کانال تلگرام روزنامه جامعه پویا طراحی سایت
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
چرا دوباره روحاني؟
نارسايي‌ها را صادقانه بگوييد
نامزدها قول دهند نگاهشان به ملت است
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
انتخابات در مزايده
۴۰۰ هزار کارگر ساختماني در دولت يازدهم بيمه شدند
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
اردوغان پيروزي ما را دزديد
آيا برجام ديگري در انتظار منطقه است؟
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
کلاس درس پای تلویزیون
آنها فقط17 سال دارند
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
يادگارهاي يک عُمر نافرجام
تا وقتي قلبي بتپد
نيمه يک خورشيد طلايي
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
جمشيد «نه» گفت
آزمون سومين گلزن برتر مسابقات انتخابي جام‌جهاني 2018
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
پيغام اسکورسيزي و امير نادري براي تولد کيارستمي
«خانه خدا» را شفاف ببينيد
نقي سيف‌جمالي درگذشت
آثار بهمن محصص و منير فرمانفرماييان، آثار گرانقيمت حراجي لندن
هيچ کاري نکردن بهتر است
فرمان بازنگري در قانون اساسي صادر شد
عمليات نظامي آمريکا در صحراي طبس‌ شکست خورد
چرا تهران پايتخت شد؟
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
چاقی
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
تغییر با سرعت غیرمجاز
رد درخواست حکم حکومتي
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
ريزش ناگزير
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
گذر از «فرق» و «فقر» خواسته اصلي معلمان است
ترکيه کردها را نديد اما ايران هميشه پاي آنها ايستاد
آقاجري: فيلم آرشيو يک طرف را باز کرده است
پرستش: از بچگي شبيه مسي بودم
تخت‌گاز نواصول‌گرايان
ريزش ناگزير
سوشا نه، آقاي اعتماد‌به‌نفس
رد درخواست حکم حکومتي
فروختن تراکم، فروش حق مردم است
برون‌سپاري «خانه‌هاي امن» در دستور کار بهزيستي است
مرسي مسيو بوبن
بلند کردن چند هندوانه با موبايل
دل اردوغان برای احمدی‌نژاد تنگ شده است
بند بازی خطرناک برانکو در مسقط؛ صعود یا سقوط
پسري با پيپ، سونات مهتاب مي‌نوازد
وقتی عمو سبزی‌فروش اولین سرود ملی شد
کافه‌نشيني افسرده‌حالان
آواز کوچه‌باغي يا بيات تهران
گرايش سياسي، حقوق افراد را نقض نمي‌کند
شام آخر آمريکا و روسيه در سوريه
دورريز 30 درصد از مواد غذايي در ايران
۱۱ نفري که براي اليزه جنگیدند
انتخابات فرانسه در سايه تلاطمات امنيتي- سياسي
افزایش دستمزدها، تورم را جا گذاشت
مردم در انتخابات شوراها از قوم‌گرايي پرهيز کنند
چرا برد 5 بر يک الوحده در مقابل الريان عجيب نيست؟
چرا تهران پايتخت شد؟
تغییر با سرعت غیرمجاز
لذتِ پس‌گرفتنِ صدرِ جدول در آسيا
انتشار اولين عکس «مأموريت غيرممکن۶»
35 بانک، شرکت و مؤسسه مالي اروپايي در راه تهران
رامين رضاييان استقلالي مي‌شود؟
مرگ پای خانه‌های اصفهان نشسته است
افزايش 20 برابري کارگزاري‌هاي بانک‌هاي ايراني در خارج از کشور
چرا دوباره روحاني؟
نيمه يک خورشيد طلايي
پیروزی بر الوحده؛ اميدواري به تباني نکردن رقبا
نگاره
آن روزها، رادیو با نفت روشن می‌شد
سامان مقدم سريال تاريخي مي‌سازد
گفت‌وگوي تمدن‌ها، راه مقابله با تهدیدهای جهانی
کلاس درس پای تلویزیون
تا وقتي قلبي بتپد
در غياب ناصر تقوايي، «ناخدا خورشيد» جان گرفت
اعتماد به معلمان، لازمه اجرايي‌شدن مدرسه‌محوري
قتل 2 ميليوني
«حرف مفت زدن» ممنوع
مي‌دانيد نصف مردم اين دنيا عاشق هستند؟
انتقاد از برخوردهای سخت با نشریات دانشجویی
دوران شعارهای پوچ، پایان یافته است
هيچ کاري نکردن بهتر است
چرا عمارت، کلاه‌فرنگي نام گرفت؟
توليد صنعتي ايران 5 درصد از رکورد تاريخي بيشتر است
بلندمرتبه‌سازي در حريم گسل‌ها، ممنوع
احياي «وزارت بازرگاني» وارد فاز بررسي کارشناسي شد
ترامپ تحريم‌ها را تعليق نکند، نقض صريح برجام است
تصويب طرح از يارانه تا کارانه در شوراي‌عالي اشتغال
رتبه شاخص تجارت ايران در سال 2017 ارتقا يافت
مکرون، جوان شگفتی‌ساز
نقاشی‌ها به یاری کودکان سرطانی رفتند
شناسه خبر: 63667 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۱ - 01:00
تنوري که با کلمه داغ مي‌شود
مناظره‌هاي انتخاباتي امسال چه سمت و سويي پيدا مي‌کنند؟

تنوري که با کلمه داغ مي‌شود

وقايع‌اتفاقيه: آنها روبه‌روي هم مي‌نشينند تا سخن بگويند. اين خلاصه‌ترين تعريفي است که مي‌توان از مناظره‌هاي انتخاباتي ارائه کرد، بااين‌حال، همه ماجرا اين نيست. 
