اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
ايران به قانون جديد باخت؟
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
ظرفيت شهرک‌هاي صنعتي خالي است، دنبال ساخت شهرک جديد هستند
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
نفس تازه برای «آق‌گل»
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
روی موج کودک‌آزاری
تصميم گرفتند زنان را نبينند
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
نگاره
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
قصه رأي اعتماد ميرانوس
يک آغاز بي‌قضاوت
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
اميدي به بزرگي يک نهنگ
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
مسکن، سوداي رونق دارد
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
کامیون ترور در اسپانیا
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
ماجراهای روز آخر
اقتصاد کشور در دستان ۳۱ مفسد
جنگ عربستان با اقليت شيعه
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
اميدي به بزرگي يک نهنگ
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
نگاره
يک آغاز بي‌قضاوت
نفس تازه برای «آق‌گل»
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
آمريکا به‌طور کامل به برجام پايبند نيست؟
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
بازگشت هاشمی به شهر
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
روی موج کودک‌آزاری
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
ايران به قانون جديد باخت؟
شفافيت پيش از اعتماد
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
طعم خوش يک خيابان
نگاره
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 62882 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۵ - 01:00
حذف ايران از معادلات، به ضرر کل منطقه خواهد بود
رئيس دفتر مجلس اعلاي اسلامي عراق در تهران:

حذف ايران از معادلات، به ضرر کل منطقه خواهد بود

 

کورش چهاردوري: ارتش عراق به‌همراه نيروهاي بسيج مردمي، مي‌رود تا مناطق باقي‌مانده در چنگال داعش را به خاک عراق باز‌گرداند. بااين‌حال، نگراني‌هايي درباره آينده عراق، بعد از پيروزي بر داعش وجود دارد. در اين ميان، توافقاتي که سياستمداران اهل سنت با برخي کشورهاي منطقه، درباره آينده عراق انجام داده‌اند، به اين نگراني‌ها دامن زده است. در مصاحبه با ماجد غماس، رئيس دفتر مجلس اعلاي اسلامي عراق در تهران کوشيده‌ايم درباره اين نگراني‌ها گفت‌وگو کرده و نظرات او را جويا شويم. 

چهارشنبه گذشته، نشستي در استانبول ترکيه برگزار شد که اهل سنت عراق در آن حضور داشتند و ظاهرا ترکيه، عربستان‌سعودي و آمريکا، از حاميان اين نشست بودند. در نتيجه اين نشست، توافقاتي صورت گرفته که از جمله آن مي‌توان به تشکيل اقليم سني در عراق، کمک 30 ميليارد دلاري به اين گروه‌ها و عدم اتحاد با ايران اشاره کرد. شما چه نظري درباره اين نشست و قول‌و‌قرارهايي که در آن صورت گرفته است، داريد؟ 
