کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
مرسي مسيو بوبن
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
چرا تهران پايتخت شد؟
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
تغییر با سرعت غیرمجاز
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
کلاس درس پای تلویزیون
تا وقتي قلبي بتپد
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
هيچ کاري نکردن بهتر است
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63616 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
واقعيت‌هايي که خطرسازند
رسانه‌هاي خشن و فرهنگ مشترک جهاني

واقعيت‌هايي که خطرسازند

روزبه آرش: آيا خشونت ما را خشن‌تر مي‌کند؟ مي‌توان با يک «بله» خيلي ساده و منطقي جواب اين سؤال را داد اما آيا نمايش خشونت در رسانه‌ها نيز ما را خشن‌تر مي‌کند؟ سال‌هاست که اين بحث ميان روان‌شناسان و دانشمندان علوم اجتماعي رواج دارد. يکي از مهم‌ترين کارکردهاي رسانه‌، اطلاع‌رساني وقايعي است که در جامعه به وقوع مي‌پيوندد. به عبارتي، رسانه‌هاي جمعي ازجمله روزنامه‌ها، مجلات، خبرگزاري‌ها، راديو و تلويزيون، هر چند وقت يک‌بار از انحرافات اجتماعي مانند تجاوز، قتل و اتفاقات جهان ازجمله جنگ، خشونت و مواردي از اين دست پرده برمي‌دارند و زواياي پنهان رخدادهاي جنايي را براي مخاطبان خود آشکار مي‌کنند. عده‌اي معتقدند که رسانه‌ها با اين اقدام خود، انواع دام‌هاي پيش‌روي انسان را گوشزد و علل لغزش‌هاي انساني را براي مخاطبان ترسيم مي‌کنند اما برخي واژه خشونت رسانه‌اي را پيش مي‌کشند. خشونت رسانه‌اى، واژه‌اى است که در چند دهه اخير وارد ادبيات رسانه‌ها شده اما در چند سال اخير استفاده از آن رواج بسيارى يافته است. 
بی‌شک فناورى‌هاى ارتباطى و سرگرمى‌هاى رسانه‌اى نوين در گسترش اين مفهوم تأثيرات بسيارى داشته‌اند. بازى‌هاى رايانه‌اى، يک نمونه از سرگرمى‌هاى نوين هستند. اين بازى‌ها که امروزه به طرز وسيعى مورد استفاده کودکان و نوجوانان قرار گرفته و ساعات بسيارى از اوقات فراغت آنان را به خود اختصاص مى‌دهد، مملو از انواع خشونت‌هاست. خشونت به‌عنوان يک غريزه طبيعى در انسان‌ها، دستاويز توليدکنندگان سرگرمى‌هاى رسانه‌اى و بازى‌هاى رايانه‌اى قرار گرفته و بازار پرسودى را نصيب آنها کرده است. مخاطبان اين سرگرمى‌‌ها که کودکان و نوجوانان سراسر دنيا هستند، بازارى را فراروى دست‌اندرکاران صنايع ارتباطى قرار داده‌اند که
سالانه 23.5 ميليارد دلار سود نصيب آنها مى‌کند. اين ميزان سود، حتى بيشتر از درآمد حاصل فروش فیلم در تلويزيون و سينماست و دائما نيز در حال افزايش است. براساس تحقيقى که توسط يونسکو انجام شده، ۸۸ درصد کودکان، شخصيت آرنولد شوارتزنگر را به سبب ايفاى نقش در فيلم «ترميناتور» مى‌شناسند. بنابر گزارش يونسکو، «ترميناتور» ظاهرا تصويرگر ويژگى‌هايى است که از نظر کودکان براى مقابله با مشکلات ضرورى است. نکته جالب ديگرى که تحقيق يونسکو به آن اشاره مى‌کند، آن است که نيمى از خشونت‌هاى به تصوير درآمده در اين بازى‌ها، توسط نقش‌هاى مثبت رخ مى‌دهد. فارغ از بازي‌هاي رايانه‌اي و کودکان که استفاده کنترل‌شده از آن امري اثبات شده است، خود رسانه‌ها نيز هميشه در مظان اتهام بوده‌اند. تيترهاي تند، تصاوير خشن و پر از خون هم مي‌تواند يک انسان بالغ را تحت‌تأثير قرار دهد؟ 