اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چه کسی بر کرسی بارزانی تکیه خواهد زد؟
روایت "جلال طالبی" از بی‌معرفتی‌ و خوشگذرانی‌های ملی‌پوشان
انوشیروانی: فدراسیون وزنه‌برداری به ابهامات پاسخ دهد
"اکتمیا" علت اصلی تلفات حیات وحش در پارک ملی سالوک
دلایل عمده شکایات کم‌فروشی اینترنت / برخی شرکت‌های اینترنت هزینه مازاد دریافت می‌کنند
این ۸ میلیارد دلار از کجا آمده؟
انتقاد اردوغان از آمریکا در پی توقف صدور روادید
نگرانی‌ سازمان استاندارد در مورد استفاده از خمیرمرغ در تولید سوسیس و کالباس
دوباره پرتقال‌های رنگ‌ شده آمد
پزشکیان: آمریکا از دستاوردهای برجام ناراحت و عصبانی است
ژانرنویسی مضر است
برگزاری مرحله دوم «جشن عاطفه‌ها» در مدارس؛ فردا / ادامه دریافت کمک‌های مردمی تا پایان آبان
دو دیپلمه شدن فارغ التحصیلان رشته‌های نظری در دوره «سربازی»
رقابت ۹۲ کشور در اسکار خارجی+ جدول
نباید بعد انتخابات، جناحی را تشویق و جناحی را مجازات کرد/ برخی دستگاه‌ها بیکارند، احضار می‌کنند
تلاش برای ثبت جهانی آرامگاه شمس
وام ۱۰۰ میلیون تومانی در انتظار تیم اعزامی نخبگان مهارتی
شماره‌گذاری خودروهای پرمصرف متوقف شد + اسامی
اگر ترامپ برجام را پاره کند، چه می شود؟
اصلاحات اجتماعی در عربستان از حرف تا عمل
جدایی‌طلبی در کردستان عراق: هوشیاری و مراقبت‌ها
ارمغان ظریف از بزم دیپلماتیک نیویورک
دبیر شانزدهمین دوره جشنواره «کتاب و رسانه» منصوب شد
متوسط افزایش حقوق کارکنان دولت 10 درصد است و کاهش نمی یابد
سفر اردوغان به تهران گامی مهم برای تحقق تجارت 30 میلیارد دلاری ایران ـ ترکیه
اروپایی‌ها مهمترند یا گردشگران عرب؟
مِلودی‌های دم دستی که مردم را عصبی می‌کند
چرا حضور برخی افراد در محرم نامتعارف به نظر می‌آید؟
هیچ‌یک از اعضای خانواده رئیس قوه قضاییه در مظان اتهام جاسوسی نیستند
جمع‌آوری "بن‌سای" و "لاکی‌بامبو" به کجا رسید؟
آغاز تعیین تکلیف سپرده‌گذاران آرمان/پرداخت کامل وجوه تا ۳میلیون تومان
پای عطر "قاتل" هنوز به ایران باز نشده است
تداوم برخورد با تخلفات ترافیکی شبانه در نیمه دوم سال
یک راه‌حل برای کاهش فشارخون مردان
انتقاد یک گیاه شناس از تعویض نشدن چسب‌های زردرنگ درختان تهران
پادشاه اسپانیا رفتار رهبران جدایی‌طلب کاتالان را غیرمسئولانه خواند
سوالات بی‌شماری که مدیران و مربیان پرسپولیس باید پاسخ دهند
به موفقیت تیم امید خوشبینم
خوشگذرانی بدموقع پرسپولیسی‌ها در امارات!
واکنش‌ بارزانی‌ها به درگذشت جلال طالبانی
گرمابه‎‎هایی که دیگر گرم نمی‎‎شوند
روابط ایران و ترکیه
حکم توقف فعالیت عضو زرتشتی شورای‌شهر یزد خلاف قانون است
فخری: با قدرت به جام جهانی شمشیربازی می‌رویم
وینفرد شفر در یک قدمی هدایت استقلال
انتقاد رسانه‌های روسی از عملکرد ضعیف سردار آزمون
«رابط ناشنوا»، ساعتی 50 هزارتومان /نبود تابلوهای راهنمای ناشنوایان در واگن‌های مترو
فعالیت ۱۹ هزار مدرسه مروج سلامت در کشور + جزییات
هزینه‌های میلیونی برای موزیک هیأت‌ها!
ناشناخته ماندن دهها گونه گیاهی و دارویی در خاش
۶ پیروزی برای ایران در پایان سومین روز
ضابط قضایی نباید با متهم با خشونت برخورد کند
ذخیره پسورد در مرورگرها؛ آری یا خیر؟
جدیدترین نرخ خدمات پستی /ارسال مرسولات ویژه تنها در ۳ ساعت!