ما مشکلي اساسي درباره برادران اهل تسنن داريم. در طول مدتي که از سقوط رژيم صدام مي‌گذرد، اهل سنت نشان دادند که مرجعيت سياسي ندارند. اين مشکل اساسي موجب شد درگيري‌هاي زيادي براي عراق و براي مناطق اهل تسنن به‌وجود‌ آيد. در پي آن، تشتتي که در ميان اهل سنت ايجاد شد، زمينه را براي ورود داعش فراهم کرد. داعش از اين تفرقه استفاده و به مناطق اهل تسنن رخنه کرد. مسئله دومي که وجود دارد، اين است که بسياري از سياستمداران اهل سنت، مصلحت را در ارتباط با کشورهاي خارجي ديدند. ارتباط با بيگانگان، معمولا موجب مي‌شود اهل سنت مجبور شوند منويات کشورهاي خارجي را محقق کنند؛ البته مردم اهل تسنن، مانند ديگر مردم عراق، قائل به زندگي مسالمت‌آميز همراه با مؤلفه‌هاي ملت عراق و وحدت آن هستند اما برخي سياستمداران اهل سنت، قائل به آن هستند که با جهان عرب متحد باشند. غالب آنها در تلاش هستند دو مسئله را محقق کنند؛ نخست اينکه ارتباطشان با جهان عرب، زمينه‌ساز آن شود که در عراق، هم از بعد قوميتي و هم از بعد طايفه‌اي، به‌عنوان اکثريت مطرح شوند. مسئله دوم آن است که مي‌کوشند شيعه را در عراق، به‌عنوان اقليت معرفي کنند. متأسفانه، اين طرز تفکر، در بعضي سياستمداران اهل سنت وجود دارد. کنفرانسي که شما به آن اشاره کرديد، تلاشي براي ايجاد وحدت‌نظر بين اهل تسنن است اما چند نکته در‌اين‌زمينه وجود دارد؛ نکته اول اين بوده که از نظر ما، برگزاري چنين کنفرانسي در خارج از کشور مردود است. آنها بايد در داخل کشور و با شرکت نيروهايي که نماينده واقعي اهل تسنن محسوب مي‌شوند، چنين نشستي برگزار مي‌کردند. کساني که در اين کنفرانس شرکت کردند، کوشيدند به دور از اين مسائل، جايگاه خود را حفظ کنند. نکته دوم اين است که پشتيباني برخي کشورهاي حاشيه خليج‌فارس و ترکيه، باعث شد به ديده شک به منويات اين کنفرانس نگاه شود. در همين زمينه، ائتلاف ملي بيانيه‌اي صادر کرد و حتي برخي مسئولان سني‌مذهب در دولت، مثل آقاي سليم الجبوري، رئيس پارلمان، بيانيه‌اي صادر کرد و علماي اهل سنت هم، نسبت به اين کنفرانس، موضع‌گيري تندي انجام دادند. 
با اين تفاسير، فکر نمي‌کنيد اگر پيروزي بر داعش ميسر شود، شاهد اختلاف‌نظر و حتي جنگ داخلي بين اهل سنت و تشيع در داخل عراق باشيم؟ 
بعيد به نظر مي‌رسد، آن هم به چند دليل؛ اولا، درگيري با داعش و پيروزي‌هايي که به‌دست آمده، از نظر مردم عادي اهل تسنن، از سوی برادران شيعه نظير حشد الشعبي و نيروهاي امنيتي که اکثرا شيعه‌مذهب هستند، صورت گرفته است. مردم اهل تسنن معتقد هستند برادران شيعه بودند که به مناطق اهل تسنن رفتند و مردم آنجا را از يوغ داعش آزاد کردند. در مقابل، بعضي سياستمداران در استانبول، اربيل يا جاهاي ديگر نشسته‌اند و تماشاگر هستند و هيچ عمل يا عکس‌العملي از آنها سر نمي‌زند. مردم اهل تسنن اين مسائل را مي‌بينند و اين نکته، از جمله مسائلي است که مانع ايجاد جنگ فرقه‌اي در ميان شيعه و سني مي‌شود؛ البته شيطنت‌هايي وجود دارد اما به‌زودي رفع خواهد شد. ثانيا، تعامل انساني که نيروهاي امنيتي در اين مدت با مردم اهل تسنن داشتند، موجب استقبال و تمجيد سازمان‌هاي بين‌المللي و دولت‌ها شد. واقعيت امر اين است که نيروهاي امنيتي، انسان‌دوستانه حرکت کردند. براي اين نيروها، حفظ جان هموطنان از باز‌پس‌گيري زمين، اولويت بالاتري دارد. اين مسائل، آشکارا ديده شد و موجب مي‌شود مردم اهل تسنن نگاه مثبتي به برادران شيعي خود داشته باشند؛ بنابراین فکر نمي‌کنم شاهد جنگ داخلي در عراق باشيم. 
