کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
تهران هويتي آميخته با طبيعت
نصف جهان، مرکز ردصلاحيت‌هاي انتخاباتي
در96 شگفت‌زده خواهيد شد!
تغيير و تحول در تاکسيراني
تأمین غذای بشر آینده با کمک ژنتیک
طليعه کامران از ميان ما رفت، درحالي‌که هيچگاه در ميان ما نبود
با آواز همايون شجريان و آهنگسازي سهراب پورناظري
بعضی مرگ‌ها غیرمنتظره است
آواز خوش هزاردستان
آقاي ترامپ تا‌به‌حال گرسنه بود‌ه‌اي؟
نوروز به 31 کشور جهان مي‌رود
بوي عيدي بوي توپ، بوي کاغذ رنگي
سال کنشگري در شبکه‌هاي اجتماعي
بهار؛ آسمان پابرهنه بر زمين
خودمان را سبک نکنيم
بدون شرح
دنبال‌کردن سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي، اولويت دولت در سال آينده است
امسال، سال گشايش‌ها بود؛ به فکر تفرقه نباشيم
تخريب‌ها عليه دولت، نتيجه معکوس دارد
ديده و شنيده شدن، بالاترين مطالبه فرهنگيان
چرا معلمان معترض هستند؟
سلب مالکيت از طبقه فرودست در مسائل آموزشي
اثر مستقيم بهبود وضعيت معلمان روي ميليون‌ها خانوار ايراني
بدون سورپرايز و با چند علامت سؤال!
خستگي، گل‌نزدن و باز هم نيمکت خالي!
عيدديدني به صرف گل و کري‌خواني!
10 فدراسيون مي‌تواند رئيس زن داشته باشد
سال را با قهرماني تمام کن
پیروزهای برجامي با «ديپلماسي لبخند»
منفورترين رئيس‌جمهوري دموکرات نزد جمهوري‌خواهان
راه پرفراز و نشیب قاهره برای نزدیکی به‌تهران
رشد توليد کارگاه‌هاي صنعتي 6,8 درصد شد
افزايش 1,4 درصدي بيکاري در سال 95
حداقل دریافتی کارگران، یک میلیون و 317 هزار تومان شد
گراني‌هاي رنگارنگ
بسياري از خوانندگان حتي در تلفظ فارسي مشکل دارند
بهترين نوروز، نوروزي بود که عاشق شدم
ایران، بهشتی ناشناخته
منوی بهاره ویدئو رسانه و بازار سینمای جهان
منوی بهاره تلویزیون
منوی بهاره کتاب
منوی بهاره آلبوم‌های موسیقی
منوی بهاره سینمای داخلی
کم‌حادثه‌ترين چهارشنبه‌سوري
برون‌سپاري 95 درصد خدمات بهزيستي!
نابساماني‌هاي اجتماعي، کودک کار مي‌آفريند!
خيابان از آن چه کسي است؟
تغيير الگوي مصرف در ترافيک شهري
کارگران مقصر بودند
جامعه مدرسين از «جبهه مردمي» حمايت رسمي نکرده است
هدف از ديدار با خاتمی، اتصال ميان طيف‌هاي مختلف کشور بود
عده‌اي اقتصاد مقاومتي را اقتصاد انزوايي مي‌دانند
توقف تفحص در يک قدمي درهاي بهشت
نوبخت: رئيس‌جمهوري بر ميثاق و پيمان خودشان وفادار هستند
با هاشمی هم این‌کار را کردند
مدل اقتصادي و سياسي اوراسيا
حذف ايران از معادلات، به ضرر کل منطقه خواهد بود
شالیکاران، کارگران بی‌«یاور»
سرقت هاليوودي از طلافروشي برملا شد
«رستاک» جايي است که مي‌توانيد ايده بدهيد
شناسه خبر: 62929 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
خودمان را سبک نکنيم
خرده‌گلايه‌هايي از 95 ، خرده‌آرزوهايي براي 96

خودمان را سبک نکنيم

 

