کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
مرسي مسيو بوبن
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
چرا تهران پايتخت شد؟
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
تغییر با سرعت غیرمجاز
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
کلاس درس پای تلویزیون
تا وقتي قلبي بتپد
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
هيچ کاري نکردن بهتر است
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63612 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
پيمان ورشويي در حال شکل‌گيري است
آیا سرمايه‌گذاري بر ضعف ديگران، در قلمرو سياست پوتين قرار دارد؟

پيمان ورشويي در حال شکل‌گيري است

وقايع‌اتفاقيه: بعد از حمله آمريکا به سوريه که درپي حمله شيميايي در اين کشور به وقوع پيوست، روابط روسيه و آمريکا تيره‌تر شد. اگرچه ولاديمير پوتين پذيرفت که ميزبان رکس تيلرسون، وزير امورخارجه ايالات‌متحده باشد اما در هنگام سفرش به مسکو اعلام کرد روابط دو کشور تيره‌تر از قبل شده و انتظار ندارد بهبودي‌اي حاصل شود؛ مسئله‌اي که با نزديک‌ترشدن روابط روسيه و ايران از يک‌سو و افزايش تنش در شبه‌جزيره کره از‌سوي‌ديگر، مي‌تواند بيانگر آينده‌اي تيره‌تر در روابط دو کشور باشد. اين درحالي است که دونالد ترامپ، رئيس‌جمهوري آمريکا در آستانه ورودش به کاخ سفيد، وعده بهبود روابط را داده بود و گفته بود ولاديمير پوتين را چهره‌اي موفق و درخور تحسين مي‌داند اما حالا که نزديک به 80 روز از آغاز به کار دولت او گذشته نه‌تنها روابط دو کشور بهبود نيافته بلکه بدتر هم شده است.
 نينا خروشچف، در پراجکت‌سينديکيت دراين‌باره مي‌نويسد: حمله شيميايي هفته گذشته در شهر خان‌شيخون، دولت ترامپ را وادار کرد براي اولين‌بار به نيروهاي بشار اسد، رئيس‌جمهوري سوريه، حمله کند. دولت ترامپ با حمله به غرب سوريه به شکاف خلأ قدرت در خاورميانه پا گذاشته اما به‌هرترتيب، قدم بعدي ترامپ چه خواهد بود؟ ترامپ با شليک 59 موشک تاماهاوک به رژيم اسد و حاميان آن، به‌ويژه روسيه و ايران، اين پيام را فرستاد که او برخلاف سلفش، باراک اوباما، خواستار عمل به «خط قرمزها» است. جاي تعجب نيست که ولاديمير پوتين، حملات ايالات‌متحده را محکوم کند و بگويد اين اقدام، نقض قوانين بين‌المللي بوده است؛ گزاره‌اي سؤال‌برانگيز زيرا سوريه يکي از امضاکنندگان معاهده بين‌المللي منع استفاده از تسليحات شيميايي است اما فارغ از اينکه تصميم ترامپ چه مواضعي به‌همراه داشت، به نظر مي‌آيد ياوه‌سرايي‌هاي گنگ برآمده از عدم انسجام استراتژيک در دولت ترامپ، اين تصميم را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد، درحالي‌که نيکي هيلي، سفير ايالات‌متحده در سازمان ملل تأکيد کرده کناره‌گيري اسد درحال‌حاضر يک اولويت است و وزير امورخارجه، رکس تيلرسون، اصرار دارد که شکست داعش در رأس برنامه‌هاي ايالات‌متحده قرار دارد. بدتر از همه، گزارش شده که تصميم ترامپ براي حمله نظامي به سوريه تحت‌تأثير دخترش، ايوانکا، بوده که مي‌گويد تصاوير قربانيان حمله شيميايي «قلب او را شکسته و او را از کوره به‌در کرده است.»
