اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
صداي همه طيف‌ها را مي‌شنوم
توانايي فردو براي ازسرگيري غني‌سازي ۲۰ درصدي
توجه به انسان‌ها در شهرها مهم‌تر از ساخت پل و خيابان است
«راهنماي چپ زدن و گردش به راست»
مسائل شخصي افراد و موضوع حصر به مجمع تشخيص ارتباطي ندارد
ديپلماسي اقتصادی، ابزار تازه سياست خارجي
جوانگرايي نياز امروز اصلاح‌طلبان
پارازيت مجلس بر آزادي رسانه‌ها
مقصر رسانه‌ها نيستند
رد پاي انگليس در تمامي تحولات منطقه مشهود است
پایان شورا با سلفی‌های جدیدی
پيراهن شماره 10 مي‌رسد به سامان قدوس
قلب کشتي وسط تشک گرفت
بدون طلا ولي سربلند
يکساله 15 درصد؛ کوتاه‌مدت 10 درصد
نگاره
ترجمه علم نيست، عمل است
نقاشي‌ روي ديوار ترامپ
مثل اين است که در خلأ زندگي کني
خوانندگان دهه ۷۰ در تهران کنسرت مي‌دهند
عوايد فروش آلبوم براي حفاظت از يوز ايراني
اجراي قطعه قسمت نهم بدون محسن چاوشي
غافلگيريِ «همه مي‌دانند»
اعتراض کارگران «برهم زننده نظم عمومي» نبود
رنج نخواهيم برد؛ استفاده مي‌کنيم
اراده‌اي از سوي بنياد مستضعفان و وزارت راه وجود نداشت
قصور پزشکي شده پسرم قاتل نيست
شهردار جديد نصف جهان معرفي شد
آتش در باشت زبانه کشید
سفرهاي تاريخي وزيرنظام
بررسي سفرهاي مظفرالدين‌شاه به اروپا
سفرهاي ناصرالدين‌شاه به اروپا
کشمکش 4ساله ایران و عثمانی
گفت‌و‌گوی ميرزاتقي‌خان با فرنگیان
حج بزرگ‌ترين ظرفيت انساني و اسلامي براي حل مشکلات جهان اسلام است
قدر دلبستگي مردم به نظام را بدانيم
رضایت اصلاح‌طلب و اصول‌گرا از مجلس
شهيد حججي، نمونه‌اي درخشان از رويش‌هاي انقلاب است
روحانی قدرت گفت و گو با 16 میلیون منتقد را دارد
براي اهداف جمهوري‌اسلامي ايران، برجام را امضا کرديم
ادغام معاونت‌هاي منطقه‌اي وزارت‌خارجه
هدف 60 میلیارد دلاری نفت
براي خودکشي راه‌هاي ارزان‌تري هم هست
اشتغال بدون رشد صنعتی؛ پوچ
«حميد صفت»هايي که قاتل مي‌شوند
سازمان میراث فرهنگی بازاری می‌شود؟
مقاومت دانشگاه‌ها در مقابل جذب زنان در هيأت‌هاي علمي
افزايش نرخ باسوادي در کهگيلويه‌وبويراحمد
ویلاسازی کابوس جدید زاینده‌رود
دزدان آپاچي‌سوار
چرا انتخاب وزير علوم به تأخير افتاد
امروز عليمنصور جايش را به اشتیليکه مي‌دهد؟
چهار وزن بدون طلا و نقره؛ عبدولي بدتر از همه
ايران از حضور استراليا در آسيا خوشحال باشد
پرسپوليس- الاهلي تا نيمه‌نهايي چيزي نمانده
اهداف سفر سرلشکر باقری به آنکارا
اروپايي‌ها براي مهار تروريسم به دنبال همکاري با تهران هستند
سريال عياري متوقف شد
اجراي «هري‌پاتر» و «دزدان دريايي کارائيب» در تالار وحدت
ببينيد که «محدوديت را به امکان» تبديل کرده‌ام
هدايت تحصيلي و انتخاب سرنوشت‌ساز
