اپلیکیشین وقایع کانال تلگرام روزنامه ونافار
آخرین خبرها پربازدید ترین‌ها
دعوت نهادها و چهره‌هاي نظام به حضور گسترده در راهپيمايي روز قدس
شبه‌کودتا در تغيير وليعهد سعودي
رئيس‌جمهوري دستور يورش کوبنده را داد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
سياري: اجازه نمي‌دهيم کسي به کشور ما تعرض کند
صيادانمان را سريع‌تر آزاد کنيد
دولت خويشتندار باشد
شيشه نازک اعتماد
رسالت خودساخته داعش
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
کُردها عليه داعشيسم
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
کاخ ثابت پاسال در فهرست ميراث ملي ثبت شد
اطلاعيه وزارت بهداشت درباره دوره تکميلي «پي‌اچ‌دي» آزمايشگاه
هيرکان ۳۵ روز زنده بوده است
پاهايت را جمع کن
برنج‌هايي که رنگ خون گرفت
شورا شهردار ندارد
چالش حریم خصوصی در پلاژها
«شاهوار»، قرباني بوکسيت‌ها
يکسان‌سازي نرخ ارز بايد با اصلاح نظام اقتصادي اتفاق بيفتد
طرح کارورزي کليد خورد
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
محمود پاک‌نيت: «شهرزاد» بهترين کار تمام عمرم بود
چاپ «کليدر» دولت‌آبادي در آلمان
روز قدس با فيلمي درباره ترور
حسين عليزاده: سر «دلشدگان» با علي حاتمي قهر کردم
خداحافظي عاليجناب لينکلن
مورينيو پشيمان شد، رونالدو در رئال مي‌ماند
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
آشفتگی بازار به ضرر واليبال ايران
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
نگاره
فناناپذيرها هم مي‌روند
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
به آن‌سوي دوربين فکر کن
با نبودنش چه کنيم
توقف روند تشديد تحريم‌هاي آمريکا عليه روسيه
عدویی که سبب خیر می‌شود
ترامپ خيلي زود مي‌فهمد که کار با عرب‌ها سخت است
آقازاده افراط؛ یک گام تا پادشاهی
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
ماندگاری روان‌شناسي باليني در وزارت علوم
انتقال 30 دانشجو به خوابگاه جديد
الويري: گزارش‌هاي نگران‌کننده‌‌ای از شهرداري مي‌آيد
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
27 سال زندگي با کودکانِ درد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
طارمي در پانيونيوس؟ احتمالش کم است
اميدواري کوتاه پرسپوليسي‌ها؛ سروش برنمي‌گردد
روحاني: حکومت با ولايت فرق دارد
مشروعيت ولايت و حکومت به بيعت مردم وابسته است
حاشيه‌سازي دولتي براي کابينه جديد
آيا آتشفشان تفتان فعال شده است؟
تنبیه کردیم
غول‌ها دوباره جمع می‌شوند
کامل در دفاع و هافبک؛ مخوف در خط حمله
جمهوري اسلامي با اقتدار ايستاده، ملت به دشمنان سيلي خواهد زد
ملک سلمان خطاب به نواز شريف: با مايي يا با قطر؟!
پول نمایش می‌دهیم، پس هستیم
تقویت بنیه دفاعی هیچ محدودیتی ندارد
کردها غمگين خون‌هاي ريخته‌شده‌اند
موشک‌هاي ايران؛ سفرای ديپلماسي
نمی‌دانم چه زمانی قرار است قدیمی شوم
او نمي‌داند چقدر حضور دارد
عصيان دانشجويان
کشورهاي مستقل هم‌صدا شوند
27 سال زندگي با کودکانِ درد
‏مقابله با فقر و بيکاري دو اولويت اصلي در کنترل آسيب‌هاي اجتماعي است
دردسرهاي هميشگي طرح تحول سلامت
تلاش براي بازسازي هويت ملي
حمله شبانه به «اکسيدان»
پاهايت را جمع کن
پرايد و پژو 405 خيال رفتن ندارند
بررسي کدام تخلفات شهرداري اولويت دارد؟
قلب بربریت
کردستان؛ جهنم رؤیاهای داعش است
۷ ميليون تومان کمک بلاعوض براي مسکن مهرهاي فاقد متقاضي
قلع و قمع غيرمجازها
پيشگامان جنبش دانشجويي
چيزي شبيه معجزه
آسمان آبي واقعا ستاره‌باران شده است
ماليات بر ارزش افزوده گرانی می‌آورد
چيزي براي ترسيدن نداريم
