اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
نقدي بر يک مناظره يکطرفه
پاسخ بهزيستي به منتقدان طرح ساماندهي کودکان کار و خيابان
بايد دادگاه احمدي‌نژاد تشکيل مي‌شد
نيروسوزي اصول‌گرايي
نگاره
درباره ويرانگري
زنگ‌ها براي چه کسی به صدا درمي‌آيند
اين خود تو هستي
زندگي در سياره ناتوانان
چه کسي منصوريان را کشت؟
ملکي: نبايد از منصوريان حمايت مي‌کردم
رحمتی واقعا خندید؟
ژنرال در ضيافت خداحافظي عليمنصور
هيچ سهمي در بازار جهاني نداريم
ثروت هنر ما غني‌تر از نفت زير پاي ماست
سايه تهديد و ترور روي نت‌فليکس
دفاع زنانه از مقام «فروشنده»
اربيل و ريسک همه‌پرسي
ميزان اهميت ترامپ
تغيير در تحريم‌هاي حزب‌الله
هنوز اميد وجود دارد، حتي براي من
حمايت همه‌جانبه لندن از برجام
آمادگي ايران براي آغاز فصل نوين روابط با اروپا
فارغ‌التحصيلان دانشگاه‌ها 40 درصد بيکاران کشور را تشکيل مي‌دهند
11 ميليون حاشيه‌نشين در موقعيت نامناسب
جزئیات دستگیری راننده شیطان‌صفت
جولان خشکسالی و سيلاب در گيلان
خشکسالي تالاب‌هاي شادگان و چغاخور
خشکسالي تالاب‌هاي شادگان و چغاخور
ايران زيباست؛ کوه‌هاي رنگي
برداشت خرماي استعمران و برحي در غزاويه
تلخ و شيرين زندگي در سيلاب و کلوار
۲ فروند اي‌تي‌آر به ايران مي‌آيد
هواپيما و وام‌هاي فرانسوي در راه ايران
اختصاص ۵۰ هزار ميليارد تومان تسهيلات براي رونق
ضرورت عبرت‌آموزی از تجربیات گذشته
اصلاح‌طلبان هيچگاه متکي به فرد نبودند
هشدار رهبري به «بدعهدي آمريکا»، تيتر يک رسانه‌هاي جهان شد
سينماي ايران را تهديد نکنيد
ادبيات امروز با «آدم» فاصله دارد
نيکول کيدمن زنده شد!
نگاره
ميانسال‌ها را درست اصلاح کنيد
طولاني‌ترين رؤياي کودکانه
دروغ زميني، فاجعه مريخي
اول دلم براي شما تنگ شده بعد زندگي
داعش کجا مي‌رود؟
ترامپ به دنبال تضعیف ایران است نه شکست آن
دردسرهاي محافظه‌کاربودن
هدف از همه‌پرسي کردستان، استقلال يا امتياز
قدوس: با تلاش زياد جاي دژاگه را مي‌گيرم
فعلا که مجبور نشده است
ليگ برتر قرباني افتخارآفريني در آسيا
فخري: کسي باور نمي‌کند تيم چهارم دنيا سالن تمرين ندارد
تغيير موضع منصوريان بعد از شعارها و انتقادهاي شديد
فريادهاي دختر خردسال آدم‌ربايان را ناکام گذاشت
هنوز از ساختار مالي شهرداري سر‌درنياورديم
جمع‌آوري کودکان کار را فورا متوقف کنيد
«سهولان» در خطر تخریب
انتقام هيتلر از فرزندان خيانتکاران
ادبيات امروز با «آدم» فاصله دارد
تماشاي يک وضعيت چندپاره
رحمتي و جباري را کنار گذاشت تا خودش بماند
طولاني‌ترين رؤياي کودکانه
ضرورت عبرت‌آموزی از تجربیات گذشته
اين خود تو هستي
اول دلم براي شما تنگ شده بعد زندگي
ايدز و هپاتيت در کمين کودکان زباله‌‌گرد
اسارت چندروزه دختر ۱۹ساله
ژنرال‌ها آمريکا را از دست ترامپ نجات مي‌دهند؟
گردش سعودی به سمت سوریه
ايران پا روي «سکوي اول» گذاشت
سيرجان، مريوان و کلپورگان جهاني شدند
آيا پوتين دربرابر ترامپ عقب‌نشيني مي‌کند؟
«حقوق‌کم» مهم‌ترین دلیل علاقه به بازنشستگی است
نيکول کيدمن زنده شد!