خروشچف در ادامه مي‌نويسد: اقدامات ضربتي برآمده از احساسات شخصي اصلا نمي‌توانند در بلندمدت، سياست خارجي را هدايت کنند. درواقع، فقدان رويکردي روشن و قابل فهم بود که در وهله اول به روسيه اجازه داد خود را در نبرد سوريه جاي دهد. از ديدگاه پوتين، بي‌ميلي اوباما براي درگيري در سوريه، فرصتي طلايي در اختيار او قرار داد تا وارد دروازه خاورميانه شود. هدف پوتين در منطقه اين نيست که تأثير مثبت بلندمدتي بگذارد. در عوض او مي‌خواهد در ميان بازيگران مختلفي که از فقدان سياست منسجم نسبت به يکديگر رنج مي‌برند، جا باز کند و از اين طريق، قدرت و پرستيژ روسيه را افزايش دهد. همچون هر مأمور خوب کا‌گ‌ب، براي پيشبرد برنامه‌اش با همه طرف‌ها بازي مي‌کند و همين حالا، يک پيمان ورشو در حال شکل‌گيري است. به‌عنوان بخشي از استراتژي بازي، روسيه تلاش مي‌کند تا نفوذ خود بر اسرائيل، نزديک‌ترين متحد آمريکا را افزايش دهد. فقط در يک سال اخير، پوتين و بنيامين نتانياهو، نخست‌وزير اسرائيل، پنج‌بار با يکديگر ديدار داشته و روابط دوجانبه را عميق‌تر کرده‌اند. روسيه که به‌خاطر ضميمه‌کردن کريمه به خاک خود تحت فشار تحريم‌هاي اعمال‌شده قرار دارد، حالا به بخش فناوري اسرائيل چشم دوخته تا آنچه غرب ديگر ارائه نمي‌دهد را در اختيارش قرار دهد. برخلاف برخي مواضع رسمي نتانياهو، اسرائيل با مداخله نظامي روسيه در سوريه مخالف نيست و معتقد است اسد از دولتي ناکام و آشوب‌زده، همچون ليبي پس از سرنگوني سرهنگ قذافي در سال 2011 دردسر کمتري دارد. پوتين همچنين راه به عراق را هم باز مي‌کند. سال گذشته کرملين بزرگ‌ترين هيأت در سال‌های اخير- بيش از صد مقام رسمي- را به بغداد فرستاد تا روابط تجاري و امنيتي با بغداد را تقويت کند. تبادلات بين دو کشور عموما بر کمک‌هاي نظامي متمرکز شده است، هرچند پوتين به حيدر منصور هادي، سفير جديد عراق در روسيه چشم‌انداز همکاري در بخش انرژي را نيز داده است. افغانستان نيز در کار است؛ جايي که پوتين به‌دنبال ايجاد رابطه‌اي مستحکم با طالبان است، تکرار رفتار ايالات‌متحده در دهه 1980. پوتين از طريق همکاري با طالبان به بي‌ثبات‌شدن دولت کنوني ضعيف در کابل کمک مي‌کند و خود را براي هرگونه استراتژي ايالات‌متحده براي خروج از طولاني‌ترين جنگ تاريخش به (عنصري) ضروري بدل مي‌کند. 
اين کارشناس زبده مسائل بين‌المللي در ادامه به روابط روسيه با مصر اشاره مي‌کند و مي‌نويسد، در مصر، روسيه به‌دنبال بازيافتن نفوذش در دوران شوروي است و موفقيت‌هايي نيز با عبدالفتاح سيسي، رئيس‌جمهوري مصر، مريد مشتاق مدل پوتين به‌مثابه حکمراني قدرتمند داشته است. سيسي، منافع بسياري در بازسازي صنعت توريسم مصر دارد؛ تلاشي که روسيه مي‌تواند در آن مشارکت کند. پيش از آنکه تروريست‌ها هواپيماي حامل گردشگران روس در سال 2015 بر فراز صحراي سينا را منفجر کنند، روس‌ها حدود 30 درصد از گردشگران در مصر را تشکيل مي‌دادند. با آنکه روسيه به‌تازگی، پروازهاي تجاري خود به اين کشور را از سر گرفت، عمليات بمب‌گذاري در دو کليساي قبطي در عيد شعانين، قول سيسي براي تضمين امنيت را زير سؤال برد. درد و رنج‌هاي مصر، فرصت‌هاي بيشتري در اختيار پوتين قرار داده تا به اين کشور کمک کند. روسيه اجازه گرفته تا منطقه ويژه اقتصادي خود در پورت‌سعيد را گسترش دهد و دولت مصر، قراردادهاي چندين‌ميليون دلاري براي دريافت تجهيزات نظامي از روسيه ازجمله سيستم‌هاي موشکي امضا کرده است. علاوه‌براينها، مصر به روسيه اجازه دسترسي به پايگاه‌هاي هوايي اين کشور براي استقرار نيروهايش در ليبي در حمايت از خليفه حفتر، جنگ‌سالار مورد پشتيباني پوتين را داده است. 
خروشچف تأکيد مي‌کند، سياست خارجي روسيه صرفا مبتني‌بر قدرت روسيه نيست بلکه همچنين سرمايه‌گذاري بر ضعف ديگران نيز هست. او سپس به سفر اخير وزير امورخارجه آمريکا به روسيه اشاره مي‌کند و مي‌نويسد: تيلرسون در جريان ديدار هفته گذشته خود از مسکو، ظاهرا اين موضوع را روشن کرد که اگر پوتين بخواهد همچنان بخشي از مشکل در خاورميانه باشد، روابط روسيه با ايالات‌متحده از اين هم وخيم‌تر خواهد شد. از آنجا که روسيه به قدرت احترام مي‌گذارد و مي‌خواهد ايالات‌متحده با شرايط برابر با او برخورد کند، ممکن است کاملا قانع شده باشد که بخشي از راه‌حل باشد و با توجه به اينکه روابط دوجانبه کشور در سطحي چنين پايين قرار دارد، اينکه دو طرف در جريان ديدار تيلرسون از روسيه توافق کردند تا کارگروه‌هايي براي ارتقای روابط تشکيل دهند، اميدبخش است. 
نينا خروشچف در پايان مي‌نويسد: اما ترغيب پوتين براي ايستادن در طرف «درست» در سوريه (به زعم آمريکا) در بلندمدت نيازمند اين است که دولت ترامپ، راه‌حلي واقعي ارائه دهد که تا اينجاي کار نشان نداده چنين راه‌حلي در آستين داشته باشد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.