چرا اصول‌گرا ، اصلاح‌طلب مي‌کنيد؟
چسب هل براي همه
تله‌موش‌های تل‌آويو برای یوزهاي ايراني
روحانی قدرت گفت و گو با 16 میلیون منتقد را دارد
حق کنار مادر بودن
17 وزیر منهای بیطرف
ویلاسازی کابوس جدید زاینده‌رود
چرا انتخاب وزير علوم به تأخير افتاد
ولگرد موزه‌دار شد
حضور در ورزشگاه‌ها، تنها دغدغه زنان نيست
پرسپوليس- الاهلي تا نيمه‌نهايي چيزي نمانده
ادغام معاونت‌هاي منطقه‌اي وزارت‌خارجه
رضایت اصلاح‌طلب و اصول‌گرا از مجلس
اشتغال بدون رشد صنعتی؛ پوچ
محافظان آموزش‌ديده براي قربانيان خاموش
آتشي که خاموش نمي‌شود
شهر شعر و ادب کلیددار خود را شناخت
ترجمه علم نيست، عمل است
سکان دستگاه ديپلماسي در دستان ظريف
کش ارز باز هم در می‌رود؟
خواننده معروف رپ به قتل اعتراف کرد
قبول داريم، اقتصاد از لبه پرتگاه عميق منحرف شده است
بارزاني: ايران بيش از هر کشوري در عراق نفوذ دارد
سازمان میراث فرهنگی بازاری می‌شود؟
هدف 60 میلیارد دلاری نفت
تأثير آزار کودکان بر بزهکار شدن آنها
نبرد اپراتورها بر سر پيراهن سرخابي‌ها
نرخ سود ثابت ماند
براي خودکشي راه‌هاي ارزان‌تري هم هست
سه گروهي که براي تصاحب دولت ترامپ تقلا مي‌کنند
ديگر به آنجا برنمي‌گردم
«حميد صفت»هايي که قاتل مي‌شوند
بهترين‌ها را معرفي کردم
سد‌سازي، سد راه بيطرف شد
نگاره
اهداف سفر سرلشکر باقری به آنکارا
قدر دلبستگي مردم به نظام را بدانيم
حج بزرگ‌ترين ظرفيت انساني و اسلامي براي حل مشکلات جهان اسلام است
بدن دختر ۱۳ ساله، قابليت بارداري ندارد
سيدضياء هاشمي به وزارت نزدیک شد
ديپلماسي اقتصادی، ابزار تازه سياست خارجي
دزدان آپاچي‌سوار
بهبود وضع موجود تنها راه‌حل مبارزه با داعش است
براي اهداف جمهوري‌اسلامي ايران، برجام را امضا کرديم
مهماني نويسندگان جهان در برلين
پارازيت مجلس بر آزادي رسانه‌ها
شهيد حججي، نمونه‌اي درخشان از رويش‌هاي انقلاب است
ظهر شنبه کنار رود روگا
سیر تکاملی پیکان دولوکس تا اتوماتیک
خاموشي آخرين کمدين دنياي مدرن
ورود اتومبيل به دارالخلافه
محمد معتمدي: رسانه ملي تنها سليقه عامه را دنبال مي‌کند
آب دهان شیطان
طرح‌هايي عليه فراموشي
وزير روي صندلي لرزان
ديدار با يار غار آمريکايي مائو
پايه‌ريزي حزب کمونيست چين
چهار وزن بدون طلا و نقره؛ عبدولي بدتر از همه
مقاومت دانشگاه‌ها در مقابل جذب زنان در هيأت‌هاي علمي
اعتماد به وقایع
شناسه خبر: 63609 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
تلاش قديمي‌ها براي کهنه‌ماندن
روايت «وقايع‌اتفاقيه» از برندهايي که از یاد رفته‌اند و حتي براي به‌روز‌شدن فعالیت خاصی انجام ندادند

تلاش قديمي‌ها براي کهنه‌ماندن

