اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چه کسی بر کرسی بارزانی تکیه خواهد زد؟
روایت "جلال طالبی" از بی‌معرفتی‌ و خوشگذرانی‌های ملی‌پوشان
انوشیروانی: فدراسیون وزنه‌برداری به ابهامات پاسخ دهد
"اکتمیا" علت اصلی تلفات حیات وحش در پارک ملی سالوک
دلایل عمده شکایات کم‌فروشی اینترنت / برخی شرکت‌های اینترنت هزینه مازاد دریافت می‌کنند
این ۸ میلیارد دلار از کجا آمده؟
انتقاد اردوغان از آمریکا در پی توقف صدور روادید
نگرانی‌ سازمان استاندارد در مورد استفاده از خمیرمرغ در تولید سوسیس و کالباس
دوباره پرتقال‌های رنگ‌ شده آمد
پزشکیان: آمریکا از دستاوردهای برجام ناراحت و عصبانی است
ژانرنویسی مضر است
برگزاری مرحله دوم «جشن عاطفه‌ها» در مدارس؛ فردا / ادامه دریافت کمک‌های مردمی تا پایان آبان
دو دیپلمه شدن فارغ التحصیلان رشته‌های نظری در دوره «سربازی»
رقابت ۹۲ کشور در اسکار خارجی+ جدول
نباید بعد انتخابات، جناحی را تشویق و جناحی را مجازات کرد/ برخی دستگاه‌ها بیکارند، احضار می‌کنند
تلاش برای ثبت جهانی آرامگاه شمس
وام ۱۰۰ میلیون تومانی در انتظار تیم اعزامی نخبگان مهارتی
شماره‌گذاری خودروهای پرمصرف متوقف شد + اسامی
اگر ترامپ برجام را پاره کند، چه می شود؟
اصلاحات اجتماعی در عربستان از حرف تا عمل
جدایی‌طلبی در کردستان عراق: هوشیاری و مراقبت‌ها
ارمغان ظریف از بزم دیپلماتیک نیویورک
دبیر شانزدهمین دوره جشنواره «کتاب و رسانه» منصوب شد
متوسط افزایش حقوق کارکنان دولت 10 درصد است و کاهش نمی یابد
سفر اردوغان به تهران گامی مهم برای تحقق تجارت 30 میلیارد دلاری ایران ـ ترکیه
اروپایی‌ها مهمترند یا گردشگران عرب؟
مِلودی‌های دم دستی که مردم را عصبی می‌کند
چرا حضور برخی افراد در محرم نامتعارف به نظر می‌آید؟
هیچ‌یک از اعضای خانواده رئیس قوه قضاییه در مظان اتهام جاسوسی نیستند
جمع‌آوری "بن‌سای" و "لاکی‌بامبو" به کجا رسید؟
آغاز تعیین تکلیف سپرده‌گذاران آرمان/پرداخت کامل وجوه تا ۳میلیون تومان
پای عطر "قاتل" هنوز به ایران باز نشده است
تداوم برخورد با تخلفات ترافیکی شبانه در نیمه دوم سال
یک راه‌حل برای کاهش فشارخون مردان
انتقاد یک گیاه شناس از تعویض نشدن چسب‌های زردرنگ درختان تهران
پادشاه اسپانیا رفتار رهبران جدایی‌طلب کاتالان را غیرمسئولانه خواند
سوالات بی‌شماری که مدیران و مربیان پرسپولیس باید پاسخ دهند
به موفقیت تیم امید خوشبینم
خوشگذرانی بدموقع پرسپولیسی‌ها در امارات!
واکنش‌ بارزانی‌ها به درگذشت جلال طالبانی
گرمابه‎‎هایی که دیگر گرم نمی‎‎شوند
روابط ایران و ترکیه
حکم توقف فعالیت عضو زرتشتی شورای‌شهر یزد خلاف قانون است
فخری: با قدرت به جام جهانی شمشیربازی می‌رویم
وینفرد شفر در یک قدمی هدایت استقلال
انتقاد رسانه‌های روسی از عملکرد ضعیف سردار آزمون
«رابط ناشنوا»، ساعتی 50 هزارتومان /نبود تابلوهای راهنمای ناشنوایان در واگن‌های مترو
فعالیت ۱۹ هزار مدرسه مروج سلامت در کشور + جزییات
هزینه‌های میلیونی برای موزیک هیأت‌ها!
