کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
مرسي مسيو بوبن
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
چرا تهران پايتخت شد؟
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
تغییر با سرعت غیرمجاز
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
تا وقتي قلبي بتپد
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
کلاس درس پای تلویزیون
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
هيچ کاري نکردن بهتر است
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 62913 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان
فضاي به شدت دوقطبي، اوباما را استثنایي کرده است

منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان

حسين هوشمند: باراک اوباما، چهل‌و‌چهارمين رئيس‌جمهوري آمريکا حدودا دو ماه است که سکان اداره کاخ سفيد را به دونالد ترامپ تحويل داده و در اين مدت، ضمن دوري از رسانه‌ها به تفريح و استراحت مشغول بوده است. دوران رياست‌جمهوري اوباما بسيار جنجالي بود، او دولت را در حالي از جورج دبليو بوش جمهوري‌خواه تحويل گرفت که وضعيت اقتصادي کشور در بدترين حالت خود از بحران اقتصادي سال 1929 قرار داشت و کشور درگير دو جنگ بزرگ افغانستان و عراق بود. اوباما در مدت سال‌هاي رياست‌جمهوري‌اش دستاوردهاي مهمي همچون قانون بيمه درماني همگاني، توافق تغييرات اقليمي پاريس، برقراري روابط ديپلماتيک با کوبا و توافق هسته‌اي با ايران را به‌دست آورد. همين اقدامات موجب شد فضاي جامعه آمريکا به‌شدت دوقطبي شود و يک‌قسمت از مردم شدیدا موافق و طيف مقابل، به‌شدت مخالف اين اقدامات باشند. از‌همين‌رو، طيف مخالف با روي‌کارآمدن نماينده تفکر خودشان، يعني ترامپ به‌دنبال نابودي تمام دستاوردهاي اوباما هستند اما سؤالي که مطرح مي‌شود، اين است که آيا اوباما رئيس‌جمهوري محبوبي بود؟ 
ميزان محبوبيت
مؤسسه گالوپ به‌عنوان معتبرترين مؤسسه نظرسنجي آمريکا از سال 1945، يعني دوران رياست‌جمهوري هري ترومن، در حال سنجش محبوبيت رؤساي‌جمهوری آمريکا به‌صورت روزانه است. براساس نظرسنجي گالوپ، بيشترين ميزان محبوبيت اوباما در ژانويه سال 2009، يعني اولين ماه آغاز رياست‌جمهوري‌اش بود که 69 درصد محبوبيت داشت. کمترين ميزان محبوبيت او هم 38 درصد بوده و مربوط به آگوست و سپتامبر سال 2011 مي‌شود که مذاکرات مربوط به افزايش سقف بدهي‌هاي دولت شکست خورد و همچنين سپتامبر سال 2014 که گروه داعش، سر خبرنگار آمريکايي را بريد. از سال 1953 تاکنون به غير‌از اوباما، فقط دو رئيس‌جمهوري ديگر بوده‌اند که ميزان محبوبيتشان هيچ‌وقت به 70 درصد نرسيده است؛ ريچارد نيکسون و رونالد ريگان. علاوه‌براين، به غير‌از اوباما فقط دورئيس‌جمهوري ديگر بوده‌اند که ميزان محبوبيتشان هيچ‌وقت به کمتر از 38 درصد نرسيده است؛ آيزنهاور و کندي. بقيه رؤساي‌جمهوری، همگي در مقاطعي محبوبيتشان به زير 38 درصد رسيده و حتي پنج‌نفر از رؤساي‌جمهوری، محبوبيتشان به زير 30 درصد هم رسيده است. براساس نظرسنجي گالوپ، بيشترين و کمترين ميزان محبوبيت براي جورج دبليو بوش 90 و 25 درصد بوده است. براي کلينتون 73 و 37 درصد، براي جورج بوش پدر 89 و 29 درصد، براي رونالد ريگان 68 و 35 درصد، براي جيمي کارتر 75 و 28 درصد، براي جرالد فورد 71 و 37 درصد، براي ريچارد نيکسون67 و 24 درصد، براي ليندون جانسون 79 و 35 درصد، براي جان ‌اف. کندي 83 و 56 درصد، براي دوايت آيزنهاور 79 و 48 درصد و براي هري ترومن 87 و 22 درصد است. فاصله بيشترين و کمترين محبوبيت اوباما 31 درصد است که هم‌اندازه با آيزنهاور و دومين ميزان کم پس از کندي با 27 درصد محسوب مي‌شود. اين آمار و ارقام نشان مي‌دهد محبوبيت اوباما داراي ثبات بوده و با افزايش و افت ناگهاني روبه‌رو نبوده است. يکي از دلايل اين امر ثبات در دوران رياست‌جمهوري او است. به‌طور مثال، جورج دبليو بوش که با 90 درصد رکورددار است، اين محبوبيت را پس از حملات 11 سپتامبر به‌دست آورد يا بوش پدر محبوبيت 89 درصدي را پس از پيروزي در جنگ کويت تجربه کرد. 
