کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برجام، هديه‌اي براي نسل آينده
روحاني هسته‌اي
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
برجام و صف‌بندی جدید سیاسی
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
برجام؛ روي خوش‌ جهان
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
ابراهيم جعفري: حامل پيام‌هاي شفاهي ميان ايران و عربستان بوده‌ام
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
زبان بدن جباروف در جلسه با استقلالي‌ها
طارمي و مسلمان در سالن واليبال
هاشمي با تهديد و بدهي، از تيراندازي رفت
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
700 هزار ميليارد تومان بدهي
مسکن مهر، مسکن اجتماعي شد
وابستگي ۸۹ درصد بنگاه‌ها به بانک‌ها
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
تهران، تهويه هواي خود را از دست داده است
مرهمي بر زخم‌هاي طرح تحول نظام سلامت
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
وقایع یومیه
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
ابريشم‌بافان در پيله
دنياي تصوير جديد با پرونده «نارکوها»
مايکل مور و شماري از هاليوودي‌ها در صف راهپيمايي عليه ترامپ
حامد همايون، سفير مبارزه با سرطان شد
جلوه‌هاي ويژه «آباجان» کامل مي‌شود
مفهوم جديد اعتراض!
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
فرصت تازه برای جوانان
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
اخطار درست نماينده مجلس براي مهار عملکرد جزيره‌اي در کاهش آسيب‌ها
حيوانات تالاب گاوخوني، اسير دست شکارچيان
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
قبرس در سوداي وحدت
نامه پناهنده فلسطيني به پناهنده سوري
ايران، برنده و عربستان، بازنده جنگ‌هاي خاورميانه
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
شاه ايران اوقاتش را چگونه سپري مي‌کرد
قهوه، چای، سماور و حمام برنجی
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
عدسي‌فروشي
لبوفروشي
فساد اداری
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
هاشمي‌رفسنجاني، طراح منطقه‌گرايي متوازن بود
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
رحماني: پولي که از استقلال گرفتم زهرمارم شد
حاج‌محمدي: نيمکت‌نشيني‌ام فني نيست
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
سردار فراجناحي
هاشمي در حيات و ممات، مظلوم بود
فحاشي‌هاي سعيد معروف پاياني ندارد؟
«مردمصلحت»که می‌شود
فرماندار دزفول: پرونده اخلاقي داشته‌اند
انتخابي سخت براي جايگزين آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رئیس جمهور زن؛ آری یا نه؟
گوچي آقاي گل در مسير تاريخ‌سازي
مربای تلخ مسکن
هزينه ساخت بزرگراه صدر، ناگهان سه‌برابر شد
اصول‌گرايان ديگر پيروز انتخابات رياست‌جمهوري نخواهند شد
تقابل تندروها و عراقچي در قاب تلويزيون
چرا 12 سال پيش نمي‌گفتيد هاشمي يار انقلاب و رهبري‌ است؟
هويتي پشت قاب شهر
هاشمی اپوزیسیون نبود؛ رکن انقلاب بود
تالاب‌ها احيا مي‌شوند، جنگل‌ها نفس مي‌کشند
مجمع گره‌گشايي از مشکلات نظام
سينماي پوست‌کنده با طعم گيلاس
آن روزها، غذا هم خوشمزه‌تر بود
نگاه بخشنامه‌ای برای حل مسئله طلاق
تمجيد فراستي از فيلم «لاک قرمز»
۱۰۰ دستاورد برجام از زبان «حميد بعيدي‌نژاد»
دلبسته اين آب و خاکم؛ ويرانش نکنيد
محیط زیست براي کسي مهم نيست
سلفی با آنچه ندیده‌بودیم
پل تاريخي ۱۷۰۰‌ساله دزفول در آستانه مرگ
برجام؛ روي خوش‌ جهان
پيش‌بيني اقتصاد ايران: بيم‌ها و ترديدها
زندگي و کار در سايه آرزوهاي محال
کيک‌ زنگ تفريح براي صميميت در بزرگسالي
ژیوان گاسپاریان، ساری‌گلین و خاطره حسین‌علیزاده
دوستي با پسر رئيس، ناجي معروف مي‌شود؟
شانتاژ ترامپیون عليه برجام
انتظار براي آب‌شدن يخ‌ها بين ايران و اعراب
جهانگیری: امور جامعه بدون زنان قابل رفع‌و رجوع نیست
«مادرکشي»، کشتار آب است
فقر حرکتي دختران از حضورشان در ورزشگاه‌ها مهم‌تر است
نشست آستانه، بحران سوريه را حل مي‌کند؟
در فصلِ بد اکران، فيلم‌ها خوب مي‌فروشند
مفهوم جديد اعتراض!
سومين عامل مرگ‌ومير در کشور
کسي چوب‌خط شهرداري را نمي‌شمارد
گوشه‌ای از دستاوردهای اقتصادی برجام
مشی نامعلوم، پیگیری ناکافی
روابط ايران و عربستان به کدام سو مي‌رود؟
نفوذ ايران در سوريه بيشتر از روسيه است
روحاني هسته‌اي
صداي خيال‌نگار در روزگار اسمارت‌فون
«مَن‌مَن»‌کردن‌ها، دستاوردهاي برجام را از بين مي‌برد
تماشاي اعدام از سکو‌هاي استاديوم
فقدان ميانجيگر اصلاحات
وقتي ناخودآگاه، آن را برمي‌داري
چرا سياست‌هاي اقتصادي به ضد خود تبديل شد؟
«ماست مختارالسلطنه‌س، مي‌بيني ماسته، مي‌خري دوغه، مي‌خوري آبه!»
