کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
ثبت نام مجدد سهام عدالت در نیمه دوم سال ۹۶
مجتمع پتروشیمی کردستان افتتاح شد
اعضای بدن جوان رامیانی نجات بخش زندگی هفت بیمار شد
نوروز را باید به نوروزگاه‌ها برد
امدادرسانی به بیش از ۲۵۰۰ متاثر از برف و کولاک و سیل
با خاموش کردن چراغ های اضافی یک ساعت به زمین فکر کنیم
جشن های نوروزی ویژه دانشجویان ایرانی در مالزی برگزار شد
193 اغذیه فروشی متخلف درطرح نوروزی تعطیل شد
اصولگرایان با لیست خدمت در انتخابات حاضر می‌شوند
عقب‌نشینی ترامپ از لایحه جنجالی بیمه درمانی
فهرست جاده‌های مسدود کشور در برف و باران
نرگس کلباسی تبرئه شد
سومین ایرباس پسابرجامی امروز وارد کشور می‌شود
فرزند آیت الله هاشمی رفسنجانی کاندیدای شورای شهر شد
اسامی ۸۹ مصدوم تصادف زنجیره‌ای مشهد به تفکیک بیمارستان
تهران هويتي آميخته با طبيعت
نصف جهان، مرکز ردصلاحيت‌هاي انتخاباتي
در96 شگفت‌زده خواهيد شد!
تغيير و تحول در تاکسيراني
تأمین غذای بشر آینده با کمک ژنتیک
طليعه کامران از ميان ما رفت، درحالي‌که هيچگاه در ميان ما نبود
با آواز همايون شجريان و آهنگسازي سهراب پورناظري
بعضی مرگ‌ها غیرمنتظره است
آواز خوش هزاردستان
آقاي ترامپ تا‌به‌حال گرسنه بود‌ه‌اي؟
نوروز به 31 کشور جهان مي‌رود
بوي عيدي بوي توپ، بوي کاغذ رنگي
سال کنشگري در شبکه‌هاي اجتماعي
بهار؛ آسمان پابرهنه بر زمين
خودمان را سبک نکنيم
بدون شرح
دنبال‌کردن سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي، اولويت دولت در سال آينده است
امسال، سال گشايش‌ها بود؛ به فکر تفرقه نباشيم
تخريب‌ها عليه دولت، نتيجه معکوس دارد
ديده و شنيده شدن، بالاترين مطالبه فرهنگيان
چرا معلمان معترض هستند؟
سلب مالکيت از طبقه فرودست در مسائل آموزشي
اثر مستقيم بهبود وضعيت معلمان روي ميليون‌ها خانوار ايراني
بدون سورپرايز و با چند علامت سؤال!
خستگي، گل‌نزدن و باز هم نيمکت خالي!
عيدديدني به صرف گل و کري‌خواني!
10 فدراسيون مي‌تواند رئيس زن داشته باشد
سال را با قهرماني تمام کن
پیروزهای برجامي با «ديپلماسي لبخند»
منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان
راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران
رشد توليد کارگاه‌هاي صنعتي 6,8 درصد شد
افزايش 1,4 درصدي بيکاري در سال 95
حداقل دریافتی کارگران، یک میلیون و 317 هزار تومان شد
گراني‌هاي رنگارنگ
بسياري از خوانندگان حتي در تلفظ فارسي مشکل دارند
بهترين نوروز، نوروزي بود که عاشق شدم
ایران، بهشتی ناشناخته
منوی بهاره ویدئو رسانه و بازار سینمای جهان
منوی بهاره تلویزیون
منوی بهاره کتاب
منوی بهاره آلبوم‌های موسیقی
منوی بهاره سینمای داخلی
کم‌حادثه‌ترين چهارشنبه‌سوري
برون‌سپاري 95 درصد خدمات بهزيستي!
شناسه خبر: 50686 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
جمالزاده فقط يک خيابان نيست
برای تولد پدر داستان کوتاه ایران

جمالزاده فقط يک خيابان نيست

 

