اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
از معدن تا روز قدس
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
بلیت ایران برد
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
کورش اسدي درگذشت
شیر خود تناولی است
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
دنيايشان زيباست
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
مانـور، نه مسئله امنيتي
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
مهاجران
نام گابو بر ميداني از پاريس
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
ترس از آينده نامعلوم
آشتي با پادرمياني دادکان
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
نظميه ايران تأسيس شد
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مجلس به توپ بسته شد
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
جنگل‌های بی‌شخصیت
اهانت‌کنندگان را بشناسيم
اشتغال، پارادایم اصلي دولت آينده
از آخوند انگليسي تا آخوند آمريکايي!
پارازیت سیاسی در روز وحدت
امروز مبارزه با رژيم صهيونيستي مبارزه با استکبار و نظام سلطه است
رهایی از سلطه؛ آرمان روز قدس
نقطه قوت دولت يازدهم دستگاه ديپلماسي است
توصيه‌هاي اورژانسي به مسافران تابستاني
روزشمار انتخاب جايگزين قاليباف
خطر شکست «خط قرمز» وزارت بهداشت
قطعی بودن نقص ایمنی معدن
اختلاف يک‌ماهه درمورد شروع کار شوراي شهر
شهر چهار بهار میزبان بادهای اقیانوسی
عصباني هستيم؟!
مؤسسات غيرمجاز، سنگ محک سيستم بانکي نيستند
خداحافظي با روند نزولي
83 هواپيماي جديد در راه ايران
خصوصي‌‌سازي و اصلاح نظام بانکي، اصلي‌ترين برنامه‌هاي دولت
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مانـور، نه مسئله امنيتي
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
بلیت ایران برد
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
ترس از آينده نامعلوم
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
کورش اسدي درگذشت
از معدن تا روز قدس
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
مجلس به توپ بسته شد
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
نظميه ايران تأسيس شد
شیر خود تناولی است
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
نام گابو بر ميداني از پاريس
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
مهاجران
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
آشتي با پادرمياني دادکان
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
دنيايشان زيباست
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
شناسه خبر: 50674 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
اوباما چگونه آمريکا را تغيير داد؟