فاطمه آقایی‌فرد: تعطيلي و سقوط کارخانه‌ها و برندهاي نام‌آشناي قديمي، ديگر خبر تازه‌اي نيست. قصه ورشکستگي و سقوط برندهايي‌ که همه يک زماني سراغ آنها را در فروشگاه‌ها مي‌گرفتند، حالا ديگر هر چند سال يک‌بار در جامعه روايت مي‌شود. انگار در فضاي رقابتي بازار اين‌روزها که با چيني‌هاي خوشرنگ و جذاب و حتي برندهاي تازه ‌وارد داخلي، اشباع شده، ديگر کسي سراغي از اين همه سادگي‌ها نمي‌گيرد. داروگر، يکي از همان ساده‌پوش‌هاست که با پاگذاشتن به دنياي مدرن برندهاي جذاب امروزي، نه به‌روزتر شد و نه حتي قدمي براي جذاب‌تر‌شدن برداشت. به عبارتي، در کنار اين همه رنگ‌و‌لعابي که برندهاي جديد و امروزي دارند، انگار هنوز هم داروگري‌ها، همانند که بودند؛ همان تخم‌مرغ پلاستيکي زردرنگ، با در مشکي و بدنه‌اي کرکره‌اي که درست وسط آن يک نخل بي‌رنگ و برجسته حک شده يا همان صابون سبزرنگ گلنار که براي تمام ايراني‌ها نامي آشنا و چهره‌اي قديمي است. حالا ديگر چند دهه‌اي مي‌شود که شامپو تخم‌مرغي داروگر، با همين تيپ و قيافه به دست مشتريانش مي‌رسد. در طول اين همه سال هم نه رنگي عوض کرده و نه حتي کيفيتش را تغيير داده است. در کنار شامپو تخم‌مرغي که شايد تقريبا هر نسلي با آن يک خاطره داشته باشند، شوينده‌ها و ديگر محصولات اين کارخانه قديمي هم همچنان با همان بسته‌بندي‌هاي قديمي‌، در قفسه‌هاي مغازه‌ها جاي گرفته‌اند؛ با همان گالن‌هاي پلاستيکي آبي‌رنگ، بطري‌هاي استوانه‌اي با دايره سرخي که با رنگ سفيد و فونت درشتي نوشته، ريکا، همين‌قدر ساده، همين‌قدر تکراري. با فضاي رقابتي بازار اين‌روزها به‌نظر مي‌رسد، داروگري‌ها و برندهاي کهنه‌اي مثل آن، ديگر حرف تازه‌اي براي گفتن نداشته باشند، در کنار برندهاي جديد و وارداتي که مي‌نشينند، محصولات اين برند قديمي، همچنان ساده، بي‌آلايش و درست شبيه به همان 90 سال پيش هستند. با همه کيفيتي که دارند و خيلي‌ها آنها را رفيق چندين‌و‌چندساله خود خطاب مي‌کنند اما انگار ديگر بازار خوبي براي رقابت نداشته و مدت‌هاست که گوشه‌نشين شده‌اند؛ درست مثل ارج، آزمايش، مينو و بسياري ديگر از برندهاي قديمي؛ برندهايي که شايد با غفلت از به‌روزکردن محصولات، وارد دنياي رقابتي شده و خيلي زود بازي را باختند. حالا همين ساده‌پوشي‌ها، مدتي است که کار دست اين برند قديمي داده، آن‌هم بعد از نزديک يک قرن فعاليت. چند وقتي است که خبرهاي خوبي از حال‌وروز داروگر به گوش نمي‌رسد؛ تعطيلي، فرستادن کارگران به مرخصي اجباري، تعديل نيرو و تلخ‌تر از همه ورشکستگي. حتي اگر همه اينها شايعه هم باشند، باز هم مي‌توان صداي ناله کارخانه‌هاي قديمي‌اي را از ميان اين همه برند لوکس و جذاب شنيد؛ به‌راستي در پشت پرده اين همه عقب‌ماندگي‌ و سکوت‌ در برابر برندهاي جذاب و نو‌پا، چه مي‌تواند باشد؟ سوءمديريت؟ یا قدیمی ماندن و به‌روز نشدن دستگاه‌ها‌؟ از کارشناسان که علت اين همه عقب افتادگي‌ها را جويا مي‌شوي، همه به نوعي با اين دو کلمه موافقند و بي‌تدبيري و بي‌کفايتي مديران برندهاي خوشنام را عامل اين همه مشکلات عنوان مي‌کنند. آن‌طور که بختيار اعلم‌بيگي، رئيس انجمن صنايع آرايشي و بهداشتي به «وقايع‌اتفاقيه» مي‌گويد: «برندهايي مثل داروگر، خيلي کم هستند در جامعه امروزي و تعدادشان انگشت‌شمار»، او درباره علت نشر خبرهاي تلخي که از ورشکستگي و سقوط داروگر به پرتگاه حکايت مي‌کنند، اين‌چنين توضيح مي‌دهد: «اگر بخواهند شرکتي را به افرادي واگذار کنند که اهليت ندارند، بايد انتظار شنيدن خبرهاي ناخوشايند را داشت.» به گفته اعلم‌بيگي، به‌روز‌نکردن نيروهاي فعال در اين‌گونه شرکت‌ها، هر صنعتي را نابود خواهد کرد چون اگر براي برندي اعتبار مهم باشد، حتما قدمي را براي بهترکردن شرايط برمي‌دارد. با همين نگاه‌ها، اعلم‌بيگي، مهم‌ترين عامل را براي عدم موفقيت برندهاي قديمي سوءمديريت مي‌داند و با انتقاد از آنها ياد مي‌کند. در کنار اين سوءتدبير‌هايي که کارشناسان از آن ياد مي‌کنند، برخي ديگر از کارشناسان نظر ديگري دارند و عامل اصلي سقوط برندهاي قديمي را خود مردم معرفي مي‌کنند؛ دراين‌باره سيدمصطفي مقدس‌زاده که زماني عضو انجمن محصولات آرايشي و بهداشتي بود، مي‌گويد اين مردم هستند که باعث مي‌شوند برندهايي مثل داروگر، جاي خود را به برندهاي جديد و تازه‌‌وارد بدهند. او در ادامه اين‌طور توضيح مي‌دهد، «رفتار برخي از مردم باعث شده‌ است تا تولي‌پرس و کيوان و...، به فراموشي سپرده شوند. درواقع وقتي خريداران به اين برندها اهميت نمي‌دهند، برندهاي قديمي هر روز ضعيف‌تر شده و سقوط مي‌کنند.» او اين سؤال را که چرا داروگر نخواسته بسته‌بندي‌اش را تغيير دهد و کمي به‌روزتر شود هم اين‌طور مي‌گويد: «اين موضوع فقط به مديريت برمي‌گردد؛ اگر مديران صنايع قديمي، کمي دلسوزانه با محصولاتشان رفتار کنند، آنگاه اين برندها باز جان تازه‌اي گرفته و توسعه مي‌يابند.»
اين‌ روزها، داروگر در چه حال است؟ 
خبر ورشکستي داروگر، در طول همين چند هفته بارها اعلام شد و ساعاتي بعد از اعلام خبر، تکذيب. آن‌طور که روابط عمومي سايت داروگر به «وقايع‌اتفاقيه» مي‌گويد: «اين شرکت قديمي در حال به‌روز‌رساني تجهيزاتش است و خبري از ورشکستگي در آن نيست.» بختيار اعلم‌بيگي هم وضعیت اين روزهای داروگر را اين‌گونه توصيف مي‌کند: «چند روز پيش معاون اين شرکت به من گفت که درگير به‌روزرساني و نوسازي هستند؛ بنابراين درحال‌حاضر، کارگران در مرخصي بوده و فعاليتي فعلا ندارند اما تا 10 روز آينده، حتما اين برند قديمي دوباره شروع به کار خواهد کرد.»