داستان مناظره‌هاي انتخاباتي در ايران، داستاني سابقه‌دار است اما اين، سال 88 بود که مناظره‌ در قاب رسانه ملي و با توجه به استانداردهاي رسانه‌اي شکل ديگري به خود گرفت و معناي ديگري يافت. معنايي که بعد از آن در انتخابات‌هاي ديگر رياست‌جمهوري هم تداوم پيدا کرد. 
سال 88، مردمي که پاي گيرنده‌هاي تلويزيون نشستند تا به تماشاي مصاف کلامي کانديداهاي انتخابات بنشينند گمان نمي‌کردند چنان اتفاقي در صفحه تلويزيون رقم بخورد. 6 مناظره تلويزيوني بين چهار نامزد انتخاباتي که از دوازدهم تا شانزدهم خرداد برگزار شد، برگ جديدي را در انتخابات رياست‌جمهوري ورق زد. گفته شد که 200 ميليون نفر در ايران و خارج به تماشاي آن مناظره‌ها نشستند؛ به‌ویژه، مناظره محمود احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهوري وقت با ميرحسين موسوي، يکي ديگر از کانديداهاي رياست‌جمهوري. 
ادبياتي که در آن مناظره به کار رفت، بعدها به «بگم، بگم» منسوب شد و نام گرفت. در آن مناظره، دوربين صداوسيما براي مردم سخناني پخش کرد که جز حيرت و شگفتي حاصل ديگري نداشت.
آن مناظره‌ها حاشيه‌هايي هم داشت؛ مثلا منتقدان مدعي بودند که مجري مناظره و مسئولان تلويزيون وقت بيشتري براي احمدي‌نژاد در نظر مي‌گرفتند و فرصت کمتري براي پاسخگويي به باقي کانديداها مي‌دادند؛ البته اين نخستين تجربه رسانه ملي در برگزاري مناظره‌هاي داغ نبود. پيش‌ازاين نيز در سال 60 مردم شاهد مناظره‌هايي ايدئولوژيک بودند؛ برنامه‌هايي که با حضور آيت‌الله شهيد بهشتي و آيت‌الله مصباح‌يزدي برگزار مي‌شد. در آن مناظره‌ها، اين دو تن در برابر کساني چون نورالدين کيانوري و احسان طبري مي‌نشستند و از مفهوم آزادي دفاع مي‌کردند و درباره هرج‌ومرج و زورمداري سخن مي‌گفتند. گفت‌وگوهايي که دربرگيرنده نگاه قشرهاي مختلف فکري در جامعه بود و هر کدام سعي مي‌کرد حقانيت خود را بر ديگري ثابت کند. بعد از آن مسئولان صداوسيما ديگر به پا گرفتن چنين برنامه‌ها و گفت‌وگوهايي مجال ندادند. به جاي آن، نامزدها به‌تنهايي روبه‌روي دوربين مي‌نشستند و براي مردم سخن مي‌گفتند و سعي مي‌کردند برنامه‌هاي اجرايي خود را براي مخاطبان تشريح کنند. حتي بعد از کانديداتوري محمد خاتمي در سال 76 تنور مناظره در رسانه ملي گرم نشد و سه دوره بايد مي‌گذشت تا احمدي‌نژاد در يک مناظره بنشيند و ضمن بدگويي درباره مرحوم آيت‌الله رفسنجاني و فرزندانش با به رخ‌کشيدن عکس همسر يکي از کانديداها او را با بگم‌بگم؟ تهديد کند. بعد از انجام اين مصاحبه، طرفداران هر دو کانديدا واکنش‌هاي تند خود را به آن مناظره نشان دادند. شايد به‌‌خاطر همین تبعات بود که صداوسيما در دور بعدي انتخابات تصميم گرفت محتاط‌تر عمل کند و به جاي اينکه دو نامزد را روبه‌روي هم بنشاند از همه کانديداهاي رياست‌جمهوري دعوت کند تا در يک برنامه سخن بگويند. 
اين کار صداوسيما هم منتقدان خود را داشت. به نظر آنها، برنامه‌ها يک‌طرفه بود و تلويزيون از ايجاد فضاي چندصدايي در اين‌گونه جلوگيري کرده است. بااين‌حال، مسئولان رسانه ملي همچنان بر طبل خود کوبيدند و با راه انداختن برنامه‌هايي مثل «رو به فردا»، «پارک ملت»، «راز» و «ديروز امروز، فردا» سعي کردند دست‌به‌عصاتر از گذشته راه بروند. 
