کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
مرسي مسيو بوبن
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
چرا تهران پايتخت شد؟
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
تغییر با سرعت غیرمجاز
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
کلاس درس پای تلویزیون
تا وقتي قلبي بتپد
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
هيچ کاري نکردن بهتر است
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63632 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
غربت توليد

غربت توليد

«وقايع‌اتفاقيه» ضرورت توجه کانديداهاي رياست‌جمهوري به صنعت و نفي سرمايه‌داري پولی - وارداتي را ارزیابی کرد

وقايع‌اتفاقيه: توليد در ايران سال‌هاست حال خوشي ندارد. نفسش به شماره افتاده؛ قدم‌هايش مي‌لرزد و گام‌هايش استوار نيست. اين را مي‌توان از نوسان شاخص‌هاي اقتصادي فهميد که اخبار نگران‌کننده‌اي را روايت مي‌کنند. آمارها به‌صراحت مي‌گويند: توليد و صنعت در کشور همچنان در حاشيه زيان قرار دارند. صنعتگران خانه‌نشين هستند، 60 درصد از کارخانه‌هاي کشور حالا به انباري براي ماشين‌آلات ازکارافتاده‌شان تبديل شده‌اند که ديگر هيچ تکاپويي ندارند، صنعت، مثل پيرمردهاي بازنشسته، گوشه‌اي کز کرده و  خواب روزهاي جواني‌اش را مي‌بيند. خواب روزهايي که هنوز سرپا بود و سايه‌اش روي سر اقتصاد اما حالا براي روي پا ايستادن چشم اميد به تغيير فضاي اقتصادي کشور دوخته است. کمتر از دوماه به فعاليت دولت يازدهم مانده و حالا ميراث رکود و رونق توليد همان‌طور که برای دولت يازدهم به ارث رسيده بود، با تغييراتي براي دولت دوازدهم مانده است. اظهارنظرها دراين‌باره متفاوت است. برخي منتقدان سياست‌هاي اقتصادي دولت يازدهم تيشه به ريشه مي‌زنند. آنها مي‌گويند دولت همه تمرکز خود را روي پايين‌آمدن نرخ تورم گذاشت و سياست‌هاي انقباضي دولت يازدهم منجر به تشديد رکود توليد شد اما از‌سوي‌ديگر، کنش و واکنش‌هاي اقتصادي در چند سال گذشته نيز نشان مي‌دهد که دولت يازدهم ميراث‌دار ويرانه‌اي در اقتصاد و توسعه صنعتي بود که ظاهرا هر کاري کرد نتوانست آن‌طور که بايد صنعت را نجات دهد. حالا اما يک‌بار ديگر در آستانه انتخابات رياست‌جمهوري قرار داريم. به‌طور قطع در اين مرحله بسيار اهميت دارد که نامزدهاي رياست‌جمهوري برنامه‌هاي خود را براي غربت توليد اعلام کنند اما متأسفانه پوپوليسم اقتصادي و شعارهاي بدون منطق براي تغييرات اقتصادي باز اين نگراني را ايجاد کرده است که آيا مي‌توان اميد داشت که نامزدها برنامه‌اي هم براي توليد داشته باشند؟ 
کارشناسان چه مي‌گويند؟ 
