اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
دعوت نهادها و چهره‌هاي نظام به حضور گسترده در راهپيمايي روز قدس
شبه‌کودتا در تغيير وليعهد سعودي
رئيس‌جمهوري دستور يورش کوبنده را داد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
سياري: اجازه نمي‌دهيم کسي به کشور ما تعرض کند
صيادانمان را سريع‌تر آزاد کنيد
دولت خويشتندار باشد
شيشه نازک اعتماد
رسالت خودساخته داعش
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
کُردها عليه داعشيسم
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
کاخ ثابت پاسال در فهرست ميراث ملي ثبت شد
اطلاعيه وزارت بهداشت درباره دوره تکميلي «پي‌اچ‌دي» آزمايشگاه
هيرکان ۳۵ روز زنده بوده است
پاهايت را جمع کن
برنج‌هايي که رنگ خون گرفت
شورا شهردار ندارد
چالش حریم خصوصی در پلاژها
«شاهوار»، قرباني بوکسيت‌ها
يکسان‌سازي نرخ ارز بايد با اصلاح نظام اقتصادي اتفاق بيفتد
طرح کارورزي کليد خورد
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
محمود پاک‌نيت: «شهرزاد» بهترين کار تمام عمرم بود
چاپ «کليدر» دولت‌آبادي در آلمان
روز قدس با فيلمي درباره ترور
حسين عليزاده: سر «دلشدگان» با علي حاتمي قهر کردم
خداحافظي عاليجناب لينکلن
مورينيو پشيمان شد، رونالدو در رئال مي‌ماند
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
آشفتگی بازار به ضرر واليبال ايران
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
نگاره
فناناپذيرها هم مي‌روند
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
به آن‌سوي دوربين فکر کن
با نبودنش چه کنيم
توقف روند تشديد تحريم‌هاي آمريکا عليه روسيه
عدویی که سبب خیر می‌شود
ترامپ خيلي زود مي‌فهمد که کار با عرب‌ها سخت است
آقازاده افراط؛ یک گام تا پادشاهی
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
ماندگاری روان‌شناسي باليني در وزارت علوم
انتقال 30 دانشجو به خوابگاه جديد
الويري: گزارش‌هاي نگران‌کننده‌‌ای از شهرداري مي‌آيد
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
27 سال زندگي با کودکانِ درد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
طارمي در پانيونيوس؟ احتمالش کم است
اميدواري کوتاه پرسپوليسي‌ها؛ سروش برنمي‌گردد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
حاشيه‌سازي دولتي براي کابينه جديد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
تنبیه کردیم
غول‌ها دوباره جمع می‌شوند
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
جمهوري اسلامي با اقتدار ايستاده، ملت به دشمنان سيلي خواهد زد
ملک سلمان خطاب به نواز شريف: با مايي يا با قطر؟!
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
نمی‌دانم چه زمانی قرار است قدیمی شوم
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
عصيان دانشجويان
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
27 سال زندگي با کودکانِ درد
‏مقابله با فقر و بيکاري دو اولويت اصلي در کنترل آسيب‌هاي اجتماعي است
دردسرهاي هميشگي طرح تحول سلامت
تلاش براي بازسازي هويت ملي
حمله شبانه به «اکسيدان»
پاهايت را جمع کن
پرايد و پژو 405 خيال رفتن ندارند
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
قلب بربریت
۷ ميليون تومان کمک بلاعوض براي مسکن مهرهاي فاقد متقاضي
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
قلع و قمع غيرمجازها
پيشگامان جنبش دانشجويي
چيزي شبيه معجزه
آسمان آبي واقعا ستاره‌باران شده است
ماليات بر ارزش افزوده گرانی می‌آورد
چيزي براي ترسيدن نداريم
برش‌هاي اضافي در ميانه راه
تغيير ذهنيت مبنايي براي تغيير عينيت
متعلق به اينجا نيستم
امان‌نامه‌ای برای «خانه‌شهر»
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
برنامه احتمالي طارمي؛ زمستان در ديناموزاگرب
کمتر حرف بزن، کمتر گاف بده
خداحافظي عاليجناب لينکلن
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
چگونه کودکانمان را در مقابله با آزار جنسي مقاوم کنيم؟
زنان راضي، کشتي‌گيران ناراضي
مثلث «اجماع بزرگان، ليست واحد، تَکرار» فعلا آلترناتيوي ندارد
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
کُردها عليه داعشيسم
زنان و مشاغل بي‌ثبات در شماره جديد زنان امروز
تحقق یک رؤیای 50 ساله
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
چالش حریم خصوصی در پلاژها
شورا شهردار ندارد
دولت خويشتندار باشد
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
سازندگي در شهر
با يک اشتباه، بازيکني را کنار نمي‌گذارم
شناسه خبر: 63644 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۱ - 01:00
غيرقابل پيش‌بيني‌ شدن آمريکا

غيرقابل پيش‌بيني‌ شدن آمريکا

سيد‌احمد حسيني، کارشناس ارشد مسائل سياسي و بين‌المللي: برخلاف دوران اوباما که ائتلاف‌سازي و مشارکت‌دادن کشورها و شرکا با هدف سرشکن‌کردن هزينه‌ها و مشروعيت‌بخشي به اقدامات از ويژگي‌هاي رفتاري ايالات‌متحده آمريکا بود، اکنون اين کشور با مديريت دونالد ترامپ چهره متفاوتي از سياست خارجي خود به نمايش گذاشته و با تمسک به ابزارهاي در اختيار، تلاش دارد ظرفيت‌ها و قابليت‌هاي متفاوتي براي خود خلق کند. 
