اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
صداي همه طيف‌ها را مي‌شنوم
توانايي فردو براي ازسرگيري غني‌سازي ۲۰ درصدي
توجه به انسان‌ها در شهرها مهم‌تر از ساخت پل و خيابان است
«راهنماي چپ زدن و گردش به راست»
مسائل شخصي افراد و موضوع حصر به مجمع تشخيص ارتباطي ندارد
ديپلماسي اقتصادی، ابزار تازه سياست خارجي
جوانگرايي نياز امروز اصلاح‌طلبان
پارازيت مجلس بر آزادي رسانه‌ها
مقصر رسانه‌ها نيستند
رد پاي انگليس در تمامي تحولات منطقه مشهود است
پایان شورا با سلفی‌های جدیدی
پيراهن شماره 10 مي‌رسد به سامان قدوس
قلب کشتي وسط تشک گرفت
بدون طلا ولي سربلند
يکساله 15 درصد؛ کوتاه‌مدت 10 درصد
نگاره
ترجمه علم نيست، عمل است
نقاشي‌ روي ديوار ترامپ
مثل اين است که در خلأ زندگي کني
خوانندگان دهه ۷۰ در تهران کنسرت مي‌دهند
عوايد فروش آلبوم براي حفاظت از يوز ايراني
اجراي قطعه قسمت نهم بدون محسن چاوشي
غافلگيريِ «همه مي‌دانند»
اعتراض کارگران «برهم زننده نظم عمومي» نبود
رنج نخواهيم برد؛ استفاده مي‌کنيم
اراده‌اي از سوي بنياد مستضعفان و وزارت راه وجود نداشت
قصور پزشکي شده پسرم قاتل نيست
شهردار جديد نصف جهان معرفي شد
آتش در باشت زبانه کشید
سفرهاي تاريخي وزيرنظام
بررسي سفرهاي مظفرالدين‌شاه به اروپا
سفرهاي ناصرالدين‌شاه به اروپا
کشمکش 4ساله ایران و عثمانی
گفت‌و‌گوی ميرزاتقي‌خان با فرنگیان
حج بزرگ‌ترين ظرفيت انساني و اسلامي براي حل مشکلات جهان اسلام است
قدر دلبستگي مردم به نظام را بدانيم
رضایت اصلاح‌طلب و اصول‌گرا از مجلس
شهيد حججي، نمونه‌اي درخشان از رويش‌هاي انقلاب است
روحانی قدرت گفت و گو با 16 میلیون منتقد را دارد
براي اهداف جمهوري‌اسلامي ايران، برجام را امضا کرديم
ادغام معاونت‌هاي منطقه‌اي وزارت‌خارجه
هدف 60 میلیارد دلاری نفت
براي خودکشي راه‌هاي ارزان‌تري هم هست
اشتغال بدون رشد صنعتی؛ پوچ
«حميد صفت»هايي که قاتل مي‌شوند
سازمان میراث فرهنگی بازاری می‌شود؟
مقاومت دانشگاه‌ها در مقابل جذب زنان در هيأت‌هاي علمي
افزايش نرخ باسوادي در کهگيلويه‌وبويراحمد
ویلاسازی کابوس جدید زاینده‌رود
دزدان آپاچي‌سوار
چرا انتخاب وزير علوم به تأخير افتاد
امروز عليمنصور جايش را به اشتیليکه مي‌دهد؟
چهار وزن بدون طلا و نقره؛ عبدولي بدتر از همه
ايران از حضور استراليا در آسيا خوشحال باشد
پرسپوليس- الاهلي تا نيمه‌نهايي چيزي نمانده
اهداف سفر سرلشکر باقری به آنکارا
اروپايي‌ها براي مهار تروريسم به دنبال همکاري با تهران هستند
سريال عياري متوقف شد
اجراي «هري‌پاتر» و «دزدان دريايي کارائيب» در تالار وحدت
ببينيد که «محدوديت را به امکان» تبديل کرده‌ام
هدايت تحصيلي و انتخاب سرنوشت‌ساز
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
چسب هل براي همه
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
روحانی قدرت گفت و گو با 16 میلیون منتقد را دارد
حق کنار مادر بودن
17 وزیر منهای بیطرف
ویلاسازی کابوس جدید زاینده‌رود
چرا انتخاب وزير علوم به تأخير افتاد
ولگرد موزه‌دار شد
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
پرسپوليس- الاهلي تا نيمه‌نهايي چيزي نمانده
ادغام معاونت‌هاي منطقه‌اي وزارت‌خارجه
رضایت اصلاح‌طلب و اصول‌گرا از مجلس
اشتغال بدون رشد صنعتی؛ پوچ
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
آتشي که خاموش نمي‌شود
ترجمه علم نيست، عمل است
سکان دستگاه ديپلماسي در دستان ظريف
کش ارز باز هم در می‌رود؟
خواننده معروف رپ به قتل اعتراف کرد
قبول داريم، اقتصاد از لبه پرتگاه عميق منحرف شده است
بارزاني: ايران بيش از هر کشوري در عراق نفوذ دارد
سازمان میراث فرهنگی بازاری می‌شود؟
هدف 60 میلیارد دلاری نفت
تأثير آزار کودکان بر بزهکار شدن آنها
نبرد اپراتورها بر سر پيراهن سرخابي‌ها
نرخ سود ثابت ماند
براي خودکشي راه‌هاي ارزان‌تري هم هست
سه گروهي که براي تصاحب دولت ترامپ تقلا مي‌کنند
ديگر به آنجا برنمي‌گردم
«حميد صفت»هايي که قاتل مي‌شوند
بهترين‌ها را معرفي کردم
سد‌سازي، سد راه بيطرف شد
نگاره
اهداف سفر سرلشکر باقری به آنکارا
قدر دلبستگي مردم به نظام را بدانيم
ديپلماسي اقتصادی، ابزار تازه سياست خارجي
حج بزرگ‌ترين ظرفيت انساني و اسلامي براي حل مشکلات جهان اسلام است
بدن دختر ۱۳ ساله، قابليت بارداري ندارد
سيدضياء هاشمي به وزارت نزدیک شد
دزدان آپاچي‌سوار
بهبود وضع موجود تنها راه‌حل مبارزه با داعش است
براي اهداف جمهوري‌اسلامي ايران، برجام را امضا کرديم
پارازيت مجلس بر آزادي رسانه‌ها
مهماني نويسندگان جهان در برلين
ظهر شنبه کنار رود روگا
سیر تکاملی پیکان دولوکس تا اتوماتیک
خاموشي آخرين کمدين دنياي مدرن
شهيد حججي، نمونه‌اي درخشان از رويش‌هاي انقلاب است
ورود اتومبيل به دارالخلافه
محمد معتمدي: رسانه ملي تنها سليقه عامه را دنبال مي‌کند
آب دهان شیطان
طرح‌هايي عليه فراموشي
وزير روي صندلي لرزان
ديدار با يار غار آمريکايي مائو
پايه‌ريزي حزب کمونيست چين
چهار وزن بدون طلا و نقره؛ عبدولي بدتر از همه
مقاومت دانشگاه‌ها در مقابل جذب زنان در هيأت‌هاي علمي
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 62929 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
خودمان را سبک نکنيم
خرده‌گلايه‌هايي از 95 ، خرده‌آرزوهايي براي 96

