اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
بازگشت هاشمی به شهر
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
شفافيت پيش از اعتماد
ماجراهای روز آخر
فعال‌سازي ديپلماسي اقتصادي؛ دستور کار ظريف
پرونده پولانسکي بسته نشد
تبعات انتشار «ترنج» نامجو و منتفي‌شدن انتشار «۱۳» چاووشي
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
نامه حسين عليزاده به بهروز غريب‌پور درباره اسطوره و عروسک
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
نگاره
عاقبت رمانتيک بودن در عصر اينستاگرام
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
طعم خوش يک خيابان
براي بي‌گناهاني که در اين وحشت گرفتار شدند
محروميت و پلمپ باشگاه‌‌ها در انتظار طرفداران MMA
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
ايران به قانون جديد باخت؟
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
ظرفيت شهرک‌هاي صنعتي خالي است، دنبال ساخت شهرک جديد هستند
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
نفس تازه برای «آق‌گل»
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
روی موج کودک‌آزاری
تصميم گرفتند زنان را نبينند
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
نگاره
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
قصه رأي اعتماد ميرانوس
يک آغاز بي‌قضاوت
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
اميدي به بزرگي يک نهنگ
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
شبح تغییر اقلیم و سراب خودکفایی
تاريخ جواب ادعاي شما را داده است
زيرگيري مسکن مهر از آخوندي
تغيير ذائقه مجلس در آستانه رأي اعتماد
برجام، مقدمه کسب منافع در چهار سال دوم است
مولاوردي و نمايندگی نسل چهارم فعالان زن
هميشه نبايد در «شرايط حساس کنوني» ماند
اپوزيسيون دولت بودن در جمهوري‌اسلامي جايي ندارد
نکند نوزاد ما جا‌به‌جا شده باشد
راه «سي» کلام شاهنامه سير فردوسي
پدر، با اره‌برقي پسر و عروسش را مثله کرد
بالاي 90 درصد وزراي پيشنهادي رأي مي‌آورند
ضرورت سنجش کارآمدي در لحظات آخر
مسکن، سوداي رونق دارد
«نوروز بَل»، جشن مردم برای زمین
اعلام قيمت‌هاي جديد براي محصولات پارس‌خودرو
مجلس به تصميم و تدبير رئيس‌جمهوري اعتماد کند
کامیون ترور در اسپانیا
سکته ناقص تيم برانکو؛ منصوريان بالاخره به دايي باخت
مسجدجامعي: نجفي «زورو» نيست
طبيعت بي‌جان سخن مي‌گويد
بعد تو جز «هيچ بزرگ» هيچي نيست
ماجراهای روز آخر
اقتصاد کشور در دستان ۳۱ مفسد
جنگ عربستان با اقليت شيعه
قصه رأي اعتماد ميرانوس
28 مرداد؛ کودتايی سیاه در قاب تاریخ
اميدي به بزرگي يک نهنگ
پچ‌پچه‌هايي که دوباره شنيده شد
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اعتراف داور پراشتباه؛ روز بدم بود
اين توهين‌ها کي تمام مي‌شود؟
تل‌آويو مي‌خواهد پاي ايران به مناقشه کره باز شود
نگاره
يک آغاز بي‌قضاوت
نفس تازه برای «آق‌گل»
همگرايي تهران- آنکارا، پيامي براي کردها
پس‌لرزه‌هاي يک جشن شخصي!
