کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
مرسي مسيو بوبن
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
چرا تهران پايتخت شد؟
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
تغییر با سرعت غیرمجاز
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
تا وقتي قلبي بتپد
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
کلاس درس پای تلویزیون
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
هيچ کاري نکردن بهتر است
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63642 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۱ - 01:00
سر‌درگمي ترامپ در تعامل با کره‌شمالي
کشورهايي که مي‌توانند در حل بحران شبه‌جزيره مؤثر باشند

سر‌درگمي ترامپ در تعامل با کره‌شمالي

 

مارک سدون
سخنگوي سابق سازمان ملل

جهان مي‌تواند پس از آخرين تلاش کره‌شمالي در آزمايش يک موشک دوربرد که با شکستي شرم‌آور روبه‌رو شد، نفسي به راحتي بکشد. با حضور مايک پنس، معاون رئيس‌جمهوري ايالات‌متحده در سئول، آيا اين لحظه مي‌تواند تبديل به برگزيدن سياستي عملي براي اين کشور شود؟ 

هرچند عجيب اما خوي آزاردهنده و غيرقابل پيش‌بيني دونالد ترامپ، رئيس‌جمهوري آمريکا، بسيار به رفتارهاي بچگانه شباهت دارد؛ رفتارهايي که در ديکتاتور جوياي خطر کره‌شمالي، کيم جون اون نيز مشاهده مي‌شود. اين دو به راحتي مي‌توانند به صلح دست يابند، به همان سادگي که ممکن است آتش جنگ را شعله‌ور کنند. 
جهان در انتهاي هفته گذشته با شعارهاي ترسناک و تهديد‌آميز کره‌شمالي مواجه شد. پيونگ‌يانگ گفت پاسخ هرگونه حمله پيشگيرانه به رهبري آمريکا در مورد برنامه‌هاي موشک‌هاي بالستيکش را با حمله هسته‌اي خواهد داد؛ تهديدي که دنيا را در شوک فرو برد. ترامپ چند روز بعد دراين‌باره توئيت کرد: «کره‌شمالي به دنبال مشکل است و اگر چين تصميم نگيرد که کمک کند، ما بدون آنها مشکل را حل خواهيم کرد.»
اينها هيچ‌کدام تعجبي نداشت. در چند هفته گذشته دولت ترامپ اظهارات خصمانه‌اي در مورد فعاليت‌هاي چين در درياي چين جنوبي داشت و اسنادي از جلسه فاجعه‌آميز بين رئيس‌جمهوري شي و ترامپ برملا شد که در نهايت تصويري از پايان‌يافتن دوستي پايدار بين اين دو کشور را نشان مي‌داد. سياست ترامپ در قبال روسيه و با دخالت در سوريه نيز دستخوش چرخشي 180 درجه‌اي شد؛ چيزي که بوريس جانسون، وزير امورخارجه بريتانيا، آن را تغيير در هر پيچ‌وتاب عنوان مي‌کند. چه کسي مي‌تواند با ترامپ کنار بيايد؟ شايد او حتي نتواند با خودش هم کنار بيايد. 
با وجود بحران در شبه‌جزيره کره، اميدوارانه ممکن است ترامپ بتواند به راحتي به مرد صلح تبديل شود؛ شبيه کاري که ريچارد نيکسون در ملاقات با مائو تسه‌تونگ، رهبر اسبق چين در سال 1972 انجام داد که به برقراري روابط عادي بين آمريکا و چين منجر شد. آيا ترامپ مي‌تواند با ازبين‌بردن تمام روابط تيره و تاري که بين دو کشور در جريان است، به يک توافق نهايي صلح با کره‌شمالي دست يابد؛ توافقي که در قلب آن شبه‌جزيره کره از بمب‌هاي هسته‌اي آزاد شود؟ اين احتمال وجود دارد اما نه تا زماني که ارتش آمريکا چهره‌اي هجومي به خود دارد و کره‌شمالي برنامه هسته‌اي‌اش را ادامه مي‌دهد. 
