اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
صداي همه طيف‌ها را مي‌شنوم
توانايي فردو براي ازسرگيري غني‌سازي ۲۰ درصدي
توجه به انسان‌ها در شهرها مهم‌تر از ساخت پل و خيابان است
«راهنماي چپ زدن و گردش به راست»
مسائل شخصي افراد و موضوع حصر به مجمع تشخيص ارتباطي ندارد
ديپلماسي اقتصادی، ابزار تازه سياست خارجي
جوانگرايي نياز امروز اصلاح‌طلبان
پارازيت مجلس بر آزادي رسانه‌ها
مقصر رسانه‌ها نيستند
رد پاي انگليس در تمامي تحولات منطقه مشهود است
پایان شورا با سلفی‌های جدیدی
پيراهن شماره 10 مي‌رسد به سامان قدوس
قلب کشتي وسط تشک گرفت
بدون طلا ولي سربلند
يکساله 15 درصد؛ کوتاه‌مدت 10 درصد
نگاره
ترجمه علم نيست، عمل است
نقاشي‌ روي ديوار ترامپ
مثل اين است که در خلأ زندگي کني
خوانندگان دهه ۷۰ در تهران کنسرت مي‌دهند
عوايد فروش آلبوم براي حفاظت از يوز ايراني
اجراي قطعه قسمت نهم بدون محسن چاوشي
غافلگيريِ «همه مي‌دانند»
اعتراض کارگران «برهم زننده نظم عمومي» نبود
رنج نخواهيم برد؛ استفاده مي‌کنيم
اراده‌اي از سوي بنياد مستضعفان و وزارت راه وجود نداشت
قصور پزشکي شده پسرم قاتل نيست
شهردار جديد نصف جهان معرفي شد
آتش در باشت زبانه کشید
سفرهاي تاريخي وزيرنظام
بررسي سفرهاي مظفرالدين‌شاه به اروپا
سفرهاي ناصرالدين‌شاه به اروپا
کشمکش 4ساله ایران و عثمانی
گفت‌و‌گوی ميرزاتقي‌خان با فرنگیان
حج بزرگ‌ترين ظرفيت انساني و اسلامي براي حل مشکلات جهان اسلام است
قدر دلبستگي مردم به نظام را بدانيم
رضایت اصلاح‌طلب و اصول‌گرا از مجلس
شهيد حججي، نمونه‌اي درخشان از رويش‌هاي انقلاب است
روحانی قدرت گفت و گو با 16 میلیون منتقد را دارد
براي اهداف جمهوري‌اسلامي ايران، برجام را امضا کرديم
ادغام معاونت‌هاي منطقه‌اي وزارت‌خارجه
هدف 60 میلیارد دلاری نفت
براي خودکشي راه‌هاي ارزان‌تري هم هست
اشتغال بدون رشد صنعتی؛ پوچ
«حميد صفت»هايي که قاتل مي‌شوند
سازمان میراث فرهنگی بازاری می‌شود؟
مقاومت دانشگاه‌ها در مقابل جذب زنان در هيأت‌هاي علمي
افزايش نرخ باسوادي در کهگيلويه‌وبويراحمد
ویلاسازی کابوس جدید زاینده‌رود
دزدان آپاچي‌سوار
چرا انتخاب وزير علوم به تأخير افتاد
امروز عليمنصور جايش را به اشتیليکه مي‌دهد؟
چهار وزن بدون طلا و نقره؛ عبدولي بدتر از همه
ايران از حضور استراليا در آسيا خوشحال باشد
پرسپوليس- الاهلي تا نيمه‌نهايي چيزي نمانده
اهداف سفر سرلشکر باقری به آنکارا
اروپايي‌ها براي مهار تروريسم به دنبال همکاري با تهران هستند
سريال عياري متوقف شد
اجراي «هري‌پاتر» و «دزدان دريايي کارائيب» در تالار وحدت
ببينيد که «محدوديت را به امکان» تبديل کرده‌ام
هدايت تحصيلي و انتخاب سرنوشت‌ساز
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
چسب هل براي همه
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
روحانی قدرت گفت و گو با 16 میلیون منتقد را دارد
حق کنار مادر بودن
17 وزیر منهای بیطرف
ویلاسازی کابوس جدید زاینده‌رود
چرا انتخاب وزير علوم به تأخير افتاد
ولگرد موزه‌دار شد
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
پرسپوليس- الاهلي تا نيمه‌نهايي چيزي نمانده
ادغام معاونت‌هاي منطقه‌اي وزارت‌خارجه
رضایت اصلاح‌طلب و اصول‌گرا از مجلس
اشتغال بدون رشد صنعتی؛ پوچ