چطور «زوج مخوف» به «زوج ناسازگار» تبديل شد؟
آمريکا به‌طور کامل به برجام پايبند نيست؟
مي‌توانيم به مسير اصلي تئاتر برگرديم
بازگشت هاشمی به شهر
توزیع هزینه ایجاد 1,3 میلیون شغل به نام یارانه به مردم
روی موج کودک‌آزاری
جمع اضداد در دنياي شواليه تاريکي
ايران به قانون جديد باخت؟
شفافيت پيش از اعتماد
ميرزايي‌نيکو: آقای روحانی شما 100 درصد به تفکر 24 ميليوني بدهکاريد
پايبندي به برجام را به آمريکا گوشزد مي‌کنيم
سند استراتژي صنعتي را احيا مي‌کنم
روزگار مهرانگيز دولتشاهي و مرضيه افخم
اولتيماتوم به منصوريان؛ پديده را ببر، بمان
طعم خوش يک خيابان
نگاره
خوشرو: ايران نيروي ثبات‌ساز منطقه است
پرسپوليس به هزار و يک دليل مخالف است
مهریه زنان در دوره قاجار چقدر بود؟
زنان در پستوي تاريخ؛ حاضران هميشه‌غایب
روز پرحاشيه آخوندي در مجلس
۵ هزار واحد صنعتي و معدني تسهيلات مي‌گيرند
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 62902 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
منوی بهاره کتاب

منوی بهاره کتاب

داستان يک شهر
سارا حیدر‌نژاد: جاي اين رمان جذاب احمد محمود در هر ليست و فهرست پيشنهادي، خالي است؛ رماني درجه‌يک درباره روزهاي دلمرده و کسالت‌بار تبعيد يک مبارز سياسي در روزهاي بعد از کودتاي 28 مرداد 1332 که در بندرلنگه، تمام خستگي، عصبيت و نااميدي‌هايش را با روزمرگي کنايه‌آميزي فرياد مي‌کند. زبان پالوده و درخشان احمد محمود که اين رمان را در جايي نزديک به قله رمان ايراني نشانده؛ روايت متقاطع داستان که داستان تبعيدشدن و روزهاي تبعيد را در کنار هم به خواننده ارائه مي‌دهد؛ فضاهاي بکر و دلنشين داستان و شناخت کامل نويسنده از آدم‌ها، فضا و موقعيت داستان که از تک‌تک جملات اين رمان درخشان آشکار مي‌شود، در کنار هم کاري کرده‌اند که خواندن اين رمان براي هر کسي که دل در وادي ادبيات روز ايران نهاده، واجب شود. محمود با اين رمان و به‌کل با مجموعه آثارش جايي ايستاده که اگر جبر زباني و جغرافيايي نبود، راحت مي‌شد او را در قامت يکي از بزرگان ادبيات دنيا تصور کرد. 
اگر «داستان يک شهر» را خوانديد و خوشتان آمد- که شک نکنيد اين‌گونه خواهد شد- بد نيست به نزديک‌ترين کتابفروشي محل زندگي‌تان رفته و رمان‌هاي «همسايه‌ها»، «مدار صفر درجه» و «درخت انجير معابد» را نيز خريداري کنيد. باور کنيد مي‌ارزند.
آتش بدون دود
ماناترين رمان نادر ابراهيمي درباره شخصيت‌هاي افسانه‌گون قوم ترکمن که داستانشان از ديروز تا به امروز ادامه يافته؛ از آن داستان‌هايي است که علاقه‌مندان ادبيات ايران‌زمين حيف است آن را نخوانده باشند. نادر ابراهيمي که به‌عنوان نويسنده‌اي پرکار شناخته مي‌شود، در آثارش از يک استاندارد ويژه بهره‌مند است که اين را به‌ويژه مي‌توان در بحث زبان روايتش پيگيري کرد. «آتش بدون دود» از اين نظر در نقطه اوج کارنامه ابراهيمي نيز مي‌ايستد؛ به‌ويژه در سه جلد اول اين رمان، چه از حيث زبان روايت و چه از نظر داستان‌پردازي، مي‌توان يکي از بهترين رمان‌هاي ايراني را به مطالعه نشست. 
دوستداران نادر ابراهيمي، اگر فرصتي دست داد، شانس مطالعه کتاب کوچک «يک عاشقانه آرام» را نيز در اين روزها از دست ندهند. خواندن اين حجم از عشق به انسان و زندگي در يک بعدازظهر کسل‌کننده بهاري مي‌تواند حال آدم را خوب کند. 
جسدهاي شيشه‌اي
اين رمان درخشان که هشت، 9 سال پيش به چاپ رسيده؛ از آن داستان‌هايي است که خواندن و دوباره و ده‌باره خواندنش حال خواننده را خوب مي‌کند. داستاني در ادامه دنياي ذهني و آرماني نويسنده؛ در همان حال‌وهوا، آدم‌ها، رفاقت‌ها، عشق‌ها، سياست و جنايت که چنان زيبا نوشته شده که به مسعود کيميايي شايستگي اين را نيز مي‌بخشد که او را بي‌توجه به کارنامه پربار سينمايي‌اش صرفا به‌عنوان نويسنده نيز جزء بهترين‌هاي اين عرصه به‌ويژه در يک دهه اخير به‌شمار آوريم. زبان «جسدهاي شيشه‌اي»، نثري ويژه و درخشان است و حکايت از نويسنده‌اي دارد که ادبيات برايش عمري دغدغه بوده است. 
