کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
ترامپ و قاليباف
چرا رئيسي جدي‌ترين رقيب روحاني است؟
آينده مناظره‌هاي انتخاباتي
استفاده برخي از نامزدها از امکانات دولتي، خلاف قانون است
اصغرزاده: با نظارت استصوابي، تو کاسه ما گذاشتيد
دولت از آواربرداري‌ها بگويد
عراقچی: ديپلماسي آب، بخش جدايي‌ناپذير سياست خارجي است
بيانات رهبر انقلاب در ديدار شرکت‌کنندگان مسابقات بين‌المللي قرآن
ليست صد نفره انتخابات شوراها آماده شد
روحاني پاسخ ادعاي قاليباف را داد
متوقف نمی‌شویم؛ از راهی که آمدیم باز نمی‌گردیم
وزیر بهداشت: طرح تحول سلامت، وفاي به عهد رئيس‌جمهوري است
خليج‌فارس، ايراني بوده و خواهد ماند
گردشگران خارجی 8 میلیارد دلار به ایران آوردند
مرکز آمار ايران، تورم فروردين را 6,9 درصد اعلام کرد
مفهوم کاغذ‌پاره را نفهمیدند، اموال ايران غارت شد
تمبرهاي جديد «پيشتازان فضا» منتشر شد
بزرگان موسيقي کشور آذربايجان در ايران
پیام استفن کينگ براي هواداران ترامپ
گالري فرمانفرما با استراتژي آوانگارد آمد
نانِ سختي، چالش، دغدغه، استرس و عشق را مي‌خوريم
شايعه استعفاي طاهري؛ حقيقت يا شوک؟
لژيونر هندبال ايران در بوندس‌ليگا
ديسلايک؛ تفريح پرسپوليسي‌ها در دوران اعتصاب
روز مدال وزنه‌برداران
طارمي؛ ملغمه‌اي از هيجان، احساسات و عصيان
نگاره
شهر ما دوباره رنگ مي‌گيرد
جذاب و کاملا خالي
راز شوم 2 خواهر در اتاق ملاقات پليس
شهربه‌شهر به‌دنبال طعمه
حکايت‌هايي غمگين از «گلستان»
حاشيه‌نشيني تشکل‌هاي مردمي در دولت آينده
جان هامون در دست افغان‌ها
دولت دهم در 2 سال پاياني براي پرداخت يارانه، اسکناس چاپ مي‌کرد
بيکاري، با ضرب و تقسيم‌هاي ساده از بين نمي‌رود
سقوط درآمد طبقه متوسط، عامل کاهش ضريب جینی
بايد با بهبود فضاي کسب‌وکار شغل ايجاد کرد، نه يارانه
سوتی‌های‌آماری صدای همه را درآورد
۱۰ اصل براي حل بحران افغانستان
ترامپ و مسئله خودشيفتگي
سروکله‌زدن ترامپ با قانون بيمه‌ درماني اوباما
شناسايي برنامه اندرويدي هک گوشي از طريق پيامک
در راستاي کمک به محيط‌زيست
عرضه عينک آفتابي با قابليت فيلمبرداري
اپل، عينک واقعيت مجازي مي‌سازد
بومي‌سازي سيستم‌هاي صوتي و تصويري خودرو در ايران
رقابت بر سر سرعت
بهترين اپليکيشن‌هايي که قبل از سفر بايد روي تلفن همراه نصب کرد
شيطنت‌هاي کودکانه ترس از گناه و چند داستان ديگر
نخستین پاسخ به یورش
سياه‌نمايي اپوزیسيون‌وار!