هر چند ترامپ در دوران تبليغات رياست‌جمهوري، دوري‌جستن از کانون‌هاي تنش و سروسامان‌دادن به وضعيت داخلي را از اولويت‌هاي خود اعلام کرد اما واقعيت‌هاي سياسي و الزامات قدرت ايجاب کرده که در بعد سياست خارجي نقش‌آفريني و حتي در مواردي تندتر از اسلاف خود عمل کند. 
بااين‌حال، عملکرد صد‌روزه اين دولت نشان از آن دارد که ملاحظه جدي عدم درگير‌کردن نيروي نظامي کشور در منازعات در عين داشتن موضع برتر و موقعيت پيشتازانه را کاملا مدنظر دارد و با شگردهاي خاصي آن را دنبال مي‌کند. آنچه در حمله ناگهاني آمريکا به سوريه و اکنون در گسيل ناوهاي جنگي به کره‌شمالي به چشم مي‌خورد، اين است که آمريکا تلاش مي‌کند سياست وحشتي از خود به ديگران تزريق کند تا همگان اين ملاحظه جدي را داشته باشند که احتمال رفتار غيرمنتظره ايالات‌متحده را در محاسبات خود به‌صورت جدي مدنظر داشته باشند. در جهت دستيابي به اين هدف، مختصات و ويژگي‌هاي زير در رفتارهاي آمريکا در دوره ترامپ مشاهده مي‌شود: 
غيرقابل پيش‌بيني بودن
يکي از ويژگي‌هاي رفتاري آمريکا در دوره کنوني اين بوده که به همگان نشان مي‌دهد هر آن ممکن است در قبال مسائل و چالش‌هايي که با آن مواجه است، دست به ماشه برد. اين امر به خودي خود يک ترس سيستماتيک را به کشورها و به‌ويژه جبهه مخالف اين کشور تزريق مي‌کند که روي اين وجهه رفتاري حساب باز کرده و در لاک محافظه‌کاري فرو روند و به هدفي در برابر رفتارهاي غيرمنتظره و حملات اين کشور تبديل نشوند. 
اين قبيل اقدامات تاکنون در مورد سوريه به اجرا گذاشته شده و درباره کره‌شمالي نيز در حال تکرار است و آمريکا با وجود اينکه خود را وارد يک جنگ تمام‌عيار نمي‌کند اما اين مزيت را نشان مي‌دهد که تنها کشوري است که آماده ضربه بوده و مي‌تواند يکجانبه و فارغ از قيد و بندها براي خود، تصميم بگيرد. 
پرريسک کردن موضوعات
يکي از تاکتيک‌هاي کنوني واشنگتن اين است که موضوعات فرارو در مناطق مختلف را به شدت امنيتي کرده و با به حداقل‌رساندن امکان گفت‌وگو و سازش، سطح ريسک کشورها را بسيار بالا مي‌برد. در نتيجه، امکان گفت‌وگو، نزديکي مواضع، راه‌حل‌هاي مرحله‌اي و در مرحله نهايي سازش کم مي‌شود و شکاف بين طرف‌ها به حداکثر مي‌رسد و طرفين بيشتر به راه‌حل نظامي و امنيتي فکر مي‌کنند. درحال‌حاضر، به‌لحاظ جغرافيایي، سه کانون مناقشه با روسيه بر سر موضوع اوکراين و شبه‌جزيره کريمه، بحران سوريه و بحران شبه‌جزيره کره به‌عنوان اهرم‌هاي لازم در اختيار آمريکاست تا از طريق آنها کشورهاي اروپایي، ايران و کشورهاي ثروتمند حوزه خليج‌فارس و کشورهاي کره، ژاپن و چين را از طريق تشديد اختلافات در مسير سناريوهاي خود قرار داده و سمت و سوي تحولات را به گونه‌اي پيش برد که ايالات‌متحده به‌عنوان اصلي‌ترين طرف بحران جلوه کند و کشورها مجبور باشند براي حفظ منافع خود، ديدگاه‌هاي واشنگتن را مورد توجه قرار دهند. طبعا در چنين وضعي، آمريکا راحت‌تر خواهد بود تا به خواسته‌ها و انتظارات اقتصادي و مادي خود از کشورهاي هدف دست يافته و به سود هنگفتي در پوشش‌هاي مختلف نظير فروش تسليحات و جنگ‌افزار و عقد قراردادهاي گوناگون، دست يابد. 