ناشناخته ماندن دهها گونه گیاهی و دارویی در خاش
۶ پیروزی برای ایران در پایان سومین روز
ضابط قضایی نباید با متهم با خشونت برخورد کند
ذخیره پسورد در مرورگرها؛ آری یا خیر؟
جدیدترین نرخ خدمات پستی /ارسال مرسولات ویژه تنها در ۳ ساعت!
کار واجب خود را تعطیل کنید و به اینجا بشتابید!
نذری و اشک گردشگران خارجی برای امام‌حسین (ع)
سبحانی‌فر: بهبود معیشت مردم اولویت وزرای دولت دوازدهم تعیین شود
قیمت "آیفون ۸" قانونی و قاچاق در بازار ایران و سایت اپل+جدول
کاهش خرید گوسفند و افزایش خرید گوشت در بازار محرم + قیمت‌ها
تصویب 4 محور از ماموریتهای جهاد دانشگاهی در اجرای نقشه جامع علمی
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 50688 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
يک ديوانگي شاعرانه
آيا شما مادر بدي هستيد؟

يک ديوانگي شاعرانه

روزبه آرش: نگراني، هميشه بخشي از وجود آنهاست؛ جزئي جدانشدني که خود را به هزاران شکل نشان مي‌دهد: اخم، اشک، فرياد، ذوق، شادي، مهرباني، حرص‌وجوش و...؛ از لحظه‌اي که نخستين رويش جنين را در بطن خود احساس کردند، نگراني، همراه هميشه زندگي آنها مي‌شود زيرا آنها مادر هستند، از شيره جان خود مي‌رويانند و جان مي‌بخشند، ضعيف مي‌شوند، ضربه مي‌خورند و باز آماده فداکاري هستند اما هيچ‌وقت از خودشان راضي نيستند و مدام اين سؤال را با خود تکرار مي‌کنند: آيا من مادر خوبي هستم؟ 
اين نامه‌اي است که يک مادر خطاب به روزنامه گاردين نوشته است: 
«من يک مادر هستم و پسر بزرگ من 14 سال دارد؛ او در ليگ نوجوانان مدرسه فوتبال بازي مي‌کند. صبح‌هايي که مسابقه دارد، مسابقه‌اي هم براي من شروع مي‌شود. زودتر بايد از خواب بيدار شوم تا صبحانه‌ را براي او آماده کنم و بيدارش کنم؛ یک- صفر به نفع من. او صبحانه‌اش را کامل و با اشتها مي‌خورد. اين هم 2- صفر به نفع من اما او شکر زیادی مصرف کرد، در چاي خود هم کلي شکر ريخت؛ بازي 2- یک شد. کره و پنيري که گرفته بودم، رژيمي بود. خب، بازي 3- یک شد اما خيلي شکلات صبحانه مصرف کرد و شيرش را هم نخورد؛ حالا 3-2. خيلي کار دارم و به نيمه اول بازي نمي‌رسم؛ حتما ناراحت مي‌شود؛ بازي 3-3 مساوي شد. فراموش کردم جاکتش را بگذارم تا خشک شود، حتما غر مي‌زند؛ فعلا 3-4 عقب افتادم. قرار بود اين هفته پدرش برود دنبالش و بازي او را هم تماشا کند؛ خب، از نگاه من، بازي 4-4 شد اما براي پسرم چه؟ هرچند، وقتي همه اينها را کنار هم مي‌گذارم بايد اعتراف کنم که بدجور باخته‌ام. 
