کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
مرسي مسيو بوبن
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
چرا تهران پايتخت شد؟
تغییر با سرعت غیرمجاز
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
نيمه يک خورشيد طلايي
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
کلاس درس پای تلویزیون
تا وقتي قلبي بتپد
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
هيچ کاري نکردن بهتر است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63640 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۰ - 01:00
چرا سياست‌هاي رونق توليد به ضد خود تبديل شد؟

چرا سياست‌هاي رونق توليد به ضد خود تبديل شد؟

اسدالله عسگراولادي، رئيس اتاق بازرگاني ايران و چين: تجربه سال‌ها آزمون و خطا نشان‌ داده مي‌دهد سياست‌هاي شتابزده دولت‌ها اقتصاد ايران را با بحران مواجه کرده است. متأسفانه در ايران به جاي پيداکردن راه‌حل، صورت‌مسئله پاک مي‌شود. اين اتفاق مربوط به يک دولت خاص نيست و به نظر مي‌رسد ساختار اقتصادي در ايران نيازمند اصلاح است. با دقيق‌شدن در رفتارهاي اقتصادي دولت‌ها اين نکته به خوبي قابل درک است که هر دولتي بر سر کار آمد شعارش حرکت اقتصاد روي ريل رونق بود اما همواره سياست‌هاي صنعتي دولت‌ها، در ادوار گذشته تاکنون به ضد خود تبديل شد. 
بايد براي اين پرسش پاسخي پيدا کرد که چرا توليد در ايران جان نمي‌گيرد؟ آيا مشکل از قانون است يا نحوه اجراي قوانين؟ سال‌هاست گفته مي‌شود، واردات کمر توليد در ايران را شکسته، اين نکته تا حدودي قابل پذيرش است اما دلايل ديگري هم براي شکست توليد در ايران وجود دارد. 
همان‌طور که مقام معظم رهبري هم به آن اشاره کرده‌اند، فقط واردات کالاهايي بايد ممنوع شود که امکان ساخت آنها در داخل کشور وجود دارد. با اين گفته، تکليف کاملا مشخص است. طبيعي است که واردات مواد اوليه، کالاهاي سرمايه‌اي و برخي کالاهاي اساسي  نه‌تنها بلا‌مانع که ضرورت غير‌قابل انکار اقتصاد است. در هيچ کشوري نياز بازار مصرف فقط از طريق توليد داخل تأمين نمي‌شود و هر جا توليد کم مي‌آورد واردات‌کنندگان وارد ميدان مي‌شوند.
 اين تصور اشتباه است که براي رونق توليد بايد روابط تجاري ايران با کشورهاي دنيا قطع شود، به‌ويژه حالا که ايران فقط چهار سال فرصت دارد به WTO بپيوندد. دقيقا براي دستيابي به اين مهم نبايد با تصميماتي عجولانه و غير‌کارشناسي موضوع اين‌چنين با‌اهميت را از سر باز کرده و روابط اقتصادي ايران را به بهانه خودکفايي با کشورهاي دنيا قطع کرد. بايد به اين نکته توجه کرد که ايران جزء کشورهايي است که منابع طبيعي بسياري دارد و يک دولت نفتي بر آن حاکم است. در چنين دولت‌هايي هم مشکلات عديده‌اي براي رشد اقتصادي و صنعتي به وجود خواهد آمد، به اين معنا که تعارض منافع بر سر توزيع رانت است. کاري که دولت دوازدهم بايد انجام دهد جلوگيري از توزيع رانت ميان افراد سودجو و ذي‌نفع است. در چنين دولت‌هايي همه افراد ذي‌نفوذ سياسي سعي مي‌کنند عايدات نفتي را که عايدات بادآورده‌اي بوده و بخشي از ثروت ملي است، تصاحب کنند. 
باوجوداين، از يک طرف بين دموکرات‌ها و صاحبان کسب‌وکار خصوصي و از طرفي ديگر، بين بوروکرات‌ها و افراد سياسي معاملاتي رخ مي‌دهد که در آن سعي مي‌شود رانت حاصل از نفت بين همين اشخاص توزيع شود، درحالي‌که اين رانت غيرمولد، فساد مالي به‌دنبال دارد که فقط سبب کاهش کيفيت نهادهاي دولتي مي‌شود. 
ازاين‌رو، تا زماني که دولت مستقل از منابع خصوصي نباشد، نمي‌تواند سکاندار خوبي براي اقتصاد کشور باشد و سياست‌هاي توسعه‌اي را همواره به جامعه ديکته کند. من به‌عنوان يک فعال اقتصادي به دولت دوازدهم پيشنهاد مي‌دهم تا جايي که امکان دارد خود را کوچک و چابک کند. همچنين دولت بايد به اين موضوع باور داشته باشد که بخش خصوصي توانمند مي‌تواند بازوي پر‌قدرت او در اجراي صحيح سياست‌هاي اقتصادي باشد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.