اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
نخستين‌هاي بهتر
وزرا زير ذره‌بين وکلا
اثبات کودک‌آزاري مهم‌ترين مشکل
دوراني کوتاه اما پرحاشيه
رئيس‌جمهوري: هيچ کشوري از برجام ضرر نمي‌کند
يک بام و دو هواي رياض
ظريف: شرايط بين‌المللي به نفع ايران دگرگون شده است
نمي‌دانستم استخر سعدآباد نجات غريق ندارد
شجاعي و حاج‌صفي؛ يک‌قدم تا ترکيب اصلي
نهمي رضايت‌بخش
شکست دايي و همسايگي برانکو
نگاره
ديدار در خانه
وقتي پرنده آبي اوج مي‌گيرد
قدرت زنانه‌ای که به حساب نیامد
گرد و خاک اقتصاد در جلسات رأي اعتماد
برگزاري نمايشگاه نقاشي گروهي نوجوانان در گالري خوانش
خسرو دهقان و «دکتر استرنج‌لاو» در سينما يک
تجليل ابوايست در زمان حياتش
رؤيا تيموريان: «زادبوم» را توقيف کنيد!
زمزمه نسيم از لابه‌لاي صنوبرها
آغاز پروژه ايراني- هاليوودي
تحريم روسيه و فرصتي براي اروپا
کشورهاي عربي براي عادي‌سازي روابط با عراق عجله دارند
تلاش جبهه‌اي وحشي براي نابودي زندگي انساني
کسي با ترامپ همصدا نيست
روزهاي تيره ونزوئلا
اعتبارات نوسازي بافت فرسوده 17 برابر شد
گندم در جدول صادرات ته‌نشين شد
3275000 تومان، هزينه خانوار ايراني در هر ماه
کارِ بچگانه
خشکسالي روي زمين پرآب
​کتابفروش‌هاي کنار رود سِن در پاريس به خطر افتاده‌‌اند
نگاهي به «...مرتضي آويني و نظريه فيلم»
راهي براي بهبود سطح سليقه‌ها
وقتي فرقي بين زمين و اثر هنري نيست
تشابهات در «راشومون»، خود تفاوت‌ها هستند!
برنامه‌ريزي تک‌بُعدي به درد فرهنگ نمي‌خورد
تغییرات بنیادی در راه است
بررسي وضعیت وزرا در سايه تعامل دولت و مجلس
تصادف وزير تا تغيير رويکرد يک نماينده موافق
عربستان به دنبال عادي‌سازي روابط با ايران است
ايران وضع موجود را حفظ کند
فضاسازي رواني براي خروج از برجام
هر خانواده ايراني 2,1 فرزند
يک هفته تا خداحافظي
چالش یک سریال تکراری
نگاره
درختان ديگر در عکس‌ها نخواهند بود
تا وقتي چراغ‌ها خاموش شوند؛ بازي کن
جاي خالي «کليله و دمنه» در کيف‌هاي سبک
مدل موهايم را عوض نمي‌کنم
شأن بنگر در تبريز حفظ مي‌شود؟
براي نمره‌دادن به ايگور و تيم واليبال يک ماه ديگر صبر کنيد
اتوبوس ميثاقيان سر راه فرار پرسپوليس
عکس‌هاي وهم‌آلود روي ديوار
تسليم فرهنگ به تکنولوژي
آخرين روز- آخرين صحنه
فضای خانه‌های ایرانی فرهنگی نیست
تلخي «نيشکر» زير دندان کارگران هفت‌تپه
باج‌گيري از مردم به بهانه جاي پارک
