کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
مرسي مسيو بوبن
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
چرا تهران پايتخت شد؟
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
تغییر با سرعت غیرمجاز
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
تا وقتي قلبي بتپد
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
کلاس درس پای تلویزیون
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
هيچ کاري نکردن بهتر است
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63617 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
راه نظارت بر شوراي شهر بسته ‌است
در نشست شوراي شهر، مطالبات عمومي و نظارت بر مدیریت‌های شهری مطرح شد

راه نظارت بر شوراي شهر بسته ‌است

مسئله شهر و شيوه نظارت بر مديريت شهري امروز ديگر تنها مسئله برنامه‌ريزان و شهرسازان نيست. امروز شهر به‌مثابه سوژه اصلي تمام منازعات تبدیل شده است. از اين منظر است که امروز نقدوبررسي شيوه فعاليت نهادهاي شهري وابسته به ساختار قدرت و تأثير آن بر مناسبات شهري مورد توجه جامعه‌شناسان است. گروه جامعه‌شناسي شهر دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه تهران روز دوشنبه و در فاصله کمتر از يک ماه مانده به دور پنجم انتخابات شوراي شهر، نشستي را برگزار کرد که طي آن عملکرد ادوار مختلف شوراي شهر، مطالبات عمومي مردم از شوراها و نظارت بر شهرداري‌ها مورد بررسي قرار گرفت. در اين نشست که حدود سه ساعت به طول انجاميد، رحمت‌الله حافظي، عضو فعلي شوراي شهر تهران به بررسي چرايي نظارت بر شهرداري با استناد به مواد قانوني ناظر بر فعاليت شوراها پرداخت و ضمن بررسي آنچه در چند ساله گذشته در شوراي شهر و شهرداري تهران گذشته است، يکي از راه‌هاي اصلي جلوگيري از گسترش فساد ساختاري در شهرداري‌ها را نظارت قانوني بر درآمدها و ميزان هزينه‌کرد آنها توسط شوراي شهر دانست. او تأکيد کرد که ما مشکل قانوني نداريم اما مسئله اصلي آنجاست که اين قوانين اجرا نمي‌شود و زماني که يک نفر به‌تنهايي در مقابل اجراي صريح قانون مي‌ايستد، 29 نفر عضو شورا با نظر آن يک نفر که ناظر بر اجراي قانون است، مخالفت مي‌کنند و اين ناشي از انحراف برخي از اعضاي شوراها از مسير اصلي‌شان در جهت همراهي با منافع قدرت است. 
50 درصد ماهيت شورا نظارتي است اما محدوديت داريم! 
رحمت‌الله حافظي در نشست شوراي‌شهر مطالبات‌عمومي و نظارت بر شهرداري‌ها به موضوع راه‌هاي رفته و نرفته در فرايند فعاليت‌ها در شوراي شهر پرداخت و گفت: در ارتباط با راه‌هاي رفته سخن نمي‌گويم اکنون بايد به راه‌هاي نرفته پرداخت. عده‌اي قبول ندارند شوراي‌شهر محل قانون‌گذاري و نظارت است هر بار که قانون شوراها به مجلس رفته، ضعيف‌تر بازگشته است. مطمئن باشيد اگر شوراي‌نگهبان هم‌اکنون دوباره بخواهد قانون شوراها را بررسي کند قدرت انتخاب شهردار را از شوراي‌شهر خواهد گرفت. 
اين عضو شوراي‌شهر تهران در ادامه به نکاتي اشاره کرد که با کمک آن مي‌توان مشکلات شوراي‌شهر را کاهش داده و شرايط را بهبود بخشيد. حافظي با اشاره به اينکه شوراي‌شهر قاطعيتي همچون شوراي‌نگهبان ندارد، تصريح کرد: شوراي‌شهر يک مرکز نظارت استصوابي است اما مانند شوراي‌نگهبان قاطعيت ندارد. شوراي‌نگهبان زمان نظارت فقط با حکم‌حکومتي موضع خود را تغيير مي‌دهد اما در شوراي‌شهر فرايند نظارتي‌تري تعريف شده و سازوکار مناسبي وجود ندارد. رئيس کميسيون محيط‌زيست و سلامت شوراي‌شهر با اشاره به اينکه قانون شوراها 34 بند دارد که 50 درصدشان ماهيت نظارتي دارند، تأکيد کرد: در اين بندها، همه را قانون‌گذار پيش‌بيني کرده که عمدتا هم شامل حوزه مالي است اما چگونگي آن مشخص نيست و تعريف نشده؛ براي مثال اولين گام نظارت، بحث درآمدهاست اما هيچ‌گونه مدلي براي چگونگي اصول درآمد ندارد. به‌همين‌دليل مي‌بينيم که 50 درصد از درآمدها به سمت درآمدهاي ناپايدار مي‌رود. هم‌اکنون شهرداري در منطقه 2 تهران و راستاي درآمدزايي ناپايدار ويلاهاي شهرک‌غرب را به شرکت‌هاي اداري تبديل مي‌کند که اين به معناي نابودي شهرک غرب است زيرا شهردار منطقه فقط درآمد را مي‌بيند و اين را هنر خودش مي‌داند و انتظار پاداش نيز دارد. وي تأکيد کرد: وقتي نمي‌توانيم نظارت بر درآمدها داشته باشيم، نمي‌توانيم به چگونگي
هزينه‌کرد هم نظارت داشته باشيم. 