رفته‌رفته به انتخابات عراق نزديک مي‌شويم. شما به محبوبيت حشد الشعبي اشاره کرديد. اگر قرار بر اين باشد که حشد الشعبي وارد فاز سياسي شود و نامزد براي انتخابات معرفي کند، موجب ايجاد تنش ميان کردها، اهل سنت و اهل تشيع نخواهد شد؟ 
اگر به‌دنبال احتمالات برويم، هر احتمالي محتمل است اما اينکه حشد الشعبي وارد کارهايي خارج از حيطه وظایف قانوني خود شود، بعيد به نظر مي‌رسد. حتي گروه‌هاي تندرو، توانايي آن را نخواهند داشت که اقدامي عليه آسايش و آرامش مردم انجام دهند. ما در سه سال گذشته، ديديم گروه‌هاي مختلفی که در حشد الشعبي حضور دارند، انضباطي بسيار عالي در مناطقي که از داعش پس مي‌گيرند، داشته‌اند. دشمن تلاش زيادي کرد تا القا کند حشد الشعبي، کارهاي زشتي مثل نقض حقوق بشر انجام مي‌دهد اما هيچگاه نتوانست دليل محکمي براي اين ادعا ارائه کند؛ بنابراین ما روي اين مسئله سرمايه‌گذاري مي‌کنيم که حشد الشعبي، سازماني منضبط و پايبند به دستورات فرمانده کل قوا در عراق است. اگر هم مسائلي در اين رابطه پيش آيد، مي‌توان با کمک ائتلاف ملي و حرکت سياسي، از آن جلوگيري کرد. 
البته ما نمونه‌اي مثل مقتدي صدر را هم در عراق داشتيم که در ابتدا با آمريکايي‌ها مي‌جنگيد اما بعدها وارد فاز سياسي شد و تندروي‌هاي زيادي هم از او و يارانش ديديم. اين نگراني درباره حشد الشعبي هم وجود ندارد؟
فقط صدري‌ها نبودند که با آمريکايي‌ها مبارزه کردند. درست است که گروه صدر ساز جداگانه‌اي نسبت به ساير گروه‌هاي شيعه مي‌زند اما گفت‌وگوهاي مستمري در ارتباط با گروه‌هاي مرتبط با جريان صدر، در حال انجام است. چيزي که ما از اين گروه‌ها ديديم، اين است که آنها مسئوليت‌پذير هستند و نخواهند گذاشت آشوبي که به ضرر کليت عراق است، ايجاد شود. اين مسئله، حل‌شدني است و ان‌شاءالله مشکلي نخواهد بود. 
پيش‌بيني شما از نقش‌آفريني گروه‌هاي ميانه‌رو، مثل مجلس اعلاي اسلامي عراق در آينده سياسي کشور چيست، اين گروه‌ها چقدر اميدوار هستند بتوانند در آينده، نقش‌آفريني بيشتري داشته باشند؟ 
مجلس اعلاي عراق ايده‌اي دارد. ما ايمان داريم که همزيستي ميان تمام گروه‌هاي تشکيل‌دهنده ملت عراق، ضرورتي است که براي ادامه حيات يک عراق متحد به آن نياز داريم. عراق براي ما عبارت است از شيعه، کرد و سني. اگر هر کدام از اين گروه‌ها، بدون درنظرگرفتن ديگران، فقط منافع خود را در نظر بگيرد، موجب فروپاشي خواهد شد، درحالي‌که همه متفق‌القول هستند که عراق واحد به نفع همه است. حتي گروه‌هاي کردي که از استقلال دم مي‌زنند، در درون خود، عراق واحد را به نفع خویش مي‌دانند؛ بنابراین مجلس اعلاي اسلامي عراق به اين مسئله به‌عنوان مسيري براي همزيستي مسالمت‌آميز و ايجاد آرامش استناد مي‌کند. به همين دلیل، تمام گروه‌هاي شيعي، منهاي گروه صدر، موافقت کردند بر همين اساس، عمل کنند. به همين سبب، ما موافق هستيم که هر کدام از اين گروه‌ها، خواسته‌هاي خود را مطرح کنند چون بايد گفت‌وگو ميان اين گروه‌ها صورت بگيرد تا به يک نتيجه واحد برسيم. شعار ما اين است که همه گروه‌ها بايد از مواضع خود عقب‌نشيني کنند تا به توافق برسيم. اميدواريم اين تشنج‌ها، جاي خود را به زندگي مسالمت‌آميز در ميان گروه‌هاي مختلف ملت عراق بدهد. 