خيلي روزها وقت ندارم غذاي سالمي براي بچه‌هايم درست کنم؛ فست‌فود، غذاي آماده، سوسيس و کالباس...؛.گاهي شب‌ها خواب چيزهاي آلوده‌اي را مي‌بينم که به آنها مي‌دهم. ممکن است چند فرداي ديگر به‌خاطر همين‌ غذاها بيمار شوند. گاهي آن‌قدر خسته‌ام که حوصله‌شان را ندارم، دعوايشان مي‌کنم، با آنها بدخلقي مي‌کنم، سرشان داد مي‌کشم، نمي‌گذارم بازي کنند يا تلويزيون ببينند و وادارشان مي‌کنم کارهايي را انجام دهند که مي‌دانم اصلا دوست ندارند. اين من هستم، مادري که حتي گاهي خودم را هم به اندازه کافي نمي‌شناسم. اينها چيزهايي نبود که روزهايي که حامله بودم، درباره‌شان فکر مي‌کردم. هيچ‌وقت فکر نمي‌کردم روزي که من را مامان صدا زد، لحظاتي هم فرا برسد که بخواهم سر بچه‌ام داد بکشم. چند سال بعد او بزرگ‌تر مي‌شود. به مرور، کمتر و کمتر به من توجه مي‌کند و روزي شايد ديگر جواب من را هم ندهد. پسر کوچولويي که روزي از بغل من تکان نمي‌خورد، در آينده‌اي نزديک ديگر در کنار من نيست. من شکست خوردم، آيا واقعا مادر بدي هستم؟»
و اما پاسخ او: اگر شما خود را با مقياس توهمات دنياي اطراف مي‌سنجيد، پاسخ اين سؤال به‌طور قطع، نه است اما در دنياي واقعي، شما مطمئنا مادر خوبي هستيد: شما مادر خوبي هستيد چون کودکان خود را دوست داريد و هر چیزی را که مي‌توانيد، براي ايمني او انجام مي‌دهيد. شما مادر خوبي هستيد زيرا بايد باشيد، اين طبيعت شماست و غريزه‌اي که برای ميليون‌ها سال بشر را زنده نگه ‌داشته است. در مادران نسل‌هاي قديم وجود داشته، در مادران فعلي و آينده هم وجود خواهد داشت. شما مادر هستيد و بهترين مادر براي فرزند خود و هيچ گزينه ديگري قابل‌تصور نيست اما از خودتان به اندازه يک مادر انتظار داشته باشيد. شما نمي‌توانيد معجزه کنيد. جهان، جاي خطرناکي است و نمي‌توانيد کودک خود را دربرابر همه‌چيز محافظت کنيد. کودک شما بايد زمين بخورد، زخمي شود، بترسد، آسيب ببيند و خودش دوباره بلند شود، زخم‌هايش را التيام ببخشد، روي پاي خودش بايستد و خودش همه‌چيز را تجربه کند. 
نگاهي به گذشته بيندازيد، به پدر و مادرهاي خودتان فکر کنيد؛ ما آنها را نقد مي‌کرديم و مي‌کنيم اما خيلي اوقات نمي‌توانيم تحسين از آنها را پنهان کنيم. آيا آنها هميشه درست تصميم گرفتند؟ آيا آنها همه‌چيز را در زمان مناسب و به درستي مي‌دانستند؟ جواب بسياري از ما، خير است. همه ما چيزهايي نياز داشتيم که پدر و مادر ما نتوانستند به ما بدهند و همه ما چيزهايي زيادي داريم که پدر و مادر ما براي آنها بسيار تلاش کرده‌اند. چيزي که بسيار مهم به‌نظر مي‌رسد، اين است که هيچگاه باورمان به آنها را نباختيم. در طول زندگي از آنها آموختيم و همواره به آنها اعتماد داشتيم.
پرسيدن اينکه آيا مادر بدي هستيد را متوقف کنيد، اين سؤال، بخشي از ديوانگي شاعرانه مادرانه است. بايد خود را از اين مارپيچ عصبي رها کنيد و ياد بگيريد با اشتباهات خود نسبت به کودکانتان کنار بياييد. پدر و مادر بدون اشتباه وجود ندارد و اگر در تربيت اشتباهي وجود نداشته باشد، شما يک انسان بزرگ نکرده‌ايد بلکه يک ربات به جامعه تحويل داده‌ايد. همين‌طور که ساموئل بکت مي‌گويد: «دوباره امتحان کنيد، دوباره شکست بخوريد، بهتر شکست بخوريد.»

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.