کار واجب خود را تعطیل کنید و به اینجا بشتابید!
نذری و اشک گردشگران خارجی برای امام‌حسین (ع)
سبحانی‌فر: بهبود معیشت مردم اولویت وزرای دولت دوازدهم تعیین شود
قیمت "آیفون ۸" قانونی و قاچاق در بازار ایران و سایت اپل+جدول
کاهش خرید گوسفند و افزایش خرید گوشت در بازار محرم + قیمت‌ها
تصویب 4 محور از ماموریتهای جهاد دانشگاهی در اجرای نقشه جامع علمی
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50674 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
اوباما چگونه آمريکا را تغيير داد؟

اوباما چگونه آمريکا را تغيير داد؟

فريد زکريا، روزنامه‌نگار آمريکايي: در ماه می سال 2010، مجله «تايم» در مطلبي عنوان کرد که باراک اوباما، رئيس‌جمهوري آمريکا يک گروه از برجسته‌ترين مورخان رياست‌جمهوري اين کشور را براي مراسم شام به کاخ سفيد دعوت کرد. ظاهرا اوباما با دعوت از اين مورخان به‌دنبال ايده‌ها، نمونه‌ها و درس‌هايي از پيشينيان خود بوده است. تايم گزارش مي‌دهد: «پس از مدتي بحث و گفت‌وگو مشخص شد که اوباما بيشتر علاقه‌مند به دستاوردهاي رونالد ريگان است.» در نگاه اول، بعيد به نظر مي‌رسيد که ريگان،  الگوي مناسبي براي اوباما باشد زيرا او بازيگري بود که بعدها به يک سياستمدار تبديل شد و بيشتر براي حکايات و طنزهايش شناخته مي‌شد تا تجزيه و تحليل‌هايش. اوباما، ريگان را رئيس‌جمهوري تحول‌گرا مي‌ديد و در يک سخنراني در مبارزات انتخاباتي سال 2008 درباره او گفت: «ريگان، خط سير آمريکا را به‌کلي تغيير داد به شيوه‌اي که نه ريچارد نيکسون قادر به انجام آن بود و نه بيل کلينتون.» اين اظهارات و نگرش اوباما نشان مي‌دهد که تغيير خط سير آمريکا، شايد اصلي‌ترين آرمان و هدف او نيز بوده است.
اما آيا اوباما توانست مسير آمريکا را براي هميشه تغيير دهد؟ اگر در اواسط سال 2016 بوديم و قرار بود که به اين سؤال پاسخ دهم، بدون‌شک يافتن پاسخ اين سؤال بسيار سخت و دشوار بود زيرا دولت اوباما در آن زمان، سطح مراقبت‌هاي بهداشتي را به استانداردهاي جهاني نزديک کرد، در راستاي مبارزه با تغييرات آب‌وهوايي و ايجاد تحول در زمينه انرژي‌هاي پاک، سياست‌هاي اساسي آمريکا در بخش انرژي را تغيير داده، بزرگ‌ترين سازماندهي مجدد صنعت مالي را از زمان رکود بزرگ ايجاد کرد و صنايع خودروسازي را نجات داد. بيشتر اين اتفاقات نيز در 18 ماهه نخست دولت او اتفاق افتاد. اوباما معتقد است که در دو سال اول آغاز به کار خود، در دفتر رياست‌جمهوري، از دوران رياست‌جمهوري ليندون جانسون تاکنون، بيش از هر رئيس‌جمهوري ديگري موفقيت کسب کرده است. 
