اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
از معدن تا روز قدس
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
بلیت ایران برد
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
کورش اسدي درگذشت
شیر خود تناولی است
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
دنيايشان زيباست
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
مانـور، نه مسئله امنيتي
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
مهاجران
نام گابو بر ميداني از پاريس
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
ترس از آينده نامعلوم
آشتي با پادرمياني دادکان
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
نظميه ايران تأسيس شد
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مجلس به توپ بسته شد
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
جنگل‌های بی‌شخصیت
اهانت‌کنندگان را بشناسيم
اشتغال، پارادایم اصلي دولت آينده
از آخوند انگليسي تا آخوند آمريکايي!
پارازیت سیاسی در روز وحدت
امروز مبارزه با رژيم صهيونيستي مبارزه با استکبار و نظام سلطه است
رهایی از سلطه؛ آرمان روز قدس
نقطه قوت دولت يازدهم دستگاه ديپلماسي است
توصيه‌هاي اورژانسي به مسافران تابستاني
روزشمار انتخاب جايگزين قاليباف
خطر شکست «خط قرمز» وزارت بهداشت
قطعی بودن نقص ایمنی معدن
اختلاف يک‌ماهه درمورد شروع کار شوراي شهر
شهر چهار بهار میزبان بادهای اقیانوسی
عصباني هستيم؟!
مؤسسات غيرمجاز، سنگ محک سيستم بانکي نيستند
خداحافظي با روند نزولي
83 هواپيماي جديد در راه ايران
خصوصي‌‌سازي و اصلاح نظام بانکي، اصلي‌ترين برنامه‌هاي دولت
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مانـور، نه مسئله امنيتي
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
بلیت ایران برد
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
ترس از آينده نامعلوم
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
کورش اسدي درگذشت
از معدن تا روز قدس
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
مجلس به توپ بسته شد
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
نظميه ايران تأسيس شد
شیر خود تناولی است
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
نام گابو بر ميداني از پاريس
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
مهاجران
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
آشتي با پادرمياني دادکان
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
دنيايشان زيباست
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
شناسه خبر: 62932 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۵/۱۲/۲۶ - 01:00
بوي عيدي بوي توپ، بوي کاغذ رنگي

بوي عيدي بوي توپ، بوي کاغذ رنگي

 

مرتضي رويتوند
طنزنویس

برداشت يکم: خيلي از آن روزها نگذشته است؛ روزهاي خوبي و خاطره. روزهاي «پس کي بهار مي‌آيد؟» اسفند که مي‌شد، ماهي قرمزها در شهر رژه مي‌رفتند؛ در همان تُنگ‌هاي شيشه‌اي و با همان تکرار واژه «آب» که ما هر چه مي‌خواستيم، تعبير مي‌کرديم و هميشه تعبيرهايمان بوي مهرباني داشت. اصلا دلمان مهربان بود. فرش‌هاي شسته‌شده از ديوارهاي شهر، آويزان، مردم شاد در خيابان و خيابان‌ها پر از مهرباني. لبخند، مهمان مردمان شهرم بود. کمي بعد، بوي ماهي‌دودي هم در بازار مي‌پيچيد. سبزه‌هاي عيد نويدبخش بهار بود. لحظه سال‌تحويل، لباس نو ‌پوشيده، چشم به‌راه بهار بوديم. همين که بهار مي‌آمد با همان لباس‌هاي نو، تازه دغدغه‌هاي ما شروع مي‌شد. «اول خانه اين پدربزرگ بريم يا آن يکي؟»، «فکر کنم امسال عمه هم عيدي بدهد.»، «نکند عيد تمام شود». ماجراي عيدديدني همراه ما بود. از همان ساعات ابتدايي سال جديد تا آخرين ساعات تعطيلي. 
برداشت دوم: برخي از فاميل‌هاي ما شهرستان بودند، شايد هم ما براي آنها در شهرستان بوديم (کلا اين شهرستان مفهوم بسيار پيچيده‌اي است)؛ اگر تلفن داشتند و داشتيم که يک تماس تلفني در همان ساعات نخست بهار، عيدديدني‌مان را راه مي‌انداخت. همه اعضاي خانواده باید با همه اعضاي خانواده فاميل موردنظر عيدديدني تلفني کنند. اگر تلفن نبود، يک کارت‌پستال زيبا به‌همراه نامه‌اي دل‌انگيز جايگزين تلفن بود. «قلمدان در قلمدان رنگ آبه... خدايا چه کنم خطم خرابه... نويسم نامه‌اي از پرده دل...». ملالي نداشتيم جز دوري فاميل موردنظر. بدي اين نوع عيدديدني، نگرفتن عيدي بود. 
برداشت سوم: در برخي خانواده‌ها براي جلوگيري از اسراف زمان، مکان، هزينه، استرس و... همه فاميل‌ها در يک سالن پذيرايي دعوت مي‌شوند و همه همديگر را مي‌بينند. ما اصلا بعضي‌‌ها را نمي‌شناختيم اما به‌شدت ديده‌بوسي مي‌کرديم. خلاصه به هر شکلي که هست، عيدديدني صورت مي‌گيرد. آن‌قدر تعداد فاميل‌ها در اين نوع عيدديدني زياد است که اميدي هم براي گرفتن عيدي نيست. 
برداشت چهارم: برادرم مي‌گويد آشنايي که سال‌به‌سال احوالي از آدم نمي‌پرسد، چه معني دارد سه ‌دقيقه به ديدنمان بيايد يا به ديدنش برويم؟! راست مي‌گويد. ديگر عيدديدني چنددقيقه‌اي که عيدي ندارد. 
برداشت پنجم: نيم‌ساعت به لحظه سال تحويل؛ گوشي‌ام کجاست... به اين چند نفر پيامک بفرستم، عيد را تبريک بگويم... با شبکه‌هاي اجتماعي هم مي‌شود... يک پيام ثابت براي همه مي‌فرستم... آخيش، ديگر کسي گلايه نمي‌کند... خيالم راحت است... به گمانم در وقت صرفه‌جويي کرده‌ام... 
پرواضح است که اگر فاميل موردنظر به شماره کارت ما عيدي را واريز نکند، از عيدي خبري نيست. 
برداشت ششم: با عيدي و بي ‌عيدي، مهرباني همسايه ديوار به ديوار ماست. پنجره را باز کنيم.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.