اين عضو شوراي‌شهر با اشاره به اينکه طرح جامع افق 25 ساله براي تهران تعريف مي‌کند، افزود: در طرح جامع، تعداد واحد مسکوني بعد جمعيتي است پيش‌بيني شده اما حساب و کتابي براي محقق‌شدن پيش‌بيني‌ها وجود ندارد. 
شورا فرايندي براي نظارت بر نحوه اخذ درآمد شهرداري ندارد
اين عضو شوراي شهر تهران با اشاره به اينکه طبق پيش‌بيني‌ها ممکن است در 25 سال جمعيت تهران به 10 ميليون نفر برسد، گفت: همين الان حدود 350 هزار واحد مسکوني خالي داريم که اگر بعد خانوار را سه ميليون نفر محاسبه کنيم به حدود یک ميليون نفر مي‌رسيم، 8,5 ميليون هم جمعيت شهرمان است باوجوداين 10 ميليون به همين سرعت اما بدون برنامه پر مي‌شود. وي مشکل را در اجراي قانون دانست و گفت: شورا فرايندي براي نظارت بر نحوه اخذ درآمد شهرداري ندارد، اين درحالي است که براساس بند «174» برنامه پنجم توسعه، شهرداري و شوراي‌شهر موظف است درآمد و مصارف‌شهر را تا پايان سال 91 دگرگون کرده و بهاي خدمات بهره‌برداري را جايگزين پرداخت عوارض کنند تا شهرداري انگيزه‌اي براي ساخت‌وساز نداشته باشد، تکليف اين قانون نامشخص
بوده و اجرا نمي‌شود. 
حافظي با اشاره به اينکه در سال 350 ميليارد تومان يعني نزديک به يک ميليارد تومان در روز از جيب مردم براي جمع‌آوري زباله پرداخت مي‌شود، ادامه داد: درحالي‌که زباله بايد به مزايده
گذاشته ‌شود، نه به مناقصه. شهرداري بايد اين طلاي کثيف را بفروشد اما روزانه يک ميليارد تومان در شهر هزينه جمع‌آوري زباله مي‌شود. 
او به يکي از تخلفات شهرداري در جريان انتخابات اشاره کرد و گفت: براساس قانون مصوب شهرداري حق ندارد از پول شهر مردم به دستگاه‌هاي دولتي پرداختي انجام دهد اما امسال پنج ميليارد تومان براي انتخابات به فرمانداري تهران پرداخت کرد. تنها کسي که در شورا از ميان 30 نفر به اين مسئله اعتراض کرد من بودم و همه از من پرسيدند مگر نمي‌خواهيد تأييد صلاحيت شويد در اين‌صورت بايد موافقت کنيد با اينکه همه مي‌دانيم تخلف، تخلف است. حافظي ادامه داد: از‌سوي‌ديگر، اختيارات شهردار نبايد از وزير بيشتر باشد اما شاهديم که فراتر است. 19 هزار ميليارد تومان براي بودجه 96 تصويب کرديم. به برخي اعضاي شورا در تبصره، رقم بيش از بودجه لحاظ و ابلاغ شد! 
