اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
دعوت نهادها و چهره‌هاي نظام به حضور گسترده در راهپيمايي روز قدس
شبه‌کودتا در تغيير وليعهد سعودي
رئيس‌جمهوري دستور يورش کوبنده را داد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
سياري: اجازه نمي‌دهيم کسي به کشور ما تعرض کند
صيادانمان را سريع‌تر آزاد کنيد
دولت خويشتندار باشد
شيشه نازک اعتماد
رسالت خودساخته داعش
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
کُردها عليه داعشيسم
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
کاخ ثابت پاسال در فهرست ميراث ملي ثبت شد
اطلاعيه وزارت بهداشت درباره دوره تکميلي «پي‌اچ‌دي» آزمايشگاه
هيرکان ۳۵ روز زنده بوده است
پاهايت را جمع کن
برنج‌هايي که رنگ خون گرفت
شورا شهردار ندارد
چالش حریم خصوصی در پلاژها
«شاهوار»، قرباني بوکسيت‌ها
يکسان‌سازي نرخ ارز بايد با اصلاح نظام اقتصادي اتفاق بيفتد
طرح کارورزي کليد خورد
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
محمود پاک‌نيت: «شهرزاد» بهترين کار تمام عمرم بود
چاپ «کليدر» دولت‌آبادي در آلمان
روز قدس با فيلمي درباره ترور
حسين عليزاده: سر «دلشدگان» با علي حاتمي قهر کردم
خداحافظي عاليجناب لينکلن
مورينيو پشيمان شد، رونالدو در رئال مي‌ماند
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
آشفتگی بازار به ضرر واليبال ايران
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
نگاره
فناناپذيرها هم مي‌روند
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
به آن‌سوي دوربين فکر کن
با نبودنش چه کنيم
توقف روند تشديد تحريم‌هاي آمريکا عليه روسيه
عدویی که سبب خیر می‌شود
ترامپ خيلي زود مي‌فهمد که کار با عرب‌ها سخت است
آقازاده افراط؛ یک گام تا پادشاهی
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
ماندگاری روان‌شناسي باليني در وزارت علوم
انتقال 30 دانشجو به خوابگاه جديد
الويري: گزارش‌هاي نگران‌کننده‌‌ای از شهرداري مي‌آيد
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
27 سال زندگي با کودکانِ درد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
طارمي در پانيونيوس؟ احتمالش کم است
اميدواري کوتاه پرسپوليسي‌ها؛ سروش برنمي‌گردد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
حاشيه‌سازي دولتي براي کابينه جديد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
تنبیه کردیم
غول‌ها دوباره جمع می‌شوند
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
جمهوري اسلامي با اقتدار ايستاده، ملت به دشمنان سيلي خواهد زد
ملک سلمان خطاب به نواز شريف: با مايي يا با قطر؟!
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نمی‌دانم چه زمانی قرار است قدیمی شوم
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
عصيان دانشجويان
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
27 سال زندگي با کودکانِ درد
‏مقابله با فقر و بيکاري دو اولويت اصلي در کنترل آسيب‌هاي اجتماعي است
دردسرهاي هميشگي طرح تحول سلامت
پاهايت را جمع کن
تلاش براي بازسازي هويت ملي
حمله شبانه به «اکسيدان»
پرايد و پژو 405 خيال رفتن ندارند
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
قلب بربریت
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