من به تازگي متوجه شده‌ام که بررسي تيم سياسي ترامپ درباره کره‌شمالي کامل شده است. تيمي از کارشناسان به رهبري شوراي امنيت ملي تشکيل شده است که هر اتفاقي از جمله نقل و انتقالات سلاح هسته‌اي- مثل کاري که کره‌جنوبي در سال 1992 انجام داد- را زير نظر مي‌گيرد. به گفته گلن فورد، نماينده سابق مجلس اروپا و متخصص در امور کره‌شمالي، اين احتمال وجود دارد که صبر و شکيبايي دولت آمريکا پس از يکي، دو آزمايش هسته‌اي ديگر در نهايت به پايان برسد. اين واقعيت که کره‌شمالي مقارن با صدوپنجمين سالگرد تولد کيم ايل سونگ، بنيانگذار کره‌شمالي آزمايش موشکي انجام داد، نشان مي‌دهد که توانايي چين بر اعمال فشار بر رژيم کره‌شمالي محدود است. 
دونالد ترامپ در تلويزيون آشکارا اين تئاتر سوررئال عجيب و غريب را به رخ کشيد که زماني حمله موشکي به پايگاه هوايي سوريه را ترتيب داد که به رئيس‌جمهوري شي، رئيس‌جمهوري چين، کيک شکلاتي تعارف مي‌کرد. اين حمله پيامي به صراحت براي کره‌شمالي نيز ارسال کرده است. چيني‌ها درحال‌حاضر به شدت از رفتار دولت آمريکا عصبي هستند و آن را تحريک‌آميز مي‌دانند. در کنار گوش آنها درحال‌حاضر خطر جنگ هسته‌اي بالقوه و موجي از هجوم پناهندگان وجود دارد. 
فورد معتقد است با وجود دو دهه روابط پرتلاطم ميان پيونگ‌يانگ، سئول و پکن روشن است که آمريکا به سادگي با تبديل‌شدن کره‌شمالي به کشوري هسته‌اي کنار نخواهد آمد. او معتقد است که پنجره فرصت براي جلوگيري از جنگ مي‌تواند به کوتاهي 6 ماه باشد. پنتاگون ممکن است که به حمله‌اي پيشگيرانه به برنامه‌هاي هسته‌اي کره‌شمالي فکر کند اما چنين مسئله‌اي مي‌تواند چشم‌اندازي هولناک براي سئول، پايتخت کره‌جنوبي، به دنبال داشته باشد؛ همان تصويري که کيم جونگ ايل، پدر کيم جونگ اون آن را در سال 2011 با عبارت «درياي آتش» توصيف کرد. فورد همچنين اين سؤال را مطرح مي‌کند: «ما از عراق چه ياد گرفته‌ايم؟ چرا شوراي امنيت سازمان ملل ايالات‌متحده، چين و کره‌شمالي را پاي ميز مذاکره جمع نمي‌کند؟» جواب ممکن است اين باشد که ترامپ به‌هيچ‌وجه قصد ندارد کار را به سازمان ملل متحد بکشاند؛ سازماني که او اعتقادي به تأثيرگذار‌بودنش ندارد. تا جايي که ترامپ مي‌داند چندجانبه‌گرايي هيچ معنايي ندارد. 
پنجره اميد ممکن است در انتخابات 9 مي ‌کره‌جنوبي باز شود؛ زماني که دولت جديد دستور کار تازه‌اي را به‌عنوان يک راه‌حل براي جلوگيري از درگيري نظامي غيرقابل تصور به کار خواهد بست. دولت جديد مترقي احتمالي مي‌تواند حرکتي براي بازگشايي طرح مشترک اجراي مجتمع صنعتي کائسونگ در منطقه مرزي با کره‌شمالي را اجرايي کند. اين مي‌تواند فرصتي بسيار مناسب با همراهي بان کي‌مون، دبيرکل سابق سازمان ملل، به وجود آورد. بان کي‌مون درحال‌حاضر نقشي کليدي در کره‌جنوبي براي برقراري صلح ايفا مي‌کند. 
بريتانيا نيز مي‌تواند نقشي بسيار مثبت و مستقل ايفا کند اما اين مسئله به اين بستگي دارد که بوريس جانسون تا چه حد مي‌تواند با همتايان اروپايي‌اش در جهت عدم اتخاذ سياستي تند همکاري کند. همچنين نياز است که مايکل فالون، وزير دفاع، به نحوي به بازي برابر نظامي با ايالات‌متحده دست بزند. او بايد به اين نکته توجه کند که قدرت واقعي بريتانيا روشن‌کردن اين مسئله است که آنها بخشي از هرگونه «ائتلاف داوطلبانه» در حمله برنامه‌ريزي‌شده بدون حمايت شوراي امنيت سازمان ملل به کره‌شمالي نخواهند بود. 
در واقع، ايستادن روي اين مسئله مي‌تواند رونمايي از استقلالي جديد و نقطه برتري روشني براي انگليس باشد. اين ايستادگي شامل پيشنهادي براي صدور قطعنامه‌اي از سوي سازمان ملل در جهت از سرگيري مذاکرات تا نهايي‌کردن صلح در شبه‌جزيره کره خواهد بود. 
منبع: گاردين/ مترجم: روزبه آرش

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.