نبايد اختلاف بر سر ليست‌ها، انسجام اصلاح‌طلبان را بر هم زند
سايه احمدي‌نژاد بر ذهن برخي نامزدها
تولد 2 جوجه عقاب طلايي در ايران
شناسايي ۴۴۲ واحد آلاينده در استان تهران
تغيير قانون بعد از 7 سال
سرانجام کرايه‌هاي تاکسي در سال ۹۶
تبی که به جان حاشیه‌نشینان می‌نشیند
سر باز و جان باز
آنچه در مورد خیانت باید بدانیم
نخستین پاسخ به یورش
تبی که به جان حاشیه‌نشینان می‌نشیند
سايه احمدي‌نژاد بر ذهن برخي نامزدها
قیمت مسکن عقب نشست
شيطنت‌هاي کودکانه ترس از گناه و چند داستان ديگر
سر باز و جان باز
به اطلاع‌رسانی رسانه‌ها توجه کنيد
سيمرغ به «خانه» رسيد
به ازدواج با فرد معتاد فکر نکنيد
تقابل اصول‌گرايي؛ فرصتي براي روحاني
وقتی پدر برای فرزندش، فامیل دور می‌شود
مردم مي‌گويند يارانه 250 هزار توماني، هزينه‌هاي زندگي را چند برابر مي‌کند
طلاق ابتدا دارد اما...
شوخي آقاي شهردار با اعداد
غلبه سیاست بر دغدغه اجتماع
ايران، خواهان پاسخگويي سريع پاکستان
بايد مسير واردات نیروی کار هم باز شود!
با آينه‌هاي دروني خداحافظي نکنيد
هنوز مي‌شود جنگيد
کفش‌هايم را بخريد
دعوت دايي از طلبکاران: در دادگاه شکايت کنيم
نگاره
سياه‌نمايي اپوزیسيون‌وار!
چین با خویشتنداری ترامپ را مهار می‌کند
اثر زنده‌رودي، دومين اثر‌ گرانقيمت حراج بونامز
بيرانوند مي‌رود؟
ایجاد ظرفیت سالانه 99 هزار متر مکعبی آب در دولت یازدهم
نسلي که در جنگ زاده شده است
«بر مبناي يک داستان واقعي» پولانسکي در کن 70
فيلم‌هاي توقيفي بازبيني مي‌شوند
نويسنده چيني بعد از نوبل نمي‌نويسد
آمريکا جرأت حمله به ايران را ندارد
علت طلاق زودهنگام چیست؟
تغيير قانون بعد از 7 سال
شناسايي ۴۴۲ واحد آلاينده در استان تهران
تولد 2 جوجه عقاب طلايي در ايران
سرانجام کرايه‌هاي تاکسي در سال ۹۶
نبايد اختلاف بر سر ليست‌ها، انسجام اصلاح‌طلبان را بر هم زند
حکومت ثبات در 3 سال گذشته
سکوت و ديده‌نشدن، زمينه‌ساز روابط موازي
از تولد يک نگارخانه تا تقديم درخت به کيارستمي
مذاکرات سردار دهقان با وزراي دفاع 8 کشور در مسکو
چرا رئيسي جدي‌ترين رقيب روحاني است؟
سوتی‌های‌آماری صدای همه را درآورد
طارمي؛ ملغمه‌اي از هيجان، احساسات و عصيان
خليج‌فارس، ايراني بوده و خواهد ماند
جان هامون در دست افغان‌ها
شهر ما دوباره رنگ مي‌گيرد
نگاره
دولت از آواربرداري‌ها بگويد
آينده مناظره‌هاي انتخاباتي
متوقف نمی‌شویم؛ از راهی که آمدیم باز نمی‌گردیم
جذاب و کاملا خالي
شهربه‌شهر به‌دنبال طعمه
گردشگران خارجی 8 میلیارد دلار به ایران آوردند
بزرگان موسيقي کشور آذربايجان در ايران
ليست صد نفره انتخابات شوراها آماده شد
استفاده برخي از نامزدها از امکانات دولتي، خلاف قانون است
سروکله‌زدن ترامپ با قانون بيمه‌ درماني اوباما
شناسه خبر: 50686 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
جمالزاده فقط يک خيابان نيست
برای تولد پدر داستان کوتاه ایران

جمالزاده فقط يک خيابان نيست

 

علی مسعودی‌نیا
نویسنده و روزنامه‌نگار

يک سنتي هست در ميان نهادهاي فرهنگي رسمي ايران که طبق آن، چهره‌هاي خيلي مهم، تأثيرگذار و تاريخي، فرهنگ را به تلفيقي از کشک و فرماليته تبديل مي‌کنند؛ يعني آن‌قدر طرف را به حاشيه مي‌رانند و به او بي‌اعتنايي مي‌کنند و ارزش‌هايش را به يک اسم فرو مي‌کاهند که طرف خودش کم‌کم خشک مي‌شود و از بدنه فرهنگ مي‌افتد. 
