اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه طراحی سایت ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
برداشت‌‌هاي بي‌رويه آب، عامل فرونشست زمين
دفتر مشق، پاسوز فقر شد
يک قابلمه اسيد و 17ضربه چاقو به‌خاطر شک
کاخ ثابت پاسال مسجد نمي‌شود
مصوبه برج- باغ، عصاي دست يا بلاي جان
مسئله زنان، مسئله بشر است
نمونه‌برداری ژنتیکی از 10هزار مجرم
خطري ميان پيروزي بزرگ و ذهن کوچک
تنها ائتلاف واقعي ضدتروريستي، ائتلاف ايران، روسيه، سوريه و عراق است
اجماع اعراب عليه ايران، از رؤيا تا واقعيت
نياز نيست همه تخلفات از طريق مجلس رسيدگي شود
‌نظر قطعي شوراي نگهبان درباره انتخابات سه‌شنبه اعلام مي‌شود
خط قرمزهای «امید»
«چين» همچنان اولين ميزبان کالاهاي ايراني
براي افزايش 25 درصدي صادرات غيرنفتي برنامه‌ريزي کرده‌ايم
سقف افزايش اجاره‌بها ۱۰ درصد است
تثبيت قيمت 4 گروه و کاهش بهاي 3 گروه کالاي خوراکي
پرداخت جريمه به ترکيه دروغ محض است
زخم مردم
بقاع متبرکه و امامزاده‌هاي طهران
بقاع متبرکه و امامزاده‌هاي طهران
پدرسالاري در دارالخلافه
در این ماه از بخت‌گشایی غافل نمی‌شدند
طهران قدیم در مهمانی پروردگار
هويت ملي و سياست خارجي
اردوغان به‌دنبال روابط استراتژيک با آمريکاست
چند روايت از زندگي مردم موصل در زمان داعش
بازگشت به عقب در واليبال زنان
«مسي» آفتاب سوخته در راه پرسپوليس
«شکاري»، موفق‌ترين جوانِ تيم جوانان
راز جاودانگي
به ويدئوچک باختيم يا به نيمکت؟
«شاخ نبات» براي سومين‌بار در تالار وحدت
2 سريال ايراني در کنار سريال‌هاي کره‌اي و لبناني
عصار، بهداد و حاجيلي در 10 سالگي «دارکوب» خواندند
اجراي حسين بهروزي‌نيا در شيراز متوقف شد
لذت اصلی را از آموزش می‌برم
کتابخواني به شرط کمک به پناهندگان
حل مشکلات در چند دقيقه
شب‌‌هاي تراويح
برنامه‌ريزي کنيد
ديوارهاي شهر ديگر سياه نيستند
نگاره
میزبانی قم از روحانی
ادعاها درباره رأي رئيسي غيرقابل باور است
دولت‌درسايه يعني‌ طغيان عليه رئيس‌جمهوري
مي‌توانيم بر همه سختي‌ها و چالش‌ها، مؤمنانه فائق بياييم
مردم مسير اصلاح‌طلبان را تأييد کردند
باید با این مردم با زبان احترام صحبت کرد
صداي جان کري هم درآمد
نشست ریاض تهدیدی برای امنیت ملی ایران نیست
آمريکا چه سلاح‌هايي به رياض فروخته است؟
کسي توجيه‌هاي قطر را باور نکرد
ثبت‌نام ۶۰ هزار فارغ‌التحصيل جوياي کار در سامانه کارورزي
سفره کارگري و رونق توليد
سير تورم صعودي شد