اما اکنون همه اين موفقيت‌ها در معرض خطر قرار دارند؛ دونالد ترامپ وعده داده که ميراث و دستاوردهاي دوران رياست‌جمهوري اوباما را براي هميشه محو کند؛ البته برخي از اين دستاوردها را مي‌توان به‌راحتي محو و نابود کرد اما ازميان‌برداشتن برخي از آنها چندان راحت و آسان نخواهد بود. درحال‌حاضر، حدود 22 ميليون نفر تحت پوشش برنامه خدمات بيمه درماني اوباما موسوم به «اوباماکر» هستند و انرژي پاک نيز اکنون بخش بزرگي از صنعت آمريکا را تشکيل داده و ميليون‌ها شغل ايجاد کرده است. سياست خارجي اوباما همواره روي راه‌حل‌هاي ديپلماتيک و حفظ احتياط در برابر مداخلات نظامي و ملت‌سازي متمرکز بوده که تا حد زيادي منعکس‌کننده شرايط و رويکردهاي کشور بود. در کل بايد گفت که بسياري از سياست‌هاي دولت اوباما از مقررات مالي و قوانين مربوط به مهاجرت گرفته تا قوانين عدالت کيفري و اصلاحات محيط‌زيستي، ممکن است تحت فشارهاي دولت جديد به‌طور کامل تغيير کنند. اما چگونه اين اتفاق افتاد؟ هنگامي که به دوران رؤساي‌جمهوري همانند جانسون يا فرانکلين روزولت مي‌نگريم، مي‌بينيم که براي باقي‌گذاشتن ميراثي بلندمدت نه‌تنها انتخاب‌شدن به‌عنوان رئيس‌جمهوري کافي نيست بلکه ايجاد يک ائتلاف سياسي لازم است. جانسون و روزولت اکثريت کنگره را در اختيار داشتند. باراک اوباما سياستمداري به‌شدت کاريزماتيک بود اما قادر نبود پايگاه سياسي مستحکمي براي خود ايجاد کند. در واقع، در هشت سال دوران رياست‌جمهوري اوباما، حزب دموکرات، مجموعه‌اي از شکست‌هاي بسيار مهم را چه در سطح ايالتي و چه در سطح ملي تجربه کرد که اين حزب را در بدترين موقعيتش از دهه 1920 به بعد قرار داد. آيا اين شکست‌ها، شکست اوباما بود و آيا اين شکست‌ها ناشي از فقدان مهارت‌هاي سياسي بود؟ اين احتمال وجود دارد اما بايد اين را هم در نظر گرفت که شايد اين جريانات آن‌قدر قوي و قدرتمند بودند که کسي نمي‌توانست آنها را تغيير دهد. آمريکا در سال‌هاي اخير، تغييرات اقتصادي، تکنولوژيک، سياسي و فرهنگي بسياري را تجربه کرده اما در بعضي از بخش‌هاي کشور، مقاومت و واکنش شديدي نسبت به اين تغييرات و يک رئيس‌جمهوري آفريقايي-آمريکايي به وجود آمده است. اوباما در همان سخنراني خود اشاره کرد: «ريگان، ما را در مسير کاملا متفاوتي قرار داد زيرا کشور براي آن آماده بود.» اما هنوز مشخص نيست که آيا در دوران رياست‌جمهوري اوباما، کشور از آمادگي لازم براي ديدگاه‌هاي او برخوردار بود يا نه. شايد چشمگيرترين ريسک اوباما همان طرح مراقبت‌هاي بهداشتي بود. او چند سال نخست دوران رياست‌جمهوري خود و همه سرمايه سياسي خود را صرف عبور از اين مسئله کرد. من قويا معتقد هستم که اگر دونالد ترامپ، راهي براي لغو و جايگزيني اين طرح پيدا کند، باز هم اين طرح به‌عنوان يکي از دستاوردهاي تاريخي دولت اوباما باقي خواهد ماند. باراک اوباما کاري را که هفت رئيس‌جمهوري پيشين آمريکا در انجام آن شکست خورده بودند، به سرانجام رساند؛ او مراقبت‌هاي بهداشتي را به حقي اساسي تبديل کرد. نام آن را هر چه بگذاريد يا هر چقدر آن را تغيير دهيد، باز هم اين حق پايدار خواهد ماند و اين به‌خاطر بلندپروازي‌هاي اوباماست؛ اين دستاوردي ماندگار از رئيس‌جمهوري کنوني آمريکاست اما ميراث يک رئيس‌جمهوري، بالاتر و فراتر از همه سياست‌ها و قوانين مصوب او است. ما «جان.اف کندي» را به‌واسطه انرژي، سرزندگي، ظرافت و هوشي که براي کاخ سفيد به ارمغان آورد، مي‌شناسيم. اوباما کاخ سفيد را با نشانه‌هاي انکارناپذير ديگري ترک مي‌کند؛ او و خانواده‌اش فضاي کاخ سفيد را با عزت، وقار و متانت و طنزي شيرين پر کرده بودند. او دولتي را اداره کرد که تا حد زيادي عاري از هرگونه رسوايي بود و تعالي و موفقيت آمريکا را در هر حوزه‌اي از علم گرفته تا هنر و ورزش بهبود و ارتقا داد و همه اين کارها را درحالي به سرانجام رساند که همواره زير ذره‌بين و نگاه موشکافانه ديگران قرار داشت زيرا متفاوت از سايرين به نظر مي‌رسيد. در يک کلام بايد گفت که آمريکا با انتخاب باراک اوباما به‌عنوان نخستين رئيس‌جمهوري آفريقايي- آمريکايي اين کشور، ريسک بزرگي را انجام داد اما با توجه به ويژگي‌های برجسته شخصيتي و هوش و درايت اوباما، بسياري از مردم آمريکا بر اين باور هستند که اين ريسک در نهايت به نفع همه آنها تمام شد و آنها نتيجه کار خود را گرفتند. 
منبع: سي‌ان‌ان/ ترجمه: زهره شهرياري

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.