کيميايي رمان‌هاي «حسد» و «سرودهاي مخالف ارکستر بزرگ ندارند» را نيز در سال‌هاي اخير نوشته که در اين ميان، «سرودهاي مخالف» قرابت بيشتري با دنياي ذهني نويسنده نشان مي‌دهد. «حسد» اما به‌عنوان روايتي بر زندگي عين‌القضات همداني زبان، روايت و ساختاري متفاوت دارد که شايد براي علاقه‌مندان اين نويسنده و کارگردان ثقيل جلوه کند. 
رازهاي سرزمين من
رضا براهني در اين کتاب که مي‌توان آن را تنها رمان خوب کارنامه اين نويسنده و تئوريسين عرصه ادبيات ناميد؛ بعد از پرداخت به شماري روايت افسانه‌گون با مايه‌هاي بيگانه‌ستيزي در ادبيات عامه آذربايجان، در کنار شخصيت اصلي قصه‌اش که مترجمي است در اداره مستشاري نظامي آمريکا در تبريز، تماشاگر را به سفري تلخ و طولاني در گوشه‌هاي کمتر گفته‌شده تاريخ نزديک اين مرزوبوم مي‌برد و نکته مهم اما اينجاست که ادبيات نيز در اين سفر، همراه و همگام خواننده است.
«رازهاي سرزمين من»، رماني پرحجم و جذاب است. داستاني تکان‌دهنده که زواياي بي‌شماري از فرهنگ عام مردم را روشن و نوري مي‌تاباند بر اتفاقات و رخدادهايي که در نهايت، حرکتي چون انقلاب ايران را پايه ريختند. خواندن اين رمان را به کساني که همزمان دل در گروی ادبيات و تاريخ دارند، پيشنهاد مي‌دهم. باور کنيد «رازهاي سرزمين من» مي‌تواند با رمان‌هاي درجه يک جهاني قياس شود.
درياروندگان جزيره آبي‌تر
در روزهاي طولاني تعطيلي بد نيست آدم مجموعه داستاني هم دم‌دست داشته باشد و هر وقت مجالي بود در تورقي، کوتاه داستاني خوانده و روزش را بهاري کند. از ميان انبوه داستان‌هاي کوتاه منتشرشده در اين سال‌ها، شايد «درياروندگان جزيره آبي‌تر» بيشتر به کار اين روزها بيايد.
عباس معروفي با اينکه بيشتر با رمان درخشان «سمفوني مردگان» به ياد آورده مي‌شود اما می‌توان گفت «درياروندگان جزيره آبي‌تر» بيشتر و بهتر مي‌تواند توانايي‌هاي داستان‌پردازي و زباني او را به مخاطب عرضه کند. اين مجموعه داستان‌ کوتاه عباس معروفي از چهار بخش تشکيل شده و هر بخش دربردارنده چند داستان کوتاه است و کل کتاب ۳۳ داستان را شامل مي‌شود. «عطر ياس»، «آخرين نسل برتر»، «برش‌هاي کوچک» و «چند داستان ديگر» نام‌هاي اين بخش‌ها هستند و دو بخش نخست پيش‌ازاين به‌صورت کتاب‌هاي جداگانه‌اي منتشر شده بودند. خواندن اين کتاب را نبايد از دست داد و اگر هم از آن خوشتان آمد، خواندن رمان‌هاي «سمفوني مردگان» و «سال بلوا» گزينه‌هاي خوبي براي گذران ساعات کسالت‌بار و خواب‌آلوده تعطيلات بهارتان مي‌توانند باشند.
هزار خورشيد تابان
رمان تأثيرگذار و احساساتي خالد حسيني که با روايت داستان دختري جوان در افغانستان درگير جنگ، آشوب و آوارگي دردناکي عشق در چنين زمين هرزه‌اي را به تصوير کشيده مي‌تواند گزينه جذابي باشد براي درگيرشدن در فضاي هولناکي که تصورش نيز مو بر تن آدم سيخ مي‌کند. خالد حسيني به‌عنوان نويسنده شناخته‌شده و پرطرفدار افغان، چند سال پيش هم رمان «بادبادک‌باز» را به بازار کتاب فرستاده بود که از آن نيز استقبال خوبي به عمل آمد و حتي در هاليوود، اقتباس سينمايي آن نيز ساخته شد. «هزار خورشيد تابان» در ادامه همان حال‌وهوا، آدم‌ها و سرزمين است. شادي‌هاي کوچک زندگي دختر کابلي قصه در ابتدا تصوير مي‌شوند تا در ادامه، هولناکي تغييراتي که افغانستان آزاد را به افغانستان مجاهدين و طالبان تبديل کرد، بيشتر خود را به رخ بکشد. اين رمان را بايد خواند و فهميد که چگونه دل به شادي‌هاي کوچک زندگي سپرد؛ مبادا که اين روزمرگي‌ها زماني رؤياي تمام عمر کساني ديگر باشند. 
