کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
مرسي مسيو بوبن
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
چرا تهران پايتخت شد؟
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
تغییر با سرعت غیرمجاز
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
تا وقتي قلبي بتپد
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
کلاس درس پای تلویزیون
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
هيچ کاري نکردن بهتر است
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63644 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۱ - 01:00
غيرقابل پيش‌بيني‌ شدن آمريکا

غيرقابل پيش‌بيني‌ شدن آمريکا

سيد‌احمد حسيني، کارشناس ارشد مسائل سياسي و بين‌المللي: برخلاف دوران اوباما که ائتلاف‌سازي و مشارکت‌دادن کشورها و شرکا با هدف سرشکن‌کردن هزينه‌ها و مشروعيت‌بخشي به اقدامات از ويژگي‌هاي رفتاري ايالات‌متحده آمريکا بود، اکنون اين کشور با مديريت دونالد ترامپ چهره متفاوتي از سياست خارجي خود به نمايش گذاشته و با تمسک به ابزارهاي در اختيار، تلاش دارد ظرفيت‌ها و قابليت‌هاي متفاوتي براي خود خلق کند. 
هر چند ترامپ در دوران تبليغات رياست‌جمهوري، دوري‌جستن از کانون‌هاي تنش و سروسامان‌دادن به وضعيت داخلي را از اولويت‌هاي خود اعلام کرد اما واقعيت‌هاي سياسي و الزامات قدرت ايجاب کرده که در بعد سياست خارجي نقش‌آفريني و حتي در مواردي تندتر از اسلاف خود عمل کند. 
بااين‌حال، عملکرد صد‌روزه اين دولت نشان از آن دارد که ملاحظه جدي عدم درگير‌کردن نيروي نظامي کشور در منازعات در عين داشتن موضع برتر و موقعيت پيشتازانه را کاملا مدنظر دارد و با شگردهاي خاصي آن را دنبال مي‌کند. آنچه در حمله ناگهاني آمريکا به سوريه و اکنون در گسيل ناوهاي جنگي به کره‌شمالي به چشم مي‌خورد، اين است که آمريکا تلاش مي‌کند سياست وحشتي از خود به ديگران تزريق کند تا همگان اين ملاحظه جدي را داشته باشند که احتمال رفتار غيرمنتظره ايالات‌متحده را در محاسبات خود به‌صورت جدي مدنظر داشته باشند. در جهت دستيابي به اين هدف، مختصات و ويژگي‌هاي زير در رفتارهاي آمريکا در دوره ترامپ مشاهده مي‌شود: 
غيرقابل پيش‌بيني بودن
يکي از ويژگي‌هاي رفتاري آمريکا در دوره کنوني اين بوده که به همگان نشان مي‌دهد هر آن ممکن است در قبال مسائل و چالش‌هايي که با آن مواجه است، دست به ماشه برد. اين امر به خودي خود يک ترس سيستماتيک را به کشورها و به‌ويژه جبهه مخالف اين کشور تزريق مي‌کند که روي اين وجهه رفتاري حساب باز کرده و در لاک محافظه‌کاري فرو روند و به هدفي در برابر رفتارهاي غيرمنتظره و حملات اين کشور تبديل نشوند. 
اين قبيل اقدامات تاکنون در مورد سوريه به اجرا گذاشته شده و درباره کره‌شمالي نيز در حال تکرار است و آمريکا با وجود اينکه خود را وارد يک جنگ تمام‌عيار نمي‌کند اما اين مزيت را نشان مي‌دهد که تنها کشوري است که آماده ضربه بوده و مي‌تواند يکجانبه و فارغ از قيد و بندها براي خود، تصميم بگيرد. 
پرريسک کردن موضوعات
يکي از تاکتيک‌هاي کنوني واشنگتن اين است که موضوعات فرارو در مناطق مختلف را به شدت امنيتي کرده و با به حداقل‌رساندن امکان گفت‌وگو و سازش، سطح ريسک کشورها را بسيار بالا مي‌برد. در نتيجه، امکان گفت‌وگو، نزديکي مواضع، راه‌حل‌هاي مرحله‌اي و در مرحله نهايي سازش کم مي‌شود و شکاف بين طرف‌ها به حداکثر مي‌رسد و طرفين بيشتر به راه‌حل نظامي و امنيتي فکر مي‌کنند. درحال‌حاضر، به‌لحاظ جغرافيایي، سه کانون مناقشه با روسيه بر سر موضوع اوکراين و شبه‌جزيره کريمه، بحران سوريه و بحران شبه‌جزيره کره به‌عنوان اهرم‌هاي لازم در اختيار آمريکاست تا از طريق آنها کشورهاي اروپایي، ايران و کشورهاي ثروتمند حوزه خليج‌فارس و کشورهاي کره، ژاپن و چين را از طريق تشديد اختلافات در مسير سناريوهاي خود قرار داده و سمت و سوي تحولات را به گونه‌اي پيش برد که ايالات‌متحده به‌عنوان اصلي‌ترين طرف بحران جلوه کند و کشورها مجبور باشند براي حفظ منافع خود، ديدگاه‌هاي واشنگتن را مورد توجه قرار دهند. طبعا در چنين وضعي، آمريکا راحت‌تر خواهد بود تا به خواسته‌ها و انتظارات اقتصادي و مادي خود از کشورهاي هدف دست يافته و به سود هنگفتي در پوشش‌هاي مختلف نظير فروش تسليحات و جنگ‌افزار و عقد قراردادهاي گوناگون، دست يابد. 