درختان ديگر در عکس‌ها نخواهند بود
اعتماد به ديپلماسي
جاي خالي «کليله و دمنه» در کيف‌هاي سبک
تلخي «نيشکر» زير دندان کارگران هفت‌تپه
هاشمي ديگر راي مصلحت
نخستين رئيس و دبير مجمع تشخيص چه کساني بودند؟
ظريف: شرايط بين‌المللي به نفع ايران دگرگون شده است
فضاسازي رواني براي خروج از برجام
قدرت زنانه‌ای که به حساب نیامد
يک بام و دو هواي رياض
وقتي پرنده آبي اوج مي‌گيرد
تغییرات بنیادی در راه است
«کابينه» در فيلتر مجلس
مرگ تلخ پیمانکار شهرداری قم
تصادف وزير تا تغيير رويکرد يک نماينده موافق
ای کاش می‌مردم
سبکتگين امير و صالحي نظام
دوراني کوتاه اما پرحاشيه
عربستان به دنبال عادي‌سازي روابط با ايران است
خشکسالي روي زمين پرآب
ظريف؛ صدرنشين آراي نمايندگان
اين علائم را در پيشگيري از اسيدپاشي در افراد جدي بگيريد
بحران‌های اقتصادی بدون توجه ماندند
صدای پای سیل می‌آید
بررسي وضعیت وزرا در سايه تعامل دولت و مجلس
چالش یک سریال تکراری
چالش بزرگ بازیگر خاص
روحانی: مرحوم رفسنجانی با نبوغ سیاسی خود مجمع را به خوبی هدایت کرد
ايران وضع موجود را حفظ کند
سال‌های پر چالش خانم رئیس
قدرتي براي مقابله با غير‌مجازها، وجود ندارد
3275000 تومان، هزينه خانوار ايراني در هر ماه
زمزمه نسيم از لابه‌لاي صنوبرها
روزهاي تيره ونزوئلا
اختلالات رايج قربانيان اسيدپاشي
تأثير اسيدپاشي بر کودکان خانواده
اوکراين در انتظار رويارويي‌هاي جديد
هر خانواده ايراني 2,1 فرزند
سيگنال گراني در بازار ديده نمي‌شود
بهبود اندک شاخص‌ها در سال 95
وزرا زير ذره‌بين وکلا
... اما تو خود آنجا نبودي
شبح آلودگی در بلوچستان
توافق زيرپوستي براي کاهش سود پرداختي
به خنده‎‌هاي مردانه اعتماد نکنيد
فضای خانه‌های ایرانی فرهنگی نیست
براي نمره‌دادن به ايگور و تيم واليبال يک ماه ديگر صبر کنيد
ما چيزي به خاطر نداريم
براي بازي با لبنان، حامد را خسته نکنيد
گونه‌اي باارزش در خطر انقراض
مدل موهايم را عوض نمي‌کنم
شکست دايي و همسايگي برانکو
خاطره‌نويسي براي سرقت
دزدي در روز روشن
يک هفته تا خداحافظي
نگاره
براي کساني که مي‌گويند دوران صدام امن‌تر بود!
زير آن سقف‌هاي لرزان برنمي‌گرديم
به کام فیلم‌اولی‌ها
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 62924 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
ديده و شنيده شدن، بالاترين مطالبه فرهنگيان