اوباما چگونه آمريکا را تغيير داد؟

فريد زکريا، روزنامه‌نگار آمريکايي: در ماه می سال 2010، مجله «تايم» در مطلبي عنوان کرد که باراک اوباما، رئيس‌جمهوري آمريکا يک گروه از برجسته‌ترين مورخان رياست‌جمهوري اين کشور را براي مراسم شام به کاخ سفيد دعوت کرد. ظاهرا اوباما با دعوت از اين مورخان به‌دنبال ايده‌ها، نمونه‌ها و درس‌هايي از پيشينيان خود بوده است. تايم گزارش مي‌دهد: «پس از مدتي بحث و گفت‌وگو مشخص شد که اوباما بيشتر علاقه‌مند به دستاوردهاي رونالد ريگان است.» در نگاه اول، بعيد به نظر مي‌رسيد که ريگان،  الگوي مناسبي براي اوباما باشد زيرا او بازيگري بود که بعدها به يک سياستمدار تبديل شد و بيشتر براي حکايات و طنزهايش شناخته مي‌شد تا تجزيه و تحليل‌هايش. اوباما، ريگان را رئيس‌جمهوري تحول‌گرا مي‌ديد و در يک سخنراني در مبارزات انتخاباتي سال 2008 درباره او گفت: «ريگان، خط سير آمريکا را به‌کلي تغيير داد به شيوه‌اي که نه ريچارد نيکسون قادر به انجام آن بود و نه بيل کلينتون.» اين اظهارات و نگرش اوباما نشان مي‌دهد که تغيير خط سير آمريکا، شايد اصلي‌ترين آرمان و هدف او نيز بوده است.
اما آيا اوباما توانست مسير آمريکا را براي هميشه تغيير دهد؟ اگر در اواسط سال 2016 بوديم و قرار بود که به اين سؤال پاسخ دهم، بدون‌شک يافتن پاسخ اين سؤال بسيار سخت و دشوار بود زيرا دولت اوباما در آن زمان، سطح مراقبت‌هاي بهداشتي را به استانداردهاي جهاني نزديک کرد، در راستاي مبارزه با تغييرات آب‌وهوايي و ايجاد تحول در زمينه انرژي‌هاي پاک، سياست‌هاي اساسي آمريکا در بخش انرژي را تغيير داده، بزرگ‌ترين سازماندهي مجدد صنعت مالي را از زمان رکود بزرگ ايجاد کرد و صنايع خودروسازي را نجات داد. بيشتر اين اتفاقات نيز در 18 ماهه نخست دولت او اتفاق افتاد. اوباما معتقد است که در دو سال اول آغاز به کار خود، در دفتر رياست‌جمهوري، از دوران رياست‌جمهوري ليندون جانسون تاکنون، بيش از هر رئيس‌جمهوري ديگري موفقيت کسب کرده است. 
اما اکنون همه اين موفقيت‌ها در معرض خطر قرار دارند؛ دونالد ترامپ وعده داده که ميراث و دستاوردهاي دوران رياست‌جمهوري اوباما را براي هميشه محو کند؛ البته برخي از اين دستاوردها را مي‌توان به‌راحتي محو و نابود کرد اما ازميان‌برداشتن برخي از آنها چندان راحت و آسان نخواهد بود. درحال‌حاضر، حدود 22 ميليون نفر تحت پوشش برنامه خدمات بيمه درماني اوباما موسوم به «اوباماکر» هستند و انرژي پاک نيز اکنون بخش بزرگي از صنعت آمريکا را تشکيل داده و ميليون‌ها شغل ايجاد کرده است. سياست خارجي اوباما همواره روي راه‌حل‌هاي ديپلماتيک و حفظ احتياط در برابر مداخلات نظامي و ملت‌سازي متمرکز بوده که تا حد زيادي منعکس‌کننده شرايط و رويکردهاي کشور بود. در کل بايد گفت که بسياري از سياست‌هاي دولت اوباما از مقررات مالي و قوانين مربوط به مهاجرت گرفته تا قوانين عدالت کيفري و اصلاحات محيط‌زيستي، ممکن است تحت فشارهاي دولت جديد به‌طور کامل تغيير کنند. اما چگونه اين اتفاق افتاد؟ هنگامي که به دوران رؤساي‌جمهوري همانند جانسون يا فرانکلين روزولت مي‌نگريم، مي‌بينيم که براي باقي‌گذاشتن ميراثي بلندمدت نه‌تنها انتخاب‌شدن به‌عنوان رئيس‌جمهوري کافي نيست بلکه ايجاد يک ائتلاف سياسي لازم است. جانسون و روزولت اکثريت کنگره را در اختيار داشتند. باراک اوباما سياستمداري به‌شدت کاريزماتيک بود اما قادر نبود پايگاه سياسي مستحکمي براي خود ايجاد کند. در واقع، در هشت سال دوران رياست‌جمهوري اوباما، حزب دموکرات، مجموعه‌اي از شکست‌هاي بسيار مهم را چه در سطح ايالتي و چه در سطح ملي تجربه کرد که اين حزب را در بدترين موقعيتش از دهه 1920 به بعد قرار داد. آيا اين شکست‌ها، شکست اوباما بود و آيا اين شکست‌ها ناشي از فقدان مهارت‌هاي سياسي بود؟ اين احتمال وجود دارد اما بايد اين را هم در نظر گرفت که شايد اين جريانات آن‌قدر قوي و قدرتمند بودند که کسي نمي‌توانست آنها را تغيير دهد. آمريکا در سال‌هاي اخير، تغييرات اقتصادي، تکنولوژيک، سياسي و فرهنگي بسياري را تجربه کرده اما در بعضي از بخش‌هاي کشور، مقاومت و واکنش شديدي نسبت به اين تغييرات و يک رئيس‌جمهوري آفريقايي-آمريکايي به وجود آمده است. اوباما در همان سخنراني خود اشاره کرد: «ريگان، ما را در مسير کاملا متفاوتي قرار داد زيرا کشور براي آن آماده بود.» اما هنوز مشخص نيست که آيا در دوران رياست‌جمهوري اوباما، کشور از آمادگي لازم براي ديدگاه‌هاي او برخوردار بود يا نه. شايد چشمگيرترين ريسک اوباما همان طرح مراقبت‌هاي بهداشتي بود. او چند سال نخست دوران رياست‌جمهوري خود و همه سرمايه سياسي خود را صرف عبور از اين مسئله کرد. من قويا معتقد هستم که اگر دونالد ترامپ، راهي براي لغو و جايگزيني اين طرح پيدا کند، باز هم اين طرح به‌عنوان يکي از دستاوردهاي تاريخي دولت اوباما باقي خواهد ماند. باراک اوباما کاري را که هفت رئيس‌جمهوري پيشين آمريکا در انجام آن شکست خورده بودند، به سرانجام رساند؛ او مراقبت‌هاي بهداشتي را به حقي اساسي تبديل کرد. نام آن را هر چه بگذاريد يا هر چقدر آن را تغيير دهيد، باز هم اين حق پايدار خواهد ماند و اين به‌خاطر بلندپروازي‌هاي اوباماست؛ اين دستاوردي ماندگار از رئيس‌جمهوري کنوني آمريکاست اما ميراث يک رئيس‌جمهوري، بالاتر و فراتر از همه سياست‌ها و قوانين مصوب او است. ما «جان.اف کندي» را به‌واسطه انرژي، سرزندگي، ظرافت و هوشي که براي کاخ سفيد به ارمغان آورد، مي‌شناسيم. اوباما کاخ سفيد را با نشانه‌هاي انکارناپذير ديگري ترک مي‌کند؛ او و خانواده‌اش فضاي کاخ سفيد را با عزت، وقار و متانت و طنزي شيرين پر کرده بودند. او دولتي را اداره کرد که تا حد زيادي عاري از هرگونه رسوايي بود و تعالي و موفقيت آمريکا را در هر حوزه‌اي از علم گرفته تا هنر و ورزش بهبود و ارتقا داد و همه اين کارها را درحالي به سرانجام رساند که همواره زير ذره‌بين و نگاه موشکافانه ديگران قرار داشت زيرا متفاوت از سايرين به نظر مي‌رسيد. در يک کلام بايد گفت که آمريکا با انتخاب باراک اوباما به‌عنوان نخستين رئيس‌جمهوري آفريقايي- آمريکايي اين کشور، ريسک بزرگي را انجام داد اما با توجه به ويژگي‌های برجسته شخصيتي و هوش و درايت اوباما، بسياري از مردم آمريکا بر اين باور هستند که اين ريسک در نهايت به نفع همه آنها تمام شد و آنها نتيجه کار خود را گرفتند. 
منبع: سي‌ان‌ان/ ترجمه: زهره شهرياري

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.