اربيل و ريسک همه‌پرسي
روحاني: برجام توافقي به نفع امنيت و ثبات منطقه و جهان است
راهي براي دور زدن برجام
گفت‌وگو، ضرورت امروز سياست
جمع‌آوري کودکان کار را فورا متوقف کنيد
هدف از همه‌پرسي کردستان، استقلال يا امتياز
پر از شانس‌هاي کمرنگ
ثبت جهانی اولین روستای صنایع‌دستی ایران
بی‌بازارها تسهیلات نمی‌گیرند
بابک زنجاني: انتهاي ماجرا اعدام من است
آيا تنها راه کشتن است؟
داعش کجا مي‌رود؟
انتقام هيتلر از فرزندان خيانتکاران
خط بطلان اصلاح‌طلبان بر ائتلاف
ورودي سدهاي کشور حدود 13 درصد کاهش يافت
به خاطر کودکي‌هاي وحشت‌زده
يک مرداد جنايي
هيچ وقت جنازه‌هايشان را پيدا نکردم
اشتباه عجيب در اعلام پرتيراژترين کتاب مرداد
چه بر سر فيلسوفان مخالف هيتلر آمد؟
هشدار رهبري به «بدعهدي آمريکا»، تيتر يک رسانه‌هاي جهان شد
جولان خشکسالی و سيلاب در گيلان
با برگزاري همه‌پرسي در اقليم کردستان مخالفيم
اعتراضات داوطلبان کنکور ظرف يک هفته پاسخ داده مي‌شود
نگاره
صدور کيفرخواست براي پرونده پزشک عباس کيارستمي
جريمه مضحک کومان؛ يک يورو به همسر!
فريادهاي دختر خردسال آدم‌ربايان را ناکام گذاشت
نيروسوزي اصول‌گرايي
پاسخ بهزيستي به منتقدان طرح ساماندهي کودکان کار و خيابان
نقدي بر يک مناظره يکطرفه
اختصاص 1,5 ميليارد دلار براي اشتغال روستايي و عشايري
تمايل به «زندگي مجردي» دليل افزايش تعداد خانوار
هزينه اجاره سالن‌ها در ايران بالاتر از اروپاست
«سهولان» در خطر تخریب
تغيير در تحريم‌هاي حزب‌الله
اصلاح‌طلبان هيچگاه متکي به فرد نبودند
دادگاه خاوري به‌صورت غيابي برگزار مي‌‌شود
پاسخی مناسب به تجاوزگر حقوق ايران در برجام مي‌دهيم
فهرست ميراث جهاني يونسکو در ايران
ميانسال‌ها را درست اصلاح کنيد
نگاره
ترامپ به دنبال تضعیف ایران است نه شکست آن
تغيير موضع منصوريان بعد از شعارها و انتقادهاي شديد
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 62912 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران

راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران

موناليزا فريحه: در ميان صف‌بندي‌هاي موجود در منطقه، زمزمه‌هاي بسياري درباره گشايش در روابط ايران و مصر شنيده مي‌شود. برخي مي‌گويند دو طرف مي‌خواهند در بحران سوريه به هم نزديک شوند، درحالي‌که بسياري هم مي‌گويند که سنگ ‌بناي روابط دو کشور نمي‌تواند به دور از توجه به ارتباطات کشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس با ايران باشد که نسبت به هرگونه نزديکي به تهران هشدار مي‌دهند. 