60 سال تلاش کريگ اندرسون، استاد روان‌شناسي دانشگاه آيووا در ايالات‌متحده، حالا اين مسئله را به شکلي قطعي ثابت کرده است. از نظر اندرسون، اين اتفاق ربطي به فرهنگ‌هاي مختلف ندارد؛ خشونت در هر جايي شما را خشن‌تر خواهد کرد. اين تحقيق در کشورهاي استراليا، چين، کرواسي، آلمان، ژاپن، روماني و ايالات‌متحده و در هر کشور بين دوهزار و 150 جوان بالغ انجام شد. تيم پژوهشي او دريافت که قرارگرفتن در معرض خشونت به «افزايش تفکر تهاجمي و کاهش همدلي» خواهد انجاميد که اثر بزرگي است که رسانه‌ها بر بزهکاري و رفتار تهاجمي مردم خواهند داشت. محققان چهار يافته کليدي را در اين مطالعه مشخص کرده‌اند: 
* استفاده از رسانه‌هاي خشن به شکلي مستقيم و فراوان به رفتار پرخاشگرانه در همه کشورها منجر مي‌شود. 
* قرارگرفتن در معرض خشونت، تفکر تهاجمي را افزايش و همدلي را کاهش مي‌دهد. 
* آثار ناشي از خشونت رسانه‌اي حتي پس از کنترل ساير عوامل خطربرانگيز نيز به شکل معناداري در فرد باقي مي‌ماند. 
* اثر خشونت در رسانه‌ها از ساير عوامل خطر به جز بزهکاري مستقيم، بيشتر است. 
اندرسون در اين رابطه گفت: شواهدي قوي وجود دارد که قرارگرفتن در معرض خشونت رسانه‌اي به افزايش پرخاشگري در مردم منجر مي‌شود. بااين‌حال، نمي‌توان کتمان کرد که شرايط فرهنگي و اجتماعي ممکن است چنين فرايندهايي را تحت‌تأثير قرار داده و شديدتر کند. روان‌شناسان، 6 فاکتور اساسي رفتار خشن را مشخص و حالا ميزان اثرگذاري هرکدام را تعيين کرده‌اند: بزهکاري 28 درصد، خشونت رسانه‌اي 23 درصد، قرباني خشونت‌بودن 17 درصد، جنسيت 12 درصد، زندگي در محله‌هاي سرشار از جرم و جنايت 11 درصد و سوءاستفاده والدين 9 درصد در رفتار خشن تأثير دارند. رسانه، پديده خاصي است که هم واقعيت را نمايندگي، بازعرضه و بازنمايي مي‌کند و هم توأمان مبادرت به الگوسازي و ترويج يک رفتار مي‌کند. اين دوجنبه در فعاليت رسانه‌اي، به هم نزديکند و يکديگر را تقويت مي‌کنند. يک فعاليت رسانه‌اي که درواقع بازنمايي واقعيت است، مي‌تواند مروج و الگوبخش هم باشد. گاهی مرز ميان اين دو چنان محو مي‌شود که شناسايي و تمايز اين دو از يکديگر سخت مي‌شود. رسانه هرقدر به واقعيت نزديک باشد و به دقت و صحت گزارش بدهد، يعني همان جنبه بازنمايي واقعيت، کمک به حل مسائل، تواناسازي افراد در نقش‌آفريني را به درستي انجام داده و به وظيفه خود به شکل مؤثر عمل کرده است. هرچند تفاوت نمايش مثبت واقعيت و تأثير منفي اين واقعيت بر مردم، چنان حساس است که هنوز بعد از سال‌ها بحث، مرز روشني وجود ندارد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.