بااين‌حال، اتفاقات جالبي در اين برنامه‌ها افتاد، به‌ويژه برنامه «ديروز، امروز، فردا» که با حضور کساني چون علي مطهري، علي‌اصغر زارعي، حسين شريعتمداري، ابراهيم اصغرزاده، مصطفي کواکبيان، منوچهر متکي و... سر و صداي زيادي کرد. 
سال 92 اما دوباره تنور مناظره‌هاي انتخاباتي گرم شد. اين‌بار قرار بود هشت کانديدای رياست‌جمهوري در سه برنامه 210 دقيقه‌اي موضوعات مختلف را مورد بررسي قرار دهند. بااين‌حال، نخستين حاشيه اين برنامه‌ براي رسانه ملي، اعتراض به ساعت پخش آن بود: ساعت 16 که عملا بسياري از مردم نمي‌توانستند دسترسي به تلويزيون داشته باشند؛ البته حاشيه‌ها و اعتراض‌ها به همين‌جا ختم نشد. دور نخست اين مناظره‌ها دو مرحله‌اي بود که در مرحله اول نامزدها بايد به پرسش‌هاي قرعه‌کشي‌شده در چند دقيقه جواب مي‌دادند و بقيه ملزم بودند در زماني کمتر از دو دقيقه نظرشان را اعلام کنند؛ شيوه‌اي که از همان ابتدا با اعتراض تعدادي از اين هشت نامزد روبه‌رو شد به‌طوري‌که محمدرضا عارف، نامزد اصلاح‌طلبان در اين بخش، حاضر به پاسخگويي به سؤالات نشد و آن را اهانتي به مردم و نامزدها دانست و تعدادي ديگر از نامزدها سؤال‌ها را اشتباه خواندند. نشان‌دادن تصاويري به نامزدهاي رياست‌جمهوري براي اعلام نظر، بخش ديگري از اين مناظره بود که آن هم اعتراض‌هايي در پي داشت و برخي مخاطبان هم از آن با عنوان مسابقه تلويزيوني ياد کردند. اين انتقادها باعث شد تغييراتي در ادامه مناظره ايجاد شود و مناظره به سمت فضاي گفت‌وگو برود که البته اين اقدام مؤثر افتاد و تنور انتخابات را گرم کرد. اصطلاح معروف «گازانبري» محصول همين دسته از گفت‌وگوها ميان حسن روحاني و محمدباقر قاليباف درباره وقايع 18 تير 1387 بود. همين گفت‌وگو و البته بحث‌هاي داغ و انتقادي علي‌اکبر ولايتي، ديگر نامزد انتخاباتي در مورد موضوع هسته‌اي در تقابل با سعيد جليلي، ديگر نامزد اين دوره که آخرين برنامه این مذاکرات را به عهده داشت، باعث شد در نظرسنجي‌هاي گوناگون پس از مناظره‌ها، آراي روحاني بين 44 تا 57 درصد برآورد شود که البته درنهايت به پيروزي او در انتخابات هم منجر شد. 
تنور بي‌نان
مناظره‌هاي انتخاباتي هميشه در سراسر جهان چالش‌برانگيز بوده‌اند. کشورهاي غربي به‌ويژه آمريکا در‌اين‌زمينه پيشرو هستند و هميشه با پخش مناظره بين کانديداهاي رياست‌جمهوري، حاشيه‌هاي زيادي را به وجود مي‌آورند. در رسانه‌هاي آمريکايي که مسئوليت پخش مناظره‌ها را بر عهده مي‌گيرند، اصولا خط قرمزها کمرنگ‌ترند يا حداقل نمود و بروز بيروني ندارند. همين چند ماه پيش که تمام جهان به تماشاي مناظره هيلاري کلينتون و دونالد ترامپ مي‌نشست، اکثر رسانه‌هاي مهم دنيا اين مناظره‌ها را پوشش مي‌دادند و طبعا واکنش‌هاي زيادي هم به اين مناظره‌ها نشان داده مي‌شد. 
پس از برگزاري هر مناظره، کارشناسان بسياري به تحليل آن مي‌پرداختند. از بررسي زبان بدن کانديداها گرفته تا سخناني که رد و بدل مي‌شد.
حالا بايد ديد که رسانه ملي امسال براي برگزاري مناظره‌هاي انتخاباتي چه برنامه‌اي تدارک ديده است. معلوم نيست که امسال قرار است چه رويکردي به اين برنامه‌ها شکل بگيرد و با توجه به نامه يکي از کانديداهاي رياست‌جمهوري پيش از تأييد صلاحيت به صداوسيما معلوم است که ظاهرا تأثيرگذاري و تحت فشار قراردادن رسانه ملي لااقل بخشي از برنامه‌هاي بعضي کانديداهاست؛ اتفاقي که بايد ديد چطور رخ مي‌دهد و اين‌بار رسانه ملي چقدر مي‌تواند اصل بي‌طرفي خود را رعايت کند. با توجه به رويکرد صداوسيما و موضع‌گيري برنامه‌سازانش البته پاسخ اين پرسش کمابيش روشن است اما حادثه در راه بوده و کسي نمي‌تواند بگويد که چه خواهد شد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.