رويدادهاي شهر سنگي
اسماعيل کاداره آلبانيايي به‌عنوان تنها نويسنده شناخته‌شده و جهاني سرزمينش در رمان درخشان «رويدادهاي شهر سنگي» درباره روزگاران ازدست‌رفته‌اش در روستاي محل تولد خود نوشته است؛ روستايي عجيب که به گفته نويسنده در روزهاي جنگ دوم جهاني اهميتي طنزآميز داشت و هر روز دست يک ارتش بود. «رويدادهاي شهر سنگي» داستان روستايي است که نوجوانانش يک روز ارتش فاتح شوروي را مي‌ديدند که در خيابان‌هايش رژه مي‌رود؛ روزي ديگر ايتاليايي‌ها؛ روزي، ارتش آلمان هيتلري و حتي ترک‌ها را. 
روايت کاداره از اين روستاي عجيب، بداعتي شگفت دارد. طنزي تلخ که هم ماجراهاي بيروني را شامل است و هم اتفاقاتي را که هجوم آرام و خاموش مدرنيسم در مکان سنت‌زده‌اي چون آن روستاي مفلوک را به زير تازيانه مي‌برد. ترجمه استاد کزازي، ديگر خصيصه اين رمان است که موجب شده خواندن «رويدادهاي شهر سنگي»، تجربه‌اي يگانه بدل شود. اين فرصت را از دست ندهيد. 
عشق سال‌هاي وبا
در مواجهه با گابريل گارسيا مارکز همه بي‌شک به «صد سال تنهايي» اشاره مي‌کنند که اشاره درستي است و نخواندنش مي‌تواند در مايه‌هاي بر باد بودن نيمه عمر هرکس مي‌تواند باشد اما اين نويسنده افسانه‌اي «عشق سال‌هاي وبا» را نيز دارد که عاشقانه‌اي است لطيف؛ با همان فضاها، روايت‌ها و آدم‌هاي آثار مارکز. با همان نوع روايت‌پردازي که از آن به رئاليسم جادويي تعبير مي‌شود؛ البته همان جادويي که لحن و زبان مارکز را خاصيتي درماني مي‌بخشد. 
مارکز را مي‌توان با خواندن «پاييز پدرسالار» نيز مي‌توان دوباره کشفش کرد اما من اينجا مي‌خواهم به کتاب «ماجراي اقامت پنهاني ميگويل ليتين در شيلي» هم اشاره کنم؛ گزارشي جذاب از سفر پنهاني ليتين، سينماگر شناخته‌شده و مخالف بزرگ پينوشه با لباس مبدل و پاسپورت مستعار به شيلي تا سر در استبداد و ديکتاتوري خونريز. 
جاده
اگر علاقه‌مند داستان‌هاي علمي - تخيلي يا روايت‌هاي دنياي آخرالزماني بعد از نابودي دنيا هستيد، رمان درخشان «جاده» را از دست ندهيد. اثري تحسين‌شده از کورمک مک کارتي درباره روزگاران بعد از انقضاي نوع بشر که تلاش‌هاي انگشت‌شمار بازماندگان فاجعه‌ زيستي را براي ادامه زندگي روي کره خاکي به تصوير مي‌کشد. 
از کورمک مک کارتي، رمان «جايي براي پيرمردها نيست» نيز به زبان فارسي ترجمه شده که آن نيز رماني تحسين‌شده و موفق قلمداد مي‌شود. نکته جالب در هر دوی اين رمان‌ها، اين است که هر دوي اينها در هاليوود مورد اقتباس سينمايي قرار گرفته‌اند و محصول نهايي در هر دو مورد نيز در حد جوايز اسکار مورد پذيرش، اقبال و استقبال واقع شده است. 

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.