ميانگين رضايت از عملکرد
براساس يافته‌هاي گالوپ، ميانگين رضايت مردم از عملکرد اوباما در کل دو دوره رياست‌جمهوري‌اش 47,9 درصد است. اين ميزان براي کندي 70,1 درصد، آيزنهاور 65 درصد، بوش پدر 60,9 درصد، کلينتون 55,1 درصد، جانسون 55,1 درصد، ريگان 52,8 درصد، بوش پسر 49,4 درصد، نيکسون 49 درصد، فورد 47,2 درصد، کارتر 45,5 درصد و ترومن 45,4 درصد است. اوباما با وجود ميانگين متوسط رضايت مردم از عملکردش، با محبوبيت بالايي کاخ سفيد را ترک کرد. آخرين نظرسنجي گالوپ از ميزان محبوبيت اوباما در دو روز مانده به پايان رياست‌جمهوري‌اش، عدد 59 درصد (در مقابل ترامپ، در بدو ورود به کاخ سفيد 41درصد محبوبيت دارد) را نشان مي‌دهد. اين عملکرد حتي بهتر از محبوبيت نهايي بوش (40 درصد) و کلينتون (57 درصد) است. ميزان محبوبيت ميشل اوباما هنگام ترک کاخ سفيد 68 درصد بود. ميشل اوباما محبوبيتي بيشتر از هيلاري کلينتون (56 درصد) هنگام ترک کاخ سفيد دارد ولي محبوبيتش از لورا بوش (76 درصد) هنگام ترک کاخ سفيد کمتر است. ميزان محبوبيت جو بايدن هم در روزهاي پاياني دولت 61 درصد بوده که بيشتر از ديک چني (37 درصد) و ال‌گور (56 درصد) بوده است. 
عشق و نفرت
يکي از مهم‌ترين دلايل پايين‌بودن ميانگين رضايت مردم از عملکرد اوباما، مربوط به فضاي به‌شدت دوقطبي‌شده جامعه آمريکا‌ بوده که در دوران رؤساي‌جمهوری ديگر (حتي در دوران بوش) سابقه نداشته است. در يک کلام مي‌توان گفت دموکرات‌ها عاشق اوباما و جمهوري‌خواهان از او متنفر بودند. همين نفرت بيش از اندازه جمهوري‌خواهان موجب کاهش ميزان کلي محبوبيت او شده است. به‌طور ميانگين، 83 درصد از دموکرات‌ها از عملکرد اوباما رضايت داشته و در مقابل، فقط 13 درصد از جمهوري‌خواهان از او رضايت داشته‌اند. فاصله محبوبيت او در ميان دو حزب 70 درصد است. اين بيشترين فاصله در ميان تمام رؤساي‌جمهوری است. فاصله ميزان محبوبيت در ميان دو حزب براي ديگر رؤساي‌جمهوری به ترتيب شامل اين ارقام مي‌شود: بوش 61 درصد، کلينتون 55 درصد، ريگان 52 درصد، نيکسون 41 درصد، آيزنهاور 39 درصد، بوش پدر 38 درصد، کندي 35 درصد، فورد 31 درصد، جانسون 27 درصد و کارتر 27 درصد. محبوب‌ترين رئيس‌جمهوري در ميان دموکرات‌ها، کندي با 84 درصد بوده و پس از او اوباما با 83 درصد و کلينتون با 82 درصد قرار دارند. در ميان جمهوري‌خواهان هم آيزنهاور با 88 درصد، بوش پسر با 84 درصد و ريگان با 83 درصد قرار دارند. محبوب‌ترين رئيس‌جمهوري جمهوري‌خواه در ميان دموکرات‌ها، آيزنهاور با 49 درصد محبوبيت و منفورترين، بوش پسر با 23 درصد محبوبيت است. محبوب‌ترين رئيس‌جمهوري دموکرات در ميان جمهوري‌خواهان هم کندي با 49 درصد محبوبيت و منفورترين اوباما با 13 درصد محبوبيت هستند. در دهه‌هاي اخير فضاي قطبي‌شده سياست آمريکا روند صعودي داشته و ميزان شکاف محبوبيت چهار رئيس‌جمهوري اخير در حزب خود و حزب مقابل افزايش يافته، به‌گونه‌اي که فاصله محبوبيت چهار رئيس‌جمهوري اخير در ميان دو حزب بيشتر از 50درصد بوده است. 
جايگاه در تاريخ
47 درصد از مردم آمريکا معتقد هستند در تاريخ از اوباما به‌عنوان رئيس‌جمهوري موفقي ياد خواهد شد. در مقابل، 35 درصد هم او را رئيس‌جمهوري ضعيفي مي‌دانند. اوباما از اين منظر جزء رؤساي‌جمهوری موفق محسوب مي‌شود. در صدر جدول کندي قرار دارد، 79 درصد از مردم او را رئيس‌جمهوري موفق مي‌دانند. پس از او، ريگان با 63 درصد، آيزنهاور با 50 درصد، کلينتون با 43 درصد، بوش پدر با 27 درصد، جانسون با 23 درصد، فورد با 19 درصد، کارتر با 28 درصد، بوش پسر با 22 درصد و نيکسون با 13 درصد قرار دارند. ميانگين رضايت مردم از عملکرد رئيس‌جمهوري، يکي از شاخص‌هاي سنجش عملکرد رئيس‌جمهوري است اما اغلب، ميزان محبوبيت رئيس‌جمهوري در پايان دوره‌اش تأثير زيادي روي يادي که از او مي‌شود، دارد. با توجه به اينکه اکثر مردم ديدي مثبت به عملکرد اوباما دارند و جانشين او هم از محبوبيت پاييني برخوردار است، مي‌توان پيش‌بيني کرد با وجود اينکه تعدادي از اسلاف اوباما از لحاظ ميانگين محبوبيت از او بالاتر هستند اما او از آنها رئيس‌جمهوري بهتري (حداقل در مسائل داخلي، از جمله بهبود اوضاع نابسامان اقتصادي و بيمه‌دار‌شدن 40 ميليون آمريکايي) بوده است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.