نشانه‌هايي وجود دارد که نشان مي‌دهد دو طرف مصري و ايراني تمايل دارند روابط خود را به هم نزديک کنند. شايد تازه‌ترين آنها، اظهارات بهرام قاسمي، سخنگوي وزارت امورخارجه ايران باشد که دوشنبه گذشته از تماس‌هاي دو طرف براي «ارتقاي سطح ديپلماتيک» ميان دو کشور خبر داد؛ اگرچه درحال‌حاضر تحولي حقيقي در روابط آنها ديده نمي‌شود. 
ياسر عثمان، رئيس دفتر حافظ منافع مصر در تهران اخيرا با علاءالدين بروجردي، رئيس کميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي ايران و محمدجواد ظريف، وزير امورخارجه و حسين امير‌عبداللهيان، مشاور وزير امورخارجه ديدار کرد. بعد از سلسله ديدارهاي او با مقامات ايراني، مسئولان مصري از تمايل کشورشان به تحکيم روابط با ايران به‌عنواني «يکي از کشورهاي مؤثر و اصلي در خاورميانه» صحبت کردند و گفتند که دو کشور درقبال بسياري از قضاياي منطقه‌اي، ديدگاه‌هايي نزديک به هم دارند، ازجمله در ضرورت مبارزه با تروريسم و استفاده از راه‌هاي سياسي به جاي رويارويي‌هاي نظامي براي حل بحران‌هاي موجود در منطقه. اين اظهارات به خوبي نشان مي‌دهد که نزديکي روشني ميان مواضع دو کشور در قبال بحران سوريه وجود دارد، به‌گونه‌اي که به نظر مي‌رسد ديدگاه قاهره به تهران نزديک‌تر از کشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس براي حل بحران سوريه است. اين درحالي است که گزارش‌ها حاکي از آن بوده که تهران توافقي عراقي- مصري براي صادرات نزديک به نيم ميليون بشکه نفت در روز از عراق به قاهره را ترتيب داده که درپي تعليق قرارداد دولت مصر با شرکت آرامکوي عربستان‌سعودي صورت گرفته است. تاکنون تلاش‌هاي بسياري براي نزديکي روابط دوکشور صورت گرفته است. سيدحسين موسويان، ديپلمات سابق ايراني در مقاله‌اي که به همراه ياسين العيوطي، استاد روابط بين‌الملل در دانشگاه نيويورک در سايت آسياتايمز منتشر کرده است، مي‌نويسد که در سال 2004، نشستي سري ميان رئيس کميته روابط خارجي و امنيت ملي ايران با اسامه البارز، مشاور سياسي وقت حسني مبارک، رئيس‌جمهوري سابق برگزار شد. بعد از اينکه مذاکرات در قاهره انجام شد، توافقي به‌وجود آمد تا روابط مصر و ايران عادي شود اما اين توافق به‌دليل مخالفت تصميم‌گيران در قاهره و تهران به سرانجام نرسيد. 
هيثم حسنين، پژوهشگر در مرکز واشنگتن دراين‌باره مي‌گويد که تلاش‌هاي بسياري براي نزديکي روابط تهران و قاهره بعد از سقوط حسني مبارک، رئيس‌جمهوري مصر در سال 2011 صورت گرفته است. او مي‌گويد: «تنها 6 روز بعد از کناره‌گيري مبارک، شوراي‌عالي نيروهاي مسلح به ناوهاي ايراني اجازه داد که براي نخستين‌بار درمدت 30 سال گذشته از کانال سوئز عبور کنند.»  بااين‌حال، موسويان و العيوطي خوشبين هستند که اگر تلاش‌هاي تازه‌اي براي ازسرگيري روابط ديپلماتيک ميان دوکشور صورت بگيرد، اين‌بار موفق خواهد شد. به نظر آنها، دوکشور مي‌توانند براي نزديکي بيشتر روابط، همکاري‌ها در بحث «مبارزه با تروريسم» را آغاز کنند. درباره آنچه «تهديد شيعي» گفته مي‌شود و عده‌اي در مصر تلاش دارند براي آن تبليغ کنند، العيوطي مي‌گويد: «اصولا تقسيم‌بندي سني- شيعي در مصر وجود ندارد و چنين حرف‌هايي بي‌اساس است.»
