اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
از معدن تا روز قدس
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
بلیت ایران برد
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
کورش اسدي درگذشت
شیر خود تناولی است
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
دنيايشان زيباست
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
مانـور، نه مسئله امنيتي
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
مهاجران
نام گابو بر ميداني از پاريس
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
ترس از آينده نامعلوم
آشتي با پادرمياني دادکان
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
نظميه ايران تأسيس شد
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مجلس به توپ بسته شد
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
جنگل‌های بی‌شخصیت
اهانت‌کنندگان را بشناسيم
اشتغال، پارادایم اصلي دولت آينده
از آخوند انگليسي تا آخوند آمريکايي!
پارازیت سیاسی در روز وحدت
امروز مبارزه با رژيم صهيونيستي مبارزه با استکبار و نظام سلطه است
رهایی از سلطه؛ آرمان روز قدس
نقطه قوت دولت يازدهم دستگاه ديپلماسي است
توصيه‌هاي اورژانسي به مسافران تابستاني
روزشمار انتخاب جايگزين قاليباف
خطر شکست «خط قرمز» وزارت بهداشت
قطعی بودن نقص ایمنی معدن
اختلاف يک‌ماهه درمورد شروع کار شوراي شهر
شهر چهار بهار میزبان بادهای اقیانوسی
عصباني هستيم؟!
مؤسسات غيرمجاز، سنگ محک سيستم بانکي نيستند
خداحافظي با روند نزولي
83 هواپيماي جديد در راه ايران
خصوصي‌‌سازي و اصلاح نظام بانکي، اصلي‌ترين برنامه‌هاي دولت
محمد بن‌سلمان پتانسیل مقابله با تهران را ندارد
اصول‌گرايان با جريان‌هاي افراطي مرزبندي کنند
جيووا، دليل پايان همکاري ايران و آديداس
رأي، رأي شوراي‌عالي بود
۴۰ سال پس از شريعتي؛ شهيد يا مرحوم؟ اصول‌گرا يا اصلاح‌طلب؟
مانـور، نه مسئله امنيتي
توسعه روابط بانکي تضمين مي‌شود
روايت «سربازاني» که هرگز به «خانه» برنگشتند
خواب آشفته ارژن، پريشاني پريشان
محکومیت عملیات تروریستی تهران و کابل
بلیت ایران برد
سي‌‌تير را مي‌شود زندگي کرد
شأن نزول و نزول شأن رياست‌جمهوري
ترياک، سهمش را از بازار اعتياد پس گرفت
کورش اسدي به ابرهاي گمشده پيوست
«سلطانيه» جان مي‌گيرد
ترس از آينده نامعلوم
زنگ اميد: ما هنوز زنده‌ايم!
کورش اسدي درگذشت
از معدن تا روز قدس
تعليق محدوديت‌هاي FATF، فرصتي براي ارتقاي روابط بانکي جهاني
شهرتي براي گرافيتي‌کار ضدشهرت
تعيين تکليف سپرده‌ها تا سقف 50 ميليون تومان
وودي آلن رياست‌جمهوري ترامپ را دوران هرج‌ومرج خواند
پاهاي مشهورترين دوتارنواز خراسان از کار افتاد
تعليق يک‌ساله محدوديت‌ها کافي نيست
موسي صدر و انقلاب ايران؛ رابطه‌اي در دو بستر تاريخي و سياسي
مجلس به توپ بسته شد
۲۵۶ ميليون زن بيوه در دنيا
نظميه ايران تأسيس شد
شیر خود تناولی است
منتقدان از خطوط مترو بازدید کنند
نام گابو بر ميداني از پاريس
مهاجران
ممنوعيت برگزاري کنسرت‌هاي مجيد درخشاني در شهرستان‌ها برداشته شد
سرور فطر و سنت‌هاي رنگارنگ
صوراسرافيل و ملک‌المتکلمين به قتل رسيدند
آشتي با پادرمياني دادکان
مسي به روايت اعداد: 30 سال، 30 جام
دنيايشان زيباست
منتظری در بهترین زمان ممکن استقلالی شد
شناسه خبر: 63612 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
پيمان ورشويي در حال شکل‌گيري است
آیا سرمايه‌گذاري بر ضعف ديگران، در قلمرو سياست پوتين قرار دارد؟

پيمان ورشويي در حال شکل‌گيري است

وقايع‌اتفاقيه: بعد از حمله آمريکا به سوريه که درپي حمله شيميايي در اين کشور به وقوع پيوست، روابط روسيه و آمريکا تيره‌تر شد. اگرچه ولاديمير پوتين پذيرفت که ميزبان رکس تيلرسون، وزير امورخارجه ايالات‌متحده باشد اما در هنگام سفرش به مسکو اعلام کرد روابط دو کشور تيره‌تر از قبل شده و انتظار ندارد بهبودي‌اي حاصل شود؛ مسئله‌اي که با نزديک‌ترشدن روابط روسيه و ايران از يک‌سو و افزايش تنش در شبه‌جزيره کره از‌سوي‌ديگر، مي‌تواند بيانگر آينده‌اي تيره‌تر در روابط دو کشور باشد. اين درحالي است که دونالد ترامپ، رئيس‌جمهوري آمريکا در آستانه ورودش به کاخ سفيد، وعده بهبود روابط را داده بود و گفته بود ولاديمير پوتين را چهره‌اي موفق و درخور تحسين مي‌داند اما حالا که نزديک به 80 روز از آغاز به کار دولت او گذشته نه‌تنها روابط دو کشور بهبود نيافته بلکه بدتر هم شده است.