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
آتشي که خاموش نمي‌شود
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
ترجمه علم نيست، عمل است
سکان دستگاه ديپلماسي در دستان ظريف
کش ارز باز هم در می‌رود؟
خواننده معروف رپ به قتل اعتراف کرد
قبول داريم، اقتصاد از لبه پرتگاه عميق منحرف شده است
بارزاني: ايران بيش از هر کشوري در عراق نفوذ دارد
سازمان میراث فرهنگی بازاری می‌شود؟
هدف 60 میلیارد دلاری نفت
تأثير آزار کودکان بر بزهکار شدن آنها
نبرد اپراتورها بر سر پيراهن سرخابي‌ها
نرخ سود ثابت ماند
براي خودکشي راه‌هاي ارزان‌تري هم هست
سه گروهي که براي تصاحب دولت ترامپ تقلا مي‌کنند
ديگر به آنجا برنمي‌گردم
«حميد صفت»هايي که قاتل مي‌شوند
بهترين‌ها را معرفي کردم
سد‌سازي، سد راه بيطرف شد
نگاره
اهداف سفر سرلشکر باقری به آنکارا
قدر دلبستگي مردم به نظام را بدانيم
حج بزرگ‌ترين ظرفيت انساني و اسلامي براي حل مشکلات جهان اسلام است
ديپلماسي اقتصادی، ابزار تازه سياست خارجي
سيدضياء هاشمي به وزارت نزدیک شد
بدن دختر ۱۳ ساله، قابليت بارداري ندارد
دزدان آپاچي‌سوار
بهبود وضع موجود تنها راه‌حل مبارزه با داعش است
براي اهداف جمهوري‌اسلامي ايران، برجام را امضا کرديم
مهماني نويسندگان جهان در برلين
ظهر شنبه کنار رود روگا
سیر تکاملی پیکان دولوکس تا اتوماتیک
خاموشي آخرين کمدين دنياي مدرن
شهيد حججي، نمونه‌اي درخشان از رويش‌هاي انقلاب است
پارازيت مجلس بر آزادي رسانه‌ها
ورود اتومبيل به دارالخلافه
محمد معتمدي: رسانه ملي تنها سليقه عامه را دنبال مي‌کند
آب دهان شیطان
طرح‌هايي عليه فراموشي
وزير روي صندلي لرزان
ديدار با يار غار آمريکايي مائو
پايه‌ريزي حزب کمونيست چين
چهار وزن بدون طلا و نقره؛ عبدولي بدتر از همه
مقاومت دانشگاه‌ها در مقابل جذب زنان در هيأت‌هاي علمي
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 62913 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان
فضاي به شدت دوقطبي، اوباما را استثنایي کرده است

منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان

حسين هوشمند: باراک اوباما، چهل‌و‌چهارمين رئيس‌جمهوري آمريکا حدودا دو ماه است که سکان اداره کاخ سفيد را به دونالد ترامپ تحويل داده و در اين مدت، ضمن دوري از رسانه‌ها به تفريح و استراحت مشغول بوده است. دوران رياست‌جمهوري اوباما بسيار جنجالي بود، او دولت را در حالي از جورج دبليو بوش جمهوري‌خواه تحويل گرفت که وضعيت اقتصادي کشور در بدترين حالت خود از بحران اقتصادي سال 1929 قرار داشت و کشور درگير دو جنگ بزرگ افغانستان و عراق بود. اوباما در مدت سال‌هاي رياست‌جمهوري‌اش دستاوردهاي مهمي همچون قانون بيمه درماني همگاني، توافق تغييرات اقليمي پاريس، برقراري روابط ديپلماتيک با کوبا و توافق هسته‌اي با ايران را به‌دست آورد. همين اقدامات موجب شد فضاي جامعه آمريکا به‌شدت دوقطبي شود و يک‌قسمت از مردم شدیدا موافق و طيف مقابل، به‌شدت مخالف اين اقدامات باشند. از‌همين‌رو، طيف مخالف با روي‌کارآمدن نماينده تفکر خودشان، يعني ترامپ به‌دنبال نابودي تمام دستاوردهاي اوباما هستند اما سؤالي که مطرح مي‌شود، اين است که آيا اوباما رئيس‌جمهوري محبوبي بود؟ 
ميزان محبوبيت