وزارت کشور بايد درباره حسابرسي شهرداري گزارش دهد
اين عضو شوراي‌شهر با توجه به اينکه خرج‌کرد از کيسه مردم باشد، حاتم طايي بودن آسان مي‌شود، ادامه داد: سازمان حسابرسی گزارشي با حجم عظيم اطلاعات را آماده مي‌کند اما شوراي‌شهر در يک جلسه نيمروزي اين گزارش را بررسي کرده و تصميم مي‌گيرد درحالي‌که بايد بند بند اين گزارش قرائت شود و بالاخره توانستيم در سال 95 در شوراي‌چهارم مقابل حسابرسي بايستيم و بند بند خرج و دخل شهرداري را بررسي کنيم. وي از وزارت‌کشور درباره زمينه حسابرسي دخل و خرج شهرداري انتقاد کرد و گفت: يک نسخه از گزارش حسابرسي شهرداري به وزارت‌کشور فرستاده مي‌شود و آقاي وزير بايد به مردم گزارش دهند چه اتفاقي در شوراها مي‌افتد زيرا بالاترين نهاد نظارتي وزارت کشور است. 
وي نبود کارشناس خبره در شوراي‌شهر را از مسائل اصلي دانست و ادامه داد: نيروهاي فاقد ظرفيت کارشناسي در شورا استخدام مي‌شوند؛ در حقيقت برخي اعضا افرادي از محله خودشان را مي‌آورند و در شورا به کار مي‌گيرند که ظرفيت کافي
نداشته و متخصص نيستند. 
کامبيز نوروزي، حقوقدان، يکي ديگر از شرکت‌کنندگان اين نشست بود. وي با اشاره به اينکه در ارتباط با وظايف و مسئوليت‌هاي شوراهاي شهر، نبايد تنها به موارد قانوني و لزوم قانون‌گرايي محدود ماند. قانون فقط مجموعه‌اي از بايدها و نبايدهاست و قدرت تحليل ندارد. او ادامه داد: هر اتفاقي که در جامعه مي‌افتد به‌سرعت از تغيير قانون سخن مي‌گوييم درحالي‌که مسئله اصلي قانون نيست بلکه مشکل اصلي چگونگي اجراي قانون و عمل به آن است. 
شوراي شهر مي‌تواند لايحه به مجلس بدهد
نوروزي با اشاره به وسعت دايره حقوقي فعاليت شوراي شهر، اين شورا را نهادي دانست که مستقل از دولت و قواي ديگر است. او گفت: طبق قانون اساسي، شوراي‌عالي استان‌ها اجازه تقديم لايحه به مجلس را دارد که البته به گفته او به‌دليل رياست غلط و بي‌کفايتي که بر شوراي‌عالي استان‌ها حاکم بود هرگز شوراي‌عالي استان‌ها به آن مرحله نرسيده است. 
اين حقوقدان با اشاره به برخي از اصول قانون اساسي که شامل شوراها مي‌شود، گفت: قدر متقين اين اصول اين است که شوراها بخش مهمي از ساخت قدرت هستند که بيشترين اختيارات را بر شهر دارند. نکته اساسي اينجاست که در ايران سنتا يک هيکل عظيمي به نام دولت وجود دارد که بر تمام منابع قدرت مسلط است و اين از زمان شکل‌گيري دولت مدرن در ايران مسبوق به سابقه است. اطلاعات و پول در اختيار حاکميت است که دولت هم بخشي از آن است. قدرت تمايلي ندارد که ديگري يعني غير، در اين دايره وارد شود و سلطه بلامنازع حاکميت بر اين منابع را متزلزل کند. از سال 77 که شوراها تشکيل شده‌اند، مهم‌ترين مانع بر سر راه شوراها ساختار بوروکراتيک حاکميتي است که با اهداف شوراهاي شهر تعارضاتي داشت. 
نوروزي گفت: عادت فکري و ارزشي، ساختار دولت مطلق‌العناني است و نگاه کن‌فيکوني بر اين ساختار حاکم است. از طرفي، الگوي عملکردي دولت مبتني‌بر محرمانه‌بودن است و اطلاعات نمي‌چرخد.
 اين محدود به 20 يا 30 سال اخير نمي‌شود حتي وقتي که مقررات مربوط به انجمن بلديه که از سال 1286 به همراه انجمن‌هاي ايالتي و ولايتي تصويب مي‌شود باز هم همواره اين وضعيت براي انجمن‌هاي محلي وجود داشته و از حوزه عمل تشريفاتي خارج نمي‌شده است. اين مسئله حتي در مورد انجمن شهر تهران که زماني در گوشه پارک شهر براي خودش دفتري داشته نيز وجود داشت. بعدها هم اين قصه در جاهاي ديگري هم تکرار شد اما شوراي شهر به شکل مدرن آن چون انتخابي است و در مواجهه رودررو با مسائل شهري قرار مي‌گيرد، حالا با ديگراني مواجه مي‌شود که مي‌خواهند
در عملکردش اختلال به وجود آورند. 
