کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
روحاني هسته‌اي
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام و صف‌بندی جدید سیاسی
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
برجام؛ روي خوش‌ جهان
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
ابراهيم جعفري: حامل پيام‌هاي شفاهي ميان ايران و عربستان بوده‌ام
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
زبان بدن جباروف در جلسه با استقلالي‌ها
طارمي و مسلمان در سالن واليبال
هاشمي با تهديد و بدهي، از تيراندازي رفت
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
700 هزار ميليارد تومان بدهي
مسکن مهر، مسکن اجتماعي شد
وابستگي ۸۹ درصد بنگاه‌ها به بانک‌ها
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
تهران، تهويه هواي خود را از دست داده است
مرهمي بر زخم‌هاي طرح تحول نظام سلامت
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
وقایع یومیه
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
ابريشم‌بافان در پيله
دنياي تصوير جديد با پرونده «نارکوها»
مايکل مور و شماري از هاليوودي‌ها در صف راهپيمايي عليه ترامپ
حامد همايون، سفير مبارزه با سرطان شد
جلوه‌هاي ويژه «آباجان» کامل مي‌شود
مفهوم جديد اعتراض!
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
فرصت تازه برای جوانان
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
اخطار درست نماينده مجلس براي مهار عملکرد جزيره‌اي در کاهش آسيب‌ها
حيوانات تالاب گاوخوني، اسير دست شکارچيان
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
قبرس در سوداي وحدت
نامه پناهنده فلسطيني به پناهنده سوري
ايران، برنده و عربستان، بازنده جنگ‌هاي خاورميانه
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
شاه ايران اوقاتش را چگونه سپري مي‌کرد
قهوه، چای، سماور و حمام برنجی
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
عدسي‌فروشي
لبوفروشي
فساد اداری
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هاشمي‌رفسنجاني، طراح منطقه‌گرايي متوازن بود
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
رحماني: پولي که از استقلال گرفتم زهرمارم شد
حاج‌محمدي: نيمکت‌نشيني‌ام فني نيست
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
سردار فراجناحي
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
فحاشي‌هاي سعيد معروف پاياني ندارد؟
«مردمصلحت»که می‌شود
فرماندار دزفول: پرونده اخلاقي داشته‌اند
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
مربای تلخ مسکن
هزينه ساخت بزرگراه صدر، ناگهان سه‌برابر شد
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
چرا 12 سال پيش نمي‌گفتيد هاشمي يار انقلاب و رهبري‌ است؟
هويتي پشت قاب شهر
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
تالاب‌ها احيا مي‌شوند، جنگل‌ها نفس مي‌کشند
مجمع گره‌گشايي از مشکلات نظام
سينماي پوست‌کنده با طعم گيلاس
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
تمجيد فراستي از فيلم «لاک قرمز»
۱۰۰ دستاورد برجام از زبان «حميد بعيدي‌نژاد»
دلبسته اين آب و خاکم؛ ويرانش نکنيد
محیط زیست براي کسي مهم نيست
سلفی با آنچه ندیده‌بودیم
پل تاريخي ۱۷۰۰‌ساله دزفول در آستانه مرگ
برجام؛ روي خوش‌ جهان
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
زندگي و کار در سايه آرزوهاي محال
کيک‌ زنگ تفريح براي صميميت در بزرگسالي
ژیوان گاسپاریان، ساری‌گلین و خاطره حسین‌علیزاده
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
جهانگیری: امور جامعه بدون زنان قابل رفع‌و رجوع نیست
«مادرکشي»، کشتار آب است
فقر حرکتي دختران از حضورشان در ورزشگاه‌ها مهم‌تر است
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
در فصلِ بد اکران، فيلم‌ها خوب مي‌فروشند
مفهوم جديد اعتراض!
