اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
دعوت نهادها و چهره‌هاي نظام به حضور گسترده در راهپيمايي روز قدس
شبه‌کودتا در تغيير وليعهد سعودي
رئيس‌جمهوري دستور يورش کوبنده را داد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
سياري: اجازه نمي‌دهيم کسي به کشور ما تعرض کند
صيادانمان را سريع‌تر آزاد کنيد
دولت خويشتندار باشد
شيشه نازک اعتماد
رسالت خودساخته داعش
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
کُردها عليه داعشيسم
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
کاخ ثابت پاسال در فهرست ميراث ملي ثبت شد
اطلاعيه وزارت بهداشت درباره دوره تکميلي «پي‌اچ‌دي» آزمايشگاه
هيرکان ۳۵ روز زنده بوده است
پاهايت را جمع کن
برنج‌هايي که رنگ خون گرفت
شورا شهردار ندارد
چالش حریم خصوصی در پلاژها
«شاهوار»، قرباني بوکسيت‌ها
يکسان‌سازي نرخ ارز بايد با اصلاح نظام اقتصادي اتفاق بيفتد
طرح کارورزي کليد خورد
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
محمود پاک‌نيت: «شهرزاد» بهترين کار تمام عمرم بود
چاپ «کليدر» دولت‌آبادي در آلمان
روز قدس با فيلمي درباره ترور
حسين عليزاده: سر «دلشدگان» با علي حاتمي قهر کردم
خداحافظي عاليجناب لينکلن
مورينيو پشيمان شد، رونالدو در رئال مي‌ماند
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
آشفتگی بازار به ضرر واليبال ايران
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
نگاره
فناناپذيرها هم مي‌روند
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
به آن‌سوي دوربين فکر کن
با نبودنش چه کنيم
توقف روند تشديد تحريم‌هاي آمريکا عليه روسيه
عدویی که سبب خیر می‌شود
ترامپ خيلي زود مي‌فهمد که کار با عرب‌ها سخت است
آقازاده افراط؛ یک گام تا پادشاهی
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
ماندگاری روان‌شناسي باليني در وزارت علوم
انتقال 30 دانشجو به خوابگاه جديد
الويري: گزارش‌هاي نگران‌کننده‌‌ای از شهرداري مي‌آيد
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
27 سال زندگي با کودکانِ درد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
طارمي در پانيونيوس؟ احتمالش کم است
اميدواري کوتاه پرسپوليسي‌ها؛ سروش برنمي‌گردد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
حاشيه‌سازي دولتي براي کابينه جديد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
تنبیه کردیم
غول‌ها دوباره جمع می‌شوند
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
جمهوري اسلامي با اقتدار ايستاده، ملت به دشمنان سيلي خواهد زد
ملک سلمان خطاب به نواز شريف: با مايي يا با قطر؟!
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نمی‌دانم چه زمانی قرار است قدیمی شوم
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
عصيان دانشجويان
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
27 سال زندگي با کودکانِ درد
‏مقابله با فقر و بيکاري دو اولويت اصلي در کنترل آسيب‌هاي اجتماعي است
دردسرهاي هميشگي طرح تحول سلامت
تلاش براي بازسازي هويت ملي
حمله شبانه به «اکسيدان»
پاهايت را جمع کن
پرايد و پژو 405 خيال رفتن ندارند
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
قلب بربریت
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
۷ ميليون تومان کمک بلاعوض براي مسکن مهرهاي فاقد متقاضي
قلع و قمع غيرمجازها
پيشگامان جنبش دانشجويي
چيزي شبيه معجزه
آسمان آبي واقعا ستاره‌باران شده است
ماليات بر ارزش افزوده گرانی می‌آورد
چيزي براي ترسيدن نداريم
برش‌هاي اضافي در ميانه راه
تغيير ذهنيت مبنايي براي تغيير عينيت
متعلق به اينجا نيستم
امان‌نامه‌ای برای «خانه‌شهر»
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
برنامه احتمالي طارمي؛ زمستان در ديناموزاگرب
کمتر حرف بزن، کمتر گاف بده
خداحافظي عاليجناب لينکلن
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
چگونه کودکانمان را در مقابله با آزار جنسي مقاوم کنيم؟
زنان راضي، کشتي‌گيران ناراضي
مثلث «اجماع بزرگان، ليست واحد، تَکرار» فعلا آلترناتيوي ندارد
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
کُردها عليه داعشيسم
زنان و مشاغل بي‌ثبات در شماره جديد زنان امروز
تحقق یک رؤیای 50 ساله
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
چالش حریم خصوصی در پلاژها
شورا شهردار ندارد
دولت خويشتندار باشد
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
سازندگي در شهر
با يک اشتباه، بازيکني را کنار نمي‌گذارم
شناسه خبر: 63642 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۱ - 01:00
سر‌درگمي ترامپ در تعامل با کره‌شمالي
کشورهايي که مي‌توانند در حل بحران شبه‌جزيره مؤثر باشند