جابه‌جايي‌هاي مالي دستگاه‌هاي حکومتي «الکترونيک» مي‌شود
احتمال ادغام بانک‌هاي مجاز
اوپکی‌ها کوتاه نیامدند
جنگ بر سر شمارش مجدد آرا
احتمال ادغام بانک‌هاي مجاز
دولت‌درسايه يعني‌ طغيان عليه رئيس‌جمهوري
کسي توجيه‌هاي قطر را باور نکرد
مردم مسير اصلاح‌طلبان را تأييد کردند
سخنان شادی‌بخش ظریف در همایش ام‌اس
موزه عبرت، عاقبت تلخ یک سد
صداي جان کري هم درآمد
ريسک شهاب را تکرار نمي‌کنم
سير تورم صعودي شد
اوپکی‌ها کوتاه نیامدند
ترميم در پرسپوليس؛ انقلاب در استقلال
اوضاع که خوب شد، خبرم کن!
آمريکا چه سلاح‌هايي به رياض فروخته است؟
کنترل آسيب‌ها با چشم سوم!
پرونده هسته‌اي چگونه به روحاني رسيد؟
گرگي که خودش را گوسفند جا مي‌زد
ادعاها درباره رأي رئيسي غيرقابل باور است
نشست ریاض تهدیدی برای امنیت ملی ایران نیست
جنگ بر سر شمارش مجدد آرا
وقتي تقويم زيباتر مي‌شود
سفره کارگري و رونق توليد
هنوز تکليف هيچ فيلم مشکل‌داری مشخص نشده است
ثبت‌نام ۶۰ هزار فارغ‌التحصيل جوياي کار در سامانه کارورزي
روزهاي بي‌خبري از روحاني
میزبانی قم از روحانی
در جست و جوي راه‌هاي متفاوتي از بيان چهره
خود هنرمندانِ موسيقي در فراموشي «آواز» نقش دارند
بهترين فرصت براي يک صعود تاريخي
باید با این مردم با زبان احترام صحبت کرد
تغيير لگوي فدراسيون فوتبال به نفع يوز و آديداس
نگاره
پايان نفسگير مأموريت سخت
دوره نخست مجلس شوراي اسلامي
يک خانواده کاملا فوتبالي!
استکي، بهترين خريد
برندگان هفته منتقدان کن معرفي شدند
بيهوشي، حربه‌اي براي دزدي
مي‌توانيم بر همه سختي‌ها و چالش‌ها، مؤمنانه فائق بياييم
به ويدئوچک باختيم يا به نيمکت؟
کشف اشعار و عکس‌هاي سيلويا پلات پس از ۵۰ سال
زخم مردم
ديوارهاي شهر ديگر سياه نيستند
تلاش گيلاني‌ها براي جذب گردشگر
نام‌هاي به‌يادنماندني
جابه‌جايي‌هاي مالي دستگاه‌هاي حکومتي «الکترونيک» مي‌شود
جست‌وجو در مه
طهران قدیم در مهمانی پروردگار
خط قرمزهای «امید»
پادشاه رکورد جردن را شکست
چند روايت از زندگي مردم موصل در زمان داعش
برنامه‌ريزي کنيد
نگاره
اجماع اعراب عليه ايران، از رؤيا تا واقعيت
کاخ ثابت پاسال مسجد نمي‌شود
نمونه‌برداری ژنتیکی از 10هزار مجرم
خطري ميان پيروزي بزرگ و ذهن کوچک
يک قابلمه اسيد و 17ضربه چاقو به‌خاطر شک
پدرسالاري در دارالخلافه
پرداخت جريمه به ترکيه دروغ محض است
نياز نيست همه تخلفات از طريق مجلس رسيدگي شود
شناسه خبر: 62923 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
چرا معلمان معترض هستند؟

