کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
ثبت نام مجدد سهام عدالت در نیمه دوم سال ۹۶
مجتمع پتروشیمی کردستان افتتاح شد
اعضای بدن جوان رامیانی نجات بخش زندگی هفت بیمار شد
نوروز را باید به نوروزگاه‌ها برد
امدادرسانی به بیش از ۲۵۰۰ متاثر از برف و کولاک و سیل
با خاموش کردن چراغ های اضافی یک ساعت به زمین فکر کنیم
جشن های نوروزی ویژه دانشجویان ایرانی در مالزی برگزار شد
193 اغذیه فروشی متخلف درطرح نوروزی تعطیل شد
اصولگرایان با لیست خدمت در انتخابات حاضر می‌شوند
عقب‌نشینی ترامپ از لایحه جنجالی بیمه درمانی
فهرست جاده‌های مسدود کشور در برف و باران
نرگس کلباسی تبرئه شد
سومین ایرباس پسابرجامی امروز وارد کشور می‌شود
فرزند آیت الله هاشمی رفسنجانی کاندیدای شورای شهر شد
اسامی ۸۹ مصدوم تصادف زنجیره‌ای مشهد به تفکیک بیمارستان
تهران هويتي آميخته با طبيعت
نصف جهان، مرکز ردصلاحيت‌هاي انتخاباتي
در96 شگفت‌زده خواهيد شد!
تغيير و تحول در تاکسيراني
تأمین غذای بشر آینده با کمک ژنتیک
طليعه کامران از ميان ما رفت، درحالي‌که هيچگاه در ميان ما نبود
با آواز همايون شجريان و آهنگسازي سهراب پورناظري
بعضی مرگ‌ها غیرمنتظره است
آواز خوش هزاردستان
آقاي ترامپ تا‌به‌حال گرسنه بود‌ه‌اي؟
نوروز به 31 کشور جهان مي‌رود
بوي عيدي بوي توپ، بوي کاغذ رنگي
سال کنشگري در شبکه‌هاي اجتماعي
بهار؛ آسمان پابرهنه بر زمين
خودمان را سبک نکنيم
بدون شرح
دنبال‌کردن سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي، اولويت دولت در سال آينده است
امسال، سال گشايش‌ها بود؛ به فکر تفرقه نباشيم
تخريب‌ها عليه دولت، نتيجه معکوس دارد
ديده و شنيده شدن، بالاترين مطالبه فرهنگيان
چرا معلمان معترض هستند؟
سلب مالکيت از طبقه فرودست در مسائل آموزشي
اثر مستقيم بهبود وضعيت معلمان روي ميليون‌ها خانوار ايراني
بدون سورپرايز و با چند علامت سؤال!
خستگي، گل‌نزدن و باز هم نيمکت خالي!
عيدديدني به صرف گل و کري‌خواني!
10 فدراسيون مي‌تواند رئيس زن داشته باشد
سال را با قهرماني تمام کن
پیروزهای برجامي با «ديپلماسي لبخند»
منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان
راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران
رشد توليد کارگاه‌هاي صنعتي 6,8 درصد شد
افزايش 1,4 درصدي بيکاري در سال 95
حداقل دریافتی کارگران، یک میلیون و 317 هزار تومان شد
گراني‌هاي رنگارنگ
بسياري از خوانندگان حتي در تلفظ فارسي مشکل دارند
بهترين نوروز، نوروزي بود که عاشق شدم
ایران، بهشتی ناشناخته
منوی بهاره ویدئو رسانه و بازار سینمای جهان
منوی بهاره تلویزیون
منوی بهاره کتاب
منوی بهاره آلبوم‌های موسیقی
منوی بهاره سینمای داخلی
کم‌حادثه‌ترين چهارشنبه‌سوري
برون‌سپاري 95 درصد خدمات بهزيستي!
شناسه خبر: 50688 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
يک ديوانگي شاعرانه
آيا شما مادر بدي هستيد؟