۷ ميليون تومان کمک بلاعوض براي مسکن مهرهاي فاقد متقاضي
قلع و قمع غيرمجازها
پيشگامان جنبش دانشجويي
چيزي شبيه معجزه
آسمان آبي واقعا ستاره‌باران شده است
ماليات بر ارزش افزوده گرانی می‌آورد
چيزي براي ترسيدن نداريم
برش‌هاي اضافي در ميانه راه
تغيير ذهنيت مبنايي براي تغيير عينيت
متعلق به اينجا نيستم
امان‌نامه‌ای برای «خانه‌شهر»
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
برنامه احتمالي طارمي؛ زمستان در ديناموزاگرب
کمتر حرف بزن، کمتر گاف بده
خداحافظي عاليجناب لينکلن
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
چگونه کودکانمان را در مقابله با آزار جنسي مقاوم کنيم؟
زنان راضي، کشتي‌گيران ناراضي
مثلث «اجماع بزرگان، ليست واحد، تَکرار» فعلا آلترناتيوي ندارد
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
کُردها عليه داعشيسم
زنان و مشاغل بي‌ثبات در شماره جديد زنان امروز
تحقق یک رؤیای 50 ساله
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
چالش حریم خصوصی در پلاژها
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
شورا شهردار ندارد
دولت خويشتندار باشد
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
سازندگي در شهر
با يک اشتباه، بازيکني را کنار نمي‌گذارم
شناسه خبر: 63616 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
واقعيت‌هايي که خطرسازند
رسانه‌هاي خشن و فرهنگ مشترک جهاني

واقعيت‌هايي که خطرسازند

روزبه آرش: آيا خشونت ما را خشن‌تر مي‌کند؟ مي‌توان با يک «بله» خيلي ساده و منطقي جواب اين سؤال را داد اما آيا نمايش خشونت در رسانه‌ها نيز ما را خشن‌تر مي‌کند؟ سال‌هاست که اين بحث ميان روان‌شناسان و دانشمندان علوم اجتماعي رواج دارد. يکي از مهم‌ترين کارکردهاي رسانه‌، اطلاع‌رساني وقايعي است که در جامعه به وقوع مي‌پيوندد. به عبارتي، رسانه‌هاي جمعي ازجمله روزنامه‌ها، مجلات، خبرگزاري‌ها، راديو و تلويزيون، هر چند وقت يک‌بار از انحرافات اجتماعي مانند تجاوز، قتل و اتفاقات جهان ازجمله جنگ، خشونت و مواردي از اين دست پرده برمي‌دارند و زواياي پنهان رخدادهاي جنايي را براي مخاطبان خود آشکار مي‌کنند. عده‌اي معتقدند که رسانه‌ها با اين اقدام خود، انواع دام‌هاي پيش‌روي انسان را گوشزد و علل لغزش‌هاي انساني را براي مخاطبان ترسيم مي‌کنند اما برخي واژه خشونت رسانه‌اي را پيش مي‌کشند. خشونت رسانه‌اى، واژه‌اى است که در چند دهه اخير وارد ادبيات رسانه‌ها شده اما در چند سال اخير استفاده از آن رواج بسيارى يافته است. 
بی‌شک فناورى‌هاى ارتباطى و سرگرمى‌هاى رسانه‌اى نوين در گسترش اين مفهوم تأثيرات بسيارى داشته‌اند. بازى‌هاى رايانه‌اى، يک نمونه از سرگرمى‌هاى نوين هستند. اين بازى‌ها که امروزه به طرز وسيعى مورد استفاده کودکان و نوجوانان قرار گرفته و ساعات بسيارى از اوقات فراغت آنان را به خود اختصاص مى‌دهد، مملو از انواع خشونت‌هاست. خشونت به‌عنوان يک غريزه طبيعى در انسان‌ها، دستاويز توليدکنندگان سرگرمى‌هاى رسانه‌اى و بازى‌هاى رايانه‌اى قرار گرفته و بازار پرسودى را نصيب آنها کرده است. مخاطبان اين سرگرمى‌‌ها که کودکان و نوجوانان سراسر دنيا هستند، بازارى را فراروى دست‌اندرکاران صنايع ارتباطى قرار داده‌اند که