اينکه گروه صدر را مستثنا مي‌کنيد، به اين معناست که اميدي نداريد تا به توافقي با اين گروه برسيد؟ 
گفت‌وگوها هنوز ادامه دارد. بسياري از شخصيت‌هاي سياسي اين گروه، سعي دارند ارتباطات خود را با جريان‌هاي ديگر حفظ کنند؛ از سوي ديگر، تلاش مي‌کنند نظرات ديگران را درباره مسائل کلي عراق جويا شوند و به توافق برسند. حتي ما ديديم که در مجلس نمايندگان، شخصيت‌هاي اين گروه سعي وافری کردند تا به نتيجه برسند. 
فکر مي‌کنيد آقاي حيدر العبادي، گزينه خوبي براي دوره بعدي نخست‌وزيري در عراق است يا جايگزيني براي او داريد؟ 
ما عملکرد آقاي دکتر حيدر العبادي، در سه سال‌و‌نيم اخير را نسبت به مشکلاتي که از دولت قبلي به ايشان به ارث رسيد، عملکرد خوبي مي‌دانيم؛ مشکلاتي مثل داعش که يک‌سوم عراق را در دست داشت يا مسئله نفت که آقاي العبادي، دولت را با خزانه خالي تحويل گرفت و مسائلي از اين قبيل که بزرگ و پيچيده است. آقاي العبادي تا حدودي توانست بر اين مشکلات غلبه کند و اين موفقيت‌ها به نفع او بوده اما اينکه ايشان براي آينده گزينه مناسبي است يا نه، بايد ديد که گروه‌هاي ديگر، اسامي ديگري مطرح مي‌کنند يا نه؛ آن زمان است که مي‌توانيم گزينه‌ها را براي مرحله بعد از داعش، بررسي کنيم. به‌طور مثال و فقط براي نمونه، چرچيل که نخست‌وزير انگليس در زمان جنگ جهاني دوم بود، نتوانست بعد از جنگ، آرای خوبي از مردم به‌دست آورد، آن هم در شرايطي که انگليس پيروز جنگ بود؛ بنابراين مسئله آقاي العبادي، به بعد از داعش موکول مي‌شود. 
اما ظاهرا مجلس اعلاي عراق نظر مثبتي نسبت به آقاي حيدر العبادي دارد! 
به طور نسبي، ما نظر مثبتي داريم! 
مردم عراق چه نظري درباره جمهوري‌خواهان و دولت جديد آمريکا دارند؟ 
به‌طور عمومي، مردم عراق نسبت به آمريکا نظر مثبتي ندارند، آن هم به‌دليل مشکلاتي که براي عراق پيش آوردند. اگر بخواهيم به سابقه رابطه با آمريکا برگرديم، مربوط به 50 سال پيش مي‌شود که آمريکايي‌ها پشتيبان روي‌کارآمدن رژيم بعث براي نخستين‌بار و به‌همراه گارد ملي بودند. وزير امور خارجه آن زمان، علي صالح السعدي، گفت ما با قطار آمريکايي‌ها آمديم! بعد از آن، حمايت آمريکايي‌ها از صدام در زماني که به مصر رفته بود، انجام شد. پشتيباني‌ها از عراق در زمان جنگ تحميلي عليه ايران، از ديگر موارد حمايت آمريکا از صدام است. مهم‌ترين موضوعي که ملت عراق عينا ديدند، سرکوب انتفاضه مردم در سال 1991 بود که آمريکايي‌ها به هواپيماها و هليکوپترهاي عراقي اجازه دادند به مردم حمله کنند و سرکوب آنها با چراغ سبز این کشور انجام شد. جنايت‌هايي که بعد از اشغال عراق صورت گرفت، مثل بلک‌واتر و ابوغريب از ياد مردم نخواهد رفت. حتي در دوره‌اي، تروريست‌هايي دستگير و به آمريکايي‌ها تحويل داده مي‌شدند اما ما مي‌ديديم که همان تروريست‌ها، بعد از مدتي آزاد می‌شدند. تمام اين موارد موجب شد مردم عراق، نظري منفي نسبت به آمريکايي‌ها داشته باشند اما در مورد رئيس‌جمهوري جديد آمريکا، با صحبت‌ها و سخنراني‌هايي که از ترامپ ديده شده، نگاه مردم عراق به رئيس‌جمهوري جديد نسبت به رئيس‌جمهوري سابق آمريکا، منفي‌تر است و مردم احساس مي‌کنند سلطه‌جويي‌ها بيشتر خواهد شد. 