مؤسسه گالوپ به‌عنوان معتبرترين مؤسسه نظرسنجي آمريکا از سال 1945، يعني دوران رياست‌جمهوري هري ترومن، در حال سنجش محبوبيت رؤساي‌جمهوری آمريکا به‌صورت روزانه است. براساس نظرسنجي گالوپ، بيشترين ميزان محبوبيت اوباما در ژانويه سال 2009، يعني اولين ماه آغاز رياست‌جمهوري‌اش بود که 69 درصد محبوبيت داشت. کمترين ميزان محبوبيت او هم 38 درصد بوده و مربوط به آگوست و سپتامبر سال 2011 مي‌شود که مذاکرات مربوط به افزايش سقف بدهي‌هاي دولت شکست خورد و همچنين سپتامبر سال 2014 که گروه داعش، سر خبرنگار آمريکايي را بريد. از سال 1953 تاکنون به غير‌از اوباما، فقط دو رئيس‌جمهوري ديگر بوده‌اند که ميزان محبوبيتشان هيچ‌وقت به 70 درصد نرسيده است؛ ريچارد نيکسون و رونالد ريگان. علاوه‌براين، به غير‌از اوباما فقط دورئيس‌جمهوري ديگر بوده‌اند که ميزان محبوبيتشان هيچ‌وقت به کمتر از 38 درصد نرسيده است؛ آيزنهاور و کندي. بقيه رؤساي‌جمهوری، همگي در مقاطعي محبوبيتشان به زير 38 درصد رسيده و حتي پنج‌نفر از رؤساي‌جمهوری، محبوبيتشان به زير 30 درصد هم رسيده است. براساس نظرسنجي گالوپ، بيشترين و کمترين ميزان محبوبيت براي جورج دبليو بوش 90 و 25 درصد بوده است. براي کلينتون 73 و 37 درصد، براي جورج بوش پدر 89 و 29 درصد، براي رونالد ريگان 68 و 35 درصد، براي جيمي کارتر 75 و 28 درصد، براي جرالد فورد 71 و 37 درصد، براي ريچارد نيکسون67 و 24 درصد، براي ليندون جانسون 79 و 35 درصد، براي جان ‌اف. کندي 83 و 56 درصد، براي دوايت آيزنهاور 79 و 48 درصد و براي هري ترومن 87 و 22 درصد است. فاصله بيشترين و کمترين محبوبيت اوباما 31 درصد است که هم‌اندازه با آيزنهاور و دومين ميزان کم پس از کندي با 27 درصد محسوب مي‌شود. اين آمار و ارقام نشان مي‌دهد محبوبيت اوباما داراي ثبات بوده و با افزايش و افت ناگهاني روبه‌رو نبوده است. يکي از دلايل اين امر ثبات در دوران رياست‌جمهوري او است. به‌طور مثال، جورج دبليو بوش که با 90 درصد رکورددار است، اين محبوبيت را پس از حملات 11 سپتامبر به‌دست آورد يا بوش پدر محبوبيت 89 درصدي را پس از پيروزي در جنگ کويت تجربه کرد. 
ميانگين رضايت از عملکرد
براساس يافته‌هاي گالوپ، ميانگين رضايت مردم از عملکرد اوباما در کل دو دوره رياست‌جمهوري‌اش 47,9 درصد است. اين ميزان براي کندي 70,1 درصد، آيزنهاور 65 درصد، بوش پدر 60,9 درصد، کلينتون 55,1 درصد، جانسون 55,1 درصد، ريگان 52,8 درصد، بوش پسر 49,4 درصد، نيکسون 49 درصد، فورد 47,2 درصد، کارتر 45,5 درصد و ترومن 45,4 درصد است. اوباما با وجود ميانگين متوسط رضايت مردم از عملکردش، با محبوبيت بالايي کاخ سفيد را ترک کرد. آخرين نظرسنجي گالوپ از ميزان محبوبيت اوباما در دو روز مانده به پايان رياست‌جمهوري‌اش، عدد 59 درصد (در مقابل ترامپ، در بدو ورود به کاخ سفيد 41درصد محبوبيت دارد) را نشان مي‌دهد. اين عملکرد حتي بهتر از محبوبيت نهايي بوش (40 درصد) و کلينتون (57 درصد) است. ميزان محبوبيت ميشل اوباما هنگام ترک کاخ سفيد 68 درصد بود. ميشل اوباما محبوبيتي بيشتر از هيلاري کلينتون (56 درصد) هنگام ترک کاخ سفيد دارد ولي محبوبيتش از لورا بوش (76 درصد) هنگام ترک کاخ سفيد کمتر است. ميزان محبوبيت جو بايدن هم در روزهاي پاياني دولت 61 درصد بوده که بيشتر از ديک چني (37 درصد) و ال‌گور (56 درصد) بوده است. 