سالانه 23.5 ميليارد دلار سود نصيب آنها مى‌کند. اين ميزان سود، حتى بيشتر از درآمد حاصل فروش فیلم در تلويزيون و سينماست و دائما نيز در حال افزايش است. براساس تحقيقى که توسط يونسکو انجام شده، ۸۸ درصد کودکان، شخصيت آرنولد شوارتزنگر را به سبب ايفاى نقش در فيلم «ترميناتور» مى‌شناسند. بنابر گزارش يونسکو، «ترميناتور» ظاهرا تصويرگر ويژگى‌هايى است که از نظر کودکان براى مقابله با مشکلات ضرورى است. نکته جالب ديگرى که تحقيق يونسکو به آن اشاره مى‌کند، آن است که نيمى از خشونت‌هاى به تصوير درآمده در اين بازى‌ها، توسط نقش‌هاى مثبت رخ مى‌دهد. فارغ از بازي‌هاي رايانه‌اي و کودکان که استفاده کنترل‌شده از آن امري اثبات شده است، خود رسانه‌ها نيز هميشه در مظان اتهام بوده‌اند. تيترهاي تند، تصاوير خشن و پر از خون هم مي‌تواند يک انسان بالغ را تحت‌تأثير قرار دهد؟ 60 سال تلاش کريگ اندرسون، استاد روان‌شناسي دانشگاه آيووا در ايالات‌متحده، حالا اين مسئله را به شکلي قطعي ثابت کرده است. از نظر اندرسون، اين اتفاق ربطي به فرهنگ‌هاي مختلف ندارد؛ خشونت در هر جايي شما را خشن‌تر خواهد کرد. اين تحقيق در کشورهاي استراليا، چين، کرواسي، آلمان، ژاپن، روماني و ايالات‌متحده و در هر کشور بين دوهزار و 150 جوان بالغ انجام شد. تيم پژوهشي او دريافت که قرارگرفتن در معرض خشونت به «افزايش تفکر تهاجمي و کاهش همدلي» خواهد انجاميد که اثر بزرگي است که رسانه‌ها بر بزهکاري و رفتار تهاجمي مردم خواهند داشت. محققان چهار يافته کليدي را در اين مطالعه مشخص کرده‌اند: 
* استفاده از رسانه‌هاي خشن به شکلي مستقيم و فراوان به رفتار پرخاشگرانه در همه کشورها منجر مي‌شود. 
* قرارگرفتن در معرض خشونت، تفکر تهاجمي را افزايش و همدلي را کاهش مي‌دهد. 
* آثار ناشي از خشونت رسانه‌اي حتي پس از کنترل ساير عوامل خطربرانگيز نيز به شکل معناداري در فرد باقي مي‌ماند. 
* اثر خشونت در رسانه‌ها از ساير عوامل خطر به جز بزهکاري مستقيم، بيشتر است. 
اندرسون در اين رابطه گفت: شواهدي قوي وجود دارد که قرارگرفتن در معرض خشونت رسانه‌اي به افزايش پرخاشگري در مردم منجر مي‌شود. بااين‌حال، نمي‌توان کتمان کرد که شرايط فرهنگي و اجتماعي ممکن است چنين فرايندهايي را تحت‌تأثير قرار داده و شديدتر کند. روان‌شناسان، 6 فاکتور اساسي رفتار خشن را مشخص و حالا ميزان اثرگذاري هرکدام را تعيين کرده‌اند: بزهکاري 28 درصد، خشونت رسانه‌اي 23 درصد، قرباني خشونت‌بودن 17 درصد، جنسيت 12 درصد، زندگي در محله‌هاي سرشار از جرم و جنايت 11 درصد و سوءاستفاده والدين 9 درصد در رفتار خشن تأثير دارند. رسانه، پديده خاصي است که هم واقعيت را نمايندگي، بازعرضه و بازنمايي مي‌کند و هم توأمان مبادرت به الگوسازي و ترويج يک رفتار مي‌کند. اين دوجنبه در فعاليت رسانه‌اي، به هم نزديکند و يکديگر را تقويت مي‌کنند. يک فعاليت رسانه‌اي که درواقع بازنمايي واقعيت است، مي‌تواند مروج و الگوبخش هم باشد. گاهی مرز ميان اين دو چنان محو مي‌شود که شناسايي و تمايز اين دو از يکديگر سخت مي‌شود. رسانه هرقدر به واقعيت نزديک باشد و به دقت و صحت گزارش بدهد، يعني همان جنبه بازنمايي واقعيت، کمک به حل مسائل، تواناسازي افراد در نقش‌آفريني را به درستي انجام داده و به وظيفه خود به شکل مؤثر عمل کرده است. هرچند تفاوت نمايش مثبت واقعيت و تأثير منفي اين واقعيت بر مردم، چنان حساس است که هنوز بعد از سال‌ها بحث، مرز روشني وجود ندارد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.