سيدعزيز آرمن، استاد دانشگاه و اقتصاد‌دان دراين‌باره به «وقايع‌اتفاقيه» مي‌گويد: دولت يازدهم با هوشمندي توانست نرخ تورم را به زير 10 درصد برساند. آرمن معتقد است: «هيچ ارتباطي ميان بحران توليد و تصميم دولت مبني‌بر تک‌نرخي کردن نرخ تورم وجود ندارد، اگر اين‌چنين است بايد پرسيد چرا با وجود تورم دو رقمي و بالاي 40 درصد در دولت‌هاي نهم و دهم، بخش صنعت با بحران مواجه شد.» او مي‌گويد: مشکل صنعت پول نيست و اين بخش نيازمند يک استراتژي مشخص است. اين تحليلگر اقتصادي مي‌گوید: نبايد براي رکود، دولت يازدهم را زير سؤال برد، اگر توافق هسته‌اي نبود اقتصاد ايران پيش از اينها سقوط را تجربه کرده بود. آرمن در پاسخ به اين پرسش که با توجه به نزديک‌شدن به دوازدهمين انتخابات رياست‌جمهوري، تيم جديد اقتصادي چه اقدامي را بايد در اولويت کمک به اين بخش قرار دهد، مي‌گويد: براي کمک به صنعت، بايد به بازاريابي توجه کرد و اين مهم بدون توجه به بهبود فضاي کسب‌و‌کار در کشور ميسر نيست. آرمن بر اين باور است: دولت يازدهم توانست فضاي اميد را به اقتصاد بازگرداند و اين اتفاق کوچکي نيست. آرمن به اين پرسش که آيا مشکل توليد از واردات بي‌رويه نشأت گرفته است يا خير، اين‌طور پاسخ مي‌دهد: قطعا همين‌طور است، نگاهي به آمارهاي گمرک جمهوري‌اسلامي ايران بيندازيد، همان خبري که بارها خود رسانه‌ها درباره واردات دسته‌بيل، تخم سبزي و چوب بستني اعلام کردند بسيار نگران‌کننده است. او معتقد است واردات بي‌رويه اعتمادبه‌نفس توليد در ايران را گرفته است. مهدي پازوکي، کارشناس اقتصادي هم با اظهارنظرهاي سيدعزيز آرمن موافق است. او مي‌گويد: بهترين اقدامي که دولت دوزادهم مي‌تواند براي حمايت از توليد انجام دهد، پرهيز از هيجان و دادن قول‌هايي است که نتواند به آن عمل کند. پازوکي مي‌گويد: سال‌ها پول‌هاي هنگفتي براي نوشتن استراتژي‌هاي صنعتي در ايران هزينه شد که هيچ‌کدام از آنها نتوانست مشکل صنعت در کشور را حل کند. اين تحليلگر اقتصادي مي‌گويد براي حل مشکل صنعت بايد مرد عمل بود و شجاعانه تصميم گرفت. او دراين‌باره نسبت به عملکرد دولت يازدهم انتقاد دارد که نتوانست جلوي پرداخت غير‌کارشناسي يارانه‌هاي نقدي را بگيرد. او مي‌گوید: اين سياست اشتباه يکي از دلايل تشديد رکود بخش صنعت در کشور است. حرف او اين است: در اقتصاد يارانه‌اي نمي‌توان انتظار صنعتي شدن داشت. کامران ندري، ديگر تحليلگر اقتصادي است که مي‌گويد: دولت نهم و دهم براي صنايع کشور سال‌هاي سختي را رقم زد. او به وام‌هاي بي‌حساب و کتابي که محمود احمدي‌نژاد به‌نام توليد به دلالان پرداخت کرد، اشاره مي‌کند و مي‌گويد: «کاش دولت يازدهم با اين شعارهاي پوپوليستي بر سر کار نيايد.» ندري هم مانند بسيار از تحليلگران اقتصادي بر اين باور است که مشکل صنعت در ايران ديگر با پول حل نمي‌شود.  او مي‌گويد: همان زمان که قرار بود محمود احمدي‌نژاد با تزريق وام به بنگاه‌هاي زودبازده اقتصادي، توليد را رونق دهد و سه هزار شغل ایجاد کند تا به امروز به‌طور تقريبي سه هزار نفر شغل خود را از دست داده‌اند. به گفته اين تحليلگر اقتصادي، از همان زمان بود که مفهوم بيکاري صنعتي در کشور پررنگ شد. ندري بر اين باور است: در جايي که استراتژي صنعتي وجود ندارد نمي‌توان گفت واردات بلاي جان توليد شده است. مگر آنکه واردات کالاهاي لوکس و غير‌ضروري مدنظر باشد. او مي‌گويد: پيشرفت‌هاي حاصل‌شده در مذاکرات هسته‌اي و کمرنگ‌شدن تحريم‌ها اين اميد را ايجاد کرده که پیشرفت‌هايي در بخش‌هاي مختلف اقتصاد رخ دهد. روشن است که مشکلات تحريمي فقط دغدغه فعالان اقتصادي نيست و بايد به عوامل داخلي نيز توجه کرد.  