ظاهر خسته‌‌کننده برندهاي قديمي؛
عامل اصلي گوشه‌نشيني
قصه گوشه‌نشيني نام‌های قدیمی و تبليغات ضعيفشان، يکي از هزاران حکايت فراموش‌شده‌اي است که چند سال قبل هم درباره همسن‌وسالان اين برند قديمي، سطر‌به‌سطرش روايت شد اما خيلي زود از يادها رفت؛ حکايتي که از روزهاي شيرين و پررونق کارخانه‌هايي مثل ارج، مينو، آزمايش و خيلي‌هاي ديگر، گفته شد و از بازاري که دودستي، به رقباي وارداتي اين محصولات داده شد؛ آن‌روزها هم برندهاي لوکس و جذاب، با بسته‌بندي‌هاي مشتري‌پسند، چراغ شرکت‌هاي صاحب‌نام ايراني را خاموش کرده و بيش از 90 درصد از بازار به دست آنها داده شد. حالا باز هم همان داستان است و شکل تازه‌اي از آن در جريان. در همين چند سال اخير، هر روز خبر جديدي از حال ناخوش برندهاي قديمي، روي تارنماي رسانه‌ها رفته و حاشيه‌ها تمامي ندارند. در چند روز گذشته هم اخبار متعددي درباره تعطيلي و ورشکستگي برندهايي مانند داروگر شنيده شد تا اين برندها بيش از هر زمان ديگري با اتهام بي‌توجهي، مورد نقد کارشناسان و فعالان اقتصادي قرار گيرند. درست از زماني که خبرهاي تکذيب‌شده، از تعطيلي و اخراج کارگران، حکايت کردند، حرف‌وحديث‌هاي زيادي در جمع‌هاي مردمي و حتي فعالان بازار شنيده شد؛ «قوانين دست‌وپاگير، حال کارخانه‌هاي قديمي را بدتر کرده»، «در کارخانه‌هاي قديمي نيروهاي خلاق و متعهدي وجود ندارد و همين موضوع باعث شده برندهاي قديمي به‌روزرساني نشوند»، «مشکلات گمرکي براي واردات مواد اوليه و حتي کمک به ورود محصولات چيني، باعث شده برندهاي قديمي را به‌کلي از ياد ببريم» و از همه مهم‌تر اينکه، «داروگر و امثال آن تا زماني‌که مطابق با سليقه‌هاي روز و بسته‌بندي‌هاي جديد، وارد کار نشوند، بايد انتظار سقوط را داشته باشد.»
داروگر و هزاران پرسش بي‌پاسخ
خبر ورشکستگي داروگر و هزاران خبر تلخ مرتبط با آن اگرچه تکذيب شدند اما حالا يک سؤال اساسي را بعد از اين همه اتفاق ايجاد کرده‌اند؛ سؤالي با اين محتوا که مي‌پرسد، با فضاي رقابتي اين‌ روزهاي بازار و ورود اين همه شرکت معتبر داخلي و خارجي، چرا برندهاي قديمي و خوشنام، همچنان دست از فعاليت کشيده‌ و بازار را به حريفان خود واگذار کرده‌اند؟ به عبارت ديگر، چرا آنها بعد از اين همه سال وقتي در کنار رقبا در قفسه مغازه‌ها جاي مي‌گيرند، هنوز هم به‌ سادگي همان روزهاي اول کاري‌ هستند؟ خوب که نگاه کني، خيلي از آنها ديگر هيچ جايي در بين حريفان خود ندارند، نه با تکنولوژي‌هاي روز دنيا پيش رفته‌اند و نه از کسي براي تغيير در بسته‌بندي‌های‌ خود کمک گرفته‌اند.