علی مسعودی‌نیا
نویسنده و روزنامه‌نگار

يک سنتي هست در ميان نهادهاي فرهنگي رسمي ايران که طبق آن، چهره‌هاي خيلي مهم، تأثيرگذار و تاريخي، فرهنگ را به تلفيقي از کشک و فرماليته تبديل مي‌کنند؛ يعني آن‌قدر طرف را به حاشيه مي‌رانند و به او بي‌اعتنايي مي‌کنند و ارزش‌هايش را به يک اسم فرو مي‌کاهند که طرف خودش کم‌کم خشک مي‌شود و از بدنه فرهنگ مي‌افتد. 
اين است که شايد نوجوانان و جوانان ما، آن‌هم اگر مقيم تهران باشند يا براي خريدن کتاب‌هاي کمک‌آموزشي و تست کنکور سمت ميدان انقلاب رفته باشند، فکر کنند که جمالزاده، تنها اسم يک خيابان است و مهم هم نيست که چرا طرف به نام خودش خياباني دارد؛ البته يکي ديگر از کاربردهاي جمالزاده، جدول کلمات متقاطع است که معمولا با شرح «يکي از آثار محمدعلي جمالزاده» و پاسخ «يکي بود يکي نبود» جان مي‌دهد براي ستون يک عمودي يا رديف دوي افقي اما بالاخره من و شمايي که مي‌دانيم جمالزاده که بوده و چه کرده، بايد عليه اين فراموشي و دعوت به فراموشکاري، دست‌کم نق و غري بزنيم.
 همين چند وقت پيش در يک کارگاه داستان‌نويسي، هنرجويان را دعوت کردم که آثارش را بخوانند. رفتند و آمدند و کلي بد‌و‌بيراه نثار بنده کردند که‌ اي بابا! اين چي بود؟ کسل‌کننده بود... ، بي‌نمک بود... ، گفتم نسبت به چي؟ جوابي نداشتند. جمالزاده، نه کسل‌کننده است و نه بي‌نمک. اگر کمي به او التفات مي‌شد و رسانه‌ها و کتب درسي جاي بيشتري برايش باز مي‌کردند و به يادمان مي‌آوردند که پيش از او، اصلا داستان ايراني با اين کيفيت مدرن و موضوعات به‌روز وجود نداشته، احتمالا حالا با احترام بيشتري از او ياد مي‌شد اما حتي اگر اينها را هم ندانيم، خواندن جمالزاده، شاخه ابترمانده ادبيات ما را به رخ مي‌کشد: جايي که طنز پررنگ بود و به مرور زمان جاي خود را به ادبياتي تلخ و عبوس داد که جز سه، ‌چهار چهره جدي طنزپردازش، کسي را دل و دماغ آن نبوده که از اين يأس و حزن بکاهد و طوري ديگر بنويسد. 
حال آنکه جمال‌زاده از همان ابتدا طوري ديگر مي‌نوشت اما به خاطر کيفيت شکست‌هاي فکري، سياسي و اجتماعي، در دوگانه هدايت- جمالزاده، حال‌وهواي هدايت بر داستان‌نويسي ايران چيره شد و البته حتما به خاطر داريم که هدايت، خودش هم کم طنز ننوشته است. بااين‌حال، براي اينکه کَمَکي استاد صاحب‌سبک داستان‌نويسي را در صحراي محشر خوشحال کنيم و روحش را شست‌وشويي دهيم، بازخواني و يادآوري آثارش، کار مهم و خوبي خواهد بود. 
از همان «يکي بود يکي نبود» تا «فارسي شکر است»، «سر‌و‌ته يک کرباس» و «هفت کشور» که در دوراني که استاد الگويي در اختيار نداشت تا از آن تقليد کند، خودش با سواد فارسي و فرنگي وسيعي که داشت، خلقشان کرده و برخي داستان‌هايش، چه از حيث مضمون و چه از حيث زبان و طنز مستتر در آنها، شاهکارهايي هستند در نوع خودشان حتي همين حالا هم که خيلي‌ها فکر مي‌کنند جمالزاده، تنها يک خيابان است، او هم قصه‌هايي دارد که خوب تعريفشان کرده و آموزه‌هاي خوشايندي در آن براي هر اهل داستاني هست.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.