اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
دعوت نهادها و چهره‌هاي نظام به حضور گسترده در راهپيمايي روز قدس
شبه‌کودتا در تغيير وليعهد سعودي
رئيس‌جمهوري دستور يورش کوبنده را داد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
سياري: اجازه نمي‌دهيم کسي به کشور ما تعرض کند
صيادانمان را سريع‌تر آزاد کنيد
دولت خويشتندار باشد
شيشه نازک اعتماد
رسالت خودساخته داعش
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
کُردها عليه داعشيسم
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
کاخ ثابت پاسال در فهرست ميراث ملي ثبت شد
اطلاعيه وزارت بهداشت درباره دوره تکميلي «پي‌اچ‌دي» آزمايشگاه
هيرکان ۳۵ روز زنده بوده است
پاهايت را جمع کن
برنج‌هايي که رنگ خون گرفت
شورا شهردار ندارد
چالش حریم خصوصی در پلاژها
«شاهوار»، قرباني بوکسيت‌ها
يکسان‌سازي نرخ ارز بايد با اصلاح نظام اقتصادي اتفاق بيفتد
طرح کارورزي کليد خورد
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
محمود پاک‌نيت: «شهرزاد» بهترين کار تمام عمرم بود
چاپ «کليدر» دولت‌آبادي در آلمان
روز قدس با فيلمي درباره ترور
حسين عليزاده: سر «دلشدگان» با علي حاتمي قهر کردم
خداحافظي عاليجناب لينکلن
مورينيو پشيمان شد، رونالدو در رئال مي‌ماند
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
آشفتگی بازار به ضرر واليبال ايران
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
نگاره
فناناپذيرها هم مي‌روند
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
به آن‌سوي دوربين فکر کن
با نبودنش چه کنيم
توقف روند تشديد تحريم‌هاي آمريکا عليه روسيه
عدویی که سبب خیر می‌شود
ترامپ خيلي زود مي‌فهمد که کار با عرب‌ها سخت است
آقازاده افراط؛ یک گام تا پادشاهی
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
ماندگاری روان‌شناسي باليني در وزارت علوم
انتقال 30 دانشجو به خوابگاه جديد
الويري: گزارش‌هاي نگران‌کننده‌‌ای از شهرداري مي‌آيد
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
27 سال زندگي با کودکانِ درد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
طارمي در پانيونيوس؟ احتمالش کم است
اميدواري کوتاه پرسپوليسي‌ها؛ سروش برنمي‌گردد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
حاشيه‌سازي دولتي براي کابينه جديد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
تنبیه کردیم
غول‌ها دوباره جمع می‌شوند
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
جمهوري اسلامي با اقتدار ايستاده، ملت به دشمنان سيلي خواهد زد
ملک سلمان خطاب به نواز شريف: با مايي يا با قطر؟!
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
نمی‌دانم چه زمانی قرار است قدیمی شوم
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
عصيان دانشجويان
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
27 سال زندگي با کودکانِ درد
‏مقابله با فقر و بيکاري دو اولويت اصلي در کنترل آسيب‌هاي اجتماعي است
دردسرهاي هميشگي طرح تحول سلامت
تلاش براي بازسازي هويت ملي
حمله شبانه به «اکسيدان»
پاهايت را جمع کن
پرايد و پژو 405 خيال رفتن ندارند
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
قلب بربریت
۷ ميليون تومان کمک بلاعوض براي مسکن مهرهاي فاقد متقاضي
قلع و قمع غيرمجازها
پيشگامان جنبش دانشجويي
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
چيزي شبيه معجزه
آسمان آبي واقعا ستاره‌باران شده است
ماليات بر ارزش افزوده گرانی می‌آورد
چيزي براي ترسيدن نداريم
برش‌هاي اضافي در ميانه راه
تغيير ذهنيت مبنايي براي تغيير عينيت
متعلق به اينجا نيستم
امان‌نامه‌ای برای «خانه‌شهر»
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
برنامه احتمالي طارمي؛ زمستان در ديناموزاگرب
کمتر حرف بزن، کمتر گاف بده
خداحافظي عاليجناب لينکلن
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
چگونه کودکانمان را در مقابله با آزار جنسي مقاوم کنيم؟
زنان راضي، کشتي‌گيران ناراضي
مثلث «اجماع بزرگان، ليست واحد، تَکرار» فعلا آلترناتيوي ندارد
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
کُردها عليه داعشيسم
زنان و مشاغل بي‌ثبات در شماره جديد زنان امروز
تحقق یک رؤیای 50 ساله
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
چالش حریم خصوصی در پلاژها
شورا شهردار ندارد
دولت خويشتندار باشد
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
سازندگي در شهر
با يک اشتباه، بازيکني را کنار نمي‌گذارم
شناسه خبر: 62929 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
خودمان را سبک نکنيم
خرده‌گلايه‌هايي از 95 ، خرده‌آرزوهايي براي 96