برش‌هاي اضافي در ميانه راه
تغيير ذهنيت مبنايي براي تغيير عينيت
متعلق به اينجا نيستم
امان‌نامه‌ای برای «خانه‌شهر»
خاورميانه بحراني‌تر مي‌شود
برنامه احتمالي طارمي؛ زمستان در ديناموزاگرب
کمتر حرف بزن، کمتر گاف بده
خداحافظي عاليجناب لينکلن
سرقت با شاه‌کلیدهای پدر
چگونه کودکانمان را در مقابله با آزار جنسي مقاوم کنيم؟
زنان راضي، کشتي‌گيران ناراضي
مثلث «اجماع بزرگان، ليست واحد، تَکرار» فعلا آلترناتيوي ندارد
تغييرات الاهلي به‌نفع پرسپوليس
به هیچ وجه به آمریکایی‌‎ها اعتماد نکنید
باید تروریست‌ها را از منطقه بیرون کنیم
کُردها عليه داعشيسم
زنان و مشاغل بي‌ثبات در شماره جديد زنان امروز
تحقق یک رؤیای 50 ساله
افراد ضدکرد از آب گل‌آلود ماهي نگيرند
نامه ايران به دبيرکل سازمان ملل درباره انتقاد از مداخله آمريکا در امور کشورمان
چالش حریم خصوصی در پلاژها
شورا شهردار ندارد
دولت خويشتندار باشد
تحريم همزمان ايران و روسيه چند هدف مهم دارد
سازندگي در شهر
با يک اشتباه، بازيکني را کنار نمي‌گذارم
شناسه خبر: 63681 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۶/۱/۳۱ - 01:00
بگذاريم ستاره‌ها آواز جيرجيرک‌ سر بدهند
خلاقيت مادرانه در برابر امر و نهي‌کردن

بگذاريم ستاره‌ها آواز جيرجيرک‌ سر بدهند

روزبه آرش: تنها شنيدن اين داستان مي‌تواند ما را پرتاب کند به دنياي شاد کودکي؛ دنياي شادي‌هاي بي‌پروا که سرشار از خيال‌هاي رنگي بود: «داستان ستاره‌هايي که صداي جيرجيرک مي‌دهند.» دنيايي که همه چيز در آن واقعا رنگي بود و هر رؤيايي امکان‌پذير؛ زندگي در ابعاد کوچکي از جهان، شايد تنها به اندازه حياط يک خانه و وسعت تصوراتي نامحدود، بزرگ‌تر از تمام جهان. وقتي اين داستان را شنيدم تنها نتيجه‌اي که گرفتم اين بود که مادر بودن مي‌تواند خلاقانه‌ترين کار جهان باشد: «يادم هست که پنج سالم بود، روي پله‌هاي حياط بغل مادرم نشسته بودم و رؤياهاي شبانه مي‌بافتم. مادرم موهايم را نوازش مي‌داد و بوي يأس کاشته‌شده در باغچه همه جا را پر کرده بود. صداي جيرجيرکي کنجکاوم کرد. پرسيدم اين صداي چيه؟ و جواب اين سؤال هميشه در گوشم هست؛ جوابي که هنوز هم باورش دارم و به آن معتقدم و هر بار که صداي جيرجيرک مي‌شنوم، به يادم مي‌آيد. مادرم گفت اين صداي ستاره‌هاست. انگار که واقعا بود و هميشه هست.»
مگر مادرها در فرايند روزمره چه مي‌کنند که اين قدر متفاوت هستند؟ مگر شيردادن، پوشک عوض‌کردن، بازي‌کردن و مراقب کودک‌ بودن چقدر فکر مي‌خواهد؟ مادر بايد بتواند به راه‌حل‌هاي جديدي برسد که کودک خود را اقناع کند. از آنجا که اين راه‌حل‌ها در هر مورد، وضعيتي ويژه و خاص و تکرارناپذير است، احتياج به خلاقيت بالايي دارد. در اين حالت مادر بايد سعي کند موقعيت را با ديدي متفاوت بنگرد و انواع راه‌حل‌ها را امتحان کند. گاهي براي بچه يک موقعيت ممکن است چند بار تکرار شود و مادر مجبور باشد هر بار، راه‌حلي متفاوت با دفعه قبل پيش پاي کودک و موقعيت تکراري بگذارد. پس بايد بتواند مسائل را به‌خوبي ببيند و در ذهن خود دنبال راه‌هاي متفاوتی بگردد. مادرهايي که هر روز در مقابل هزاران موقعيت اين‌چنيني قرار مي‌گيرند و در مقابل اين موقعيت‌ها، براي پيداکردن راه‌حل فکر مي‌کنند، شايد از بسياري از دانشجويان و استادان دانشگاه، بيشتر فکر کنند. هميشه دنبال راه‌حل جديد بودن، نه‌تنها تمريني ذهني است بلکه کودک را از امر و نهي‌کردن‌هاي مکرر راحت مي‌کند و تربيت صحيح‌تري را موجب مي‌شود. با اين روش‌هاي خلاقانه است که مادرها مي‌توانند چيزهايي بگويند که تمام عمر در ذهن ما نقش ببندد. 