نظر تحليلگران اقتصادي دراين‌باره شبيه به هم است. آنها مي‌گويند: سرمايه در گردش و تأمين منابع مالي، افزايش هزينه‌هاي توليد، مشکلات دريافت ارز و خصوصي‌سازي واقعي از جمله مشکلات مهم و بحث‌برانگيز فعالان حوزه صنعت است که به اعتقاد کار‌شناسان با ياري دولت قابل‌حل است.  بسياري از آنها بر اين باور هستند، اقتصاد ايران بانک‌‌محور است و حالا که بانک‌ها به لحاظ مطالبات معوق و طلب از دولت در تنگنا قرار گرفته‌اند، توليد هم متضرر شده است. محمدرضا خان‌محمدي، نايب‌رئيس کميسيون صنايع و معادن مجلس شوراي اسلامي با اشاره به مشکلات واحدهاي توليدي براي تأمين سرمايه در گردش خود، دراين‌باره مي‌گويد: «واحد‌هاي صنعتي به‌دليل انقباضي عمل‌کردن بانک‌ها دسترسي به منابع پولي ندارند و اين درحالي است که منابع سرمايه‌اي صرفا در اختيار بانک‌هاست. به‌همين‌خاطر ضرورت دارد که دولت در سال جديد شرايطي را فراهم کند که توليد‌کنندگان واقعي به منابع مالي دسترسي پيدا کنند.» او معتقد است: نبايد فراموش کنيم که افزايش هزينه‌ها نيز از جمله مشکلات مهم توليدکنندگان است. عضو کميسيون صنايع و معادن معتقد است که توليدکنندگان ايراني در مقايسه با توليدکنندگان ساير کشور‌ها بايد نرخ سود بيشتري را پرداخت کنند و اين مسئله باعث افزايش نهايي قيمت کالا‌ها مي‌شود و توليدات داخلي توان رقابت با مشابه خارجي را از دست مي‌دهند. اين نماينده مجلس مشکلات ارزي را نيز ازجمله چالش‌هاي مهم اين بخش مي‌داند: «واحد‌هاي صنعتي که وام ارزي دريافت مي‌کنند در مورد ارزش ريالي بازپرداخت‌ها با بانک‌ها اختلاف دارند.» به گفته خان‌محمدي در سال‌هاي اخير بار‌ها اين امر مطرح شده ولي اختلاف بين توليد‌کنندگان و بانک‌ها حل نشده است. بر‌اين‌اساس، بانک مرکزي و وزارت صنعت بايد عوامل اختلاف را شناسايي و حل کنند. خصوصي‌سازي از ديگر نکاتي است که کارشناسان اقتصادي عمل به آن را در رونق توليد مؤثر مي‌دانند. طي سال‌‌هاي گذشته، اقتصاد خصولتي به واژه‌اي تازه در اقتصاد ايران تبديل شد؛ به اين مفهوم که در ايران بنگاه‌هاي اقتصادي يا دولتي هستند يا شبه‌دولتي. به‌همين‌دليل اين نماينده مجلس در رابطه با خصوصي‌سازي واقعي واحد‌هاي صنعتي بزرگ هم اين‌طور اظهارنظر مي‌کند: «واحد‌هاي بزرگ صنعتي، معدني و پتروشيمي هنوز به صورت کامل خصوصي نشدند و خصوصي‌سازي‌هاي صورت‌گرفته عملا در قالب دولتي بوده است. زماني‌که واحد‌ها خصولتي اداره شوند رقابت معنا پيدا نمي‌کند و حتي به‌علت برخي از رانت‌ها ساير واحد‌هاي صنعتي امکان حضور فعال در بازار را پيدا نمي‌کنند.» اين مشکلات درحالي عنوان