک قرمز»
۱۰۰ دستاورد برجام از زبان «حميد بعيدي‌نژاد»
دلبسته اين آب و خاکم؛ ويرانش نکنيد
محیط زیست براي کسي مهم نيست
سلفی با آنچه ندیده‌بودیم
پل تاريخي ۱۷۰۰‌ساله دزفول در آستانه مرگ
برجام؛ روي خوش‌ جهان
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
زندگي و کار در سايه آرزوهاي محال
کيک‌ زنگ تفريح براي صميميت در بزرگسالي
ژیوان گاسپاریان، ساری‌گلین و خاطره حسین‌علیزاده
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
جهانگیری: امور جامعه بدون زنان قابل رفع‌و رجوع نیست
«مادرکشي»، کشتار آب است
فقر حرکتي دختران از حضورشان در ورزشگاه‌ها مهم‌تر است
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
در فصلِ بد اکران، فيلم‌ها خوب مي‌فروشند
مفهوم جديد اعتراض!
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
نفوذ ايران در سوريه بيشتر از روسيه است
روحاني هسته‌اي
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
تماشاي اعدام از سکو‌هاي استاديوم
فقدان ميانجيگر اصلاحات
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
حل بحران سوريه، کليد مشکلات خاورميانه
سنگيني تورم تک‌رقمي در سبد خريد مردم
هانيبال قذافي: جلود، امام موسي‌صدر را ربود، نه پدرم
از کتاب دوري کنيد
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
شناسه خبر: 50662 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
جام‌جهاني، جذابيتش را از دست مي‌دهد؟
شوراي 37 نفره فيفا تصويب کرد؛ 48 کشور در جام‌جهانی 2026

جام‌جهاني، جذابيتش را از دست مي‌دهد؟

جياني اينفانتينو به شعارهاي تبليغاتي‌‌اش عمل کرد. حالا او حمايت ‌کشورهاي آفريقايي و آسيايي را بيش‌ازپيش دارد اما به نظر نمي‌رسد جامعه جهاني فوتبال هم از او و شوراي فيفا راضي باشند. اينفانتينو در روزهايي که تلاش مي‌کرد به رياست فدراسيون بين‌المللي فوتبال برسد، براي همراه‌کردن کشورهاي آفريقايي و آسيايي به آنها وعده داد تا تعداد تيم‌هاي حاضر در جام‌جهاني را افزايش دهند. شعار اين بود: «فوتبال براي همه.» حالا يک سال نشده او اين شعار را عملي کرده و قرار است جام‌جهاني از سال 2026 با 48 تيم برگزار شود. از جام‌جهاني 1998 به بعد، اين جام با ۳۲ تيم؛ ۱۳ تيم از اروپا، ۶ تيم از آمريکاي‌جنوبي (همراه با برزيل)، پنج تيم از آفريقا، چهار تيم از آسيا و چهار تيم از منطقه کونکاکاف (آمريکاي‌شمالي، مرکزي و کارائيب) برگزار مي‌شد. اينفانتينو از همان روزهاي اولي که به رياست فيفا رسيد، پيشنهاد تغيير در نحوه برگزاري جام و تعداد تيم‌ها را داد و روز گذشته شوراي 37 نفره فيفا این رأي‌گيري را تصويب کردند که جام، 48 تيمي شود. اضافه‌شدن 16 تيم شايد فقط کشورهاي آفريقايي، آسيايي و خود فيفا را راضي کند و بيشترشدن تيم‌ها درآمدزايي بيشتري را براي فيفا دارد و سهميه‌ اين دو قاره هم تقريبا دو برابر شده است. طبق تحقيقات فيفا، در آمد جام‌جهاني ۴۸ تيمي، 5,29 ميليارد پوند افزايش درآمد به دنبال دارد اما به نظر نمي‌رسد تماشاگران، چه آنهايي که به ورزشگاه مي‌روند و چه مخاطبان تلويزيوني از اين اتفاق استقبال کنند. پايين‌بودن کيفيت جام‌جهاني در مقايسه با يورو از بحث‌هاي اصلي جامعه جهاني فوتبال بوده و حتي نظر عده‌اي اين بود که تعداد تيم‌ها بايد کاهش هم پيدا کند. احتمال اينکه بعضي از بازي‌هاي جام‌جهاني با کمترين تعداد تماشاگر برگزار شود، کم نيست و مهم‌تر از نارضايتي کساني که به کيفيت بازي‌ها اهميت بيشتري مي‌دهند، باشگاه‌ها هستند که شايد معترضان اصلي به اين تغييرات باشند. با اين وضعيت، تعداد بازي‌ها هم افزايش پيدا مي‌کند و بازيکنان، بيشتر درگير بازي‌ها مي‌شوند و روزهاي بيشتري را در تيم ملي سپري مي‌کنند و احتمال مصدوميت آنها هم افزايش پيدا مي‌کند؛ البته چهره‌هاي سرشناسي هم از افزايش تيم‌ها استقبال کرده‌اند که ژوزه مورينيو، ديه‌گو مارادونا و کارلوس پويول در جمع اين چهره‌ها هستند. مارادونا گفت: «با تصميم اينفانتينو موافق هستم زيرا شانس بيشتري براي تيم‌هايي که پيش‌ازاين نمي‌توانستند به جام‌جهاني برسند وجود دارد، به‌ويژه آنهايي که با شروع مسابقه‌هاي مقدماتي مي‌دانستند هيچ شانسي براي رسيدن به جام‌جهاني ندارند؛ حالا لذت فوتبال در همه جهان گسترش پيدا مي‌کند.»  از جام‌جهانی 2026، بازي‌ها در ۱۶ گروه سه تيمي برگزار ‌می‌شود که در هر گروه، دو تيم به مرحله بعد صعود مي‌کنند تا در دور يک‌شانزدهم نهايي براي رقابت با حريفان خود آماده شوند. جالب است که در مرحله گروهي هم تساوي حذف شده و اگر دو تيم، مساوي کنند، پنالتي، برنده را معرفي مي‌کند. همچنین در مراحل بعدي هم وقت اضافه وجود ندارد و اگر برنده در وقت قانوني تعيين نشود، بلافاصله ضربات پنالتي زده شده و فقط در مرحله نيمه‌نهايي و فينال، بازي مساوي به وقت اضافه کشيده مي‌شود. در نسخه جديد جام‌جهاني، ۸۰ بازي برگزار مي‌شود و در شرايط فعلي که ۳۲ تيم در جام حضور دارند، ۶۴ بازي انجام مي‌شود. پيش از تصويب اين طرح، يک طرح پيشنهادي ديگر هم بود؛ اينکه جام با ۴۰ تيم و در ۱۰ گروه ۴ تيمي يا هشت گروه پنج تيمي برگزار شود.
سهميه قاره‌ها در جام‌جهاني ۴۸ تيمي 
اروپا: ۱۶ تيم، آفريقا: 9,5 تيم، آسيا: 8,5 تيم، آمريکاي‌جنوبي: 6,5 تيم، آمريکاي‌شمالي و مرکزي: 6,5 تيم، اقيانوسيه: يک تيم؛ البته فیفا اعلام کرده، هنوز تعداد سهمیه‌ها قطعی نیست.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.