علی مسعودی‌نیا
نویسنده و روزنامه‌نگار

اين روزهاي پاياني اسفند دارد حسابي براي اهالي فرهنگ‌وهنر هولناک مي‌شود و گريه‌دار. اين است که هنگام نوشتن اين يادداشت، خدا‌خدا مي‌کنم که باز اتفاق ناگوار ديگري نيفتد. هرچند سه شوک پياپي، يعني درگذشت علي معلم، افشين يداللهي و خسرو شجاع‌زاده، همين حالايش، هم نا و نفسي برايمان نگذاشته که به استقبال عيد برويم. به‌هرحال، حتما تصديق مي‌فرماييد که دل و دماغ بهاريه‌نويسي و اميد به سالي خوش و امثالهم نيست؛ يعني نه شما دل و دماغش را داريد و نه نگارنده. آن از شروع سال و اين هم از خاتمه‌اش. سال ديگر را با جاهاي خالي و پرناشدني بيشتري آغاز خواهيم کرد اما در اين فرصت اگر بخواهم سر برگردانم و به سال گذشته نگاهي بيندازم، بايد از يک اتفاق تکراري حرف بزنم که ديگر همه به آن عادت کرده‌ايم.

 سال گذشته رخدادهاي خوش هم داشتيم و درصدرش، موفقيت‌هاي جهاني اصغر فرهادي و فيلم «فروشنده». آن اتفاق تکراري اما اين است که بازهم هرچه افت‌و‌خيز، موفقيت و شکست در عرصه فرهنگ بود، ربطي به سياست‌گذاران فرهنگي کشور نداشت. اين همان چيزي است که به آن عادت کرده‌ايم: آدم‌هاي فرهنگي ما، هرکدام به‌طور فرادا و با توجه به لياقت و پشتکار خودشان است که به جايي مي‌رسند يا نمي‌رسند. سال پيش هم هيچ اتفاق خجسته‌اي که نشان بدهد عزمي راسخ وجود دارد براي بهبود وضعيت فرهنگ‌وهنر، نيفتاد. تکليف حرام و حلال کنسرت‌ها مشخص نشد، اوضاع نشر و مميزي و پخش و بهاري کتاب ترميم نشد، وضعيت اکران و روند ورود و داوري فيلم‌هاي جشنواره فجر، نشانه‌اي از سلامت نداشت، رويکرد صداوسيما به فرهنگ واقعي‌تر و منصفانه‌تر نشد، تئاتر با همان دردهاي مزمن بنيادينش، دستش توي جيب خودش است و امرار معاش مي‌کند و... اين کلي‌گويي‌ها، ناشي از اين بوده که خود مشکلات فرهنگي ما، کلي و کلان هستند. 
چنين است که بايد از رستگاري جمعي نااميد بود و دل بست به تک‌اتفاق‌هاي خجسته فردي در حوزه فرهنگ. بزند و کار کسي بگيرد و فيلمي بسازد و کتابي بنويسد و تئاتري روي صحنه ببرد و پالسي بدهد به قلب بزرگ اما از تپش ‌افتاده هنر ايران. مسئولان هم که آن‌قدر دردسر سياسي دارند که وقت نمي‌کنند به مواعيد فرهنگي‌شان وفا کنند و البته تجربه نشان داده که معمولا وفا‌نکردن به مواعيد فرهنگي براي آنان، کمترين هزينه را دارد. بهتر است بيهوده خودمان را سبک نکنيم و نگوييم که اميدواريم سال آتي بهتر از اين باشد و اتفاق‌هاي خوش بيفتد. امسال را با اين آرزوي متفاوت به پايان ببريم که سال 96، رخدادهاي ناگوار کمتري داشته باشد، سياست دست از سر فرهنگ‌وهنر بردارد، ستاره‌هاي هنر و فرهنگ ميهنمان سلامت باشند و اين‌قدر راحت و ناگهاني در کهکشان زيبايي‌شناسي اين مرز و بوم، سياهچاله درست نکنند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.