آمريکايي‌ها تلاش مي‌کنند پايگاه‌هاي نظامي بيشتري در عراق ايجاد کنند. اين افزايش حضور نظامي آمريکا در عراق، نگراني‌ها از ايجاد تنش و بازگشت به اتفاقات سال‌هاي 2006 و 2008 را بيشتر کرده است. شما هم‌چنين نگراني‌هايي داريد؟ 
عراق تا امروز توانسته بر گروه‌هاي تروريستي پيروز شود و ان‌شاءالله اين پيروزي‌ها ادامه خواهد داشت اما وجود پايگاه آمريکايي‌ها براي اين است که حضور نظامي خود را افزايش دهند، بايد منتظر ماند و ديد. از سوي ديگر، افزايش حضور آمريکايي‌ها در عراق مردود است. اگر اقدامي از سوي آمريکا براي افزايش حضور نظامي در عراق صورت بگيرد، با واکنش شديد مردم مواجه مي‌شود. حتي سياستمداران هم‌چنين مسئله‌اي را قبول ندارند. آمريکا از عراق خارج شده و نظاميان آمريکايي باقي‌مانده در عراق، فقط نقش مستشاري داشته و براي آموزش نيروهاي عراقي حضور دارند. 
در جنگ عليه داعش در موصل، آمريکايي‌ها تا چه اندازه کمک کردند و نقش داشتند؟ 
باوجود داشتن خلبانان شجاع عراقي، نياز بود از توان هوايي ائتلاف بين‌المللي استفاده شود. نمي‌توانم عملکرد آمريکايي‌ها را خوب ارزيابي کنم اما کمک‌کننده بود. بااين‌حال، در حد انتظارات ما نيز نبوده است. امروز عراق در نوک حمله به داعش قرار دارد و تنها کشوري که توانسته داعش را عقب براند و در آستانه پيروزي بوده، عراق است. پيروزي بر داعش هم مستلزم آن است که کمک‌هاي بين‌المللي به عراق بيشتر شود. جز جمهوري‌اسلامي ايران، کمک‌هاي واقعي از ديگر کشورها يا آمريکايي‌ها نديديم و تنها کمک آنها، آموزش نظاميان عراقي و هدف قراردادن مواضع داعش بوده است. 
مي‌خواهم بدانم ايران در بين گروه‌هاي عراقي، يعني اهل سنت، شيعيان و کردها، چه جايگاهي دارد؟ 
جمهوري اسلامي ايران از بدو مبارزات مردم عراق و پيش از تشکيل مجلس اعلا، پشتيبان اول ملت عراق و مجاهدان عليه صدام بود و کمک‌هاي بسياري به شيعيان، کردها و حتي به برادران اهل تسنن انجام داد. بعد از سقوط صدام، اولين کشوري که ارتباطات سياسي و رفت‌وآمدهاي مسئولان را صورت داد، ايران بود. حتي دو رئيس‌جمهوري ايران به عراق سفر کردند، درحالي‌که بعضي کشورهاي همجوار در خليج‌فارس تا امروز چنين کاري انجام نداده‌اند. پشتيباني‌هاي جمهوري‌اسلامي ايران، براي همه اقشار ملت عراق کمک‌کننده بوده است. اهل تسنن هم از اين قضيه مستثنا نبوده است اما ما مي‌دانيم فرماندهاني هستند که باعث مي‌شوند بعضي از سياستمداراني که مرتبط با خارج بوده، فريب کشورهاي خارجي را بخورند. همين مسئله، باعث مي‌شود مشکلاتي براي برادران عزيز اهل تسنن به‌وجود آيد اما جمهوري‌اسلامي ايران، جايگاه خود را حفظ کرده است؛ البته ما توقع داريم جمهوري‌اسلامي ايران، کمک‌هاي بيشتري به ملت عراق انجام دهد. ارتباطات اقتصادي، در آن حدي نيست که از آن انتظار داريم. اقدامات بسياري صورت گرفته که مردمي است، مثل مراسم اربعين که باعث شد نگاه‌هاي مثبتي در ميان مردم عراق و ايران ايجاد شود. 