مي‌شود که برخي از کار‌شناسان و فعالان اين حوزه اعتقاد دارند که با همت و همکاري دولت مي‌توان اين موانع را از سر راه برداشت. کارشناسان اقتصادي مي‌گويند: عملکرد دولت چهار سال گذشته نشان مي‌دهد که اتفاق‌هاي مهمي از جمله کاهش نرخ تورم و جلوگيري از افزايش قيمت ارز رخ داده است. علاوه‌براين، برنامه‌هايي هم براي حمايت از توليد‌کنندگان داخلي در دست است و کاهش نرخ سود تسهيلات را مي‌توان از جمله اين برنامه‌ها دانست زيرا مي‌تواند با ايجاد انگيزه در توليدکنندگان، صنعت را از رکود ايجادشده‌‌ رها کرده و به رونق برساند. خان‌محمدي همچنين با اشاره به تعيين رقم پنج هزار و ۲۰۰ ميليارد توماني براي تسهيلات به توليدکنندگان در بودجه 95 اشاره کرده و توضيح مي‌دهد: «وزارت صنعت پيشنهاد اختصاص دو هزار ميليارد تومان به صنعت و معدن را به کارگروه يارانه‌ها در سازمان مديريت و برنامه‌ريزي ارائه کرده است.» به گفته او، سال گذشته هم ميزان يارانه مصوب شده کل توليد ۱۰ هزار ميليارد بود که يارانه بخش صنعت هزار و ۲۰۰ ميليون تومان تصويب شد که به‌علت مشکلات دولت در پرداخت يارانه نقدي به مردم و کاهش قيمت نفت عدد عنوان شده به دست توليدکنندگان نرسيد. اکنون بعد از رفع تحريم‌ها انتظار مي‌رود که دولت بتواند با تزريق منابع مالي به‌ حوزه توليد از اين بخش بيش از گذشته حمايت کند و فعالان اين بخش اميدوارند که وضعيت توليد طي سال جاري بهبود پيدا کند. 
واردات راه توليد را بسته است؟ 
قصه توليد از هر منظري که نگاه شود به واردات مي‌رسد. همه مي‌گويند واردات راه نفس توليد را گرفته است. اما مجيدرضا حريري، نايب‌رئيس اتاق بازرگاني ايران و چين دراين‌باره نظر ديگري دارد. او مي‌گويد: مشکل توليد واردات نيست، آمارهاي گمرک جمهوري‌اسلامي ايران نشان مي‌دهد سالانه در حدود 40 ميليارد دلار مواد اوليه به کشور وارد مي‌شود اما چرا کسي نمي‌پرسد چه حجمي از اين 40 ميليارد دلار مواد اوليه واردشده تبديل به کالا مي‌شود. حريري ادامه مي‌دهد: پيشنهاد من به دولت دوازدهم آن است که به‌جاي حمايت‌هاي کاغذي از توليد به فضاي کسب‌وکار اهميت دهند. او تأکيد مي‌کند، سياست ‌خودکفايي در ايران شکست خورده است. اشتباه است که براي رونق توليد در را به روي واردات ببنديم. کارشناسان همه چشم به آينده دارند و اينکه آيا مي‌توان اميدوار بود که غربت توليد به آخر راه برسد. در چهار سال گذشته، ويراني‌هاي بر جاي مانده در حوزه اقتصاد به‌طور قطع کار را بسيار سخت کرده بود اما از حالا به بعد کانديداهاي رياست‌جمهوري با توجه به آواربرداري دولت يازدهم، بايد بدانند که ديگر نمي‌توانند در صورت در اختيار گرفتن دولت بعد از چهار سال بهانه‌اي بياورند اما شعارهايي که بعضا رقباي دولت يازدهم مي‌دهند اين نگراني را ايجاد کرده است که گويي مدعيان رياست‌جمهوري و کنارگذاشتن مديران دولت يازدهم هنوز برنامه‌اي براي توليد ندارند. آيا اين‌گونه نيست؟

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.