«برجام» کام ايرانيان را شيرين مي‌‌کند؟
حل بحران سوريه، کليد مشکلات خاورميانه
سنگيني تورم تک‌رقمي در سبد خريد مردم
هانيبال قذافي: جلود، امام موسي‌صدر را ربود، نه پدرم
از کتاب دوري کنيد
قرارداد جپاروف و استقلال 800 هزار دلار است؟
شناسه خبر: 50696 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۰/۲۳ - 01:00
پارسه، ظهر منحل شد، عصر بازي کرد
اتفاق عجيبي که در ليگ واليبال ايران افتاد

پارسه، ظهر منحل شد، عصر بازي کرد

اين يکي از معدود اتفاقات ورزش است، اتفاقي که بعيد است درکشور ديگري بيفتد؛ تيم واليبال پارسه، ديروز صبح براي دومين‌بار منحل شد ولي ‌عصر در زمين حاضر شد و بازي کرد. اواخر هفته پيش بود که شايعه انحلال پارسه و حذف اين تيم از ليگ برتر واليبال مطرح شد. اعضاي کادر فني و بازيکنان اين تيم شاکي بودند که چرا باشگاه به تعهدات مالي‌اش عمل نمي‌کند. با وجود اينکه چند هفته از نيم‌فصل هم گذشته اما بازيکنان اين تيم حتي يک درصد هم از مبلغ قراردادشان را نگرفته بودند. دستور سازمان ليگ مشخص بود؛ يا باشگاه بايد با پرداخت مبلغي بازيکنان را راضي مي‌کرد يا اينکه از ليگ کنار گذاشته مي‌شد. 
پارسه که بازيکنان سرباز و گمنام را دور هم جمع کرده بود، در نيم‌فصل در رده سوم جدول بود. بااين‌حال، روز هجدهم دي‌ اين تيم، به‌خاطر بدهي از ليگ حذف شد. روز نوزدهم دي و بعد از جلسه اضطراري مقامات تربيت بدني نيروهاي مسلح با مسئولان فدراسيون واليبال، قرار شد باشگاه 30‌ درصد از قرارداد بازيکنان و کادرفني را تا روز سه‌شنبه پرداخت کند. اين تنها شرط ماندن پارسه در ليگ و بازي ديروز بود. 
فدراسيون واليبال بعد از خبر انحلالي که روز هجدهم داده بود، در اطلاعيه‌اي هم اعلام کرده بود بازيکنان پارسه آزاد هستند و مي‌توانند با تيم‌هاي ديگر قرارداد ببندند. ديروز ساعت 10:16 اکبر محمدي، سرپرست اين تيم، خبر از انحلال دوباره داد. محمدي به فارس گفته بود: «براي دريافت يک برگ چک، 13 ساعت مقابل در اتاق مديرعامل منتظر مانديم ولي چکي را که قولش را داده بود، صادر نکرد. ما بار ديگر منحل شديم و در ليگ نخواهيم بود.» 
محمدي اظهار اميدواري کرده بود فدراسيون بتواند بدهي بازيکنان را از اين باشگاه بگيرد. فقط تيم مردان واليبال پارسه نيست که منحل شده، تيم زنان اين باشگاه هم تا صبح ديروز قرار نبود در ليگ به مسابقات ادامه بدهد اما اطلاعيه جالب فدراسيون دوباره همه را شوکه کرد. سازمان ليگ در اطلاعيه‌اي اعلام کرد کادر فني و بازيکنان پارسه تهران در هفته هفدهم ليگ بايد در تيم خودشان بازي کنند و هيچ باشگاهي اجازه استفاده از بازيکنان اين تيم را ندارد. 
سازمان ليگ به بازيکنان و کادر فني اين تيم هم هشدار داده بود تا مشخص‌شدن وضعيت آن، آنها اجازه بستن قراردادي با هيچ تيم ديگري را ندارند. 
پنج نفر از بازيکنان اصلي پارسه به‌همراه مربي اين تيم، همان روز نوزدهم که سازمان ليگ براي اولين‌بار اعلام کرد تيم منحل شده، با تيم‌هاي ديگر وارد مذاکره شده و قرارداد هم بستند. آنها ديروز حاضر نشدند در کنار پارسه باشند ولي این تیم در سالن خانه واليبال با تيم کاله آمل بازي کرد. جالب است که پارسه براي اين بازي فقط هفت بازيکن داشت. 
بازيکنان سرباز که مجبور بودند در اين تيم بمانند، به‌همراه يکي، دو بازيکن جوان به زمين رفتند و سه بر صفر هم شکست خوردند. اينکه چرا سازمان ليگ و فدراسيون در کمتر از پنج روز تصميمات متفاوتي براي يک تيم مي‌گيرند، عجيب است. شايد تنها دليلي که آنها مي‌خواهند اين تيم در ليگ حضور داشته باشد، حل مشکل سربازي بازيکنان اين رشته به‌ويژه ملي‌پوشان است. هفته‌هاي قبل هم تيم صالحين ورامين از ليگ به‌خاطر بدهي حذف شده بود ولي بعد از اينکه بازيکنان اين تيم هم با تيم‌هاي ديگر قرارداد بستند، سازمان ليگ موافقت کرد که صالحین ورامين به ليگ بازگردد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.