اما در مسئله حضور ايران در جنگ عليه داعش، برخي از اهل سنت، گروهي مثل حشد الشعبي را متهم به برخی قانون‌شکنی‌ها مي‌کنند. با اين حساب، به نظر مي‌آيد اهل سنت نسبت به حضور ايران در عراق، نظر مثبتي ندارد. 
ايران سعي کرده ارتباطات خود را با اهل تسنن حفظ کرده و توسعه دهد، چنين هم شد اما هجمه‌اي که از سوی داعش، حاميان آن و برخي کشورها عليه ايران ايجاد شد، به‌علاوه، احساس اشتباهي که در اهل سنت به‌وجود آمد که گمان کردند قدرت را از دست دادند، موجب شد نظري منفي نسبت به ايران ايجاد شود. اهل سنت، فريب خوردند و گفتمان داعش را شنيدند. از سوي ديگر، کشورهايي بودند که با استفاده گسترده از وسايل ارتباط جمعي، تلاش کردند به اين مسائل دامن بزنند. صحبت شما درست است اما پيشرفت‌هاي ارتش عراق و حشد الشعبي، بهترين گواه بر آن است که انتقامجويي در دستور کار اين گروه‌ها نيست. ارتش و حشد الشعبي، فقط در پي آزادسازي عراق و مردم آن هستند، چنين اتفاقي هم رخ داد. طرف‌هاي ديگري که ادعاهايي عليه حشد الشعبي مطرح مي‌کنند، هيچ مدرکي ندارند و فقط حرف مي‌زنند. مردم مي‌بينند نيروهاي امنيتي با پناهندگان و خانواده‌ها هنگام فرار از مناطق درگير، چگونه برخورد کرده و با آب، غذا و دارو از آنها استقبال مي‌کنند؛ البته نقش مرجعيت ديني در اين مسئله بسيار مهم و اساسي است. گفتمان مرجعيت که تأکيد دارد حمايت از مردم، مهم‌تر از گرفتن زمين بوده، مقوله‌اي است که تمامي نيروها از آن آگاه هستند؛ بنابراین اميدوار هستیم مخالفان، اين مسائل را درک کنند. 
رابطه مجلس اعلاي اسلامي عراق با ايران چگونه است و چه رايزني‌هايي با مقامات ايراني درباره آينده عراق صورت مي‌گيرد؟ 
رابطه‌اي بسيار خوب و صميمي وجود دارد. مجلس اعلاي اسلامي عراق، جمهوري‌اسلامي ايران را به‌عنوان پشتيبان اول ملت عراق مي‌شناسد. مجلس اعلا در ايران و با حضور شهيد حکيم و ديگر علما و شخصيت‌هاي عراقي تشکيل شده است. فعاليت‌هاي جهادي از ايران آغاز شد و کمک‌هاي بسياري در رابطه با پشتيباني از مجاهدان عراقي از سمت ايران دريافت شد. ايران، پشتيبان اول ماست. بايد با کسي که از ما پشتيباني مي‌کند، ارتباط خود را حفظ کنيم. آينده مشترکي داريم. حفظ وضعيت و امنيت منطقه، يکي از مسائل اساسي است که مجلس اعلا نگاه مي‌کند جمهوري‌اسلامي ايران، مهم‌ترين نقش را در‌اين‌زمينه بر عهده دارد. حرف‌و‌حديث‌هايي مبني‌بر حذف ايران از برخي معادلات، به ضرر کل منطقه خواهد بود. حضور ايران بر امنيت تمام منطقه تأثير‌گذار است. 
ايران و مجلس اعلاي عراق، چه اختلاف‌نظرهايي درباره آينده سياسي عراق دارند؟ 
شخصا اختلافي اساسي را مشاهده نمي‌کنم. بالاخره در روش‌ها، سليقه‌ها و مسائل جزئي، اختلاف‌نظر وجود دارد اما با تفاهم و همدلي، اگر اشکالي وجود داشته باشد، زود برطرف مي‌شود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.