يک ديوانگي شاعرانه

روزبه آرش: نگراني، هميشه بخشي از وجود آنهاست؛ جزئي جدانشدني که خود را به هزاران شکل نشان مي‌دهد: اخم، اشک، فرياد، ذوق، شادي، مهرباني، حرص‌وجوش و...؛ از لحظه‌اي که نخستين رويش جنين را در بطن خود احساس کردند، نگراني، همراه هميشه زندگي آنها مي‌شود زيرا آنها مادر هستند، از شيره جان خود مي‌رويانند و جان مي‌بخشند، ضعيف مي‌شوند، ضربه مي‌خورند و باز آماده فداکاري هستند اما هيچ‌وقت از خودشان راضي نيستند و مدام اين سؤال را با خود تکرار مي‌کنند: آيا من مادر خوبي هستم؟ 
اين نامه‌اي است که يک مادر خطاب به روزنامه گاردين نوشته است: 
«من يک مادر هستم و پسر بزرگ من 14 سال دارد؛ او در ليگ نوجوانان مدرسه فوتبال بازي مي‌کند. صبح‌هايي که مسابقه دارد، مسابقه‌اي هم براي من شروع مي‌شود. زودتر بايد از خواب بيدار شوم تا صبحانه‌ را براي او آماده کنم و بيدارش کنم؛ یک- صفر به نفع من. او صبحانه‌اش را کامل و با اشتها مي‌خورد. اين هم 2- صفر به نفع من اما او شکر زیادی مصرف کرد، در چاي خود هم کلي شکر ريخت؛ بازي 2- یک شد. کره و پنيري که گرفته بودم، رژيمي بود. خب، بازي 3- یک شد اما خيلي شکلات صبحانه مصرف کرد و شيرش را هم نخورد؛ حالا 3-2. خيلي کار دارم و به نيمه اول بازي نمي‌رسم؛ حتما ناراحت مي‌شود؛ بازي 3-3 مساوي شد. فراموش کردم جاکتش را بگذارم تا خشک شود، حتما غر مي‌زند؛ فعلا 3-4 عقب افتادم. قرار بود اين هفته پدرش برود دنبالش و بازي او را هم تماشا کند؛ خب، از نگاه من، بازي 4-4 شد اما براي پسرم چه؟ هرچند، وقتي همه اينها را کنار هم مي‌گذارم بايد اعتراف کنم که بدجور باخته‌ام. 
خيلي روزها وقت ندارم غذاي سالمي براي بچه‌هايم درست کنم؛ فست‌فود، غذاي آماده، سوسيس و کالباس...؛.گاهي شب‌ها خواب چيزهاي آلوده‌اي را مي‌بينم که به آنها مي‌دهم. ممکن است چند فرداي ديگر به‌خاطر همين‌ غذاها بيمار شوند. گاهي آن‌قدر خسته‌ام که حوصله‌شان را ندارم، دعوايشان مي‌کنم، با آنها بدخلقي مي‌کنم، سرشان داد مي‌کشم، نمي‌گذارم بازي کنند يا تلويزيون ببينند و وادارشان مي‌کنم کارهايي را انجام دهند که مي‌دانم اصلا دوست ندارند. اين من هستم، مادري که حتي گاهي خودم را هم به اندازه کافي نمي‌شناسم. اينها چيزهايي نبود که روزهايي که حامله بودم، درباره‌شان فکر مي‌کردم. هيچ‌وقت فکر نمي‌کردم روزي که من را مامان صدا زد، لحظاتي هم فرا برسد که بخواهم سر بچه‌ام داد بکشم. چند سال بعد او بزرگ‌تر مي‌شود. به مرور، کمتر و کمتر به من توجه مي‌کند و روزي شايد ديگر جواب من را هم ندهد. پسر کوچولويي که روزي از بغل من تکان نمي‌خورد، در آينده‌اي نزديک ديگر در کنار من نيست. من شکست خوردم، آيا واقعا مادر بدي هستم؟»
و اما پاسخ او: اگر شما خود را با مقياس توهمات دنياي اطراف مي‌سنجيد، پاسخ اين سؤال به‌طور قطع، نه است اما در دنياي واقعي، شما مطمئنا مادر خوبي هستيد: شما مادر خوبي هستيد چون کودکان خود را دوست داريد و هر چیزی را که مي‌توانيد، براي ايمني او انجام مي‌دهيد. شما مادر خوبي هستيد زيرا بايد باشيد، اين طبيعت شماست و غريزه‌اي که برای ميليون‌ها سال بشر را زنده نگه ‌داشته است. در مادران نسل‌هاي قديم وجود داشته، در مادران فعلي و آينده هم وجود خواهد داشت. شما مادر هستيد و بهترين مادر براي فرزند خود و هيچ گزينه ديگري قابل‌تصور نيست اما از خودتان به اندازه يک مادر انتظار داشته باشيد. شما نمي‌توانيد معجزه کنيد. جهان، جاي خطرناکي است و نمي‌توانيد کودک خود را دربرابر همه‌چيز محافظت کنيد. کودک شما بايد زمين بخورد، زخمي شود، بترسد، آسيب ببيند و خودش دوباره بلند شود، زخم‌هايش را التيام ببخشد، روي پاي خودش بايستد و خودش همه‌چيز را تجربه کند. 
نگاهي به گذشته بيندازيد، به پدر و مادرهاي خودتان فکر کنيد؛ ما آنها را نقد مي‌کرديم و مي‌کنيم اما خيلي اوقات نمي‌توانيم تحسين از آنها را پنهان کنيم. آيا آنها هميشه درست تصميم گرفتند؟ آيا آنها همه‌چيز را در زمان مناسب و به درستي مي‌دانستند؟ جواب بسياري از ما، خير است. همه ما چيزهايي نياز داشتيم که پدر و مادر ما نتوانستند به ما بدهند و همه ما چيزهايي زيادي داريم که پدر و مادر ما براي آنها بسيار تلاش کرده‌اند. چيزي که بسيار مهم به‌نظر مي‌رسد، اين است که هيچگاه باورمان به آنها را نباختيم. در طول زندگي از آنها آموختيم و همواره به آنها اعتماد داشتيم.
پرسيدن اينکه آيا مادر بدي هستيد را متوقف کنيد، اين سؤال، بخشي از ديوانگي شاعرانه مادرانه است. بايد خود را از اين مارپيچ عصبي رها کنيد و ياد بگيريد با اشتباهات خود نسبت به کودکانتان کنار بياييد. پدر و مادر بدون اشتباه وجود ندارد و اگر در تربيت اشتباهي وجود نداشته باشد، شما يک انسان بزرگ نکرده‌ايد بلکه يک ربات به جامعه تحويل داده‌ايد. همين‌طور که ساموئل بکت مي‌گويد: «دوباره امتحان کنيد، دوباره شکست بخوريد، بهتر شکست بخوريد.»

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.