ديده و شنيده شدن، بالاترين مطالبه فرهنگيان

 

وحيد ميرشکار
فعال صنفي معلمان استان تهران

مطالبه‌گري معلمان در فرايندهاي آسان‌‌سازي و ايمني شرايط شغلي، در توجه به سيستم حاکم تعريف مي‌شود. متأسفانه، پس ‌از بيان خواسته‌هاي معيشتي و شغلي واکنش مفيد و مؤثري از جانب دولتمردان و طراحان اقتصادي و آموزشي کشور دريافت نشد.

 اين ناديده‌انگاري علاوه بر اينکه در نظر بسياري از فرهنگيان اشتياق به انجام وظايف شغلي را کاهش داده، حس اضافي‌بودن را نيز در آنها تلقين کرده است. 
مطالبات معلمان از ابتدا بر محوريت رفاه و بهبود شرايط معيشت در ميان فرهنگيان درک شد و با واکاوي کارشناسان اجتماعي به شرايط حسي و رواني کار پيوند خورد؛ خواسته‌اي که درگيري معلم را از سطح مطالبات فردي به خواسته‌هاي اجتماعي تعميم داد. شرايط کيفي و کمي آموزش با تأثير از کيفيت جامعه بر زندگي معلمان سايه خود را گستراند و در رفتار دست‌اندرکاران و برنامه‌ريزان آموزش اين سايه را سنگين‌تر نمودار کرد. داستان اعتراضات معلمان، آغاز فرايند مطالبه‌گري را در آنها پروراند. 
در ميان اين مطالبات، توجه به معيشت جايگاه ‌ويژه‌اي را در ذهن و اراده فرهنگيان به‌خود اختصاص داده است. خواسته‌ها و مطالبات فرهنگيان را در توجه به آموزش رايگان و کيفي با اصلاح ساختاري در نگرش فرادستان و تدوين‌گران بالادست آموزش‌و‌پرورش، عملکرد کارآمد مبتني‌بر امنيت شغلي در نيروهاي رسمي، پيماني و قراردادي، بهبود سريع وضعيت بيمه‌هاي حمايتي، رفع تبعیض‌هاي به‌وجودآمده شاغلان و بازنشستگان آموزش‌وپرورش با شاغلان ديگر وزارتخانه‌ها و ارگان‌هاي دولتي، رفع خشونت‌هاي رفتاري و شخصيتي نسبت به عوامل سه‌گانه آموزش (معلم، شاگرد و والدين)، تأمين بودجه لازم مدارس برای تهيه اقلام مورد نياز و ايجاد بسترسازي مناسب آموزشي در مدارس و نگاهي دوستانه به فعاليت‌هاي صنفي و... مي‌توان خلاصه کرد. 
وضعيت اسفبار مدارس در مناطق حاشيه‌اي و استان‌هاي محروم، باور معلمان سراسر کشور را به خود جلب کرد. مدارس تک‌کلاسه بدون تعيين حريم و ديوار، مدارس کانکسي و کپري استان‌هاي سيستان‌و‌بلوچستان، کرمان و... مؤيد دلمشغولي‌هاي مطالبه‌گران آموزش‌وپرورش در بدنه آموزشي کشور بوده و هست.
 خيل بازماندگان از تحصيل، تشويش‌هاي معلمان را به فردايي روشن با جامعه‌اي آگاه مورد ظن و ترديد قرار داده است. دولت‌هاي پيشين و کنوني هنوز در عوامل شرايط ناکارآمد کنوني به‌دنبال معلول مي‌گردند. حال آنکه عوامل در مطالبه‌هاي بدنه فراگير شده است اما دريغ از چاره‌جويي. 
مي‌توان به جرأت از بزرگ‌ترين خواسته فرهنگيان پرده‌برداري کرد که همانا ديده و شنيده‌شدن ميليوني فرهنگيان سراسر کشور است؛ فرهنگياني که در سطح کنش‌هاي اجتماعي‌داري بيشترين بازخورد رفتاري و شخصيتي هستند.
 رفتار رودررو و واقعي هزاران معلم با ميلیون‌ها دانش‌آموز خود عامل درک عوامل مثبت و منفي آموزش را رقم زده و خواهد زد؛ عواملي که بدون هيچ هزينه رخ‌نمايي خود را در زندگي هزاران فرهنگي شفاف مي‌کند. 
معلم به‌عنوان مهم‌ترين رکن در سيستم آموزشي کشور به‌درستي کاستي‌ها و معضلات آموزش را در بازخورد رفتاري دانش‌آموزان درک کرده و در بعد کشوري تمام سعي خود را مي‌کند تا با ارتباط برقرارکردن با سطوح مختلف تدوينگر و برنامه‌ريز آموزش بازگو‌کننده کاستي‌ها باشد اما وقتي اين فراکنش در سطح يکطرفه باقي مي‌ماند، آنگاه معضلات انباشته‌تر مي‌شود. 
مشکلات از حريم يک مشکل خارج شده و به معضل بدل مي‌شود. گره‌ها کورتر و کورتر مي‌شود. 
معلمان شاغل و فرهنگيان بازنشسته امروز بيشتر از هميشه نياز خود را در ديده‌ و شنيده‌شدن تعريف مي‌کنند؛ مطالبه‌اي که چون نيک به آن بنگرند، مي‌تواند در راهبري مؤثر بر رفع مشکلات آموزشي باشد. اگر سياست‌گذاران و فرادستان آموزش نيت و خواسته‌شان حل اين ناکارآمدي‌ها باشد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.