اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
سرلشکر جعفري: دولت بدون تفنگ تسليم خواهد شد
هتاکان به رئيس‌جمهوري، عضو ستاد انتخاباتي کدام جناح هستند
مدح تفرقه
بحران تهران- رياض برنده ندارد
روايت شمخاني از نحوه تصميم‌گيري براي حمله موشکي به داعش
نقد ديپلماسي به عقلانيت نياز دارد
آتش به اختيار يعني کار فرهنگي خودجوش و تميز، نه بي‌قانوني
انتقام از رأي مردم يا دلواپسي پساانتخاباتي؟
مذاکره، اساس سياست خارجي ایران است
شايعه حذف فلسطين از کتب درسي
نظم جنسيتي، زنان را فرودست مي‌خواهد
خودسوزي با گوگرد 20 تا 100 کارگر را مصدوم کرد!
دیار رستم درگیر با دیو کم‌آبی
ارزشیابی دانشجو، تنها ابزار نظارت بر استادان
جدال هميشگي درختان با اره و آتش
اراده تک‌نرخي‌شدن ارز وجود ندارد
نئوليبراليسم اقتصادي با طعم سعودي
نشانه‌هاي رونق
بازگشت تورم دورقمي
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
اين بچه از پس اين شغل برمي‌آيد؟
بي‌توجهي جهان اسلام به فراخوان سعودي
آمريکايي‌ها چاره‌اي جز حمايت از کردهاي سوريه ندارند
فصل سخت عليپور؛ مبارزه مي‌کند يا مي‌رود؟
جذب ستاره زامبيا؛ مأموريت غير‌ممکن استقلال
«وحيد» ما را نگران نمي‌‌کند
نقره هادي‌پور، برنز حجي‌زواره و حذف ناباورانه عاشورزاده
رضاييان در استقلال، دژاگه در پرسپوليس
نگاره
نويسندگان مشهور از جين آستين مي‌گويند
هري ‌پاتر طوفان به راه انداخت
قلعه‌اي براي خنده‌هاي گمشده دوما
بحراني که به جرم بدل مي‌شود
اینها را ول کنيم به درد خودشان بميرند
فيلم کوتاه ايراني در مسير اسکار 2018
«76 دقيقه و 15 ثانيه با کيارستمي» در آمريکا
پخش «پرستاران» از نيمه تير
حسين عليزاده زمستان کنسرت مي‌دهد
رگ خواب تماشاگر دست ستاره‌ها
صحنه دست ستاره‌هاي سينما
اينها مرگ نيست، نفله‌شدن است
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
از معدن تا روز قدس
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
بلیت ایران برد
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
کورش اسدي درگذشت
شیر خود تناولی است
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
دنيايشان زيباست
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
رضاييان در استقلال، دژاگه در پرسپوليس
روايت شمخاني از نحوه تصميم‌گيري براي حمله موشکي به داعش
اينها مرگ نيست، نفله‌شدن است
ارزشیابی دانشجو، تنها ابزار نظارت بر استادان
انتقام از رأي مردم يا دلواپسي پساانتخاباتي؟
جدال هميشگي درختان با اره و آتش
مذاکره، اساس سياست خارجي ایران است
دیار رستم درگیر با دیو کم‌آبی
صحنه دست ستاره‌هاي سينما
اینها را ول کنيم به درد خودشان بميرند
بحراني که به جرم بدل مي‌شود
هري ‌پاتر طوفان به راه انداخت
مدح تفرقه
هتاکان به رئيس‌جمهوري، عضو ستاد انتخاباتي کدام جناح هستند
نئوليبراليسم اقتصادي با طعم سعودي
اراده تک‌نرخي‌شدن ارز وجود ندارد
خودسوزي با گوگرد 20 تا 100 کارگر را مصدوم کرد!
آتش به اختيار يعني کار فرهنگي خودجوش و تميز، نه بي‌قانوني
بحران تهران- رياض برنده ندارد
نظم جنسيتي، زنان را فرودست مي‌خواهد
نقد ديپلماسي به عقلانيت نياز دارد
بازگشت تورم دورقمي
نشانه‌هاي رونق
اين بچه از پس اين شغل برمي‌آيد؟
آمريکايي‌ها چاره‌اي جز حمايت از کردهاي سوريه ندارند
سرلشکر جعفري: دولت بدون تفنگ تسليم خواهد شد
قلعه‌اي براي خنده‌هاي گمشده دوما
نگاره
رگ خواب تماشاگر دست ستاره‌ها
بي‌توجهي جهان اسلام به فراخوان سعودي
نقره هادي‌پور، برنز حجي‌زواره و حذف ناباورانه عاشورزاده
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
آمريکاي لاتين از سياست ترامپ ناراضي است
شايعه حذف فلسطين از کتب درسي
پخش «پرستاران» از نيمه تير
حسين عليزاده زمستان کنسرت مي‌دهد
جذب ستاره زامبيا؛ مأموريت غير‌ممکن استقلال
فصل سخت عليپور؛ مبارزه مي‌کند يا مي‌رود؟
«وحيد» ما را نگران نمي‌‌کند
«76 دقيقه و 15 ثانيه با کيارستمي» در آمريکا
فيلم کوتاه ايراني در مسير اسکار 2018
نويسندگان مشهور از جين آستين مي‌گويند
شناسه خبر: 50666 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۲ - 01:00
ترس از فقدان يک تاريخ زنده

ترس از فقدان يک تاريخ زنده


مریم کاویانی: همه گيت‌هاي مترو در ايستگاه چهارراه ولي‌عصر(عج)، باز هستند. مأموران روي لبه پله‌ها ايستاده‌اند و مردمي را که راهي حرم شده‌اند راهنمايي مي‌کنند. بخشي از جمعيت در حال بازگشت از مسير ورودي حرم است. همان‌ها که در حال بازگشت هستند، مي‌گويند: آنجا شلوغ است و جاي راه‌رفتن نيست. 