چرا معلمان معترض هستند؟

 

ياسر ريگي
عضو هيأت‌مديره کانون صنفي معلمان

کساني که اخبار جامعه‌ معلمان را دنبال مي‌کنند، به‌خوبي مي‌دانند که معلمان از شرايط شغلي خودشان راضي نيستند و به طرق مختلف، صداي اعتراضشان را به گوش مسئولان و جامعه رسانده‌اند. در همين ماه اسفند، معلمان در دو حرکت اعتراضي، مطالباتشان را بار ديگر اعلام کردند و از دولت و مجلس خواستند که به اين مطالبات رسيدگي کنند. 

حرکت اعتراضي اول، کمپين بودجه عادلانه بود که با 140 هزار امضا توسط تعدادي از فعالان صنفي از نقاط مختلف کشور به مجلس تحويل داده شد. پس از آن، معلمان در تاريخ 19 اسفند در تجمعات اعتراضي در شهرها و استان‌هاي مختلف، خواهان پيگيري مطالباتشان شدند. اما چه‌چيزي معلمان را به اين نوع اعتراضات سوق مي‌دهد؟ چه‌چيزي باعث مي‌شود که افرادي وقت و انرژي بگذارند و امضا جمع کنند يا براي بيان اعتراضشان به خيابان بيايند؟ شايد انگيزه‌هاي مختلفي افراد را به‌سمت اين‌گونه اعتراض‌ها مي‌کشاند اما نگاهي به شرايط زندگي و شغلي معلمان، دلايل اصلي اين نوع حرکت‌ها را آشکار مي‌کند. 
معلمان معترض هم در کمپين بودجه‌ عادلانه و هم در تجمعات اخير، به‌صراحت اعلام کرده‌اند که دليل اعتراضشان کاملا صنفي و مطالبه‌محور است. 
نگاهي به وضعيت زندگي معلمان به ما اين جرأت را مي‌دهد که با قطعيت بگوييم که وضعيت معيشتي و حقوقي نامناسب معلمان، عامل اصلي نارضايتي اين قشر از جامعه است. 
فشار مالي و عدم عزم دولت براي بهبود وضعيت حقوقي که در بودجه سال 96 نيز به‌روشني نمود داشت، مهم‌ترين عامل لبريزشدن صبر معلمان است. پايين‌بودن دستمزد، گراني و تورم، هر روز بيش‌ازپيش، فشار بر اين بخش را افزايش مي‌دهد. وضعيت نابسامان حقوقي براي معلمان قراردادي بخش خصوصي و بازنشستگان، به‌مراتب بدتر از شاغلان رسمي و پيماني بخش دولتي است. 
به‌همين‌دليل است که بازنشستگان در اعتراضاتشان به‌گونه‌اي مستمرتر و پيگيرتر، دست به کنش‌هاي ميداني مي‌زنند و تقريبا هر ماه اعتراضي خياباني از اين بخش را شاهد هستيم که نشان مي‌دهد برايشان چاره‌اي جز اعتراض باقي نمانده است. علاوه بر حقوق و دستمزد، شرايط بد مدارس دولتي از نظر تأمين بودجه و امکانات آموزشي که آموزش رايگان را به محاق مي‌برد، از ديگر عوامل اعتراض معلمان شاغل است. صرفه‌جويي دولت در بخش آموزش و حذف تدريجي بودجه و سرانه مدارس، وضعيت سختي را براي معلمان ايجاد کرده است. 
يکي از نشانه‌هاي بارز اين صرفه‌جويي، عدم تأمين معلم کافي براي مدارس است که منجر به شلوغي کلاس‌ها شده است که علاوه بر پايين‌آوردن کيفيت آموزشي، فشار کاري براي معلمان را بيشتر کرده است. حقوق ناچيز، عدم اختصاص بودجه کافي و شرايط کاري که هر روز سخت‌تر مي‌شود، اين حس را در معلمان ايجاد کرده است که در ساختاري کاملا رهاشده از سوي مسئولان، مشغول به تدريس هستند. ساختاري که در آن حتي مديران مجبورند براي تأمين نيازهاي حداقلي از جمله پرداخت قبض آب، برق و گاز، با گرفتن پول از خانواده‌ها يا با کمک خيرين، مشکل را حل کنند. 
جمله «پول نداريم» از طرف مديران مدارس در پاسخ به درخواست معلمان براي تأمين امکانات آموزشي، جمله‌اي آشناست که هر معلم دلسوزي را دلسرد مي‌کند. اينها، بخشي از مشکلات معلمان است که آنها را به‌سمت اعتراض براي گرفتن حقشان سوق مي‌دهد.
 معلمان به گونه‌اي عريان و واضح، مشکلاتشان را اعلام مي‌کنند و از اينکه فقر خودشان را فرياد بزنند و سفره‌ خالي‌شان را نشان بدهند، ابايي ندارند زيرا ديگر صبرشان لبريز شده است. 
واقعيت اين است که همواره نقطه‌ شروع هر حرکتي، برخاسته از شرايط عيني است و در صورتي که شرايط ذهني نيز آماده شود، شاهد حرکت‌هايي جمعي خواهيم بود. در مورد معلمان آنچه واضح بوده اين است که شرايط عيني، يعني وضعيت بد معيشتي و شرايط بد شغلي، عامل اصلي اعتراض است. و اگر عامل ذهني را در نظر بگيريم بايد بگوييم معلمان به اين سطح از آگاهي رسيده‌اند که جز در سايه‌ حرکت جمعي و متشکل‌شدن حول مطالباتشان راه‌حل ديگري براي بهبود مشکلاتشان ندارند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.