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
نفوذ ايران در سوريه بيشتر از روسيه است
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
روحاني هسته‌اي
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
تماشاي اعدام از سکو‌هاي استاديوم
فقدان ميانجيگر اصلاحات
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
حل بحران سوريه، کليد مشکلات خاورميانه
سنگيني تورم تک‌رقمي در سبد خريد مردم
هانيبال قذافي: جلود، امام موسي‌صدر را ربود، نه پدرم
از کتاب دوري کنيد
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
شناسه خبر: 50674 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
اوباما چگونه آمريکا را تغيير داد؟

اوباما چگونه آمريکا را تغيير داد؟

فريد زکريا، روزنامه‌نگار آمريکايي: در ماه می سال 2010، مجله «تايم» در مطلبي عنوان کرد که باراک اوباما، رئيس‌جمهوري آمريکا يک گروه از برجسته‌ترين مورخان رياست‌جمهوري اين کشور را براي مراسم شام به کاخ سفيد دعوت کرد. ظاهرا اوباما با دعوت از اين مورخان به‌دنبال ايده‌ها، نمونه‌ها و درس‌هايي از پيشينيان خود بوده است. تايم گزارش مي‌دهد: «پس از مدتي بحث و گفت‌وگو مشخص شد که اوباما بيشتر علاقه‌مند به دستاوردهاي رونالد ريگان است.» در نگاه اول، بعيد به نظر مي‌رسيد که ريگان،  الگوي مناسبي براي اوباما باشد زيرا او بازيگري بود که بعدها به يک سياستمدار تبديل شد و بيشتر براي حکايات و طنزهايش شناخته مي‌شد تا تجزيه و تحليل‌هايش. اوباما، ريگان را رئيس‌جمهوري تحول‌گرا مي‌ديد و در يک سخنراني در مبارزات انتخاباتي سال 2008 درباره او گفت: «ريگان، خط سير آمريکا را به‌کلي تغيير داد به شيوه‌اي که نه ريچارد نيکسون قادر به انجام آن بود و نه بيل کلينتون.» اين اظهارات و نگرش اوباما نشان مي‌دهد که تغيير خط سير آمريکا، شايد اصلي‌ترين آرمان و هدف او نيز بوده است.
اما آيا اوباما توانست مسير آمريکا را براي هميشه تغيير دهد؟ اگر در اواسط سال 2016 بوديم و قرار بود که به اين سؤال پاسخ دهم، بدون‌شک يافتن پاسخ اين سؤال بسيار سخت و دشوار بود زيرا دولت اوباما در آن زمان، سطح مراقبت‌هاي بهداشتي را به استانداردهاي جهاني نزديک کرد، در راستاي مبارزه با تغييرات آب‌وهوايي و ايجاد تحول در زمينه انرژي‌هاي پاک، سياست‌هاي اساسي آمريکا در بخش انرژي را تغيير داده، بزرگ‌ترين سازماندهي مجدد صنعت مالي را از زمان رکود بزرگ ايجاد کرد و صنايع خودروسازي را نجات داد. بيشتر اين اتفاقات نيز در 18 ماهه نخست دولت او اتفاق افتاد. اوباما معتقد است که در دو سال اول آغاز به کار خود، در دفتر رياست‌جمهوري، از دوران رياست‌جمهوري ليندون جانسون تاکنون، بيش از هر رئيس‌جمهوري ديگري موفقيت کسب کرده است. 
اما اکنون همه اين موفقيت‌ها در معرض خطر قرار دارند؛ دونالد ترامپ وعده داده که ميراث و دستاوردهاي دوران رياست‌جمهوري اوباما را براي هميشه محو کند؛ البته برخي از اين دستاوردها را مي‌توان به‌راحتي محو و نابود کرد اما ازميان‌برداشتن برخي از آنها چندان راحت و آسان نخواهد بود. درحال‌حاضر، حدود 22 ميليون نفر تحت پوشش برنامه خدمات بيمه درماني اوباما موسوم به «اوباماکر» هستند و انرژي پاک نيز اکنون بخش بزرگي از صنعت آمريکا را تشکيل داده و ميليون‌ها شغل ايجاد کرده است. سياست خارجي اوباما همواره روي راه‌حل‌هاي ديپلماتيک و حفظ احتياط در برابر مداخلات نظامي و ملت‌سازي متمرکز بوده که تا حد زيادي منعکس‌کننده شرايط و رويکردهاي کشور بود. در کل بايد گفت که بسياري از سياست‌هاي دولت اوباما از مقررات مالي و قوانين مربوط به مهاجرت گرفته تا قوانين عدالت کيفري و اصلاحات محيط‌زيستي، ممکن است تحت فشارهاي دولت جديد به‌طور کامل تغيير کنند. اما چگونه اين اتفاق افتاد؟ هنگامي که به دوران رؤساي‌جمهوري همانند جانسون يا فرانکلين روزولت مي‌نگريم، مي‌بينيم که براي باقي‌گذاشتن ميراثي بلندمدت نه‌تنها انتخاب‌شدن به‌عنوان رئيس‌جمهوري کافي نيست بلکه ايجاد يک ائتلاف سياسي لازم است. جانسون و روزولت اکثريت کنگره را در اختيار داشتند. باراک اوباما سياستمداري به‌شدت کاريزماتيک بود اما قادر نبود پايگاه سياسي مستحکمي براي خود ايجاد کند. در واقع، در هشت سال دوران رياست‌جمهوري اوباما، حزب دموکرات، مجموعه‌اي از شکست‌هاي بسيار مهم را چه در سطح ايالتي و چه در سطح ملي تجربه کرد که اين حزب را در بدترين موقعيتش از دهه 1920 به بعد قرار داد. آيا اين شکست‌ها، شکست اوباما بود و آيا اين شکست‌ها ناشي از فقدان مهارت‌هاي سياسي بود؟ اين احتمال وجود دارد اما بايد اين را هم در نظر گرفت که شايد اين جريانات آن‌قدر قوي و قدرتمند بودند که کسي نمي‌توانست آنها را تغيير دهد. آمريکا در سال‌هاي اخير، تغييرات اقتصادي، تکنولوژيک، سياسي و فرهنگي بسياري را تجربه کرده اما در بعضي از بخش‌هاي کشور، مقاومت و واکنش شديدي نسبت به اين تغييرات و يک رئيس‌جمهوري آفريقايي-آمريکايي به وجود آمده است. اوباما در همان سخنراني خود اشاره کرد: «ريگان، ما را در مسير کاملا متفاوتي قرار داد زيرا کشور براي آن آماده بود.» اما هنوز مشخص نيست که آيا در دوران رياست‌جمهوري اوباما، کشور از آمادگي لازم براي ديدگاه‌هاي او برخوردار بود يا نه. شايد چشمگيرترين ريسک اوباما همان طرح مراقبت‌هاي بهداشتي بود. او چند سال نخست دوران رياست‌جمهوري خود و همه سرمايه سياسي خود را صرف عبور از اين مسئله کرد. من قويا معتقد هستم که اگر دونالد ترامپ، راهي براي لغو و جايگزيني اين طرح پيدا کند، باز هم اين طرح به‌عنوان يکي از دستاوردهاي تاريخي دولت اوباما باقي خواهد ماند. باراک اوباما کاري را که هفت رئيس‌جمهوري پيشين آمريکا در انجام آن شکست خورده بودند، به سرانجام رساند؛ او مراقبت‌هاي بهداشتي را به حقي اساسي تبديل کرد. نام آن را هر چه بگذاريد يا هر چقدر آن را تغيير دهيد، باز هم اين حق پايدار خواهد ماند و اين به‌خاطر بلندپروازي‌هاي اوباماست؛ اين دستاوردي ماندگار از رئيس‌جمهوري کنوني آمريکاست اما ميراث يک رئيس‌جمهوري، بالاتر و فراتر از همه سياست‌ها و قوانين مصوب او است. ما «جان.اف کندي» را به‌واسطه انرژي، سرزندگي، ظرافت و هوشي که براي کاخ سفيد به ارمغان آورد، مي‌شناسيم. اوباما کاخ سفيد را با نشانه‌هاي انکارناپذير ديگري ترک مي‌کند؛ او و خانواده‌اش فضاي کاخ سفيد را با عزت، وقار و متانت و طنزي شيرين پر کرده بودند. او دولتي را اداره کرد که تا حد زيادي عاري از هرگونه رسوايي بود و تعالي و موفقيت آمريکا را در هر حوزه‌اي از علم گرفته تا هنر و ورزش بهبود و ارتقا داد و همه اين کارها را درحالي به سرانجام رساند که همواره زير ذره‌بين و نگاه موشکافانه ديگران قرار داشت زيرا متفاوت از سايرين به نظر مي‌رسيد. در يک کلام بايد گفت که آمريکا با انتخاب باراک اوباما به‌عنوان نخستين رئيس‌جمهوري آفريقايي- آمريکايي اين کشور، ريسک بزرگي را انجام داد اما با توجه به ويژگي‌های برجسته شخصيتي و هوش و درايت اوباما، بسياري از مردم آمريکا بر اين باور هستند که اين ريسک در نهايت به نفع همه آنها تمام شد و آنها نتيجه کار خود را گرفتند. 
منبع: سي‌ان‌ان/ ترجمه: زهره شهرياري

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.