متوليان متروي خط کهريزک شايد روز گذشته شلوغ‌ترين روز کاري خود را تجربه کرده‌اند. گفته مي‌شود که جمعيت حاضر در مراسم تشييع پيکر آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني، ميليوني تخمين زده شده و تعداد جمعيتي که از مترو يا با وسايل شخصي‌شان راهي حرم امام‌خميني(ره) شدند هم گواه همين ادعاست.
اتوبوس‌هاي پارک‌شده در اطراف حرم از جايشان تکان نمي‌خورند و جمعيت زيادي از در مترو تا حرم حرکت مي‌کنند. خانواده‌هاي زيادي با فرزندانشان به مراسم تشييع آمده‌اند و ميان جمعيت، گروه‌هاي دوستي بسياري ديده مي‌شود که با اشتراک رنگ لباس‌هايشان مي‌توان از يکديگر تشخيصشان داد. نزديک به ساعت يک و ‌زماني که خبر آمده خانواده هاشمي‌رفسنجاني به حرم آمده‌اند و پيکر او در حال تدفين است، بسياري از مردم به در پشتي حرم رسيده‌اند و بدون تلاش براي ورود به داخل در حال سردادن شعارهايي هستند که هرکدام مشي سياسي‌شان را تعريف مي‌کند. دو گروه غالب است؛ جمعيت هر دو گروه را فقط مردان تشکيل مي‌دهند و متفاوت از هم شعار مي‌دهند. نزديک به يک ساعت از مراسم تدفين گذشته و حتي درهاي ورودي باز گذاشته شده و خبري از گيت‌هاي مقابل ورودي‌هاي حرم نيست اما جمعيت همچنان در مقابل در پشتي تجمع کرده‌اند. از دور، صداي شعار دو گروه درهم به گوش مي‌رسد؛ بخشي از جمعيت در حال حرکت به سمت در خروجي هستند و بخشي مانده‌اند و شعاردهندگان را نگاه مي‌کنند. حرم، ساعتي پس از خاکسپاري هاشمي‌رفسنجاني هم آرام نيست؛ متروي کهريزک همچنان مملو از جمعيت است. در واگن بانوان، زنان بسياري دارند بلندبلند با هم درباره آنچه اتفاق افتاده صحبت مي‌کنند. پيداست که با هم غريبه‌اند و مراسم تشييع، وجه اشتراک گفته‌هايشان است. دو زن با پوشش چادر در اين مسير دارند با هم گفت‌وگو مي‌کنند. يکي‌شان که جوان‌تر است، مي‌گويد: وقتي خبر فوت آقاي هاشمي آمد حالم خراب شد، به همسرم خبر دادم، آماده شدم که خودم را به بيمارستان برسانم، شوهرم گفت که نمي‌آيد. من هم با بچه‌ها رفتم جماران. آن يکي در جواب مي‌گويد: من هاشمي و بهشتي و مطهري را از همه‌شان بيشتر دوست داشتم. فکرش را بکن هاشمي وقتي انقلاب بود، 40 سال داشت. اين چند روز فيلم سخنراني‌هاي قديمي‌اش را که مي‌بينم دلم مي‌گيرد. چند دختر جوان آن‌طرف‌تر مي‌پرسند که سال آينده چه مي‌شود؟ تکليف انتخابات چيست؟ آيا روحاني مي‌تواند دوباره رئيس‌جمهوري شود؟ بيشتر شرکت‌کنندگان در مراسم تشييع، از يک دغدغه واحد مي‌گويند: پس از او چه خواهد شد؟ هاشمي‌رفسنجاني، زبان زنده تاريخ انقلاب بود؛ زباني که در برابر تحريف انقلاب مي‌ايستاد و حالا فقدان او سؤالات بسياري در افکار عمومي ايجاد کرده است؛ چه کسي پس از او راوي تاريخي خواهد بود که بسياري ادعاي ساختن آن را دارند؛ چه اينکه او شناسنامه انقلاب بود و يکي از راويان بحق آن.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.