موسويان و العيوطي تأکيد مي‌کنند که اختلافات مذهبي، جايي در روابط ميان ايران و مصر ندارند و دو کشور مي‌توانند با همکاري هم به بسياري از درگيري‌ها در خاورميانه خاتمه دهند و از شدت نگاه‌هاي تند طايفه‌اي سني- شيعي در منطقه بکاهند، به‌ويژه که «مواضع منسجمي در قبال مسائلي همچون داعش و القاعده دارند.» در همين رابطه، هيثم حسنين به‌عنوان پژوهشگر در مرکز «سياست‌هاي خاور نزديک واشنگتن» در روزنامه آمريکايي هيل مي‌نويسد: «ترس از اسلام‌گرايي تندِ سني سبب شده که مصر سياست خارجي خود را متوجه نزديکي به ايران کند، همچنين تمايل قاهره به بازسازي قدرتِ خود در منطقه به همراه بحران عميق مالي سبب شده که مصر گرايش بيشتري به ايران پيدا کند.» باتوجه به نشانه‌ها و همچنين وقايع موجود که احتمال مي‌رود تحولي در روابط مصر و ايران به وجود ‌آيد، محمد‌ سعيد ادريس، استاد علوم سياسي در دانشگاه قاهره مي‌گويد که بحث‌هاي بسياري براي همگرايي در روابط دو کشور وجود دارد و دو طرف تلاش می‌کنند سنگ بناي روابط را بگذارند، درحالي‌که مصر تنها کشور عربي است که روابط کاملي با تهران ندارد. 
او تفاوت اساسي در روابط دو کشور را نوع نگاه هرکدام از آنها نسبت به قضيه فلسطين مي‌بيند و مي‌گويد: «مصر راه صلح با اسرائيل را برگزيد و خود را از راه مبارزه با اسرائيل بيرون کشيد و ايران فرهنگ مقاومت را انتخاب کرده است؛ درحالي‌که کشورهاي عربي تهديدي از سوي ايران نمي‌بينند که نخواهند با آن رابطه نداشته باشند اما براي مصر هميشه موانعي براي نزديکي روابطش با ايران وجود داشته است، ازجمله روابط آمريکا و تهران و اولويت‌هاي مصر که در رأس آنها، رابطه با عربستان‌سعودي و امارات متحده عربي وجود دارد.» در اين ميان، آنچه در روابط دو طرف، جديد به حساب مي‌آيد و سبب شده روابط دو کشور را به هم نزديک کند، بحران سوريه است که با وجود اينکه به هم نزديک است، مشترک هم نيست. هر دو کشور بر لزوم حفظ تماميت ارضي سوريه و نهادها و ارتش آن به‌جاي فروپاشي نظام تأکيد دارند اما نکاتي هم هست که دو کشور را از هم دور مي‌کند، ازجمله مواضع کشورهاي عربي حوزه خليج‌فارس که مصر توجه بسياري به آن مي‌کند. در حالي که مصر تلاش مي‌کند قدرت منطقه‌اي خود به‌عنوان بزرگ‌ترين کشور عربي را بازيابد و همواره بر اصول عربي تأکيد داشته است، ادريس مي‌گويد در سايه طرح «ناتوي عربي» بعيد است، قاهره به تهران گرايش پيدا کند، درحالي‌که چنين رويکردي مي‌تواند نقش آن در طرح‌هاي بلندپروازانه منطقه‌اي‌اش را از بين ببرد. 
منبع:  النهار

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.