خودمان را سبک نکنيم

 

علی مسعودی‌نیا
نویسنده و روزنامه‌نگار

اين روزهاي پاياني اسفند دارد حسابي براي اهالي فرهنگ‌وهنر هولناک مي‌شود و گريه‌دار. اين است که هنگام نوشتن اين يادداشت، خدا‌خدا مي‌کنم که باز اتفاق ناگوار ديگري نيفتد. هرچند سه شوک پياپي، يعني درگذشت علي معلم، افشين يداللهي و خسرو شجاع‌زاده، همين حالايش، هم نا و نفسي برايمان نگذاشته که به استقبال عيد برويم. به‌هرحال، حتما تصديق مي‌فرماييد که دل و دماغ بهاريه‌نويسي و اميد به سالي خوش و امثالهم نيست؛ يعني نه شما دل و دماغش را داريد و نه نگارنده. آن از شروع سال و اين هم از خاتمه‌اش. سال ديگر را با جاهاي خالي و پرناشدني بيشتري آغاز خواهيم کرد اما در اين فرصت اگر بخواهم سر برگردانم و به سال گذشته نگاهي بيندازم، بايد از يک اتفاق تکراري حرف بزنم که ديگر همه به آن عادت کرده‌ايم.

 سال گذشته رخدادهاي خوش هم داشتيم و درصدرش، موفقيت‌هاي جهاني اصغر فرهادي و فيلم «فروشنده». آن اتفاق تکراري اما اين است که بازهم هرچه افت‌و‌خيز، موفقيت و شکست در عرصه فرهنگ بود، ربطي به سياست‌گذاران فرهنگي کشور نداشت. اين همان چيزي است که به آن عادت کرده‌ايم: آدم‌هاي فرهنگي ما، هرکدام به‌طور فرادا و با توجه به لياقت و پشتکار خودشان است که به جايي مي‌رسند يا نمي‌رسند. سال پيش هم هيچ اتفاق خجسته‌اي که نشان بدهد عزمي راسخ وجود دارد براي بهبود وضعيت فرهنگ‌وهنر، نيفتاد. تکليف حرام و حلال کنسرت‌ها مشخص نشد، اوضاع نشر و مميزي و پخش و بهاري کتاب ترميم نشد، وضعيت اکران و روند ورود و داوري فيلم‌هاي جشنواره فجر، نشانه‌اي از سلامت نداشت، رويکرد صداوسيما به فرهنگ واقعي‌تر و منصفانه‌تر نشد، تئاتر با همان دردهاي مزمن بنيادينش، دستش توي جيب خودش است و امرار معاش مي‌کند و... اين کلي‌گويي‌ها، ناشي از اين بوده که خود مشکلات فرهنگي ما، کلي و کلان هستند. 
چنين است که بايد از رستگاري جمعي نااميد بود و دل بست به تک‌اتفاق‌هاي خجسته فردي در حوزه فرهنگ. بزند و کار کسي بگيرد و فيلمي بسازد و کتابي بنويسد و تئاتري روي صحنه ببرد و پالسي بدهد به قلب بزرگ اما از تپش ‌افتاده هنر ايران. مسئولان هم که آن‌قدر دردسر سياسي دارند که وقت نمي‌کنند به مواعيد فرهنگي‌شان وفا کنند و البته تجربه نشان داده که معمولا وفا‌نکردن به مواعيد فرهنگي براي آنان، کمترين هزينه را دارد. بهتر است بيهوده خودمان را سبک نکنيم و نگوييم که اميدواريم سال آتي بهتر از اين باشد و اتفاق‌هاي خوش بيفتد. امسال را با اين آرزوي متفاوت به پايان ببريم که سال 96، رخدادهاي ناگوار کمتري داشته باشد، سياست دست از سر فرهنگ‌وهنر بردارد، ستاره‌هاي هنر و فرهنگ ميهنمان سلامت باشند و اين‌قدر راحت و ناگهاني در کهکشان زيبايي‌شناسي اين مرز و بوم، سياهچاله درست نکنند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.