عشق و نفرت
يکي از مهم‌ترين دلايل پايين‌بودن ميانگين رضايت مردم از عملکرد اوباما، مربوط به فضاي به‌شدت دوقطبي‌شده جامعه آمريکا‌ بوده که در دوران رؤساي‌جمهوری ديگر (حتي در دوران بوش) سابقه نداشته است. در يک کلام مي‌توان گفت دموکرات‌ها عاشق اوباما و جمهوري‌خواهان از او متنفر بودند. همين نفرت بيش از اندازه جمهوري‌خواهان موجب کاهش ميزان کلي محبوبيت او شده است. به‌طور ميانگين، 83 درصد از دموکرات‌ها از عملکرد اوباما رضايت داشته و در مقابل، فقط 13 درصد از جمهوري‌خواهان از او رضايت داشته‌اند. فاصله محبوبيت او در ميان دو حزب 70 درصد است. اين بيشترين فاصله در ميان تمام رؤساي‌جمهوری است. فاصله ميزان محبوبيت در ميان دو حزب براي ديگر رؤساي‌جمهوری به ترتيب شامل اين ارقام مي‌شود: بوش 61 درصد، کلينتون 55 درصد، ريگان 52 درصد، نيکسون 41 درصد، آيزنهاور 39 درصد، بوش پدر 38 درصد، کندي 35 درصد، فورد 31 درصد، جانسون 27 درصد و کارتر 27 درصد. محبوب‌ترين رئيس‌جمهوري در ميان دموکرات‌ها، کندي با 84 درصد بوده و پس از او اوباما با 83 درصد و کلينتون با 82 درصد قرار دارند. در ميان جمهوري‌خواهان هم آيزنهاور با 88 درصد، بوش پسر با 84 درصد و ريگان با 83 درصد قرار دارند. محبوب‌ترين رئيس‌جمهوري جمهوري‌خواه در ميان دموکرات‌ها، آيزنهاور با 49 درصد محبوبيت و منفورترين، بوش پسر با 23 درصد محبوبيت است. محبوب‌ترين رئيس‌جمهوري دموکرات در ميان جمهوري‌خواهان هم کندي با 49 درصد محبوبيت و منفورترين اوباما با 13 درصد محبوبيت هستند. در دهه‌هاي اخير فضاي قطبي‌شده سياست آمريکا روند صعودي داشته و ميزان شکاف محبوبيت چهار رئيس‌جمهوري اخير در حزب خود و حزب مقابل افزايش يافته، به‌گونه‌اي که فاصله محبوبيت چهار رئيس‌جمهوري اخير در ميان دو حزب بيشتر از 50درصد بوده است. 
جايگاه در تاريخ
47 درصد از مردم آمريکا معتقد هستند در تاريخ از اوباما به‌عنوان رئيس‌جمهوري موفقي ياد خواهد شد. در مقابل، 35 درصد هم او را رئيس‌جمهوري ضعيفي مي‌دانند. اوباما از اين منظر جزء رؤساي‌جمهوری موفق محسوب مي‌شود. در صدر جدول کندي قرار دارد، 79 درصد از مردم او را رئيس‌جمهوري موفق مي‌دانند. پس از او، ريگان با 63 درصد، آيزنهاور با 50 درصد، کلينتون با 43 درصد، بوش پدر با 27 درصد، جانسون با 23 درصد، فورد با 19 درصد، کارتر با 28 درصد، بوش پسر با 22 درصد و نيکسون با 13 درصد قرار دارند. ميانگين رضايت مردم از عملکرد رئيس‌جمهوري، يکي از شاخص‌هاي سنجش عملکرد رئيس‌جمهوري است اما اغلب، ميزان محبوبيت رئيس‌جمهوري در پايان دوره‌اش تأثير زيادي روي يادي که از او مي‌شود، دارد. با توجه به اينکه اکثر مردم ديدي مثبت به عملکرد اوباما دارند و جانشين او هم از محبوبيت پاييني برخوردار است، مي‌توان پيش‌بيني کرد با وجود اينکه تعدادي از اسلاف اوباما از لحاظ ميانگين محبوبيت از او بالاتر هستند اما او از آنها رئيس‌جمهوري بهتري (حداقل در مسائل داخلي، از جمله بهبود اوضاع نابسامان اقتصادي و بيمه‌دار‌شدن 40 ميليون آمريکايي) بوده است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.