فرسايشي کردن منازعات
برخلاف ژست ظاهري و فضاي رسانه‌اي‌ای که دولت آمريکا ترسيم مي‌کند، قاعدتا اين کشور نيازي به تسريع و تعجيل در حل سريع بحران‌هاي مختلف در گوشه‌وکنار جهان به‌ويژه در سه حوزه‌اي که ذکر آن رفت، ندارد و منافعش در طولاني‌شدن اين موضوعات تأمين مي‌شود. در اين راستا، با دست‌زدن به اقدامات تحريک‌آميز و تحقير رقبا و حريفان، آنها را در وضعيتي قرار مي‌دهد که انتخاب‌هاي ديگري غير ‌از پافشاري بر مواضع خود نداشته باشند و کماکان تحولات وفق منافع آمريکا پيش رود. در اين خصوص دو اقدامي که در سوريه و کره‌شمالي دنبال مي‌شود، عملا طرف‌ها را در موقعيتي قرار مي‌دهد که براي دفاع از حيثيت و منافع خود در مسير حفظ مواضع پيش روند و امکان مانور ديگر به حداقل مي‌رسد. 
به حاشيه بردن مسائل داخلي
يکي از نقاط آسيب و ضعف آمريکا در شرايط کنوني، نابساماني‌ها و چنددستگي‌هاي ناشي از روي‌کارآمدن رئيس‌جمهوري جديد است که اگر فرصت بروز و ظهور پيدا کند، مي‌تواند قدرت مانور و نقش‌آفريني اين کشور در جهان را به‌شدت دچار آسيب کند. اقدامات غيرقابل پيش‌بيني و تحريک‌آميزي که اين کشور در مناطق مختلف جهان انجام مي‌دهد باعث به حاشيه‌رفتن مسائل داخلي و جلب توجهات به خارج مي‌شود و شرکاي غربي اين کشور نيز در دو‌راهي انتخاب سختي قرار مي‌گيرند و مجبور مي‌شوند در جبهه حمايت از آمريکا حرکت کنند. رفتارهاي جديد ايالات‌متحده درعين‌حال که در طولاني‌مدت به ضرر اين کشور است و وجهه‌اش را در جهان تخريب و هزينه‌هاي آن را افزايش مي‌دهد اما در کوتاه‌مدت عنصر غيرقابل پيش‌بيني‌شدن و وجود سايه يک شمشير و تهديد بر سر کشورها را تداعي و تلقين مي‌کند و بسياري از کشورها را در لاک محافظه‌کاري فرو مي‌برد و علاوه بر آن باعث تغيير توجهات کشورهايي مانند ايران از پرداختن به نقاط آسيب و ضعف از جمله ابعاد اقتصادي و توسعه و پيشرفت مي‌شود. نکته مهم ديگر اين است که ممکن است خيزهايي که اين کشور براي مواجهه با رقبا و حريفان خود بر‌مي‌دارد از حد خاصي فراتر رفته و به مرحله تنش و رويارويي فراگير منجر شود يا اينکه ضربه اعتباري و پرستيژي که به کشورها وارد مي‌شود، ممکن است به مرحله‌اي برسد که باعث واکنش و رفتار متقابل آنان شود. طبعا علاوه بر آمادگي‌هاي ذاتي و توجه به اهرم‌ها و بنيان‌هاي قدرت، ديپلماسي نقش بسيار مهمي در توجه‌دادن کشورها به آثار زيانبار اين اقدامات دارد و بايد علاوه بر مستندسازي و طراحي‌هاي حقوقي و قانوني، قدرت نقش‌آفريني و يارگيري ايالات‌متحده را در تنگنا قرار داده و هزينه‌هاي اقدامات يکجانبه آنها را تا آنجا که ممکن است، بالا برد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.