 نينا خروشچف، در پراجکت‌سينديکيت دراين‌باره مي‌نويسد: حمله شيميايي هفته گذشته در شهر خان‌شيخون، دولت ترامپ را وادار کرد براي اولين‌بار به نيروهاي بشار اسد، رئيس‌جمهوري سوريه، حمله کند. دولت ترامپ با حمله به غرب سوريه به شکاف خلأ قدرت در خاورميانه پا گذاشته اما به‌هرترتيب، قدم بعدي ترامپ چه خواهد بود؟ ترامپ با شليک 59 موشک تاماهاوک به رژيم اسد و حاميان آن، به‌ويژه روسيه و ايران، اين پيام را فرستاد که او برخلاف سلفش، باراک اوباما، خواستار عمل به «خط قرمزها» است. جاي تعجب نيست که ولاديمير پوتين، حملات ايالات‌متحده را محکوم کند و بگويد اين اقدام، نقض قوانين بين‌المللي بوده است؛ گزاره‌اي سؤال‌برانگيز زيرا سوريه يکي از امضاکنندگان معاهده بين‌المللي منع استفاده از تسليحات شيميايي است اما فارغ از اينکه تصميم ترامپ چه مواضعي به‌همراه داشت، به نظر مي‌آيد ياوه‌سرايي‌هاي گنگ برآمده از عدم انسجام استراتژيک در دولت ترامپ، اين تصميم را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد، درحالي‌که نيکي هيلي، سفير ايالات‌متحده در سازمان ملل تأکيد کرده کناره‌گيري اسد درحال‌حاضر يک اولويت است و وزير امورخارجه، رکس تيلرسون، اصرار دارد که شکست داعش در رأس برنامه‌هاي ايالات‌متحده قرار دارد. بدتر از همه، گزارش شده که تصميم ترامپ براي حمله نظامي به سوريه تحت‌تأثير دخترش، ايوانکا، بوده که مي‌گويد تصاوير قربانيان حمله شيميايي «قلب او را شکسته و او را از کوره به‌در کرده است.»
خروشچف در ادامه مي‌نويسد: اقدامات ضربتي برآمده از احساسات شخصي اصلا نمي‌توانند در بلندمدت، سياست خارجي را هدايت کنند. درواقع، فقدان رويکردي روشن و قابل فهم بود که در وهله اول به روسيه اجازه داد خود را در نبرد سوريه جاي دهد. از ديدگاه پوتين، بي‌ميلي اوباما براي درگيري در سوريه، فرصتي طلايي در اختيار او قرار داد تا وارد دروازه خاورميانه شود. هدف پوتين در منطقه اين نيست که تأثير مثبت بلندمدتي بگذارد. در عوض او مي‌خواهد در ميان بازيگران مختلفي که از فقدان سياست منسجم نسبت به يکديگر رنج مي‌برند، جا باز کند و از اين طريق، قدرت و پرستيژ روسيه را افزايش دهد. همچون هر مأمور خوب کا‌گ‌ب، براي پيشبرد برنامه‌اش با همه طرف‌ها بازي مي‌کند و همين حالا، يک پيمان ورشو در حال شکل‌گيري است. به‌عنوان بخشي از استراتژي بازي، روسيه تلاش مي‌کند تا نفوذ خود بر اسرائيل، نزديک‌ترين متحد آمريکا را افزايش دهد. فقط در يک سال اخير، پوتين و بنيامين نتانياهو، نخست‌وزير اسرائيل، پنج‌بار با يکديگر ديدار داشته و روابط دوجانبه را عميق‌تر کرده‌اند. روسيه که به‌خاطر ضميمه‌کردن کريمه به خاک خود تحت فشار تحريم‌هاي اعمال‌شده قرار دارد، حالا به بخش فناوري اسرائيل چشم دوخته تا آنچه غرب ديگر ارائه نمي‌دهد را در اختيارش قرار دهد. برخلاف برخي مواضع رسمي نتانياهو، اسرائيل با مداخله نظامي روسيه در سوريه مخالف نيست و معتقد است اسد از دولتي ناکام و آشوب‌زده، همچون ليبي پس از سرنگوني سرهنگ قذافي در سال 2011 دردسر کمتري دارد. پوتين همچنين راه به عراق را هم باز مي‌کند. سال گذشته کرملين بزرگ‌ترين هيأت در سال‌های اخير- بيش از صد مقام رسمي- را به بغداد فرستاد تا روابط تجاري و امنيتي با بغداد را تقويت کند. تبادلات بين دو کشور عموما بر کمک‌هاي نظامي متمرکز شده است، هرچند پوتين به حيدر منصور هادي، سفير جديد عراق در روسيه چشم‌انداز همکاري در بخش انرژي را نيز داده است. افغانستان نيز در کار است؛ جايي که پوتين به‌دنبال ايجاد رابطه‌اي مستحکم با طالبان است، تکرار رفتار ايالات‌متحده در دهه 1980. پوتين از طريق همکاري با طالبان به بي‌ثبات‌شدن دولت کنوني ضعيف در کابل کمک مي‌کند و خود را براي هرگونه استراتژي ايالات‌متحده براي خروج از طولاني‌ترين جنگ تاريخش به (عنصري) ضروري بدل مي‌کند. 