 راستي اگر حتي پاسخ يکي از اين شرکت‌ها مانند داروگر به اين همه سکوت و عقب‌افتادگي، نبود تکنولوژي و دستگاه‌هاي کهنه و قديمي باشد، آيا حتي اين کارخانه در تغييردادن شکل و طرح بسته‌بندي هم عاجز بوده و از نبود امکانات رنج برده است؟ اصلا با اين بي‌تفاوتي‌هايي که برندهاي قديمي در شکل و فرم بسته‌بندي خود درپيش گرفته‌اند، چه جاي تعجبي دارد که هرازگاهي شنيده شود يکي از آنها ورشکسته شده است؟ سؤال اصلي هم اينجاست که با اين همه جوان تحصيلکرده و جوياي کار، آيا بهتر نبود، از سلايق و علاقه‌هاي آنها استفاده کرده و کمي به‌روزتر وارد دنياي برند مي‌شديم؟ 
واقعيت اين است که برندهاي قديمي‌اي همچون داروگر، حالا در شرايط سختي قرار گرفته و رقباي بزرگي دارند؛ از طرح‌هاي تشويقي، قرعه‌کشي و اهداي شايد 10 تا 20 درصدي محصولات گرفته تا تبليغاتي از اين قبيل که مي‌گويند، در ازاي دو عدد خريد شامپو، يکي را رايگان هديه بگيريد. شايد از نگاه خود داروگري‌ها و ديگر برندهاي قديمي، محصولات اين شرکت‌ها آن‌قدر شناخته‌شده و خوشنام هستند که ديگر نيازي به اين همه رقابت و خودنمايي نداشته و امتحانشان را مدت‌هاست پس داده‌اند. نکته اينجاست، حتي اگر اين برندهاي خوشنام‌و‌نشان که زماني همه از خوبي‌ آنها مي‌گفتند و بي‌توجه به بسته‌بندي‌ها، تنها هدفشان را از خريد آنها کيفيت خوب، عنوان مي‌کردند، اگر تابه‌حال ورشکست هم نشده باشند، آيا باز هم خواهند توانست در دنياي بزرگ شوينده‌ها و شامپو‌ها رقابت کنند؟ 
به‌راستي با اين همه برندهاي رنگارنگ، بسته‌بندي‌هاي شيک و جذاب، رايحه‌هاي دلنشين، شوينده‌هاي چندآنزيمه و جوايز وسوسه‌انگيز، آيا برندهايي همچون داروگر، با همان لباس و فرم بسته‌بندي هميشگي باز هم در بازار ايران جايي براي خودنمايي خواهند داشت؟ اين گوشه‌نشيني و بي‌رغبتي براي عرضه‌اندام در برابر برندهاي جديد و وارداتي، تا چه زماني فرصت نفس‌کشيدن را به برندهاي ساده‌ خواهد داد؟ امسال که سال اقتصاد مقاومتي، اشتغال و توليد نام گرفته، کارخانه‌هاي قديمي‌ تا چه حد خواهند توانست
به اشتغال جوانان کشور کمک کنند؟ 
از همه مهم‌تر اينکه با رقابت سختي که در ميان برندهاي داخلي و خارجي مدرن، شکل گرفته، برندهاي قديمي چند سال ديگر تاب آورده و فعال خواهند بود؟ با اين همه سؤال و ابهام در بازار برندهاي قديمي و خبرهايي که يک روز از تعطيلي و ورشکستگي گفته و روز ديگر تکذيب مي‌شوند، به‌نظر نمي‌رسد تا چند سال آينده نام‌ونشاني از برندهاي قديمي را بتوان در ميان تازه‌واردها ديد. راستي اگر داروگر هم برود، چقدر اقتصاد ايران لطمه ديده و چند هزار نفر بيکار و خانه‌نشين خواهد شد؟

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.