سر‌درگمي ترامپ در تعامل با کره‌شمالي

 

مارک سدون
سخنگوي سابق سازمان ملل

جهان مي‌تواند پس از آخرين تلاش کره‌شمالي در آزمايش يک موشک دوربرد که با شکستي شرم‌آور روبه‌رو شد، نفسي به راحتي بکشد. با حضور مايک پنس، معاون رئيس‌جمهوري ايالات‌متحده در سئول، آيا اين لحظه مي‌تواند تبديل به برگزيدن سياستي عملي براي اين کشور شود؟ 

هرچند عجيب اما خوي آزاردهنده و غيرقابل پيش‌بيني دونالد ترامپ، رئيس‌جمهوري آمريکا، بسيار به رفتارهاي بچگانه شباهت دارد؛ رفتارهايي که در ديکتاتور جوياي خطر کره‌شمالي، کيم جون اون نيز مشاهده مي‌شود. اين دو به راحتي مي‌توانند به صلح دست يابند، به همان سادگي که ممکن است آتش جنگ را شعله‌ور کنند. 
جهان در انتهاي هفته گذشته با شعارهاي ترسناک و تهديد‌آميز کره‌شمالي مواجه شد. پيونگ‌يانگ گفت پاسخ هرگونه حمله پيشگيرانه به رهبري آمريکا در مورد برنامه‌هاي موشک‌هاي بالستيکش را با حمله هسته‌اي خواهد داد؛ تهديدي که دنيا را در شوک فرو برد. ترامپ چند روز بعد دراين‌باره توئيت کرد: «کره‌شمالي به دنبال مشکل است و اگر چين تصميم نگيرد که کمک کند، ما بدون آنها مشکل را حل خواهيم کرد.»
اينها هيچ‌کدام تعجبي نداشت. در چند هفته گذشته دولت ترامپ اظهارات خصمانه‌اي در مورد فعاليت‌هاي چين در درياي چين جنوبي داشت و اسنادي از جلسه فاجعه‌آميز بين رئيس‌جمهوري شي و ترامپ برملا شد که در نهايت تصويري از پايان‌يافتن دوستي پايدار بين اين دو کشور را نشان مي‌داد. سياست ترامپ در قبال روسيه و با دخالت در سوريه نيز دستخوش چرخشي 180 درجه‌اي شد؛ چيزي که بوريس جانسون، وزير امورخارجه بريتانيا، آن را تغيير در هر پيچ‌وتاب عنوان مي‌کند. چه کسي مي‌تواند با ترامپ کنار بيايد؟ شايد او حتي نتواند با خودش هم کنار بيايد. 
با وجود بحران در شبه‌جزيره کره، اميدوارانه ممکن است ترامپ بتواند به راحتي به مرد صلح تبديل شود؛ شبيه کاري که ريچارد نيکسون در ملاقات با مائو تسه‌تونگ، رهبر اسبق چين در سال 1972 انجام داد که به برقراري روابط عادي بين آمريکا و چين منجر شد. آيا ترامپ مي‌تواند با ازبين‌بردن تمام روابط تيره و تاري که بين دو کشور در جريان است، به يک توافق نهايي صلح با کره‌شمالي دست يابد؛ توافقي که در قلب آن شبه‌جزيره کره از بمب‌هاي هسته‌اي آزاد شود؟ اين احتمال وجود دارد اما نه تا زماني که ارتش آمريکا چهره‌اي هجومي به خود دارد و کره‌شمالي برنامه هسته‌اي‌اش را ادامه مي‌دهد. 
من به تازگي متوجه شده‌ام که بررسي تيم سياسي ترامپ درباره کره‌شمالي کامل شده است. تيمي از کارشناسان به رهبري شوراي امنيت ملي تشکيل شده است که هر اتفاقي از جمله نقل و انتقالات سلاح هسته‌اي- مثل کاري که کره‌جنوبي در سال 1992 انجام داد- را زير نظر مي‌گيرد. به گفته گلن فورد، نماينده سابق مجلس اروپا و متخصص در امور کره‌شمالي، اين احتمال وجود دارد که صبر و شکيبايي دولت آمريکا پس از يکي، دو آزمايش هسته‌اي ديگر در نهايت به پايان برسد. اين واقعيت که کره‌شمالي مقارن با صدوپنجمين سالگرد تولد کيم ايل سونگ، بنيانگذار کره‌شمالي آزمايش موشکي انجام داد، نشان مي‌دهد که توانايي چين بر اعمال فشار بر رژيم کره‌شمالي محدود است. 