اين کارشناس زبده مسائل بين‌المللي در ادامه به روابط روسيه با مصر اشاره مي‌کند و مي‌نويسد، در مصر، روسيه به‌دنبال بازيافتن نفوذش در دوران شوروي است و موفقيت‌هايي نيز با عبدالفتاح سيسي، رئيس‌جمهوري مصر، مريد مشتاق مدل پوتين به‌مثابه حکمراني قدرتمند داشته است. سيسي، منافع بسياري در بازسازي صنعت توريسم مصر دارد؛ تلاشي که روسيه مي‌تواند در آن مشارکت کند. پيش از آنکه تروريست‌ها هواپيماي حامل گردشگران روس در سال 2015 بر فراز صحراي سينا را منفجر کنند، روس‌ها حدود 30 درصد از گردشگران در مصر را تشکيل مي‌دادند. با آنکه روسيه به‌تازگی، پروازهاي تجاري خود به اين کشور را از سر گرفت، عمليات بمب‌گذاري در دو کليساي قبطي در عيد شعانين، قول سيسي براي تضمين امنيت را زير سؤال برد. درد و رنج‌هاي مصر، فرصت‌هاي بيشتري در اختيار پوتين قرار داده تا به اين کشور کمک کند. روسيه اجازه گرفته تا منطقه ويژه اقتصادي خود در پورت‌سعيد را گسترش دهد و دولت مصر، قراردادهاي چندين‌ميليون دلاري براي دريافت تجهيزات نظامي از روسيه ازجمله سيستم‌هاي موشکي امضا کرده است. علاوه‌براينها، مصر به روسيه اجازه دسترسي به پايگاه‌هاي هوايي اين کشور براي استقرار نيروهايش در ليبي در حمايت از خليفه حفتر، جنگ‌سالار مورد پشتيباني پوتين را داده است. 
خروشچف تأکيد مي‌کند، سياست خارجي روسيه صرفا مبتني‌بر قدرت روسيه نيست بلکه همچنين سرمايه‌گذاري بر ضعف ديگران نيز هست. او سپس به سفر اخير وزير امورخارجه آمريکا به روسيه اشاره مي‌کند و مي‌نويسد: تيلرسون در جريان ديدار هفته گذشته خود از مسکو، ظاهرا اين موضوع را روشن کرد که اگر پوتين بخواهد همچنان بخشي از مشکل در خاورميانه باشد، روابط روسيه با ايالات‌متحده از اين هم وخيم‌تر خواهد شد. از آنجا که روسيه به قدرت احترام مي‌گذارد و مي‌خواهد ايالات‌متحده با شرايط برابر با او برخورد کند، ممکن است کاملا قانع شده باشد که بخشي از راه‌حل باشد و با توجه به اينکه روابط دوجانبه کشور در سطحي چنين پايين قرار دارد، اينکه دو طرف در جريان ديدار تيلرسون از روسيه توافق کردند تا کارگروه‌هايي براي ارتقای روابط تشکيل دهند، اميدبخش است. 
نينا خروشچف در پايان مي‌نويسد: اما ترغيب پوتين براي ايستادن در طرف «درست» در سوريه (به زعم آمريکا) در بلندمدت نيازمند اين است که دولت ترامپ، راه‌حلي واقعي ارائه دهد که تا اينجاي کار نشان نداده چنين راه‌حلي در آستين داشته باشد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.