بچه‌ها در روز کارهاي زيادي انجام مي‌دهند که بعضي‌هايشان مورد تأييد مادرها هست و بعضي‌هايشان نه اما نحوه برخورد هر مادر با کارهايي که مورد تأييدش نيست، فرق مي‌کند. اولين و ساده‌ترين راه‌حل اين است که جلوي انجام عمل بچه گرفته شود که بيشتر مادرها هم همين کار را انجام مي‌دهند. مثلا آشغال را از دهان بچه درمي‌آورند، چاقو يا هر وسيله‌اي که براي بچه خطري ايجاد مي‌کند، از او مي‌گيرند، يا بچه را از محل خطر دور مي‌کنند. اثرات ناگوار امر و نهي‌کردن به کودک و تأثير طولاني‌مدتي که تا آخر عمر گريبان‌گير انسان مي‌شود، بحث مفصلي است. امر و نهي‌کردن مي‌تواند شخصيت کودک را در بزرگسالي بسازد و او را تبديل به فردي ترسو کند که توانايي تصميم‌گيري ندارد. بيشتر مادرها ساده‌ترين راه، يعني امر و نهي‌کردن را انتخاب مي‌کنند اما بعضي مادران هستند که به‌جاي امر و نهي‌کردن، دنبال راه‌حل‌هايي مي‌گردند که وضعيت خطر را براي کودک از بين ببرند. آنها گاهي با عوض‌کردن موقعيت، اين وضعيت را تبديل به وضعيت ديگري مي‌کنند و گاهي با جايگزين‌کردن، آن را تغيير مي‌دهند. اين مادرها براي اين کار مجبور به فکر‌کردن هستند. اينجا به سؤال اول بازمي‌گرديم، مگر مادرها در طول روز چه مي‌کنند؟ مادرهايي که همه موقعيت‌ها را براي بچه تبديل به بازي مي‌کنند، مادرهايي‌ هستند که فکر مي‌کنند. آنها هر روز مجبورند به راه‌حل‌هاي جديد برسند و شايد خيلي بيشتر از همه ما فکر مي‌کنند. اين کاري سخت و خسته‌کننده است که در روزهاي سخت زندگي روزمره ما مي‌تواند با بي‌حوصلگي جاي خود را به امر و نهي بدهد؛ امر و نهي‌هايي که براي حفظ سلامت خود کودک او را از همه چيز محروم مي‌کند: ندو، نخور، نکن، نرو و... .
ريچارد نيکسون پس از افتضاح واترگيت براي سخنراني استعفايش در برابر دوربين‌هاي تلويزيون قرار گرفت. او از يک جمله استفاده کرد: «من کلاهبردار نيستم.» پس از آن تمام آمريکا و نيمي از جهان او را يک کلاهبردار مي‌دانستند. اين قدرت تخريبگر استفاده از افعال منفي است. مشابه اين مسئله در مورد والدين و بچه‌ها هم صدق مي‌کند، جملات منفي پر‌تکرار در نهايت به برداشت‌هاي منفي و رويکردهاي منفي تبديل مي‌شود. 
۱- به جملاتي که از دهان شما بيرون مي‌آيند، توجه کنيد، به‌ويژه به جملاتي که افعال منفي در آنهاست، گوش کنيد.
۲- اگر جمله‌اي را با ساختار منفي به کار برده‌ايد، بلافاصله آن را به جمله‌اي مثبت تغيير دهيد. 
۳- به بقيه افرادي که دستوراتي در قالب جملات منفي مي‌دهند، گوش کنيد و نتيجه آن را ببينيد. در ذهن خود، دستور آنها را دوباره جمله‌سازي کنيد. 
۴- تمرين کنيد، تمرين کنيد و تمرين کنيد. من پيش‌بيني مي‌کنم که در يک هفته که مراقب حرف‌زدن خود باشيد، جمله‌بندي‌هاي مثبت، ديگر به صورت طبيعي در ذهن شما شکل مي‌گيرند. يعني قبل از اينکه جملات منفي به زبان بياوريد، قادر به اصلاح آنها هستيد. 
کودکان ما زمان محدودي براي تجربه آزادي و رهايي دارند، بگذاريم راحت‌تر بدوند و از اين روزهاي خوب بيشتر لذت ببرند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.