اين است که شايد نوجوانان و جوانان ما، آن‌هم اگر مقيم تهران باشند يا براي خريدن کتاب‌هاي کمک‌آموزشي و تست کنکور سمت ميدان انقلاب رفته باشند، فکر کنند که جمالزاده، تنها اسم يک خيابان است و مهم هم نيست که چرا طرف به نام خودش خياباني دارد؛ البته يکي ديگر از کاربردهاي جمالزاده، جدول کلمات متقاطع است که معمولا با شرح «يکي از آثار محمدعلي جمالزاده» و پاسخ «يکي بود يکي نبود» جان مي‌دهد براي ستون يک عمودي يا رديف دوي افقي اما بالاخره من و شمايي که مي‌دانيم جمالزاده که بوده و چه کرده، بايد عليه اين فراموشي و دعوت به فراموشکاري، دست‌کم نق و غري بزنيم.
 همين چند وقت پيش در يک کارگاه داستان‌نويسي، هنرجويان را دعوت کردم که آثارش را بخوانند. رفتند و آمدند و کلي بد‌و‌بيراه نثار بنده کردند که‌ اي بابا! اين چي بود؟ کسل‌کننده بود... ، بي‌نمک بود... ، گفتم نسبت به چي؟ جوابي نداشتند. جمالزاده، نه کسل‌کننده است و نه بي‌نمک. اگر کمي به او التفات مي‌شد و رسانه‌ها و کتب درسي جاي بيشتري برايش باز مي‌کردند و به يادمان مي‌آوردند که پيش از او، اصلا داستان ايراني با اين کيفيت مدرن و موضوعات به‌روز وجود نداشته، احتمالا حالا با احترام بيشتري از او ياد مي‌شد اما حتي اگر اينها را هم ندانيم، خواندن جمالزاده، شاخه ابترمانده ادبيات ما را به رخ مي‌کشد: جايي که طنز پررنگ بود و به مرور زمان جاي خود را به ادبياتي تلخ و عبوس داد که جز سه، ‌چهار چهره جدي طنزپردازش، کسي را دل و دماغ آن نبوده که از اين يأس و حزن بکاهد و طوري ديگر بنويسد. 
حال آنکه جمال‌زاده از همان ابتدا طوري ديگر مي‌نوشت اما به خاطر کيفيت شکست‌هاي فکري، سياسي و اجتماعي، در دوگانه هدايت- جمالزاده، حال‌وهواي هدايت بر داستان‌نويسي ايران چيره شد و البته حتما به خاطر داريم که هدايت، خودش هم کم طنز ننوشته است. بااين‌حال، براي اينکه کَمَکي استاد صاحب‌سبک داستان‌نويسي را در صحراي محشر خوشحال کنيم و روحش را شست‌وشويي دهيم، بازخواني و يادآوري آثارش، کار مهم و خوبي خواهد بود. 
از همان «يکي بود يکي نبود» تا «فارسي شکر است»، «سر‌و‌ته يک کرباس» و «هفت کشور» که در دوراني که استاد الگويي در اختيار نداشت تا از آن تقليد کند، خودش با سواد فارسي و فرنگي وسيعي که داشت، خلقشان کرده و برخي داستان‌هايش، چه از حيث مضمون و چه از حيث زبان و طنز مستتر در آنها، شاهکارهايي هستند در نوع خودشان حتي همين حالا هم که خيلي‌ها فکر مي‌کنند جمالزاده، تنها يک خيابان است، او هم قصه‌هايي دارد که خوب تعريفشان کرده و آموزه‌هاي خوشايندي در آن براي هر اهل داستاني هست.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.