خودمان را سبک نکنيم

 

علی مسعودی‌نیا
نویسنده و روزنامه‌نگار

اين روزهاي پاياني اسفند دارد حسابي براي اهالي فرهنگ‌وهنر هولناک مي‌شود و گريه‌دار. اين است که هنگام نوشتن اين يادداشت، خدا‌خدا مي‌کنم که باز اتفاق ناگوار ديگري نيفتد. هرچند سه شوک پياپي، يعني درگذشت علي معلم، افشين يداللهي و خسرو شجاع‌زاده، همين حالايش، هم نا و نفسي برايمان نگذاشته که به استقبال عيد برويم. به‌هرحال، حتما تصديق مي‌فرماييد که دل و دماغ بهاريه‌نويسي و اميد به سالي خوش و امثالهم نيست؛ يعني نه شما دل و دماغش را داريد و نه نگارنده. آن از شروع سال و اين هم از خاتمه‌اش. سال ديگر را با جاهاي خالي و پرناشدني بيشتري آغاز خواهيم کرد اما در اين فرصت اگر بخواهم سر برگردانم و به سال گذشته نگاهي بيندازم، بايد از يک اتفاق تکراري حرف بزنم که ديگر همه به آن عادت کرده‌ايم.

 سال گذشته رخدادهاي خوش هم داشتيم و درصدرش، موفقيت‌هاي جهاني اصغر فرهادي و فيلم «فروشنده». آن اتفاق تکراري اما اين است که بازهم هرچه افت‌و‌خيز، موفقيت و شکست در عرصه فرهنگ بود، ربطي به سياست‌گذاران فرهنگي کشور نداشت. اين همان چيزي است که به آن عادت کرده‌ايم: آدم‌هاي فرهنگي ما، هرکدام به‌طور فرادا و با توجه به لياقت و پشتکار خودشان است که به جايي مي‌رسند يا نمي‌رسند. سال پيش هم هيچ اتفاق خجسته‌اي که نشان بدهد عزمي راسخ وجود دارد براي بهبود وضعيت فرهنگ‌وهنر، نيفتاد. تکليف حرام و حلال کنسرت‌ها مشخص نشد، اوضاع نشر و مميزي و پخش و بهاري کتاب ترميم نشد، وضعيت اکران و روند ورود و داوري فيلم‌هاي جشنواره فجر، نشانه‌اي از سلامت نداشت، رويکرد صداوسيما به فرهنگ واقعي‌تر و منصفانه‌تر نشد، تئاتر با همان دردهاي مزمن بنيادينش، دستش توي جيب خودش است و امرار معاش مي‌کند و... اين کلي‌گويي‌ها، ناشي از اين بوده که خود مشکلات فرهنگي ما، کلي و کلان هستند. 
چنين است که بايد از رستگاري جمعي نااميد بود و دل بست به تک‌اتفاق‌هاي خجسته فردي در حوزه فرهنگ. بزند و کار کسي بگيرد و فيلمي بسازد و کتابي بنويسد و تئاتري روي صحنه ببرد و پالسي بدهد به قلب بزرگ اما از تپش ‌افتاده هنر ايران. مسئولان هم که آن‌قدر دردسر سياسي دارند که وقت نمي‌کنند به مواعيد فرهنگي‌شان وفا کنند و البته تجربه نشان داده که معمولا وفا‌نکردن به مواعيد فرهنگي براي آنان، کمترين هزينه را دارد. بهتر است بيهوده خودمان را سبک نکنيم و نگوييم که اميدواريم سال آتي بهتر از اين باشد و اتفاق‌هاي خوش بيفتد. امسال را با اين آرزوي متفاوت به پايان ببريم که سال 96، رخدادهاي ناگوار کمتري داشته باشد، سياست دست از سر فرهنگ‌وهنر بردارد، ستاره‌هاي هنر و فرهنگ ميهنمان سلامت باشند و اين‌قدر راحت و ناگهاني در کهکشان زيبايي‌شناسي اين مرز و بوم، سياهچاله درست نکنند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.