فرسايشي کردن منازعات
برخلاف ژست ظاهري و فضاي رسانه‌اي‌ای که دولت آمريکا ترسيم مي‌کند، قاعدتا اين کشور نيازي به تسريع و تعجيل در حل سريع بحران‌هاي مختلف در گوشه‌وکنار جهان به‌ويژه در سه حوزه‌اي که ذکر آن رفت، ندارد و منافعش در طولاني‌شدن اين موضوعات تأمين مي‌شود. در اين راستا، با دست‌زدن به اقدامات تحريک‌آميز و تحقير رقبا و حريفان، آنها را در وضعيتي قرار مي‌دهد که انتخاب‌هاي ديگري غير ‌از پافشاري بر مواضع خود نداشته باشند و کماکان تحولات وفق منافع آمريکا پيش رود. در اين خصوص دو اقدامي که در سوريه و کره‌شمالي دنبال مي‌شود، عملا طرف‌ها را در موقعيتي قرار مي‌دهد که براي دفاع از حيثيت و منافع خود در مسير حفظ مواضع پيش روند و امکان مانور ديگر به حداقل مي‌رسد. 
به حاشيه بردن مسائل داخلي
يکي از نقاط آسيب و ضعف آمريکا در شرايط کنوني، نابساماني‌ها و چنددستگي‌هاي ناشي از روي‌کارآمدن رئيس‌جمهوري جديد است که اگر فرصت بروز و ظهور پيدا کند، مي‌تواند قدرت مانور و نقش‌آفريني اين کشور در جهان را به‌شدت دچار آسيب کند. اقدامات غيرقابل پيش‌بيني و تحريک‌آميزي که اين کشور در مناطق مختلف جهان انجام مي‌دهد باعث به حاشيه‌رفتن مسائل داخلي و جلب توجهات به خارج مي‌شود و شرکاي غربي اين کشور نيز در دو‌راهي انتخاب سختي قرار مي‌گيرند و مجبور مي‌شوند در جبهه حمايت از آمريکا حرکت کنند. رفتارهاي جديد ايالات‌متحده درعين‌حال که در طولاني‌مدت به ضرر اين کشور است و وجهه‌اش را در جهان تخريب و هزينه‌هاي آن را افزايش مي‌دهد اما در کوتاه‌مدت عنصر غيرقابل پيش‌بيني‌شدن و وجود سايه يک شمشير و تهديد بر سر کشورها را تداعي و تلقين مي‌کند و بسياري از کشورها را در لاک محافظه‌کاري فرو مي‌برد و علاوه بر آن باعث تغيير توجهات کشورهايي مانند ايران از پرداختن به نقاط آسيب و ضعف از جمله ابعاد اقتصادي و توسعه و پيشرفت مي‌شود. نکته مهم ديگر اين است که ممکن است خيزهايي که اين کشور براي مواجهه با رقبا و حريفان خود بر‌مي‌دارد از حد خاصي فراتر رفته و به مرحله تنش و رويارويي فراگير منجر شود يا اينکه ضربه اعتباري و پرستيژي که به کشورها وارد مي‌شود، ممکن است به مرحله‌اي برسد که باعث واکنش و رفتار متقابل آنان شود. طبعا علاوه بر آمادگي‌هاي ذاتي و توجه به اهرم‌ها و بنيان‌هاي قدرت، ديپلماسي نقش بسيار مهمي در توجه‌دادن کشورها به آثار زيانبار اين اقدامات دارد و بايد علاوه بر مستندسازي و طراحي‌هاي حقوقي و قانوني، قدرت نقش‌آفريني و يارگيري ايالات‌متحده را در تنگنا قرار داده و هزينه‌هاي اقدامات يکجانبه آنها را تا آنجا که ممکن است، بالا برد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.