اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
از معدن تا روز قدس
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
بلیت ایران برد
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
کورش اسدي درگذشت
شیر خود تناولی است
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
دنيايشان زيباست
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
مانـور، نه مسئله امنيتي
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
مهاجران
نام گابو بر ميداني از پاريس
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
ترس از آينده نامعلوم
آشتي با پادرمياني دادکان
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
نظميه ايران تأسيس شد
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مجلس به توپ بسته شد
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
جنگل‌های بی‌شخصیت
اهانت‌کنندگان را بشناسيم
اشتغال، پارادایم اصلي دولت آينده
از آخوند انگليسي تا آخوند آمريکايي!
پارازیت سیاسی در روز وحدت
امروز مبارزه با رژيم صهيونيستي مبارزه با استکبار و نظام سلطه است
رهایی از سلطه؛ آرمان روز قدس
نقطه قوت دولت يازدهم دستگاه ديپلماسي است
توصيه‌هاي اورژانسي به مسافران تابستاني
روزشمار انتخاب جايگزين قاليباف
خطر شکست «خط قرمز» وزارت بهداشت
قطعی بودن نقص ایمنی معدن
اختلاف يک‌ماهه درمورد شروع کار شوراي شهر
شهر چهار بهار میزبان بادهای اقیانوسی
عصباني هستيم؟!
مؤسسات غيرمجاز، سنگ محک سيستم بانکي نيستند
خداحافظي با روند نزولي
83 هواپيماي جديد در راه ايران
خصوصي‌‌سازي و اصلاح نظام بانکي، اصلي‌ترين برنامه‌هاي دولت
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مانـور، نه مسئله امنيتي
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
بلیت ایران برد
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
ترس از آينده نامعلوم
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
کورش اسدي درگذشت
از معدن تا روز قدس
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
مجلس به توپ بسته شد
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
نظميه ايران تأسيس شد
شیر خود تناولی است
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
نام گابو بر ميداني از پاريس
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
مهاجران
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
آشتي با پادرمياني دادکان
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
دنيايشان زيباست
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
شناسه خبر: 62912 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران

راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران

موناليزا فريحه: در ميان صف‌بندي‌هاي موجود در منطقه، زمزمه‌هاي بسياري درباره گشايش در روابط ايران و مصر شنيده مي‌شود. برخي مي‌گويند دو طرف مي‌خواهند در بحران سوريه به هم نزديک شوند، درحالي‌که بسياري هم مي‌گويند که سنگ ‌بناي روابط دو کشور نمي‌تواند به دور از توجه به ارتباطات کشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس با ايران باشد که نسبت به هرگونه نزديکي به تهران هشدار مي‌دهند. 
نشانه‌هايي وجود دارد که نشان مي‌دهد دو طرف مصري و ايراني تمايل دارند روابط خود را به هم نزديک کنند. شايد تازه‌ترين آنها، اظهارات بهرام قاسمي، سخنگوي وزارت امورخارجه ايران باشد که دوشنبه گذشته از تماس‌هاي دو طرف براي «ارتقاي سطح ديپلماتيک» ميان دو کشور خبر داد؛ اگرچه درحال‌حاضر تحولي حقيقي در روابط آنها ديده نمي‌شود. 
ياسر عثمان، رئيس دفتر حافظ منافع مصر در تهران اخيرا با علاءالدين بروجردي، رئيس کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي ايران و محمدجواد ظريف، وزير امورخارجه و حسين امير‌عبداللهيان، مشاور وزير امورخارجه ديدار کرد. بعد از سلسله ديدارهاي او با مقامات ايراني، مسئولان مصري از تمايل کشورشان به تحکيم روابط با ايران به‌عنواني «يکي از کشورهاي مؤثر و اصلي در خاورميانه» صحبت کردند و گفتند که دو کشور درقبال بسياري از قضاياي منطقه‌اي، ديدگاه‌هايي نزديک به هم دارند، ازجمله در ضرورت مبارزه با تروريسم و استفاده از راه‌هاي سياسي به جاي رويارويي‌هاي نظامي براي حل بحران‌هاي موجود در منطقه. اين اظهارات به خوبي نشان مي‌دهد که نزديکي روشني ميان مواضع دو کشور در قبال بحران سوريه وجود دارد، به‌گونه‌اي که به نظر مي‌رسد ديدگاه قاهره به تهران نزديک‌تر از کشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس براي حل بحران سوريه است. اين درحالي است که گزارش‌ها حاکي از آن بوده که تهران توافقي عراقي- مصري براي صادرات نزديک به نيم ميليون بشکه نفت در روز از عراق به قاهره را ترتيب داده که درپي تعليق قرارداد دولت مصر با شرکت آرامکوي عربستان‌سعودي صورت گرفته است. تاکنون تلاش‌هاي بسياري براي نزديکي روابط دوکشور صورت گرفته است. سيدحسين موسويان، ديپلمات سابق ايراني در مقاله‌اي که به همراه ياسين العيوطي، استاد روابط بين‌الملل در دانشگاه نيويورک در سايت آسياتايمز منتشر کرده است، مي‌نويسد که در سال 2004، نشستي سري ميان رئيس کميته روابط خارجي و امنيت ملي ايران با اسامه البارز، مشاور سياسي وقت حسني مبارک، رئيس‌جمهوري سابق برگزار شد. بعد از اينکه مذاکرات در قاهره انجام شد، توافقي به‌وجود آمد تا روابط مصر و ايران عادي شود اما اين توافق به‌دليل مخالفت تصميم‌گيران در قاهره و تهران به سرانجام نرسيد. 
هيثم حسنين، پژوهشگر در مرکز واشنگتن دراين‌باره مي‌گويد که تلاش‌هاي بسياري براي نزديکي روابط تهران و قاهره بعد از سقوط حسني مبارک، رئيس‌جمهوري مصر در سال 2011 صورت گرفته است. او مي‌گويد: «تنها 6 روز بعد از کناره‌گيري مبارک، شوراي‌عالي نيروهاي مسلح به ناوهاي ايراني اجازه داد که براي نخستين‌بار درمدت 30 سال گذشته از کانال سوئز عبور کنند.»  بااين‌حال، موسويان و العيوطي خوشبين هستند که اگر تلاش‌هاي تازه‌اي براي ازسرگيري روابط ديپلماتيک ميان دوکشور صورت بگيرد، اين‌بار موفق خواهد شد. به نظر آنها، دوکشور مي‌توانند براي نزديکي بيشتر روابط، همکاري‌ها در بحث «مبارزه با تروريسم» را آغاز کنند. درباره آنچه «تهديد شيعي» گفته مي‌شود و عده‌اي در مصر تلاش دارند براي آن تبليغ کنند، العيوطي مي‌گويد: «اصولا تقسيم‌بندي سني- شيعي در مصر وجود ندارد و چنين حرف‌هايي بي‌اساس است.»
موسويان و العيوطي تأکيد مي‌کنند که اختلافات مذهبي، جايي در روابط ميان ايران و مصر ندارند و دو کشور مي‌توانند با همکاري هم به بسياري از درگيري‌ها در خاورميانه خاتمه دهند و از شدت نگاه‌هاي تند طايفه‌اي سني- شيعي در منطقه بکاهند، به‌ويژه که «مواضع منسجمي در قبال مسائلي همچون داعش و القاعده دارند.» در همين رابطه، هيثم حسنين به‌عنوان پژوهشگر در مرکز «سياست‌هاي خاور نزديک واشنگتن» در روزنامه آمريکايي هيل مي‌نويسد: «ترس از اسلام‌گرايي تندِ سني سبب شده که مصر سياست خارجي خود را متوجه نزديکي به ايران کند، همچنين تمايل قاهره به بازسازي قدرتِ خود در منطقه به همراه بحران عميق مالي سبب شده که مصر گرايش بيشتري به ايران پيدا کند.» باتوجه به نشانه‌ها و همچنين وقايع موجود که احتمال مي‌رود تحولي در روابط مصر و ايران به وجود ‌آيد، محمد‌ سعيد ادريس، استاد علوم سياسي در دانشگاه قاهره مي‌گويد که بحث‌هاي بسياري براي همگرايي در روابط دو کشور وجود دارد و دو طرف تلاش می‌کنند سنگ بناي روابط را بگذارند، درحالي‌که مصر تنها کشور عربي است که روابط کاملي با تهران ندارد. 
او تفاوت اساسي در روابط دو کشور را نوع نگاه هرکدام از آنها نسبت به قضيه فلسطين مي‌بيند و مي‌گويد: «مصر راه صلح با اسرائيل را برگزيد و خود را از راه مبارزه با اسرائيل بيرون کشيد و ايران فرهنگ مقاومت را انتخاب کرده است؛ درحالي‌که کشورهاي عربي تهديدي از سوي ايران نمي‌بينند که نخواهند با آن رابطه نداشته باشند اما براي مصر هميشه موانعي براي نزديکي روابطش با ايران وجود داشته است، ازجمله روابط آمريکا و تهران و اولويت‌هاي مصر که در رأس آنها، رابطه با عربستان‌سعودي و امارات متحده عربي وجود دارد.» در اين ميان، آنچه در روابط دو طرف، جديد به حساب مي‌آيد و سبب شده روابط دو کشور را به هم نزديک کند، بحران سوريه است که با وجود اينکه به هم نزديک است، مشترک هم نيست. هر دو کشور بر لزوم حفظ تماميت ارضي سوريه و نهادها و ارتش آن به‌جاي فروپاشي نظام تأکيد دارند اما نکاتي هم هست که دو کشور را از هم دور مي‌کند، ازجمله مواضع کشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس که مصر توجه بسياري به آن مي‌کند. در حالي که مصر تلاش مي‌کند قدرت منطقه‌اي خود به‌عنوان بزرگ‌ترين کشور عربي را بازيابد و همواره بر اصول عربي تأکيد داشته است، ادريس مي‌گويد در سايه طرح «ناتوي عربي» بعيد است، قاهره به تهران گرايش پيدا کند، درحالي‌که چنين رويکردي مي‌تواند نقش آن در طرح‌هاي بلندپروازانه منطقه‌اي‌اش را از بين ببرد. 
منبع:  النهار

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.