دونالد ترامپ در تلويزيون آشکارا اين تئاتر سوررئال عجيب و غريب را به رخ کشيد که زماني حمله موشکي به پايگاه هوايي سوريه را ترتيب داد که به رئيس‌جمهوري شي، رئيس‌جمهوري چين، کيک شکلاتي تعارف مي‌کرد. اين حمله پيامي به صراحت براي کره‌شمالي نيز ارسال کرده است. چيني‌ها درحال‌حاضر به شدت از رفتار دولت آمريکا عصبي هستند و آن را تحريک‌آميز مي‌دانند. در کنار گوش آنها درحال‌حاضر خطر جنگ هسته‌اي بالقوه و موجي از هجوم پناهندگان وجود دارد. 
فورد معتقد است با وجود دو دهه روابط پرتلاطم ميان پيونگ‌يانگ، سئول و پکن روشن است که آمريکا به سادگي با تبديل‌شدن کره‌شمالي به کشوري هسته‌اي کنار نخواهد آمد. او معتقد است که پنجره فرصت براي جلوگيري از جنگ مي‌تواند به کوتاهي 6 ماه باشد. پنتاگون ممکن است که به حمله‌اي پيشگيرانه به برنامه‌هاي هسته‌اي کره‌شمالي فکر کند اما چنين مسئله‌اي مي‌تواند چشم‌اندازي هولناک براي سئول، پايتخت کره‌جنوبي، به دنبال داشته باشد؛ همان تصويري که کيم جونگ ايل، پدر کيم جونگ اون آن را در سال 2011 با عبارت «درياي آتش» توصيف کرد. فورد همچنين اين سؤال را مطرح مي‌کند: «ما از عراق چه ياد گرفته‌ايم؟ چرا شوراي امنيت سازمان ملل ايالات‌متحده، چين و کره‌شمالي را پاي ميز مذاکره جمع نمي‌کند؟» جواب ممکن است اين باشد که ترامپ به‌هيچ‌وجه قصد ندارد کار را به سازمان ملل متحد بکشاند؛ سازماني که او اعتقادي به تأثيرگذار‌بودنش ندارد. تا جايي که ترامپ مي‌داند چندجانبه‌گرايي هيچ معنايي ندارد. 
پنجره اميد ممکن است در انتخابات 9 مي ‌کره‌جنوبي باز شود؛ زماني که دولت جديد دستور کار تازه‌اي را به‌عنوان يک راه‌حل براي جلوگيري از درگيري نظامي غيرقابل تصور به کار خواهد بست. دولت جديد مترقي احتمالي مي‌تواند حرکتي براي بازگشايي طرح مشترک اجراي مجتمع صنعتي کائسونگ در منطقه مرزي با کره‌شمالي را اجرايي کند. اين مي‌تواند فرصتي بسيار مناسب با همراهي بان کي‌مون، دبيرکل سابق سازمان ملل، به وجود آورد. بان کي‌مون درحال‌حاضر نقشي کليدي در کره‌جنوبي براي برقراري صلح ايفا مي‌کند. 
بريتانيا نيز مي‌تواند نقشي بسيار مثبت و مستقل ايفا کند اما اين مسئله به اين بستگي دارد که بوريس جانسون تا چه حد مي‌تواند با همتايان اروپايي‌اش در جهت عدم اتخاذ سياستي تند همکاري کند. همچنين نياز است که مايکل فالون، وزير دفاع، به نحوي به بازي برابر نظامي با ايالات‌متحده دست بزند. او بايد به اين نکته توجه کند که قدرت واقعي بريتانيا روشن‌کردن اين مسئله است که آنها بخشي از هرگونه «ائتلاف داوطلبانه» در حمله برنامه‌ريزي‌شده بدون حمايت شوراي امنيت سازمان ملل به کره‌شمالي نخواهند بود. 
در واقع، ايستادن روي اين مسئله مي‌تواند رونمايي از استقلالي جديد و نقطه برتري روشني براي انگليس باشد. اين ايستادگي شامل پيشنهادي براي صدور قطعنامه‌اي از سوي سازمان ملل در جهت از سرگيري مذاکرات تا نهايي‌کردن صلح در شبه‌جزيره کره خواهد بود. 
منبع: گاردين/ مترجم: روزبه آرش

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.