جلسات غيرعلني شورا در روزهاي يکشنبه! 
نوروزي گفت: نزديک به يک دهه است که شوراي شهر تهران در روزهاي يکشنبه جلسه غيرعلني
برگزار کرده و در اين جلسات غيرعلني تصميم‌گيري مي‌کند که مطلقا مغاير قانون است. حتي مجلس شوراي اسلامي که قانون اساسي به آن اجازه برگزاري جلسه غيرعلني را داده، اجازه تصميم‌گيري را ندارد اما در شوراي شهر اين اتفاق مي‌افتد و بعد هم آشکار مي‌شود. وي ادامه داد: حدود ربع قرن يعني 25 سال است که بحث منابع درآمدي شهرداري‌ها مطرح است. اگر قرار بر اجراي قانون اساسي و شوراها باشد، مسلما بايد مديريت شهري در منابع اقتصادي ناشي از زندگي شهري سهيم باشد. اگر اين اتفاق بيفتد برخي از درآمدهاي دولت کاهش پيدا مي‌کند به مديريت شهري انتقال داده مي‌شود اما اين مسئله همواره با مقاومت‌هاي سنگين مواجه شده است. نوروزي گفت: از زماني که طبق تبصره بودجه قرار بر اين شد که شهرداري‌ها مستقل شوند رديف بودجه دولتي از بين رفت؛ به‌اين‌ترتيب شهرداري ماند با کلي وظايف در تمام شهرها. از وظايف سنتي و روتين بگيريد تا وظايف پيچيده‌تر شهري به عهده شهرداري گذاشته شد. فروش تراکم از سال 78، عامل اصلي بسياري از بي‌قانوني‌ها شد. شهرداري مي‌خواست کار کند اما پول نداشت شروع کرد به فروختن آجرهاي خانه!... اينجا آن منطقه فراغي است که از آن سخن گفتم. در چنين شرايطي است که جرم و تخطي از قانون اتفاق مي‌افتد. 
فروش تراکم، يعني فروش قانون
به گفته نوروزي، زماني که در فضای شهری بي‌نظمي و بي‌قانوني حاکم مي‌شود به‌ناچار ساده‌ترين قاعده نظم يعني «زور» حاکم مي‌شود. «هرکه زورش بيشتر باشد در اين بازي برنده است.» اين حقوقدان اضافه کرد: در چنين شرايطي است که مديريت شهري فرومي‌پاشد. 25 سال است اين روند آرام شروع شد و توسعه پيدا کرد. از زماني شروع شد که تراکم فروخته شد؛ فروش تراکم يعني فروش قانون. 
مقررات طرح تفصيلي به طاق نسيان سپرده شد و شبکه‌هاي رانتير قدرت شکل گرفت. اينجاست که نمي‌توان گفت قانون ايراد دارد زيرا قانون معلوم است و مي‌گويد بودجه شهرداري بايد به تصويب شوراي شهر برسد اما شوراي شهر هرگز چنين کاري نکرد و در مواقعي هم که انجام شد به قدري باسمه‌اي بود که بايد به آن بخنديم. 
نوروزي تأکيد کرد: بسياري از پروژه‌هاي چند سال اخير مديريت شهري مثل ايجاد هايپرمارکت‌ها يا مال‌هاي بزرگ تماما غيرقانوني است و معماران و شهرسازان هم مي‌توانند اين مسئله را بررسي کنند. او تأکيد کرد: در فضای شهری نظام «زور» به شکلي درآمده که از منافع کلان غيرقابل شمارش افراد را منتفع مي‌کند و به ما يک «شهر کافکايي» داده که در آن به ما احساس سرگشتگي مي‌دهد. به اين معنا که شما به‌عنوان شهروند هيچ اطميناني نداريد که فردا يا يک ماه بعد از همان مسيري که به منزل يا محل خريدتان مي‌رسيديد، تغيير نکرده باشد. ايجاد بسياري از همين هايپرها و مال‌ها موقعيت ترافيکي شهر و کارکرد مناطق اطراف آن را تغيير داد که اصولا مورد توجه مديريت شهري قرار نگرفته و نسبت به آن اهميتي قائل نبوده است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.